menu

Hier kun je zien welke berichten Bennerd als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Asterix at the Olympic Games (2007)

2,5
Echt een Olympische Spelen-game is dit niet, daar misleidt de titel ons wat. Je hebt er zeker verschillende sporten die je moet doen (en apart kunt doen, buiten het verhaal), maar het is verre van zoiets als Athens 2004 of Torino 2006, waar het enkel draait om de toernooien.

Je krijgt hier echt een verhaal voor de kiezen, en het is leuk en humoristisch uitgewerkt. Niet echt roflmao-humor, maar ik moest af en toe best wel eens glimlachen

Wat natuurlijk hét grote voordeel is van zulke Wii-games, is de lol die je beleeft met de bakjes. Spastische bewegingen ten top.

In het spel zelf speel je met Asterix & Obelix (dûh), en ieder heeft zijn eigen specialiteiten. In het spel zitten er leuke bonussen verborgen, en je kunt ook met twee spelen in het verhaal, wat nog leuker is dan alleen. (Dan kun je alle fouten op je zus steken )

Eigenlijk niet echt een aanrader, toch een spel waar ik persoonlijk al veel plezier mee heb beleeft. (En daar dient een spel toch voor? )

Fable (2004)

Alternatieve titel: Fable: The Lost Chapters

4,5
Vind ik wel een erg sterk spel, staat zelfs in mijn top tien, heb ik gemerkt. Dan moet ik er wel iets deftig over kunnen zeggen. Met een rustig muziekje van Machine Head's "Burn My Eyes" op de achtergrond, pijnig ik momenteel de brei in mijn hoofd, om mijn ervaringen met dit spel degelijk voor de geest te halen.

En meteen schiet het volgende beeld mij in het hoofd:
Een klein jongetje dat van zijn vader onder zijn voeten krijgt omdat hij nog een verjaardagscadeau voor zijn zusje moet kopen. (Herkenbare situatie)
Wat een mooi beeld is het meteen. De helderblauwe lucht, de mooie huizen, kakelende kippen, ... allemaal heerlijk, en je zit meteen in een goede sfeer.
Daar ga je dan op verkenning.

En om heel wat spoilers weg te halen, ga ik maar niet beschrijven wat er gebeurd. Iig, om het kort te houden, door een ongelukkige situatie beland je in een wereld die je niet kende, en kun je dingen waarvan je nooit had gedroomd dat je ze kon.
(Inderdaad, de a-knop indrukken was plots veel gemakkelijker)

Wat een mooie sfeer rondom de hele game. En de muziek, gewoonweg heerlijk. Als iemand weet of dit uitgegeven is op cd ofzo, ik zou het graag willen weten.

Natuurlijk, hét grote pluspunt van het verhaal: kies wat je doet in bepaalde situaties, en je keuzes beïnvloeden je karakter en de verdere verloop van het spel. Zin om je geld goed te verdienen door goede daden te verrichten, of geef je liever kleine jongetjes een pak rammel, gewoon omdat je vindt dat hun sproeten op de verkeerde plaats staan? Geen probleem, doe wat je wilt.

De Demon Doors vind ik persoonlijk ook wel een leuke bonus.
Een poort die tegen je begint te praten, die het dan nog eens herhaalt omdat je te laat doorhebt dat je moet luisteren, en dan nog eens nadenken over wat hij allemaal gezegd heeft. Ik had moeilijke tijden met het ontcijferen (ik heb het spel nog niet volledig uitgespeeld, maar ben imo toch al vrij ver geraakt), en sommige raadsels zijn de moeite, ik kan het je vertellen.

De wereld is naar mijn mening ook groot genoeg om voldoende plezier aan te beleven.

Dit allemaal samen zorgt voor een unieke game-ervaring.

Legends of Wrestling II (2002)

Alternatieve titel: Legends of Wrestling 2

2,5
Een beetje een moeilijk te beoordelen spel.

