menu

Hier kun je zien welke berichten Rujar als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Final Fantasy XIII (2009)

4,5
Ik heb lang heeeel lang moeten wachten op Final Fantasy 13. Sinds bekend werd dat er een playstation 3 op de markt zou komen keek al reikhalzend uit naar game. Temeer omdat de game bedacht is door het team die ook verantwoordelijk waren voor deel 7 en 10 (wat in mijn ogen de beste zijn uit de serie). En ik ben gek op toevalligheden, deel VII was de eerste game op de PS1 en deel 10 was het eerste deel op de PS2. Nu was het de buurt aan het eerste deel op de PS3.

De verwachtingen waren hoog gespannen en de laatste dagen vlak voor de release slaap je ook nog eens slecht. Op de dag van de release ben ik er maar eens heerlijk voor gaan zitten met de standaard uitrusting redbull, wat hartige etenswaar en een dosis vitamine. Wat gelijk opvalt is zo een typisch herkenbare nostalgische Final Fantasy deuntje in het menu vlak voordat je op new game mag drukken. Ik ben daar ook even blijven hangen om van het magisch moment te genieten.

Zoals elke Final Fantasy game beland je gelijk in een nogal verwarrend avontuur die gaande weg zich steeds meer ontvouwd. De opzet is simpel maar doeltreffend. In de openingsscene spat gelijk het hoogwaardige grafische niveau van je beeldscherm en mag je na een zeer intense scene de controle nemen over de game. Het verschil tussen de cutscenes en de in game beelden is gewoon nauwelijks te zien. Dus hulde voor Square door wederom weer een nieuwe standaard te zetten voor het genre

Niveau is laag je hoeft niks bijzonders te doen dan beetje drukken op je x button. Maar zo leer je wel mooi het nieuwe battlesysteem en de menus een beetje eigen te maken. Square heeft ditmaal gekozen voor een real time turned bassed (??) strategy game. Ik ben een enorme fan van de TBS en was benieuwd naar dit nieuwe syteem. Het werkt enorm goed! Al moet ik zeggen dat het turnend bassed wel erg vervaagt. Maar goed daar waar andere ontwikkelaars het geprobeerd hebben om een real time element in de game te stoppen is Square het als enige gelukt om het er goed werkend systeem van te maken ... zonder dat je je dus irriteert aan je party. Dus wederom weer hulde.

Maar hier komt het eerste nadeel van de game, de introductie duurt te lang, veel te lang. Voordat je de volledige controle krijgt over je team ben je al ruim over de helft van het spel en je word tot dan toe ook nergens uitgedaagd om een goed geplande strategie te bedenken. Niet dat de game slecht is, want het verhaal is echt zo ontzettend goed en het slaat je ook voordurend om de oren door de vele intriges, drama en actie die er in zit. Door de vele cutscenes maakt dit weer tot een meeslepende game en bouw je met de characters een band op. Alles wordt ook nog eens ondersteund door geweldige muzikale begeleiding die spelervaring helemaal compleet maakt.

De eerste uren wordt je eigenlijk een beetje heen en weer geslingerd van jezus wat hebben ze toch weer een mooie game afgeleverd en wanneer het verhaal weer even inkakt denk je 'hoe lang moet ik nog met die suffe (niet uitdagend) gameplay aan de gang?' We weten dat FF de traditie heeft om pas laat op gang te komen maar als je ruim over de helft van het verhaal bent en je kan nog niet alles dan begin je toch wel langzaam van binnen te huilen. Wanneer je geduld echt bijna begint op te raken kom je op het punt dat je [/quote]Gran Pulse [quote]komt en de introductie is verleden tijd en vallen de verhaallijnen samen en heb je nu samen 1 doel! Daar begint dan ook gelijk weer het nostalgische FF gevoel te komen met allerlei side quests en de controle over je party en pas dan beginnen ook de echte uitdagende battles. Dit is waar je al die jaren op hebt gewacht.

Nu je volledig kennis hebt genomen van het crystarium (waar je charachter kan upgraden) en paradigm krijgen de battles een totaal andere dimensie. Nu kan je aan de slag met verschillende tactiek en dat maakt de gameplay interessant. Met elke paradigm kan je een bepaalde combinatie maken met van de rol (commando/ravanger/sentinel/saboetur/synergist en medic) die characters hebben. En de actie gaat rap .. heel rap! En het verveeld geen moment en wordt het nergens irritant. (hoewel het soms net te lang duurt voordat je een bepaalde actie kan selecteren) Omdat je je alleen met de leader kan spelen is het van belang welk rollen je de rest van het team geeft en door de hoge intelligent van je teammembers werkt dit ook verrassend goed en is dit wederom weer geweldig goed afgewerkt. Wederom hulde! Je hebt de snelle actie maar je behoud het overzicht van je strategie. Bovendien heb je tijdens de game beschikking over een Eidelon. Alleen zijn ze niet zo krachtig dat je ze nauwelijks gebruikt. Het enige wat handig is is dat je na gebruik hiervan je party members en jezelf volledig geheald en ontdaan zijn van alle status effects. Vanaf hier werkt het verhaal zich ook tot de boss battle en de climax.

