menu

Hier kun je zien welke berichten FlorisV als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Alien: Isolation (2014)

4,5
Geweldig spel, Zeer aan te raden om met koptelefoon op te spelen (kun je gewoon op je PS4 controller aansluiten ook).

Het gevoel van de eerste film is perfect gerecreeerd van de kleinste visuele details tot de soundtrack en de geluidseffecten, die meehelpen aan diepe immersie in het Alien universum, met een desolate sfeer van wanhoop. De passie voor de Alien franchise spat er van af.

Het is een combinatie van stealth en survival horror, waarbij je sprokkelt om verschillende gadgets te improviseren die je helpen om dreigingen af te leiden of uit te schakelen. Een van die dreigingen is de Alien en die kun je nooit verslaan. Anderen zijn paranoide mensen (relatief makkelijk, maar in het begin toch al lastig door hun aggressie) en Working Joes.

Verstoppertje spelen voor de Alien, dat gruwelijk gevaarlijke monster, zul je behoorlijk vaak doen, al poepend in de broek. Want gezien worden betekent een gewisse dood, tenzij je een vlammenwerper nog net op tijd aanzet, dan ben je net niet dood. Het vreemde is wel dat je vaak veel beter onder de tafel kunt verstoppen (op net normale nivo) dan, omdat het dichtdoen van de deuren van een kluis veel te veel lawaai maakt. De alien komt hier op af en je kunt door adem in te houden wel voorkomen dat hij de deur opent, maar het duurt veel te lang voordat de "perfect organism" weer weg is.

De Working Joes zijn fantastisch griezelige androiden, die je alleen al met wat ze zeggen de stuipen op het lijf jagen. Ze zijn ook altijd lastig te verslaan omdat je elke keer verschillende wapens moet combineren. Het hele verhaal van het immense Sebastopol station, een soort spookstad in de ruimte, een monumentaal mislukt project van een concurrent van Weyland Yutani, past ook goed bij de game.

Grafisch is Alien Isolation een parel en misstaat het absoluut niet op de PS4, terwijl het voor de eerdere generatie consoles gemaakt was. Maar het menu voor items maken is echt een misser, met veel te abstracte iconen en een weinig intuitieve bediening om voorwerpen te vervaardigen. Het first person perspectief werkt wel erg goed. Je moet erg veel sluipen om niet teveel lawaai te maken maar je eigen paranoia kan je soms ook teveel verlammen. De alien blijft onvoorspelbaar en grillig genoeg, de AI ervan is tamelijk briljant.

De DLC is helaas flink overgeprijst. Maar ja, om met Ripley te mogen spelen met de stem van Sigourney Weaver...wel raar dat ze niet een groter, langer stuk hiervan hebben gemaakt. Eentje van slechts kleine smetjes op de beste Alien game ooit. Isolation is ook een dikke goedmaker voor iedereen die zo teleurgesteld was door Colonial Marines. Dikke middelvinger aan IGN verder voor het uitdelen van zo'n matige score want hierdoor heb ik Isolation jarenlang genegeerd.

Overigens kan ik ook de Aliens flipperkast van Zen Pinball FX aanraden!

American McGee's Alice (2000)

5,0
Heel creatief en geinspireerd, zelden zul je in zo'n surrealistische droomwereld vertoeven als in de Alice spellen.

Tegenwoordig zal er misschien wat neergekeken worden op deze platformer, maar toen was dit gewoon de bom, rondrennen en springen als Alice in een bizarre, duistere twist op Carroll's vreemde maar heerlijke creaties. Vooral het gebruiken van die jurk als een soort parachute, of meedrijven daarmee op stoom en de originele wapens, geweldig bedacht allemaal. Vijanden zijn goed bedacht (card guards, reusachtige hommels die bommen gooien). De eindbazen zullen je ook flink uitdagen. De omgevingen en het ontwerp van alles zijn nog steeds erg sterk. Het level design van bedenker American McGee is hier op hoog nivo. De Cheshire kat met zijn bijdehante opmerkingen, briljant gevoiced, maakt het af. De soundtrack van Trent Reznor is heel behoorlijk hoewel ik die van het vervolg wat sterker vond.