Het heeft namelijk redelijk wat negatieve kanten:
De besturing vond ik wel wennen. Heel anders dan de andere games die ik gewend was. En die finisher Hadden ze knoppen te kort? Waarom moest die nu op de rechter joystick zitten? (PS2)

Het cage systeem is ook wel best irritant. Doe je je best om je tegenstander voor een lange tijd op de grond te krijgen, zelf al behoorlijk verzwakt, en klim je naar boven om eruit te klimmen. Ben je dan eindelijk boven geraakt, kom je tot de conclusie dat je er gewoon niet uit kunt. Je tegenstander heeft natuurlijk wel al door dat hij op de kooit moet slaan om hem te laten schudden, en je de strijd met de zwaartekracht te laten verliezen. Lig je daar met je smikkel op de grond... Dan zie je het: je moet de deur open krijgen! Uiteraard op de meest professionele wijze, zoals het een echte legende waard is: open slaan.
Helaas staat er nog iemand te popelen om uit de kooi te raken, een tegenstander die niet afziet van een mep meer of minder. Je onderneemt weer pogingen om hem voor een lange tijd op de grond te krijgen, nog meer verzwakt, en je loopt naar de deur. Na lange tijd knoppen rammen (mijn excuses, button bashen) krijg je eindelijk die deur open. Maar dan is het nog niet voorbij, beste mensen. Ah neen, je moet nog even wat knoppen indrukken om buiten te geraken. Jammer genoeg is je tegenstander net weer rechtgestaan, zodat hij jou gemakkelijk even een mep in je gezicht geeft, waardoor je de tegen de vlakte vliegt, en hij alle tijd heeft om proper uit de kooi te raken...

Maar het heeft ook zijn positieve kanten, die de negatieve kanten wat doen vergeten:
Speel dit nooit alleen, nodig wat mensen uit en speel een competitie, veel leuker. Met hoe meer je bent, hoe meer lol je hebt.
Er zijn ook kleine details die sommige matchen leuker maken. Bij de Ladder Matches komt de "prijs" langzaam maar zeker naar beneden, en hoef je dus niet op de ladder te klimmen (en de kans te lopen dat je er algelijk weer afgeflikkerd wordt). Bij de Royal Rumble wordt je opgedeeld in een team, en mag je met iemand nieuw spelen als je uit de ring geslingerd wordt. Het team met de meeste eliminaties wint dan.
Ook het reversal-systeem vind ik wel knap gedaan, met een beetje timing kun je je tegenstander verassen met een mooie counter.

Je kunt ook uit meer dan genoeg legendes kiezen, zelfs Eddie Guerrero (R.I.P.), en dat maakt het spel voor die tijd enorm up-to-date. Ook vaste waarden als Jimmy 'Superfly' Snuka, Hulk Hogan, Andre The Giant en Sabu zitten in het spel. En als dit nog niet genoeg is, kun je nog altijd je eigen speler maken.

Conclusie:
Niet meteen het worstelspel dat ik verkies (WWE Smackdown vs Raw staat nog altijd op mijn nummer 1 ), maar toch wel leuk genoeg om te spelen. Want die ervaring met de Cage was achteraf gezien best wel lachen

3.5*

Max Payne (2001)

4,0
Was een van de eerste shooters die ik op PS2 gespeeld heb. Ik moet nog steeds glimlachen als ik eraan terugdenk. Wat was het ook enorm fascinerend om te bekijken. De eerste scène is wel erg aangrijpend...

Het slow-motion effect is ook wel sterk, was even oefenen voor ik daaraan gewend was. De sfeer is net zo sterk, zo mogelijk nog sterker. Prachtig spel!

Dit zal ik nog eens ergens moeten kopen denk ik.

NBA Street V3 (2005)

4,0
Zeer tof spel. Ik weet nog dat ik twee jaar geleden een stuk of vier weken na elkaar dit huurde voor telkens drie dagen

Realistisch? Als je dit voor het eerst speelt, twijfel je. Helaas, als je ziet dat iemand opspringt voor een alley-oop, en je hem nog hoger ziet springen dan een leerkracht wiskunde die op een duimspijker trapt, dan is het realistische er snel vanaf.
Maar toch, zoals Karizma het al vermeldde, is het niet zo onrealistisch als het zou lijken. Integendeel, de velden zijn prachtig nagemaakt, net zoals de spelers.

