menu

Hier kun je zien welke berichten Waackx als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

3rd Birthday, The (2010)

Alternatieve titel: Za Sādo Bāsudei

4,0
Op zich een aardige horrorshooter maar tot nu toe geen topper te noemen want de Twisted-creatures waar je tegen moet strijden zijn weinig gevarieerd, (misschien verandert het later nog in de game aangezien ik pas in level 4 ben).
Bovendien een tikkeltje te makkelijk te noemen als je op Normal Mode speelt
Net als vele shooters mis je op de PSP toch wel een tweede analog, maar bij deze game valt het nog wel mee, op zich is de besturing redelijk ok te noemen.
Jammer dat het niet echt eng of beklemmend wordt.
Je kan inderdaad merken dat deze PSP-titel grafisch gezien de mooiste is van alle PSP-titels want vooral de tussenfilmpjes zijn echt zeer indrukwekkend gemaakt en dat voor het jaar 2010.
Ik ben niet bekend met de vorige 2 Parasite Eve-games maar kan inderdaad voorstellen dat je ergert dat Aya Brea een sexobject is geworden en dat het verhaaltechnisch weinig te maken heeft met de vorige 2 delen.
Dus ik kan me niet ergeren dat de hoofdpersonage minder kleding op een gegeven moment draagt en dat ze een sexy loopje heeft.
Maar als je de game als een los staande game beoordeelt is het allemaal aardig gedaan maar nogmaals verre van top.
Maar ik heb nog te weinig gespeeld op een definitieve oordeel en cijfer voor deze game te geven.

Bulletstorm (2011)

Alternatieve titel: Bulletstorm: Full Clip Edition

3,0
Deze Game heeft inmiddels een soort cultstatus verworven onder bepaalde PS users, met ook een nieuwe release voor de PS4, hij was in de aanbieding voor de PS3 dus maar eens gespeeld.
Bij momenten erg vermakelijk, het bloed stroomt flink, speelt erg soepel, grappige anekdotes er tussen maar toch nadat dit uitspeelde bleef bij mij weinig achter.
Ik had niet het gevoel dat ik een episch avontuur achter de rug had gehad, of dat ik qua gameplay nou heel veel nieuwe dingen heb gezien, verhaaltechnisch zeker niet.
Dus een vermakelijk rit voor een paar uurtjes maar voor mij geen hoogvlieger, dus ik hoef geen vervolg te zien.

Carmageddon: Max Damage (2016)

3,0
Eerste game voor mij op de PS4.
Kon niet beter beginnen met deze heerlijke hersenloze racegame die een Burnout Paradise combineert met mensen die kunt overrijden.
Grafisch niet best maar veel variatie en tijd gestoken in de tracks, de soorten mensen,lekkere muziek en ontzettend vermakelijk.
Vroeger wel op PC gespeeld maar toen vond ik het snel repetitief.

Detention (2017)

Alternatieve titel: Returning to School

3,5
Inderdaad erg sfeervol door de typische Aziatische horrorstijl en afspelend in een tijd en een plek waar de krijgswet heerste.
De game bestaat 4 chapters en eigenlijk zijn de eerste 2 chapters voornamelijk puzzelwerk maar met gelukkig wel goede puzzels in de trend van; vind een voorwerp en daarmee kom je mee verder a la Silent Hill. En er zijn genoeg goede schrikmomenten (mede door het geluid) in de eerste helft van de game te vinden maar het verhaal is behoorlijk warrig.
De laatste 2 chapters kom je meer van het verhaal te weten en verdwijnen helaas de horror/schrikmomenten en concentreert de game zich vooral op puzzelwerk en mysterie om de clue van het verhaal te ontrafelen, iets te snel in vogelvlucht naar mijn mening.
Met al erg sfeervol en vooral erg vindingrijk bedacht allemaal en prima voor een nachtje of een dagje maar ondanks dat het een goede game vind ik de hele hoge cijfers op Metacritic ook weer overdreven.

