Niet verwacht dat dit mijn type game is, blijkbaar wel. Waar ik normaal gesproken niet echt fanatiek bezig ben met outfits etc. unlocken in games raakte ik hier helemaal verslaafd aan het verzamelen van spullen en het decoreren van het eiland, huis en mijn personage. Bij mijn eigen huis heb ik veel moeite om mij hiertoe te bewegen. Bij deze game weet ik niet van ophouden. Onbegrijpelijk maar waar, 5* dan maar. Kan niet wachten op een vervolg op de Switch 2.

Verrassend genoeg uitgegroeid tot misschien wel mijn favoriete 2D (ok, 2,5D) platformer. Een écht goede Crash Bandicoot game had ik niet meer verwacht zo lang na de trilogie uit de jaren 90. De feeling van de oude games is er nog steeds, en de game ziet er prachtig uit. Het leverdesign is afwisselend, net als de gameplay door de verschillende maskers en karakters die je gedurende de game bespeeld. Het speelt echt heel soepel en een simpele toevoeging zoals dat een rondje waardoor je goed ziet waar je land met je sprong voegt heel veel toe.

Ook dit spel is soms weer ontzettend moeilijk, net als de oude Crash Bandicoot games maar ze hebben de echte frustraties hierin eruit weten te halen. Een oneindige hoeveelheid levens en een grote hoeveelheid aan checkpoints per level zorgen ervoor dat ik gemotiveerd blijf om door te spelen, ook bij stukken waar je vaak dood gaat. Door deze aanpassingen vind ik de moeilijkheidsgraad perfect, als een 2D platformgame te simpel is verveelt het mij ook snel. Mijn enige frustratie zit hem in de mega hoeveelheid boxen en appels die je tegenkomt in elk level. Je hebt er alleen iets aan als je ze allemaal verzameld en er dus echt geen een mist. Dit zijn er al gauw vele honderden per level. In het begin van de game is dit nog te doen maar al gauw merkte ik dat dit niets voor mij is. Ik probeerde ze vervolgens te negeren en gewoon de levels te spelen zonder te focussen op die appels en boxen, maar ze zijn zo erg 'in your face' de hele tijd dat je het niet kan laten om te pakken wat je pakken kan ondanks dat ik ze toch niet allemaal verzamel en er dus niks aan heb. Dit kost mij onnodig vaak levens voor iets wat ik niet eens wil verzamelen haha. Maar goed, dat is natuurlijk ook gewoon mijn eigen schuld dan.

Tegenwoordig lijkt elke game 'open world' te moeten zijn, en ook met Crash Bandicoot zou dat heel gaaf kunnen zijn. Maar deze game bewijst dat het niet altijd moet, ondanks dat de game opzich niet vernieuwend is. Ik ben in ieder geval heel blij dat Crash Bandicoot 4: It's About Time is wat het is geworden. Ik heb de game gespeeld in handheld mode op de Switch, daarvoor is het echt perfect. 4,5/5*

Ik heb de hoofdlijn van Cyberpunk 2077 ondertussen uitgespeeld, wel nog een hoop side missies etc. (en Phantom Liberty) te doen dus zeker niet 100 %.

Een heel ander soort game dan ik de afgelopen jaren heb gespeeld maar het is mij over het algemeen zeer goed bevallen. Het ziet er indrukwekkend uit en het loopt goed op de Switch 2, zowel op de TV als in Handheld. De meeste missies en side-missies zijn leuk tot fantastisch behalve de missies waarbij je moet scannen voor clues, die vond ik echt vreselijk. De combinatie van de hoofdlijn en het vrij rondbewegen in Night City en het doen van wat zij-missies beviel mij erg goed. De mogelijkheden kwa wapens en skills en dingen die je kunt doen zijn enorm. De game is erg sfeervol maar soms iets te donker, zeker bij de laatste hoofdmissie had ik bij sommige gedeeltes moeite om überhaupt iets te zien, dat kan toch niet de bedoeling zijn. Er wordt wel te veel gepraat in deze game naar mijn mening, ondanks dat het misschien bij dit type spel (wat ik dus niet gewend ben) hoort en het niveau van de cutscenes en gesprekken best hoog is. Na een tijdje kon ik het helaas niet laten om best wel veel door te klikken omdat er soms geen einde aan komt en ik gewoon verder wil spelen.