Ik ben betoverd geweest door deze game. Het heeft me in die tijd (bijna 20 jaar terug) ook geinspireerd electronische muziek te maken die erop gebaseerd is (ik experimenteerde veel met het muziek programma Fruity Loops), met name de track "Through The Looking Glass", schaamteloze plug hier:
‎Wonderland by The Penultimate Truth on Apple Music - music.apple.com

Assassin's Creed: Syndicate (2015)

4,0
Een degelijke toevoeging aan deze enorme reeks: erg mooi getekend en op de keper beschouwd een vrij lekkere gameplay. Voor een tientje is dit een bargain geweest maar degenen die het volle pond betaald hebben, kregen toch aardig wat content ervoor terug, hoewel Jack The Ripper aparte DLC is gebleven en niet heel goedkoop.

Dit spel begon bij mij wel met de nodige frustraties. Eerder had ik met plezier AC: Unity uitgespeeld dus ik was zeker wel een bug hier en daar gewend en met bugs viel het uiteindelijk best mee, hoewel ik soms de rondrijdende trein niet meer kon zien op de kaart. Jammergenoeg is dit spel in het begin onnodig moeilijk terwijl het in de latere levels te makkelijk wordt.

Je begint aanvankelijk in een zeer onvriendelijke omgeving, die je zodra je machtiger en rijker wordt minder vijandig bejegent. Agenten kun je nog omkopen in bepaalde wijken, maar er zijn in het begin veel te veel vijandige lastpakken op straat waardoor je je bijna nergens, zelfs niet bij winkels, kunt vertonen. Dat is nogal irritant als je elke keer dat je een medicijn wil kopen eerst 2 schurken moet bevechten waarbij je weer een medicijn kwijt bent. Dat schiet niet lekker op dan. Gelukkig kun je met wat meer centjes of betere stealth ervoor zorgen dat je op straat veel meer met rust gelaten wordt.

Verder heb ik uren lang als een waanzinnige zitten zoeken op internet en van alles zitten proberen omdat niet duidelijk was hoe ik eindelijk verder kon gaan met sequentie 4 toen ik over de helft was. Bleek dat ik in de trein met die Indier, Henry Green moest praten terwijl dat hiervoor nooit hoefde om missies te continueren. Dat was ervoor (en erna) nooit nodig dus dat vond ik niet spelervriendelijk.

Ontvoeringen zijn ook erg lastig. Zodra je iemand onder dwang houdt of draagt (gelukkig kun je nog een beetje hollen) kun je zo ontdekt worden. Dit zijn vrij onhandige missies om uit te voeren. Nog een frustratie: als je een verkeerde wagen uitzoekt, namelijk eentje met een open kar, dan kun je wel een ontvoerd lichaam erin doen, maar het er niet meer makkelijk uitkrijgen. Dan Iijkt meteen je tempeliersjacht verprutst. Ik kwam er later achter dat je de ontvoerde toch van de zijkant er weer uit kon halen, als je maar aan de goede kant van de kar stond. Ontvoerde levenden gaan verder ook te makkelijk dood (bij transport meerdere keren gebeurd).

En bazin Lucy, die ik met mijn stealth specialiste Evie en niet vechtersbaas Jacob, moest verslaan, was eerst onverslaanbaar, voordat ik wat meer geleveld was. Ik werd er knettergek van. Zodra ze dat witte balkje boven haar hoofd kreeg en haar kraag omhoog deed, werkte niets meer, ik kon niet counteren, niet aanvallen, niet met x die verdediging doorbreken, ik werd gewoon meteen morsdood gemaakt zonder ook maar iets te kunnen doen. Enkel die boss battle maakt dat je in het begin toch wel moet grinden. Maar later krijg je toch wel de opdracht om in totaal 3 wijken veroverd te hebben, dus het beste is in ieder geval een extra wijk te veroveren en Evie flink sterker te maken in het vechten (meer health helpt al), voordat je met Lucy de strijd aangaat. Dit vond ik ook slecht uitgebalanceerd. Ze hadden Lucy in dat gedeelte van het spel zwakker moeten maken voor degenen die niet perse zin hebben eerst allerlei zijmissies te doen.

