En uitgespeeld, of tenminste voor zover er iets te spelen valt. De combinatie van Quick-time events, keuzes maken en vooral rustig zitten kijken doet het niet helemaal goed hier. Waar de games van Dontnod je nog wat vrijheid geven in het doen en laten en rondkijken is dat hier allemaal beperkt tot enkele momenten. De momenten dat je voor detective mag spelen zijn de enige afwijkende momenten in de gameplay loop. Wat veelal niet veel meer is dan wat lijntjes trekken van a naar b.

De focus ligt vooral op het verhaal. En dat is niet het meest bijzondere maar ook weer niet verschrikkelijk. Wel zit het vol met clichés en zie je veel dingen ver van te voren al aankomen. Voornamelijk met de bekende personages. Ze weten het echter wel leuk te verpakken waardoor het niet echt stoort. Dat is voornamelijk dankzij de voice acting wat veruit het beste onderdeel van dit spel is.

Verder is dit aan alle kanten onaf. Muziek en stemmen die ineens luid zijn, niet hoorbaar zijn of volledig afgekapt worden. stotterende frames, scenes frames overslaan. Personages die vaker uit de focus zijn dan in de focus. Helemaal leuk als die ene vage foto op de achtergrond in focus is terwijl de rest van de scene volledig uit focus is. Terwijl daar van alles gebeurt... Zelfs zo erg dat een personages gewoon niet in de hele scene te zien was, wel te horen trouwens. Andersom gebeurde wat vaker. Maar een keer sloot de game volledig af, gelukkig na het uitspelen van een van de episodes en niet tijdens. Hadden ze hier meer tijd en aandacht aan besteed dan was het eind resultaat waarschijnlijk wat beter geweest. Nu voelt het vooral als een gehaaste fanfiction dan als een echte Batman waardige toevoeging.

Nou trekken de Telltale games mij sowieso niet echt en deze bewijst dat mij waarom. Het is dat ik hem via Xbox Gold heb binnengehaald, want om hier geld aan te besteden... De opvolger heb ik op diezelfde manier binnen dus ik denk dat ik die er maar direct achteraan doe de komende tijd. Gelukkig duren ze niet zo lang.

Deeltje 2 was eindelijk ook aan de beurt. En hoewel dit deel wat meer 'af' aanvoelt blijven mijn kritiek punten van de voorganger grotendeels staan. Waarbij deze keer het verhaal me meer irriteerde dan bij de voorganger.
Concluderen kan ik wel zeggen dat de Telltale games mij op deze manier niet boeien. Ik heb de neiging er een bak popcorn bij te pakken en het gewoon maar te laten uitspelen. De paar 'gameplay' momenten voegen niets toe en van quick-time events ben ik sowieso al geen fan. Dat je hier en daar nog wat keuzes mag maken in wat je zegt is leuk, maar ik heb niet het idee dat er echt noemswaardige gevolgen aan zitten. Dat weten de Life is Strange games dan toch beter over te brengen.

Nee de Telltale games zijn niet mijn ding.

Leuk kort puzzelspelletje is dit geworden. Als Arabella ondervind je de seksistische inslag van die tijd terwijl je een 12 tal planten probeert te laten groeien. Er zijn verschillende kleine puzzels die je daarvoor moet oplossen. Evenals dat je de verschillende hints voor de verschillende planten moet bijhouden. Deze worden wel opgeslagen in je boek, maar kan je daar helaas niet zien.
Met zo'n 3 uur ben je er doorheen gewandeld. Van mij had dit nog wel een paar uur langer mogen zijn, maar tegelijkertijd is dit wel een mooi afgerond geheel. Er zit een verscheidenheid aan puzzels in waardoor het gehele ook fris blijft om te doen.

Voor de mensen met Gamepass, de puzzelliefhebbers en de plant liefhebber een aanrader om eens te proberen.