Het verhaal vind ik ook best zeer leuk, net als het maken van je eigen veld. En die legendes vond ik ook best wel lachen.

Veel lol voor iedere basketbal-fan, die de NBA Live-reeks iets te echt vindt.

Pokémon Gold (2000)

Alternatieve titel: Pocket Monsters Gold

4,0
Even een iets uitgebreidere beschrijving van mijn mening over deze game:

Het (langverwachte) vervolg op de Red/Blue-versie. Yellow was een uitstekend tussendoortje, maar niet meer dan een tussendoortje. De liefhebbers van de virtuele beestjes (ik heb het hier niet over Tamagotchi) wachtten ongeduldig op een nieuwe reeks beesten. De reclame zag er al goed uit, enerzijds een glanzende... euhm... vogel en anderzijds een donkere... euhm... draak. Het was dus gissen.

En toen kwam het er: een game die naar mijn mening de beste is van de hele reeks, zonder met die uitspraak afbreuk te doen aan de genialiteit van de andere games.

Het bevat vele nieuwe opties:
het dag/nacht-systeem, pokémon die wegvluchten (en jij maar moeite hebben met die Abra's ), het fokken, de "gouden" pokémon, en ik mis zeker nog een paar dingen.

Wat er nog zo goed is aan deze game?
Het duurt best wel een tijdje voor je het uitgespeeld hebt. Niet alleen door de twee werelden, maar ook omdat er nu 250 beesten (ik weet het, negatieve term, maar toch) in het spel zitten. En natuurlijk... pokémon zou pokémon niet meer zijn moest je de beide games en een linkkabel nodig hebben om ze echt allemaal te vangen. (Anders verkopen die kabels ook niet, en gun de makers toch ook hun centen )

Waarom zet ik dan dit in mijn top tien, en niet Silver? Moeilijke keuze. Ik heb ze allebei in mijn bezit, maar het zal waarschijnlijk te maken hebben met de aanwezige pokémon, en om het feit dat ik bij Silver mijn save altijd kwijt ben ( ).

Pokémon Trading Card Game (1998)

Alternatieve titel: Pokemon Card GB

3,0
Leuk concept:

De pokémon trading card game werd een echte rage, kaarten ruilen (en stelen ) was nog nooit zo leuk geweest. Ik herinnerde mij nog goed dat ik in het derde leerjaar dolgelukkig was met mijn gekregen Machop-kaart, mijn allereerste kaart.

Maar dat doet er niet toe. Het was dus een echte rage, en daarom werd dit als Game Boy-spel gemaakt. Op papier lijkt dit helemaal de mist in te gaan. Maar eigenlijk viel dat best mee. Meer nog, ik heb me meerdere malen geamuseerd met deze game. Je eigen set bouwen, trainers verslaan, badges verdienen, en uiteindelijk (als het wat meezat) kampioen worden.

Natuurlijk blijft het nog altijd leuker om het in het echt te spelen, maar toch een lekker spel.

Rabbids Go Home (2009)

3,5
jellecomicgek72 schreef:
snap ik maar ik irriteer me altijd aan mensen die nederlands/engels door elkaar spreken.


You're kidding!

Maar goed, er kan wel een 4* af voor deze game. Het eerste spel met "de konijnen" dat ik speel, maar ik heb mij in ieder geval al rot gelachen. Doodsimpele humor, en zo debiel dat het weer grappig wordt. De levels zijn ook niet al te moeilijk, maar het spel speelt aangenaam en vlot. Erg onderhoudend en enorm grappig.