Misschien heb ik verschrikkelijk veel irritaties genoemd maar voor het merendeel heb ik uiteindelijk zat plezier gehad. Londen is niet zo sierlijk als Parijs en wat zakelijk, maar grafisch is het spel een parel en de kledij is allemaal prachtig gedaan. Je ziet soms teveel hergebruik en net te weinig (variatie in de) "wear and tear" van de texturen, bijvoorbeeld de daken met staal en glas zien er wel erg gaaf uit. De stoomtreinen zijn ook geweldig. Heel indrukwekkend zijn ook de interieuren en pas heel laat in het spel zag ik een blunder, twee exact dezelfde schilderijen naast elkaar in dezelfde kamer.

Gameplay is sterk. De controls werken heel soms niet maar het spel speelt al met al toch wel heel soepel en het parkouren gaat vlotter. De stealth blijft de kern en je kunt nog iets makkelijker stealth kills doen (vanaf het begin kun je meteen twee bewakers tegelijk uitschakelen van achter of van boven) en daarnaast ontvoeren. Wat ik qua stealth jammer vond is dat je niet bijzonder vaak de kans kreeg een pakket dat aan touw hing op iemands hoofd te laten donderen, want wat was dat toch leuk als het lukte. Die explosieven die je kon gooien gebruikte ik ook weinig. Wel heb je heel veel vrijheid. Agenten mag je vermoorden, want eigenlijk ben je gewoon crimineel (maar ik speelde liever clean dus ik wurgde ze slechts tot ze bewusteloos raakten). Je kunt het spel ook zo moeilijk en zo makkelijk maken als je wil. De uitdagingen die je bonuspunten opleveren bij missies zijn in ieder geval zeker uitdagend.

De schietkabel, waaraan je omhoog getrokken wordt of waarover je vlug kunt koorddansen, is een geweldige vernieuwing, razendsnel en niet alleen een versnelde manier om te reizen maar ook zeer geschikt om rap te verdwijnen.

Nog een vernieuwing zijn de GTA-achtige (want kaapbare) koetsen. Hiermee kun je lekker snel reizen en de nodige lantaarnpalen omver rammen. Ook voer je de nodige missies deels uit met een koets en dat is best leuk hoewel het erg hectisch kan worden als je achternagezeten wordt.

Er is natuurlijk ook nog de rivier de Theems, waarin je kunt zwemmen en het stikt er ook van de boten en palen/vlotten zodat je ook daar snel kunt parkouren. 



De meeste hoofdmissies doe je met Jacob, niet Evie. Maar je kunt Evie naar hartelust inzetten voor alle zijmissies mocht je dat willen. Beide karakters levelen simultaan dus dat blijft mooi in balans terwijl je specialismen kunt variëren.

Het verhaal boeide me niet zo, hoewel het natuurlijk best een opwindend tijdperk is geweest met een enorme industrialisatie en technische doorbraken door stoom en stroom. Ik vond het wel leuk kinderen te bevrijden uit fabrieken en Darwin en Dickens te ontmoeten. Maar sommige personages trok ik niet, zoals dat manwijf met die hoed en bril, Ned Wynert. Er sluipen heel af en toe wat “woke” thema’s doorheen, als een zure bijsmaak. Eigenlijk vond ik de hoofdpersonen (de broer en zus) ook niet sympathiek. Maar het was veel te leuk om te spelen om daar echt een punt van te maken. 

Wat zijmissies betreft, die zijn er plenty, je kunt natuurlijk wijken veroveren maar ook missies doen voor o.a. Charles Dickens (zelf niet gedaan) en als je het uitspeelt komen er nog missies bij van de koningin. Wel vond ik veel karakters teveel op elkaar lijken, wederom zien alle bruten er hetzelfde uit maar hetzelfde geldt voor de lokale bendebazen.

Er is ook nog een heel gave missie in de Eerste Wereldoorlog, waarin je een jonge Churchill ontmoet en ook vliegtuigen neer moet schieten. Was echt het hoogtepunt voor mij, lekker veel sfeer door die ronkende vliegtuigen en je ziet een stad in de alarmfase.

De soundtrack varieert. De clarinet muziek als je kinderen bevrijd vind ik leuk maar het getokkel en fiddle werk bekoorde me minder. De voice acting is prima, het meest hilarisch vond ik die kakmadame die eens een kijkje in de achterstandsbuurten wil nemen met Jacob.