Grand Theft Auto: Vice City (2002)

4,0
Goede game, zeker voor zijn tijd (2002), met originele missies later in de game en zeker baanbrekend voor zijn tijd maar een tikje overschat naar mijn mening.
Het verhaal rondom Tommy is prima, maar ik vond belangrijke personages zoals Rosenberg en Lance Vance bijzonder weinig in de game voorkomen terwijl het verhaal/internet doet of ze zo'n grote rol in dit deel vertolken.
Plus ik vond die hele plottwist een beetje uit het niets komen en dat heb ik wel met meer bijpersonages die in de game voorkomen, die zonder introductie of wat dan ook opeens een grote rol spelen ( en in het leven van Tommy) en zo ook weer weg zijn. (Die zwarte dame,Cortez,die oude man van de taxicentrale,Lance enz.)
Plus ik vond de radiogesprekken een beetje tegenvallen en ik begrijp niet waarom die Lance Vance zo populair is want ik vond hem bijzonder irritant en behalve Lamar uit deel 5 kan ik geen vervelender personage dan hem bedenken.
Pluspunten van de game ten opzichte van de latere delen is absoluut het ontbreken van een GPS, gewoon zelf zoeken zoals het hoort en geen paars lijntje volgen wat jou de weg leidt en de moeilijkheidsgraad van sommige missies die hoger ligt dan de gemiddelde GTA.
Ik hoor iedereen over die Demolition Man-missie hoe erg die was; ik vond die nog meevallen; de missies waar je RC Plane op een paar boten en een rijdende auto moet droppen vond ik veel moeilijker of die missie waar je meter moeten vullen met rampagen binnen 2 minuten.
Met al een erg goede GTA maar eerlijk gezegd hoop ik dat deel 6 niet in Vice City gaat plaats vinden.

Grand Theft Auto: Vice City Stories (2006)

4,0
Aparte ervaring om eerst Vice City om de console te spelen en vervolgens Vice City Stories wat in dezelfde stad afspeelt op de kleine PSP te spelen.
Blijf toch knap gedaan om dezelfde stad in miniatuur versie op de handheld goed na te bootsen.
Wel een aparte protoganist voor GTA begrippen want Vic Vance is tegenstelling tot de andere helemaal geen slecht persoon (eerder dom) die uit is op veel faam,macht of veel geld zoals Niko,Luis,Toni of een gewoon psychopaat is a la Tommy Vercetti, Claude,Trevor.
Het verhaal vind ik niet bijster geweldig maar de missies zijn leuk gevarieerd gedaan, en net als in Vice City ook een aantal vrij pittige erbij.
Ook hier heb je 1 missie die haast niet te doen en behoorlijk frustrerend is; de missie met de heftruck is haast net zo frustrerend als die helikopter missie in Vice City.
Maar de soundtrack is haast nog beter dan die in Vice City.
Ik had mijn bedenkingen met een GTA op een kleine handheld, maar zeker geslaagd.

Hawken (2012)

3,5
Leuke en verslavende gratis online shooter voor de PS4 met veel soorten robots en gadgets om te scoren en vooral grafisch ziet het er nog steeds goed uit anno 2018.
Vooral de wereldjes zijn erg mooi gemaakt en met ontzettend veel détail waardoor je soms meer aandacht hebt dan de chaos om je heen haha.
Ook fijn dat de matches 8 minuten duren ipv. 30 minuten vergeleken met andere games waardoor de matches ook niet saai worden.
Kleine topper

Hong Kong Massacre, The (2019)

3,0
35 levels maar wat een moeilijke en frustrerende game is dit;
ik heb de game uitgespeeld maar ik heb wel vaak op mijn kussen gebeten uit frustatie.
Of ik had levels waar ik een uur mee mee bezig was of ik haalde het in 1 keer, totaal geen middenweg.
Het kan aan mijn eigen vaardigheden liggen maar naar mening ook dat je tegenstanders haviksogen hebben, retesnel zijn en heel goed kunnen richten.
Vooral in het begin als nog niet kunt diven is de game behoorlijk ergerlijk.
Volgens mij ben ik wel 500 keer dood gegaan omdat de "view" en het kleurgebruik van de game er ook voor zorgen dat bepaalde kamers slecht te zien zijn om je vijanden te lokaliseren.
En geen checkpoints...dus ja het is wel weer verslavend genoeg om door te spelen omdat het best lekker speelt maar je moet wel even geduld hebben om je hier door heen te werken.

