menu

Hier kun je zien welke berichten Cassevis als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Donkey Kong Country Returns (2010)

Alternatieve titel: Donkey Kong Country Returns 3D

4,0
Jaja Donkey Kong is terug, en hoe!

Ik heb het nu pas uitgespeeld. Ik ben namelijk niet zo snel met games uitspelen, maar ja. 'k heb nu alle kong-letters en puzzelstukjes verzameld en ik kan je zeggen dat het niet makkelijk was, zeker die tempel levels moest ik honderden keren overnieuw doen. Vooralsnog vind ik de oude DKC nog een stukje pittiger.
Jammer dat ze niet dezelfde vijanden in de game hadden gestopt en dat King K Rool weer de laatste eindbaas zou zijn, maar ach.
Het is voor mij heel belangrijk dat je bij een spel de lust hebt om zo veel mogelijk te halen en op 100% uit te komen, dat zat zeker goed bij DKC Returns
De besturing vond ik zelf helemaal niet vervelend. Ik zit er echt niet mee om af en toe te schudden met die controller, als je maar niet een bepaalde beweging moet nadoen ofso want dat werkt echt voor geen ene koekoeksklok . Ze hadden misschien wel voor degene die maling hebben aan dat schudden met een controller het ook mogelijk moeten maken dat je met classic controller kon spelen.
Verder vond ik de gameplay natuurlijk geniaal , alleen die levels in zo'n racket ding vond ik niet van toevoegende waarde.
De muziek overigens was heel goed nagemaakt. Het klonk anders, maar gaf wel een beetje dezelfde sfeer weer. En daar hoopte ik ook op.

Al met al een zeer vermakelijke platformer voor wii

King Kong (2005)

Alternatieve titel: Peter Jackson's King Kong: The Official Game of the Movie

1,5
Zoo,
Deze game begon heel er goed. Het was gewoon de bedoeling om een film te maken op een eiland, Maar dan kom je er achter dat er vreemde wezens leven die je aanvallen. Een goede start dus. Maar na een half uur word het al minder. Beesten vallen je aan en die vermoord je. Verder loop je alleen door grotten waar niks gebeurd en tussen de dinosaurussen. Precies hetzelfde telkens. Er komt maar niks nieuws De stukjes dat je king kong zelf mag bespelen zijn nog eentoniger. Iedereen die in je weg komt sla je een keer en dat is het dan wel..

Zwakke game dus..

1.5*

Last Story, The (2011)

4,0
Voor de eerste keer in mijn leven dat ik een Japanse RPG gekocht heb en uitgespeeld. Een spel in de vorm van The Last Story. Van tevoren had ik bijna geen filmpjes of andere content bekeken. Een heuse verassing was het dus wel voor mij. Achteraf zéker geen seconde spijt gehad van mijn keuze.

De naam zegt het eigenlijk deels al; Verhaal speelt een belangrijke rol in dit spel, allerminst in negatieve zin. Leuk is bijvoorbeeld het spel gelijk begint, zonder een inleiding of wat dan ook. De personages worden niet ingeleid en je zit middenin een gevecht/achtervolging. Dat maakte het gelijk interessant. Met behulp van flashbacks kom je langzamerhand steeds meer te weten over hun leven. Zo zit je er gelijk in en heb je veel zin om verder te gaan.
Verder waren er een paar redelijk onverwachte twists, veel humor stukjes en ook een paar dramatische scenes die het verdere verloop van het verhaal boeiend maakten.
Als ik zo nu terug is het wel zo'n typisch Japans verhaal met één redder voor de hele wereld. Die enige uitverkorene ben jij dan natuurlijk. Een beetje doorsnee natuurlijk. Maar heb me er eigenlijk weinig aan gestoord.

