menu

Hier kun je zien welke berichten pachag als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Broken Sword: The Shadow of the Templars (1996)

Alternatieve titel: Circle of Blood

4,0
Paar weken terug heb ik deze game uitgespeeld. Ik heb me er aardig mee vermaakt. Het verhaal is erg interessant. Het is zo'n spel dat me aan het denken zet en dat me buiten het spelen om nog bezighoudt. (Zoals het opzoeken van informatie over de Tempeliers.) Het is niet zomaar 'een simpel spelletje'. Het doet volwassen aan en is op sommige momenten best spannend.

De graphics zijn zeker voor die tijd erg goed. Een aantal keer liet ik anderen even zien wat er op mijn scherm te zien was, omdat het zo mooi getekend is. Instemmend werd er geknikt. Ik hou wel van die 'tekenfilmstijl'.

Op ongeveer driekwart van het spel was ik er eerlijk gezegd wel een klein beetje klaar mee. Dat had er onder andere mee te maken dat het soms zo lang duurt voordat je iets gedaan krijgt. Iemand noemde bijvoorbeeld al het langzame lopen van George. Ook had ik op een gegeven moment niet zoveel zin meer om de soms lange teksten te lezen. Wat ik ook een minpuntje vindt (en dat lees ik verder nergens) is de muziek, of beter, het gebrek daaraan. Ik heb gekeken of mijn instellingen wel klopten. Af en toe hoorde je wat muziekachtige klanken, maar het werd niet aangehouden. Ze hadden zoveel meer sfeer kunnen maken met betere, memorabele muziek.

Toch winnen de pluspunten het van deze minpunten. Ik denk dat ik het spel ook wel eens opnieuw zal spelen, want ik wil de Directors Cut wel eens uitproberen. Daarbij zal ik bij een tweede keer sneller door het spel heen zijn, waardoor ik waarschijnlijk ook op het eind nog m'n hoofd erbij kan houden.

Ik zit ergens tussen 3,5* en 4*. Kom op, 4* dan!

Brothers: A Tale of Two Sons (2013)

4,0
Vanwege de positieve recensies voor drie euro via Steam binnengehaald. Leuk spelletje! Niet te moeilijk (eerder te makkelijk). Mooie graphics en muziek wat samen een goeie sfeer neerzet. Het verhaal vind ik dan weer een beetje standaard. Overal lees ik stemmingen als "ik was tot tranen toe ontroerd" en dat soort dingen. Dat vind ik allemaal dus wel meevallen. (Of ik ben gewoon een botte lomperik.)

Af en toe had ik last van rare bugs zoals het takelen (voor het laten zakken van een brug bijvoorbeeld) wat heel langzaam ging. Soms reageerden de toetsen niet naar behoren, maar het wordt ook geadviseerd om met controller te spelen, misschien dat het daar aan lag. De camera leidde af en toe een eigen leven, wat de besturing ook bemoeilijkte.

Ondanks dat heb ik me wel vermaakt. De prachtige omgevingen maken heel veel goed. De leukste momenten in de game vind ik wanneer de jongste en oudste broer echt samen moeten werken om iets gedaan te krijgen.

Voor drie euro ben ik zeer tevreden. Had ik er vijftien euro voor betaald (waarvoor de game nu via Steam verkocht wordt), dan was ik waarschijnlijk wel wat teleurgesteld geweest.
Ik geef het 3*.

King's Quest (2015)

Alternatieve titel: King's Quest: The Complete Collection

5,0
De oorspronkelijke King's Quest games heb ik nooit gespeeld. Wel ooit begonnen aan de AGDInteractive remake van KQ1: Quest For The Crown, maar ook die nooit uitgespeeld. En dan was daar ineens deze nieuwe reboot(-achtige) game van King's Quest. Om maar met de deur in huis te vallen: een fantastische game! Het heeft een diepe indruk op mij achtergelaten!

Ik zou ieder hoofdstuk apart kunnen beoordelen, maar dat heeft Fonzzz002 al voortreffelijk gedaan wat mij betreft.

De graphics zijn erg goed te noemen, maar moet je wel liggen. Het is de zogenoemde 'cel shading'-techniek. Het zorgt voor een vriendelijke en tijdloze uitstraling. Mijns inziens perfect voor deze game.