Infected (2005)

4,0
Op de PSP is veel troep uitgebracht maar dit spel is 1 van de weinige echt leuke spellen op dat dingetje.
Veel levens lijken op elkaar maar ondanks dat een heel verslavend spelletje.
Ook zit er leuke humor erin verwerkt.
Je moet wel tegen hardrock muziek kunnen zoals Slipknot.

Let Them Come (2017)

3,0
Erg vermakelijke arcade game waar je alleen met een machinegun op een horde aliens in waves moet neerknallen maar toch wel erg verslavend door de leuke details,de gore en vooral de heerlijke elektro beats die ervoor zorgen dat je echt door wilt gaan en niet de controller wilt neer leggen, zoals de titel ook al zegt.
Helaas van het puntensysteem en 1 vaste moeilijkheidsgraad waardoor je wel momenten gaat krijgen dat je te weinig geld hebt om goede munitie te kopen om vervolgens heel lang vast te zitten bij een wave of een boss.
Met al een lekkere retro shooter die lekker wegspeelt maar soms heel makkelijk is en dan weer ontzettend moeilijk, dat balans had beter gemogen.

Lonely Mountains: Downhill (2019)

4,0
In al zijn eenvoud gewoon een heerlijk en verslavend spelletje; geen soundtrack alleen maar natuurgeluiden, van kwakkende kikkers tot fluitende vogeltjes.
Heerlijk ontspannend maar tegelijk heel gruwelijk om te zien hoe je op om de tientallen soorten manieren keihard op je plaat kunt gaan met je bike, zeer grappig en realistisch gedaan.
Bij sommige tracks ben je allang blij dat je niet 20 keer op je bek gaat voordat je eerste checkpoint behaald hebt en dan zit de game vol met tijdraces notabene om nieuwe bikes en nieuwe outfits te unlocken.
Misschien een beetje prijzig momenteel, maar deze game heeft mij wel een week zoet gehouden.

Lucky Luke (1996)

4,5
Van de vele gameboyspellen die ik vroeger heb gespeeld (zeker een stuk of 40) vond dit echt 1 van de leukste.
Enorme variatie qua levels en vijanden (helemaal vergelekeken met Asterix) het leveldesign blijft erg trouw aan de stripboeken en op het einde zeer pittige eindbazen (de Daltons).
Een gebrekkige besturing zoals Ajax&Litmanen1 het over heeft kan ik me niet in vinden.
Maar inderdaad wel een vrij pittige game, het even me wel ff geduurd om deze game uit te spelen.

Mafia III (2016)

3,5
Ik ben het eens met de recensie van Sinner.

Het is ontzettend sfeervol, de stad leeft echt en je kan zien dat met aandacht, detail en liefde is gewerkt om helemaal die New Orleans sfeer te krijgen zoals het was in 1968.
Ook geweldig dat een game het aandurft om zo trouw mogelijk te blijven met die tijd inclusief dat je bordjes ziet op winkels dat je als donkere niet de winkel in mag en opgepakt wordt en als je een misdaad begaat je omschreven wordt als a negro man door de politie.
Ikzelf ben half Nederlander, half Surinamer en ik waardeer het dat een a triple game een donkere hoofdrolspeler gebruikt en niks schuwt wat kenmerkte voor die tijd.

Dit is een game die heel langzaam op gang komt.
En ja ik kan heel goed begrijpen dat heel veel gamers die aan deze game begonnen en niet hebben afgerond.