In een interview van de maker, Sakaguchi, las ik dat er veel aandacht aan de personages werd gestoken. Het resultaat was duidelijk zichtbaar. De personages hadden zo hun eigen karakter met goede en slechte eigenschappen. Dit kwam voornamelijk doordat ze tijdens het
vechten, en eigenlijk het hele spel door, over koetjes en kalfjes praatten. Dát zorgde voor een comische sfeer en zo wist je wat voor types het waren. Lowell en Syrenne vormden bijvoorbeeld samen wel een comisch duo, waar ik wel om kon lachen. Maar eigenlijk waren het allemaal wel leuke personages die samen een gezelschap vormden, waar je het liefst de hele tijd bij wilde zijn. In een seconde leerde je ze kennen maar elk moment konden ze je weer verrassen.

Het spel draaide voornamelijk om het vechten. Logisch natuurlijk. Dat was dan ook zeer uitgebreid. Het wisselde af tussen sneaky sluipen, één op één gevechten en grote gevechten samen met al je metgezellen. Al moet ik toegeven dat dit laatste het meeste voorkomt.
Tijdens het spel spel krijg je de speciale kracht 'gathering'. Hiermee trek jij de aandacht van alle vijanden. Vervolgens kunnen al je metgezellen magic gebruiken, wat enige tijd vereist. Zij maken dan 'magic circles' die jij vervolgens weer kan gebruiken om extra veel damage aan te brengen. Dat is ongeveer waar je het meest mee bezig bent tijdens het vechten.
Dan zijn er nog wel andere moves en special attacks die het nog uitgebreider maken. Je kan bijvoorbeeld ook pijlen schieten, sneaky achter kleine muurtjes verschuilen en van muren af springen. Doordat je óók nog de leiding hebt over al je maten, maakt het dus allemaal bij elkaar een zeer uitgebreid vechtsysteem.
Naast het vechten zijn er soms ook van die rustige delen. Je zit bijvoorbeeld best lang in de gevangenis en dan is er een hele rechtzaak. Zo zijn er ook momenten dat je gewoon lekker rustig de stad verkent en er is ook een hele bruiloft. En zo zijn er nog meer van die momenten, die zorgen voor afwisseling op het vechten.

Helaas zijn er wel van die gevechten die ellendig lang duren. Met name boss fights. Dan ben je wel zo'n drie kwartier dezelfde aanvalen aan het gebruiken zonder het idee echt veel op te schieten. Zeer vervelend.
Daarnaast waren in de laatste 5 uur van het spel té veel boss fights. Dit kon echt niet. Het was bijna van eindbaas naar eindbaas. Daarom had ik op het laatse minder echte zin om verder te gaan. Vandaar ook dat ik er best lang over heb gedaan.

Maar goed, naast dat er prachtige muziek is gemaakt, de besturing gelijk lekker in de hand ligt en en er de nodige humor in zit, zien de graphics er ook nog eens erg tof uit. Sommige momenten kon ik er zelfs een beetje van genieten.

Nu na ongeveer 25 uur het uitgespeeld te hebben ben ik dus er blij met dit spel. Al met al een zeer leuk avontuur en waarschijnlijk ook mijn 'Last Story' op de wii.

4*

Legend of Zelda: Skyward Sword, The (2011)

Alternatieve titel: The Legend of Zelda: Skyward Sword HD

4,5
Daar zit ik dan. Na 72 uur keihard zelda gespeeld te hebben, hier nu het jaar 2011 af te sluiten mede door de credits van The Legend of Zelda: Skyward Sword af te kjken en tegelijkertijd rijkelijk voorzien te zijn van zeflvoldoening. Een game waar ik bijna 2 jaar naar heb uit zitten kijken en waarschijnlijk ook mijn game of the year. (Niet dat ik veel games van dit jaar gespeeld heb )

Meestal let ik niet op het verhaal en zie het ook maar als een bijzaak. In deze zelda wordt daar dan ook niet bijster veel aandacht aan gestoken. Voor mij geen probleem. Wat wel leuk is is dat als je een beetje een zelda-kenner bent dan zijn er toch een hoop interessante details, die je wellicht wel boeien en sommige onduidelijkheden verklaren.

In mijn omgeving heb ik nog niemand gezien die de graphics niet mooi vonden. De mix tussen Wind Waker en Twilight Princess pakte goed uit. En elke seconde kon ik genieten van de prachtige schilderstijl. Zo heeft Nintendo een prima alternatief gevonden met de mogelijkheden die zij hebben .