Ik weet niet zo goed wat ik overall van de game moet denken. We missen toch een beetje de traditie getrouwe vrijheid van het verkennen van de wereld op zoek naar items etc. Pas eigenlijk nadat de game echt op gang is gekomen ben je in principe al weer bijna op het einde van de game (beetje overdreven) en door het trage en verloop en het (grotendeels) ontbreken verkennen van de wereld, het zoeken naar items en de interactie met andere wereldbewoners ontstaat er een soort van void in het verdere fantastische game. Het verhaal leent zich daar ook verder niet echt voor dus het is niet zo dat je echt een nare nasmaak van hebt. Daar waar deel 10 alle disciplines beheerste komt deel 13 niet aan dit pareltje.

Wat mij betreft is dit een van de beter games (zo niet de beste) die op de PS3 is uitgekomen, square heeft wederom een nieuwe standaard gezet voor het genre die naar alle waarschijnlijkheid ook gretige gekopieerd zal worden. Echter een tip voor de volgende aflevering hou op met die tergende trage opbouw en geef de gamer meer vrijheid.

4,5*

Medal of Honor (2010)

3,5
Gister gekocht en uitgespeeld! Even een korte impressie.

Om te beginnen de single player is inderdaad kort (zelfs op hard) Te kort! Ik startte om 7 uur en het spel en half 12 was ik klaar. Dus 4 a 5 uur dat is incl. filmpjes. Op zich vind ik het niet erg aangezien single player voor mij nou niet zo heel belangrijk is.

Je gaat toch automatisch een parallel trekken met MW2. Mijn conclusie: Single player is in alle opzichten minder dan MW2. Je merkt duidelijk dat ze wel echt geprobeerd hebben om een kopie te maken van alle successen van MW2 (alleen het is gewoon minder bombastisch). Dat gecombineerd met elementen van Battelfield. Misschien is het minder omdat de moeilijkheidsgraad ook zeer laag is (en hij stond echt op hard) Je hebt af en toe wel wow stukjes maar het is minder intens. Enige scene die echt tof en intens is dat je met een groepje vast zit onder aan berg en dan belaagd wordt door honderden taliban strijders. Het zijn er geen honderd maar dat gevoel komt wel zo op je over, de opluchting is dan ook groot als je op het laatste moment geholpen wordt door twee apache helikopters.

De actie wordt heel aangenaam afgewisseld met wat rustig stealth en sniper elementen. Het aardige van het verhaal is is dat het in een universum afspeelt. Je hebt een berg waar het allemaal op afspeelt en de verhalen van de teams waarmee je speelt kruizen elkaar ook en aan het einde ook allemaal samen bent.

Grafisch gezien en ook qua geluid mag het niet vergeleken worden met MW. Het is niet lelijk maar het is zeker niet optimaal. Enfin voor de SP hoef je hem niet te kopen die vergeet je snel.

Multiplayer: Wat zal ik zeggen. Het is inderdaad een soort van MW meets BF. Alleen teveel MW dan BF. Alleen de mappen zijn klein, wat actie verhogend is, maar daardoor wel chaotisch. Dan moet ik toegeven dat doet MW dan wel beter. Die chaos is goed te controleren, alleen hebben ze hier de chaos in BF gegooid. Je loopt maar wat rond en er is geen duidelijk teamplay te ontdekken, terwijl ik had gehoopt dat ze meer richting BF zouden gaan. Toch jammer dat je niet een gebeid kan op een map kan veroveren (strategisch punt) die je kan verdedigen als een soort uitvalsbasis voor een nieuwe aanvals golven. Iedereen kan over vandaan komen waardoor een tactisch gameplay niet te herkennen is. Het is misschien ook een kwestie van wennen door de nieuwe maps etc. Ik denk dus je moet echt een aantal uur moet spelen voordat je daar echt een menig over kan hebben. Al met al vind ik de killstreak awards wel beter werken en ben ik wel eager om door te gaan.

Ik vind het wel ontzettend jammer om te zien dat mensen de game al snel weg leggen omdat het geen MW is. Geef het een kans mensen.

Vooralsnog een 3,5*