Net het eerste stukje van de Phantom Liberty DLC gespeeld, dat begint erg indrukwekkend en beloofd veel goeds. Toch laat ik het voor nu even liggen, heb weer meer zin in ander soort games. Alle tijd om later de rest van Cyberpunk 2077 en de DLC weer op te pakken.

Ik heb me echt wel goed vermaakt met Donkey Kong Bananza, maar eerlijk gezegd vond ik het – net als Mario Kart World – toch een kleine tegenvaller. Het is een goede game, dat zeker: lekker absurd, leuke gameplay en technisch zit het gewoon goed in elkaar. Er zit ook veel variatie in de mechanics en de chemie tussen Donkey Kong en Pauline is verrassend leuk gedaan.

Toch voelde het voor mij op de lange duur een beetje eentonig. De stijl van de game ligt me totaal niet — ik vind de werelden niet mooi, de outfits voegen wel iets toe maar spreken me visueel totaal niet aan, en de vijanden en andere personages blijven gewoon niet hangen en zijn totaal niet creatief vormgegeven. Niks voelt echt iconisch of creatief zoals bij de grote 3D Mario-games.

De lengte en moeilijkheid zijn precies goed, maar ik had weinig zin om echt lange speelsessies te doen. En hoewel ik het nu heb uitgespeeld, twijfel ik of ik voor de 100% ga.

Al met al: zeker geen slechte game, ik snap de hoge cijfers ook wel, maar voor mij persoonlijk mist het nét wat magie. Superleuke game maar voor mij is er nog geen echte topper op de Switch 2.


Iets anders: weinig stemmen op deze site voor zowel DK Bananza als Mario Kart World. Het wordt ontzettend goed verkocht en breekt records maar niet echt (meer) op deze site?

Als je nostalgische gevoelens hebt voor de serie is deze game geweldig. Je herbeleeft het allemaal en de cutscenes zijn indrukwekkend. Het vechten werkt goed en het rondvliegen in de (open) wereld ook. Als je niet bent opgegroeid met Dragon Ball of niets met de serie hebt is de game misschien wat eentonig en de open wereld eigenlijk niet zo spectaculair (voor deze tijd). Deze game zou in dat geval 3.5* verdienen wat mij betreft. Als je wel veel met de serie hebt en deze wil herbeleven is het een fantastische rit en kan ik niet anders dan een extra ster geven voor de beleving, de nostalgie en de fun. 4,5*

In hoeverre fc26 een verbetering is voor de Xbox en Playstation kan ik niks over zeggen, maar ik ben blij dat er voor de Switch 2 eindelijk een speelbaar voetbal spel is. Ook op handmodus is het heerlijk. Zelf speel ik met custom, een beetje tussen authentiek en competitief in. Een tip van mij: maak de keepers bij custom aan beiden kanten een stuk slechter, want die hebben bij beide opties teveel ongelofelijke reddingen, zelfs keepers met een vrij lage rating. Na wat testen en tweaken speelt het verder heerlijk nu.

Enige rare foutje wat ik veel zie op de Switch 2 versie is dat er regelmatig wisselspelers in trainingspakken zich opeens stilstaand op het veld bevinden. Start drukken en weer doorspelen lost het altijd op, ik stoor mij er niet zoveel aan maar dit soort dingen ogen erg onprofessioneel.