Torino 2006 Olympic Winter Games (2006)

2,0
Ivg met Athens 2004 een teleurstelling. Natuurlijk is de keuze uit de verschillende wintersporten minder groot dan uit de zomersporten, maar toch vond ik dat het heel wat beter kon. De sporten interesseerden mij veel minder dan op Athens.
(Het is ook tijden geleden dat ik dit gespeeld heb, moet het toch nog eens opnieuw proberen.)

WWE Smackdown vs. Raw 2007 (2006)

3,0
Het is best wel even wennen, dit spel. Heb het voor een paar dagen gehuurd in de videotheek (die toevallig ook games verhuren), maar daar zit dan de handleiding niet bij .
(Ik heb nog altijd niet gevonden hoe ik moet Irish Whippen )

Maar goed, de allereerste Smackdown vs Raw staat bij mij op nummer 1 (vandaar ook mijn voorlopige avatar), dus moest ik dit spel zeker uitproberen. Wat zou het geven, behalve een geupdated roster? Wel, mensen, meer dan enkel dat.
(Ik voeg er net wel nog aan toe dat ik de 2006-versie nog niet gespeeld heb.)

Een nieuw controlsysteem (was heel hard wennen), en de toevoeging van een Stamina-bar. Dat laatste zorgt voor realistischer spelen, want na een paar malen je tegenstander op zijn bek gegeven te hebben en wat rond de ring gecrosst te hebben, moet je natuurlijk even stil staan en naar adem happen. Doe je dat niet, ha, dan ga je tegen de vlakte natuurlijk.

Nog nieuws: in de Season Mode kun je nu als General Manager spelen. Bouw je eigen roster, organiseer je eigen matchen, die gerated worden door het publiek, en zorg gewoon dat jouw show populairder is dan die van de tegenstander (van de andere show, Smackdown als je eigenaar van Raw bent, en Raw als je eigenaar van Smackdown bent. Is het nog wat te volgen?)

Ben je even moe van het vechten? Rust wat uit in je eigen Locker Room. Richt het in zoals je wilt, versterk je eigen gecreëerde spelers, ...

Natuurlijk hebben de fans van de vorige games uit de reeks al gezien dat er touwen rond de ring hangen (dûh), tafels zijn, en het publiek je allerbeste vriend is. De meest sadistische onder hun ( ) hebben zich 's avonds lang uitgerekt in hun bed gelegd, en hebben ervan gedroomd om die dingen te gebruiken als wapens. Het beeld van een worstelaar die de andere scheert met behulp van de touwen dook al snel in sommigen (*kuchkuch*) op.
Wel, de makers moeten dit anno 2006 ook gedacht hebben. Daarom zijn er nu de Environmental Moves. Hou je tegenstander in een greep, ga bij de touwen staan, druk op de goede knop en gooi je tegenstander met zijn benen gespreid op de touwen. Nog niet genoeg? Geen probleem, schud met het touw zolang je Stamina-bar het toelaat.

Het publiek is ook van de partij. Er zijn altijd mensen bij die het ongeluk hebben gehad om een been te breken. Komt dit even lekker uit... Ga naar die persoon met je ongelukkige tegenstander in een greep, en steel de kruk gewoon. Dit wordt zowiezo lachen. Tenzij je de kruk tegen je eigen gezicht gedrukt krijgt natuurlijk.

Dat je buiten de ring kon vechten, wisten we al. Gebruik de palen van de ring, of leg je tegenstander op de tafel, en ga met de nodige kracht op je tegenstander liggen. Of sla hem gewoon door de tafel. Sarcasme ten top.
Wel, de makers zullen dit niet sarcastisch genoeg gevonden hebben. Ik weet niet of er hier veel WWE-kijkers tussen zitten, maar ik denk dat de makers afgekeken zullen hebben van de matchen van ene Mick Foley/Mankind/Cactus Jack (die graag (ongewassen?) kousen in iemands mond steekt), die tussen het publiek op een trap klom, en dan op zijn tegenstander sprong (die ergens beneden aan de trap lag). Als jij op dit moment denkt dat je het beter kunt, geen probleem. Ga zelf tussen het publiek staan. In je eentje is het niet zo leuk, dus neem een tegenstander mee, je vindt wapens genoeg om op hem uit te testen.