Het duurt gewoon te lang dat er echt iets interessants gebeurt in het plot en vooral bij de missies.
Je kan leuke dingen unlocken maar voordat je dat kan, ben je toch al 50 procent schat ik.
Het verhaal is zeer goed maar helaas zijn de meeste missies zeer repetitief,; doe 7/8 kleine missies voordat je de hoofmissie mag doen van dat gebied en doe dat bij 16 gebieden oftewel, 8 x 16 districts is rond 125 missies die eigenlijk allemaal hetzelfde zijn.

Ondanks dat blijf ik de game vermakelijk vinden omdat het allemaal lekker wegspeelt en dat het allemaal zeer sfeervol is met heerlijke muziek.

En als de game verder loopt kan je toch wel vette dingen unlocken zoals maffioso bellen die jou kunnen helpen om gangs neer te knallen of dat iemand binnen een paar seconden je geld ophaalt en naar je kluis brengt.

De mensen reageren op straat reageren zeer geloofwaardig als je ze tegen ze aanloopt of als het weer verandert of als je een auto jat, goed werk tegelijkertijd is dan het weer raar dat de a.i. van de gangsters weer lachwekkend is.
Je staat letterlijk voor hun neus en ze reageren pas er eentje van de 2 door het hoofd heb geschoten.
Maar als ze eenmaal weten dat je er bent doen ze het wel weer geloofwaardig; ze bellen back-up, ze gaan via alle wegen en proberen je van achteren aan te vallen, enz.

Met de politie New Bordeaux moet je niet spotten; zelfs als je ze alleen een klein tikje tegen ze aanrijdt, komen ze met ze allen en vanuit het raam schieten ze je zo neer met shotguns.
Laat staan als je een agent vermoordt, ze zijn heel lastig kwijt te raken zonder dood te gaan, goed gedaan helemaal vergeleken met andere in dit genre.

En wat mij ook zeer bevalt dat je ook gewoon panden in kan breken en gangsters op straat kan vermoorden en vervolgens met tassen geld er vandoor kan gaan.
Zelfs bij de koning in dit genre kan dat nauwelijks, behalve een paar lullige winkeltjes.
Enorme vooruitgang vergeleken met Mafia 2 waar buiten het hoofdverhaal echt geen reet te doen was.

Mafia 3 is net als verf die heel langzaam opdroogt, je moet misschien 48 uur geduld hebben totdat je resultaat ziet maar dan ga je pas de kwaliteit waarderen wat deze game te bieden heeft.
Veel van hetzelfde maar wel inclusief een goed verhaal, durf en geloofwaardig.

Mafia III: Stones Unturned (2017)

1,0
Waarschijnlijk de slechtste DLC die ik ooit heb gespeeld, niet alleen door het feit dat je dit binnen 2 uur hebt uitgespeeld maar dit is de eerste DLC die ik heb gespeeld waarbij ik het gevoel had dat ik totaal een andere game zat te spelen dan het origineel.
Zeer verraderlijke voorkant ook, je denkt dat je buiten in de jungle actief bent maar in werkelijkheid zit je 85% van de tijd in 1 of andere nucleaire basis en heb je het idee dat je Killzone ofzo aan het spelen bent en je knalt een aantal legermannetjes neer om vervolgens terug te keren naar New Bordeaux voor 3 lullige missies en dat was het.
Wat een shit zeg.