Verder jammer dat ik nooit een vrije trap op een mooie plek krijg (of penalty), dat lijkt mij wel leuk maar de computers maken simpelweg weinig overtredingen. Ik maak ze zelf overigens wel, penalty’s en vrije trappen krijg je enkel als je tegen vrienden of online speelt denk ik. Bij career mode kan je zo 0 vrije trappen of penalty’s krijgen in een heel seizoen, en dat is zo’n beetje het enige wat ik speel.

Nog altijd mijn favoriete Zelda game. Al kwam Breath of the Wild (en eigenlijk wel meerde Zelda titels) aardig in de buurt. De sfeer en de muziek doet het m voor mij. Meer nog dan bij de nieuwere Zelda titels. Gameplay is nog steeds erg goed, zelfs voor deze tijd. Nadat ik dit vroeger zo vaak speelde op de Nintendo 64, heb ik ook erg genoten van de 3DS versie.

Mario Kart World doet veel goed, maar is voor mij (nog) niet de game die ik hoopte dat het was.

Het spel ziet er fantastisch uit en ik vind de meeste levels en de routes ernaar toe ook heel mooi. De game speelt ook heerlijk en ik vind het grinden en wallriden geslaagde toevoegingen. Bij het racen mis ik weliswaar echt nog uitdaging en eigenlijk dus een 200cc mode. Volgens mij kwam die bij Mario Kart 8 ook pas later na een update, hopen dat dit bij Mario Kart World ook het geval is. Waar ik ook hoor dat men dit spel wel heel chaotisch vindt door de 24 racers, mis ik soms juist een beetje chaos. Ook met 150cc blijf ik vrij gemakkelijk vooraan waardoor ik zelf niet (hooguit korte gedeeltes in het begin van een race bijv.) veel racers in de buurt heb of überhaupt het gevoel heb dat we met 24 man zijn. Als de chaos en drukte ontbreekt zijn de wegen wel heel breed, gebeurt er soms te weinig en voelt de game daardoor wat langzaam aan. Knock out Tour is in principe ook heel leuk, maar daar heb ik hetzelfde probleem met het niveau. De eerste 5 rondes van de 6 is er geen spanning aangezien je toch niet bij de laatste paar eindigt. Met een (gratis) update kan dit opgelost worden en 200cc worden toegevoegd, anders zal het mij helaas toch vrij snel vervelen ben ik bang. Als multiplayer game met vrienden is het natuurlijk fantastisch, maar zo vaak doe ik dat ook niet.

De Free Roam mode vind ik op het eerste gezicht best geslaagd maar mist ook een paar (simpele) dingen waardoor ik ook dit vermoedelijk niet heel lang blijf spelen zonder updates. Ik zou toch op z'n minst moeten kunnen weten welke kant 'noord' is zodat je niet constant de grote map hoeft te openen als je ergens zelf heen wil rijden. Überhaupt heel jammer en onbegrijpelijk dat je geen 'destination' of iets dergelijks kunt aanklikken op de map en dan een een gps lijn hebt die je kunt volgen. Eigenlijk zoals dit soort Free Roam games ruim 20 jaar geleden ook al hadden. Ook het feit dat je geen idee hoeveel P Switches er nog zijn in een gebied (of überhaupt in het spel) maakt het nogal demotiverend na een tijdje. Ook blijft het jammer dat je er vrijwel niks voor terug krijgt in de vorm van rewards. Zonde, want ik vind het best leuk om rond te rijden en vind de missies zelf best geinig tot heel leuk. Maar met al deze simpele gebreken heb ik toch geen zin om voor die 100 % te gaan.

Zowel het racen als de free roam lijken mij simpel te verbeteren met een update, dan zal mijn cijfer ook echt nog wel kunnen groeien. Want een top game vind ik het echt wel, maar zal voor mij zonder deze updates iets te snel stof gaan happen om hoger dan 4* te geven.