Al deze dingen maakt van deze game een zeer leuk en goed spel (de graphics zijn weer prachtig, maar we hadden niet anders verwacht), waar ik weer de nodige lol mee heb beleefd. Dit wil ik wel aanschaffen, als ik het voor een goed prijsje vind. Beter dan SvsR vind ik het niet, maar dat is omdat ik aan die game iets meer waarde hecht. De fans kunnen echter weer de nodige lol beleven aan dit.

WWE SmackDown vs. Raw 2008 (2007)

3,5
Om maar geen loze beloften te maken, stel ik aan u voor... WWE Smackdown vs Raw 2008.

Het was eigenlijk wat afwachten voor mij. De eerste in de vs-reeks staat momenteel erg hoog in mijn top tien, maar de 2007-versie viel toch ietwat tegen. Nog steeds een goede score (4*), maar het was naar mijn mening toch minder dan wat ik ervan verwacht had. Nou, hier ondervind ik iig geen problemen meer.

Zoals vanzelfsprekend, waar iedere fan van de reeks op wacht: de updates. Daar ben ik zeer tevreden over.

De grootste toevoeging is natuurlijk de nieuwe "brand of sports entertainment", de iets ruigere jongens met hun suïcidale trekjes. Ik heb het hier over ECW. Nu kun je ook met hun spelen, met hun regels natuurlijk. Als je ECW zou vergelijken met RAW of Smackdown!, zou je het best vergelijken met het eten van een bord spaghetti:
als RAW of Smackdown!-worstelaar is het eten van spaghetti vrij normaal. Je neemt gewoon je vork en je mes/lepel, en worstelt wat om die gezellige slierten in je mond te krijgen. Je moet af en toe wel wat opletten om geen spetters op je kleren te krijgen, of het feit dat het bord spaghetti gewoon om kan kieperen.
Wel, bij ECW is het iets erger. De basis blijft hetzelfde: je neemt je vork en je mes/lepel, en probeert de spaghetti in je mond te steken. Alleen loop je nu de kans dat de spaghetti je een brutale mep in je gezicht geeft, of het gewoon alle tomaten in de saus in je mond propt.
(Wat sta ik hier nu te lullen over spaghetti... )

Maar goed, jullie begrijpen het nu hopelijk. Voor de mensen die liever normale uitleg hebben, zal ik het opnieuw doen:
Bij ECW heb je dezelfde basisregels als bij de andere shows. Alleen kan je (meestal?) niet gedisqualificeerd worden, en liggen er gemakkelijk stoelen, in prikkeldraad gewikkelde stokken, hamers en emmers binnen handbereik. Ook kijken deze gasten niet op een spatje bloed meer of minder.

Ook zijn er nu meerdere types van spelers aanwezig: powerboulder, brawler, high-flyer, technical, hardcore, showman, dirty en submission (ben ik dingen vergeten?). Ieder type heeft zijn eigen speciale kunsten, die allemaal wel op een goed moment van pas kunnen komen. Als high-flyer kun je bvb je tegenstander pinnen op een moment dat hij/zij het absoluut niet verwacht. Ook de hardcore worstelaar heeft een leuk trucje:
als je een stoel vast hebt, dan kun je gewoon met je hoofd tegen die stoel rammen tot het bloed uit je hoofd stroomt. ( )

Ook speel je in de seizoensmode per dag, en kun je iedere dag trainen of je populariteit verhogen, of wat meer geld verdienen.

Verveelt het seizoen je iets te snel? Speel dan gewoon een van de werkelijk zovele match-types. Die lijst is groter dan ooit. (Mét weer de Buried Alive-match.)

Verder is er zoals vanouds weer het maken van je eigen entrance (met vuurwerk e.d.), de GM-mode bij het seizoen en het vrijkopen van verschillende bonussen.

Dus voor de mensen die nog twijfelen om dit te kopen: geen probleem, gewoon kopen. Weer een echte top-game in het genre.