Murdered: Soul Suspect (2014)

2,0
Game uitgespeeld, met al een aardige horrorthriller die is voorzien van een uitstekende creepy sfeer, geweldig geluid en paar leuke vondsten zials die demonen en die kat.
Maar een game koop je in eerste instantie om de gameplay, en dat is het grootste minpunt van deze game.
Het detective gedeelte is nog triester gedaan als bij L.A. Noire.
Foute acties hebben namelijk totaal geen gevolgen voor de rest van het verhaal.
Sterker nog je kan zoveel fouten als je wilt.
Voor de rest is het allemaal erg linear; te vaak komt hetzelfde weer terug met het detective gedeelte als dieptepunt.
Op veel recensies klaagt men dat je geen mini-map hebt maar ik ben 1 van de weinige die dat geen probleem vind.
Soms is het onduidelijk waar je heen miet maar de spelwereld niet zo groot dus imo hief je nooit lang te zoeken, ik heb maar 1keer youtube hoeven in te schakelen om te kijken waar ik heen moest
En men klaagt dat de gameduur zo kort is, en dan wil je ook nog een map erbij ?
Beetje tegenstrijdig of je kan gewoon niet zoeken.
Kortom niet zo slecht als Beyond: Two souls want bij deze game kan je tenminste nog dood gaan maar met een concept al dit kon veel meer uitgehaald worden.
Maar meer dan 10/15 euro is deze game niet waard want daarvoir is de game te kort en te makkelijk.

Park, The (2015)

3,5
Zoals ik al zei erg sfeervol, de voice acting is geweldig gedaan, vooral van de hoofdrolspeelster, 2 keer goed geschrokken,creepy sfeer maar helaas erg kort maar goed voor 4 euro kan ik ook een waardeloze film huren die net zo lang duurt.

Q.U.B.E. (2011)

Alternatieve titel: QUBE: Quick Understanding of Block Extrusion

3,5
Erg leuke puzzle game, uitdagende maar tegelijkertijd niet al te retemoeilijke puzzels.
Leuk kleurenplaatje met een mysterieus sci-fi plotje inverwerkt.
Tenminste als je de director's cut speelt.
Goede vondst en originele game.

Shadow of the Beast (2016)

2,0
Uiteindelijk is de verpakking mooier dan de inhoud.
Maar ik wist niet dat het een (remake) was van een game uit 1989 die het schijnt behoorlijk revolutionair geweest te zijn voor zijn tijd.
Dat is deze game verre van dat, sowieso heeft geen hond van deze game gehoord en als hij vorige maand niet in de aanbieding was voor 4 euro dan ik ook nooit van deze game gehoord, misschien achteraf was dat wel beter geweest.
Want de hoofdpersonage (Aarbron) ziet er bruut uit en de omgevingen zijn zeer mooi gemaakt en zelfs een dosis leuke humor in de game verwerkt maar het verhaal zelf behoorlijk armoedig.
Het is al vreemd dat je onverstaanbare teksten van je tegenstanders en stukken plot van het verhaal pas kan horen en zien als je bepaalde stukken en punten heb behaald in de game.
Dus in het begin heb je geen idee waar het verhaal over gaat o.a. door die reden en als je eindelijk een duidelijk verhaallijn in de game ontdekt is de game alweer over en kom je tot de conclusie dat het verhaal behoorlijk karig is maar ook verder geen achtergrondinformatie geeft over jezelf, over de vijand die je moet verslaan op het einde of wat dan ook.
Ja je kan achtergrond informatie lezen in een apart menu, was fijn geweest als je wat meer informatie kreeg tijdens het gamen.
Het combo stijltje is wel leuk gedaan en af en toe wat klim en klauterwerk a la Prince of Persia maar behalve de vormgeving zijn er weinig positieve punten, achteraf was het een game die zonde van mijn tijd was.
Volstrekt overbodige en matige remake die niet eens lijkt op het origineel (ik heb de inmiddels een klein stukje van de origineel gespeeld) en niet voor niks ten onder is gegaan in de grote bibliotheek van de ps4 store waar tientallen betere games te vinden zijn.