Na zo’n 40 uur speeltijd kan ik zeggen dat Pokémon Legends: Z-A me positief heeft verrast. De game voelt als een frisse stap binnen de Pokémon-reeks, met een fijne mix van dag- en nachtcycli, hoofd- en zijmissies die samen voor meer variatie zorgen dan in voorgaande delen. Het verhaal en de personages zijn leuker dan ooit en ook de muziek is geweldig.

Het spel speelt zich dit keer volledig af in één grote stad — en die stad is sfeervol, mooi vormgegeven en leuk om te verkennen, vooral ook de daken waar extra Pokémon te vinden zijn. Toch is dat ook meteen een minpunt: visueel lijkt alles in de stad behoorlijk op elkaar. Of je nou in het oosten, westen, noorden of zuiden bent, de omgeving oogt grotendeels hetzelfde. Daardoor voelt het soms wat eentonig aan en raak je snel het overzicht kwijt en herken je niet altijd of je ergens eerder bent geweest. Ik miste wat afwisseling in omgevingen. Geen groot bos, een grot of een berg aan de rand van de stad — de wild zones bestaan vooral uit straten of kleine parkjes. Dat werkt op zich prima, maar persoonlijk vind ik het toch leuker om van dorp naar dorp te reizen en onderweg verschillende gebieden te ontdekken. Als deze stad als kleiner onderdeel in een andere Pokémon-game had gezeten, was het fantastisch geweest.

De nieuwe gevechtsstijl is een van de grootste pluspunten. Vechten voelt dynamischer, spannender en strategischer dan ooit. Ook het Pokédex-systeem is beter uitgewerkt: er zijn “maar” ruim 200 Pokémon te vangen, maar dat vond ik juist verfrissend. Voor het eerst had ik echt motivatie om de Pokédex te voltooien. Je ziet per gebied hoeveel je nog moet vangen en krijgt beloningen — het verzamelen voelt daardoor als een mini-verhaal op zich.

De graphics zijn een punt van discussie, en eerlijk: ze zijn niet geweldig. De personages en Pokémon zien er prima uit, en de stad heeft sfeer, maar de gebouwen ogen vaak plat en onafgewerkt. Het haalt wat van de charme weg. Technisch draait de game gelukkig vloeiend, zonder vastlopers of framedrops.

Als ze de positieve punten uit deze game meenemen naar een volgende game waar je wel weer een reis maakt van plek naar plek met afwisselende omgevingen heb je wat mij betreft echt een top Pokémon game. En misschien inderdaad toch met graphics die iets meer bij deze tijd passen.

Nog altijd mijn favoriete game. Zo vaak herspeelt, op de Nintendo 64, de DS en op de Switch. Het rondlopen in en rondom het kasteel en steeds meer ruimtes en kamers ontdekken. Het springen in een schilderij om in een nieuw level te komen vind ik nog altijd geniaal. Er is zoveel variatie in alle levels en de game daagt precies genoeg uit om alle sterren te verzamelen. Iets wat ik bij nieuwere games nog nauwelijks doe, ook bij games die ik heel leuk vind, puur omdat het tegenwoordig vaak gewoon té veel is. Natuurlijk zijn de camera standen voor deze tijd niet goed, de gameplay werkt over het algemeen goed maar soms ook nét niet. Maar voor die tijd was het revolutionair, en voor mij werkt het nog steeds. Al heb ik het vast en zeker ook wel gemastered na al die jaren herspelen en ben ik eraan gewend. Toch jammer dat ze dit voor de Switch versie niet geperfectioneerd hebben. Er is geen game die mij een warmer gevoeld geeft dan Super Mario 64. 5*

Na Super Mario 64 mijn favoriete 3d Mario game. De Galaxy titels deden mij iets minder (onpopulaire mening) maar de grote levels/werelden zoals in 64 en Odyssey trekt mij meer. Fantastisch en afwisselend leveldesign en het speelt gewoon heel soepel, perfect eigenlijk. 5*

Ben benieuwd of/wat ze gaan doen op de Switch 2.