De muziek is memorabel genoeg en op sommige momenten zelfs uitstekend. Als je het gaat meefluiten dan zit het meestal wel goed. Ook op Spotify te vinden trouwens, voor degenen die daar van houden.

Voor de gameplay hebben ze het Point & Click systeem, dat toch zo nauw is verbonden met dit genre, losgelaten. Je beweegt Graham met de pijltjestoetsen of W, A, S, en D. Voor interactie gebruik je Enter of Spatiebalk. In principe kun je het spel met één hand bedienen zodat je tijdens de lunch gewoon door kunt blijven spelen. De cutscenes zijn erg leuk, maar ik kan me voorstellen dat sommigen het te langdradig zouden vinden.

Zoals door anderen ook al is vermeld, bestaat de game (op dit moment) uit vijf hoofdstukken en een epiloog. Ieder hoofdstuk beslaat een terugblik op een periode uit Graham zijn leven. Deze hoofdstukken worden op hun beurt weer aan elkaar geweven door een verhaal waarin de ouder wordende Graham centraal staat. Heel erg mooi gedaan allemaal. Je gaat toch meeleven met de personages. Ik was erg gegrepen door het verhaal en toen ik het spel ongeveer een maand geleden had uitgespeeld was ik er toch even stil van. Nu zou ik het spel zo weer opnieuw willen beginnen.

Al het voorgaande gezegd hebbende, blik ik terug op een echt heel goeie game-ervaring. Misschien zou het juist zijn om er een 4* of een 4,5* aan te geven, maar ik kan gewoon niet anders dan 5* hiervoor geven. Was alles dan perfect? Vast niet, maar als een spel mij zo weet te boeien dan verdient het gewoon bonuspunten.

Sonic & All-Stars Racing Transformed (2012)

4,0
Allereerst moet ik bekennen dat ik niet zo'n fan ben van race spellen. Lang (heel lang) geleden heb ik wel A2 Racer spellen gespeeld en die vond ik wel geinig. (Achteraf bekeken waren die spellen eigenlijk best wel slecht en totaal niet representatief.) Spellen als Gran Turismo en Need For Speed zijn compleet langs me heen gegaan destijds. Adventures en RTS spellen waren meer mijn ding. Bij vriendjes speelde ik wel eens Mario Kart op de Nintendo 64 en GameCube en nu sporadisch nog op de Wii. Toen kwam ik er al achter dat ik echt verschrikkelijk slecht ben in dit soort race spellen. En nog steeds!

Toch heb ik Sonic & All-Stars Racing Transformed (S&ASRT) de laatste tijd erg veel gespeeld. Het is ontzettend verslavend. Er zit erg veel variatie in het spel door de verschillende spelvormen. Naast de gewone 'Race' werd al de 'Drift Challenge' genoemd. Maar ook 'Boost Challenge' waarbij je onder een wegtikkende tijd een aantal checkpoints moet halen door middel van boosten. Of een 'Traffic Challenge' waar je auto's moet ontwijken, 'Pursuit' waar je een tank moet achtervolgen en uitschakelen, of 'Versus' waar je het tegen verschillende opponenten op moet nemen. En zo zijn er nog een aantal spelvormen.

Daarnaast zijn er zeer veel verschillende banen, die uit allerlei (voor mij veelal onbekende) SEGA spellen afkomstig zijn. Elke baan heeft wel iets unieks en ik vind ze stuk voor stuk enorm kleurrijk en levendig. Een belangrijk spelelement is het transformeren van kart naar boot of vliegtuig, wat echt heel goed bedacht is en heel lekker speelt. Uiteraard zijn er verscheidene wapens en boosts te halen waarmee je je tegenstanders te slim af kunt zijn.

Gaandeweg het spel verdien je punten en kun je je spelpersonages upgraden. In eerste instantie zijn er drie moeilijkheidsgradaties (easy, medium en hard) maar als je het spel helemaal hebt uitgespeeld krijg je er een vierde bij (expert). Je wordt op deze manier enorm uitgedaagd omdat het uiteraard steeds moeilijker wordt, maar je wilt ook alle sterren halen om nieuwe karakters of mods (aanpassingen aan de karts) vrij te spelen.

Het spel is inmiddels al weer wat jaartjes oud (ik loop altijd achter met games), maar het is nog steeds erg vermakelijk en ziet er prima uit. Daarbij kan ik het maar niet loslaten.
Dit spel verdient een hele dikke 4*.