SUPERHOT (2016)

Alternatieve titel: SUPERHOT VR

1,0
Soort combinatie van Hitman en The Matrix waarbij je uit stilstand je tegenstanders moet zien te raken terwijl de tijd bevriest.
Ziet erg goedkoop uit (gewoon een spierwitte ongeving) maar tegelijketijd wel prijs van 25 euro vragen, ze zijn echt niet goed bij hun hoofd daar bij Sony.
Totaal geen fun in de game terug te vinden, meer frustatie en vooral linear en saai door het gebrek aan geluid behalve constant het irritante deuntje "superhot".
Dit is net als eendjes schieten op de kermis, leuk om een keer te proberen maar na een paar levels heb je het wel gezien.
Het schijnt dat je het een middagje ook nog eens hebt uitgespeeld.
Hiervoor hoor je 2,5 euro voor te vragen geen 25 euro.
Superhot is supershit.

Thunder Wolves (2013)

4,5
Een hele leuke arcade game, helemaal voor de prijs (tientje op PSN),.
Voor die prijs verwacht je niet dat de helikoptermissies zeer gevarieerd zijn en dat de game is voorzien van leuke tussenfilmpjes die oog voor detail hebben.
Notabene nog es met 2 man te spelen via local co-op.
13 missies waarop je expert mode 3-5 uur zoet mee bent, een klein toppertje naar mijn mening.
De game heeft wel belachelijke lange laadtijden waardoor er toch een punt eraf gaat maar voor 10 euro heb je hele leuke originele en verslavende game die waarschijnlijk voor altijd onbekend zal blijven, maar zwaar onterecht want dit is 1 van de betere games op PSN.

Tower, The (2015)

3,5
Ontzettend verslavend spelletje waar je met timing moet proberen om de stenen precies in het midden te plaatsen om je toren zo hoog mogelijk te maken terwijl je online speelt met spelers uit de wereld.
Simpel concept maar 1 van de weinige spelletjes die ik op mijn telefoon speel.
Eigenlijk gewoon een soort blokkendozen voor volwassenen.

Trials of the Blood Dragon (2016)

0,5
Met afstand de slechtste game die ik ooit heb gespeeld op de PlayStation (4), de game gaat echt nergens over;
(2 tieners redden de wereld door met hun fiets parcoursen af te leggen) maar het is het vooral niet te besturen, je pleurt constant op je bek met de minste aanraking van je controller, of je valt voorover of je valt eraf of je valt gewoon in het diepe maar normaal bewegen is er niet bij.
De game lijkt op Motocross Maniacs voor de Gameboy Classic uit 1989 maar zelfs die game was nog beter te besturen met 2 simpele rode knopjes en een zwarte pijltjestoets.
Gelukkig hoef je niet schelden want doet de game voor jou, met teksten in beeld komen met "je moer" of "het zal wel" de enige plus die ik kan vinden in deze shit game.

Virginia (2016)

2,5
Voor de 2de keer nu uitgespeeld en eindelijk kan ik hier een verhaallijn in deze warrige game vinden want bij 2de speelbeurt lette ik meer op details want bij de eerste keer gaat alles zo snel en chaotisch dat je snel de draad kwijt raakt.
Heeft ook te maken met een aantal dingen die niet echt goed in beeld worden gebracht door de makers.
(In het begin van de game zit je in een auto, maar later blijkt dat een taxi te wezen, maar omdat je alleen de binnenkant van de auto ziet, zal je dat de eerste keer niet opvallen, toch geen onbelangrijk detail).
De genialiteit zie ik er nog steeds niet in zoals sommige reviewers hier in zien, ik kan gelukkig nu wel een (duidelijk) verhaalllijn in de game terug vinden maar nog steeds worden heel veel dingen niet letterlijk verklaard en moet je eigen verklaring geven voor een aantal symbolieke dingen die gebeuren in de game.
Nog steeds snap ik een aantal collectables/zaken in de game niet, want wat is de meerwaarde dat je een houten engeltje kan vasthouden of dat je een petje van de vermiste jongen in de auto kan bewaren ?
Normaal wil ik games nooit voor de 2de keer uitspelen ongeacht hoe goed of hoe slecht de game is maar bij deze game toch maar gedaan omdat de eerste keer een absolute mindfuck van jewelste was en je speelt de 2de keer alleen maar om het verhaal te begrijpen.
Is dat een goed punt of een slecht punt ?
Normaal wel gesproken (de mensen die daarvan houden, niet ik dus) een game met replaywaarde maar als een aantal punten niet zo snel gingen (skippen van scenes) of zo onduidelijk waren door de graphics (soms zag ik niet aan een personage om wie het ging), was het minder snel nodig geweest een 2de speelbeurt.
Mijn eerdere kritiek omtrent de trophys blijft van stand; omdat alles zo vaag is zal je je trofeeën alleen via geluk of via YouTube bemachtigen, niet via eigen kunde.
Wie ervan houdt om games te spelen en vervolgens uren daarna erover te piekeren wat hij/zij nou daadwerkelijk gespeeld heeft dan moet je dit proberen maar als je houdt van een duidelijk verhaal dan moet je deze vermijden.