Eindoordeel: jolly good!

Assassin's Creed: Unity (2014)

4,0
Voor mij het eerste Assassin's Creed spel waar ik echt voor ben gaan zitten. Door het typische triple A imago van deze natuurlijk erg commerciele reeks waren mijn verwachtingen wat gespannen. Maar ik was al snel positief verrast door de pracht van het spel en na vele uurtjes (ik denk 40?) spelplezier (en hier en daar een gvd-tje) heb ik hem uitgespeeld. Zelf voor een tientje gekocht, dat maakt natuurlijk milder. Verder zijn inmiddels veel bugs opgelost, maar niet allemaal. Ik kwam een aantal keer vast te zitten in een muur en het spel is ook een keer gecrashed.

De gameplay is erg soepel, het parkouren gaat meestal gesmeerd, hoewel het soms toch traag is met reageren. Soms zat ik een aantal keer ongeduldig op de drop button te drukken bijvoorbeeld en bleef het karakter gewoon zitten. De interactie met de omgeving heeft dus af en toe wat nukken maar gemiddeld is de ervaring erg positief.

Het Parijs van de 18e eeuw is prachtig uitgebeeld met veel iconische gebouwen. Je kijkt bijvoorbeeld je ogen uit als je de Notre Dame beklimt en van binnen betreedt. Er wordt ook nog even een uitstapje gemaakt naar de 20e eeuw, om ook nog even een parkour van de Eiffeltoren te doen, tussen kogelregens van Messerschmidt vliegtuigen door. De interieuren van gebouwen zijn ook gevarieerd en mooi gemaakt met talloze verschillende schilderijen aan de muur.

Sommige historische figuren zoals Marie Antoinette had ik graag meer gezien. Maar het was zeker kostelijk om Markies de Sade en Napoleon tegen te komen.

Het verhaal bleef niet zo hangen, ook was het niet mogelijk het plot tot dusver nog rustig na te lezen, wat ik wel fijn vind omdat ik niet altijd goed oplet of alles van een cutscene kan onthouden. Toch vond ik dat niet zo erg omdat ik kon genieten van de gameplay, die zijn eigen draai aan het stealth genre geeft. Ik weet dat sommigen de AC games geen echte stealth games vinden maar ik moet toch zeggen dat ik als Splinter Cell adept best aan mijn trekken kwam, al miste ik natuurlijk de fijnere aspecten van die reeks, daarin kun je veel meer trucjes doen. Bij AC kun je vaak ook even wegrennen of verstoppen en dan gewoon overnieuw sluipen omdat de cooldown van bewakers erg kort duurt, ik ben wel een wat strengere bewaking gewend bij stealth games waarbij je gewoon echt zo goed als ongezien moet blijven.

Vergelijkingen met Witcher 3 (die het naar mijn mening veel meer van verhalen moet hebben dan van de na verloop van tijd toch wat monotone gameplay) vind ik te krom omdat AC geen rpg reeks is.

Ik heb weinig side quests gedaan, ik had het idee dat de Nostradamus raadsels niet zo interessant waren (hintjes die je naar verschillende plaatsen sturen waar je weer een nieuwe hint vind) maar heb wel een wandeling van Napoleon met zijn geliefde begeleidt.

Wel erg leuk en vaak hilarisch zijn de commentaren bij de stukjes geschiedenis die je meekrijgt.

Ik kan verder absoluut aanbevelen het gehele spel qua spraak in het Frans te spelen, voor een betere immersie.

Assassin's Creed: Unity - Dead Kings (2015)

3,5
Best leuke DLC, gratis bij Assassin's Creed Unity, die zeker de moeite waard is maar helaas nog teveel bugs. Ik kon namelijk niet terugreizen naar Parijs (dat is dan een klein P-tje op de kaart) totdat ik onderdeel 5 van deze Sequentie (#13, zou het aan het getal liggen?) voltooid had, die zelf ook al bugs bevatte door niet alle 5 raadsels beschikbaar te stellen. Andere spelers konden al na onderdeel 1 of 2 teruggaan naar Parijs.