Work Time Fun (2005)

Alternatieve titel: WTF

0,5
Heel apart Japans spelletje; de game bestaat uit 40 (kleine) jobs die je moet uitvoeren, gevarieerd van het tellen van mensen op straat tot het vangen van 1000 honkballen, waarmee je geld verdient en vervolgens kan uitgeven aan kauwgombal-automaten.
Ik weet niet wat ik ervan moet denken, het is leuk bedacht als je speelt midden in de nacht een trofee krijgt dat je een harde nachtwerker bent en als je de game opent op zondagmorgen dat ie zegt dat je naar alcohol ruikt, maar toch...waarom al dat bloed op de achtergrond ?
De titel zegt het al, Work Time Fun, maar ik betwijfel de funfactor; de jobs zijn zo gemaakt dat het echt als werken overkomt, pennen doppen plaatsen op pennen tot er (haast) geen einde aankomt...tja is is deze game dus serieus bedoeld om leuk te zijn ?
Ik heb zeer mijn twijfels, ik heb meer het idee dat deze game vooral is ontwikkeld met de achterliggende gedachte dat je het liefst 7 dagen in de week moet werken zelfs in je vrije tijd, creepy game eigenlijk.

Yakuza 5 (2012)

Alternatieve titel: Ryū ga Gotoku 5: Yume Kanaeshi Mono

4,5
De game weer opgepakt en ik moet zeggen dat ik nu wat positiever ben dan de eerste keer.
Ik heb nog nooit een game gespeeld waarbij zoveel aandacht is besteed aan het plot.
Een gemiddelde Hollywood-schrijver zou jaloers erop zijn.
Ontzettend veel filmpjes en tekst, misschien een tikje te veel maar chapeau voor de schrijvers.
Je moet wel heel veel geduld hebben want ik heb bijna 25 uur besteed voordat klaar was met hoofdstuk 1 en zijn er 5 in totaal !
Maar dat heeft ook te maken met dat er zoveel te zien is en te doen is dat je makkelijk 100+ uur in deze game kan steken zonder DLC's te moeten kopen.
Want je hebt ook niet zoals bij GTA 5 een GPS of iets dergelijks, dus soms zit je suf te zoeken naar een straat zonder routeomschrijving en alleen een vage hint van een omstander op straat die jij moet aanspreken.
De karaoke scenes zijn geweldig gedaan en je kan zelfs praten over de grootte van de borsten van jouw date in de game.
De sfeer, de details van de steden en de variatie in de game is uitstekend.
Alleen het vechtsysteem is wat eentoning en zijn ervte veel gevechten op straat.
Jammer dat je nooit hoort dat iemand deze game speelt want Yakuza 5 /
Verdient/verdiende meer aandacht.
Alleen al voor het plot,de originaliteit en de sfeer scoort de game een 9 of hoger alleen jammer van het eentonige vechtsysteem en de overvloed aan cutscenes maar voor de rest is het een goede game, sterker nog de laatste echt goede game voor de PS3 die is uitgebracht.