De besturing, wat mij betreft het belangrijkste aandachtspunt van SS, is wel echt iets waar je dit spel voor wilt kopen. De motion control werkt gewoon goed met een hoofdletter G. De hele game is aangepast op het zwaaien met de controller, hetgeen mij goed bevalt. Het geeft gewoon meer plezier tijdens het spelen en wat mij betreft zwaai ik bij mijn volgende in avonturen in Hyrule ook in het rond.

De gameplay is als vanouds en daar is echter niks mis mee. Het blijft variëren tussen vechten en puzzelen. Daar is dit spel voortreffelijk mee uit de verf gekomen en het verveelde, mij althans, geen seconde. Ook om de stiekeme en subtiele humor kan ik wel lachen.
Het had allemaal wel wat pittiger gemogen. Je komt overal zo doorheen en er zijn geen momenten waarbij je niet weet wat te doen, mits je natuurlijk wel naar Fi luistert.

De muziek helaas is niet zo memorabel als dat je zou verwachten. Het zijn allemaal wel leuke sfeermuziekjes, maar ik zal die deuntjes nu al niet meer kunnen neuriën, laat staan over een aantal jaren. Dat is jammer. Hier zal ik dus niet zo'n grote herinnering aan overhouden, ondanks alles toch goed zat.

Ondanks de teleurstellende muziek toch één van de best spellen die ik ooit heb gespeeld.


4.5*

Metroid Prime (2002)

Alternatieve titel: Metroid Prime Remastered

4,5
(Heb de trilogy-versie gekocht, dat je t weet)

Zoo, Tot mijn grootste spijt moet ik helaas bekennen dat dit eigenlijk pas mijn eerste echte Metroid-ervaring is. Ik heb wel een redelijk aantal keren de multiplayer bij Metroid Prime Hunters gedaan, maar dat is natuurlijk nog lang niet zo meeslepend en sfeervol als de (echte) Primes. Nu ik het eerste deel uitgespeeld heb baal ik er echt van dat ik er nu pas mee begonnen ben..

Wat me na verloop van tijd opviel was dat ze het spel niet zomaar eventjes heel makkelijk kopiëren en plakken, maar ook gewoon hele nieuwe besturing maken en af en toe merkte ik kleine details op zoals toen ik ergens in Phendrana Drifts iets scande stond er: Hunter Metroid ds en dan nog iets. dat slaat natuurlijk op MPH

De besturing liep bij mij al vanaf de eerste minuut soepel, zonder er daarna nog echt problemen mee gehad te hebben. Het richten met de Wii-Remote werkte veel beter dan ik had verwacht en daardoor verliep het richten en tegelijkertijd lopen erg gemakkelijk en soepel. In tegenstelling tot de Zelda-games moet je ook nog zelf richten als je op een vijand lockt. Dit maakt het battleën veel meeslepender.

Ik weet niet of de graphics bij de trilogy-versie verbeterd zijn of niet, maar als ik het spel zo zie denk ik van wel. Het ziet er allemaal heel erg mooi uit. Behalve dan als je Samus' ruimteschip ziet vliegen. Om de een of andere reden ziet dat er echt heel nep uit.

De gameplay van dit spel was wel een nieuwe ervaring voor mij. Vooral dat je heel veel objecten kan scannen om nieuwe informatie te krijgen heb ik nog nooit eerder gezien, wat een heel leuk aspect van het spel is, want je komt dan op een epische manier het verhaal te weten en je kan elk wezen scannen om gedetailleerde achtergrondinformatie te weten te komen.
De stukken met morph ball waren ook heel erg leuk en als je dan verwisselt naar morph ball voelt het spel heel anders (positief) aan.
Ook heel belangrijk vond ik dat als je in een kamer komt met een nieuw wapen erin dan geeft het een goed gevoel als je dat dan hebt, als een soort overwinning (sommige wapens zijn overigens wel heel moeilijk te vinden).
Dan heb je ook nog eens een aantal spectaculaire Boss Fights, enorme wereld om door heen te lopen en sfeervolle muziek die ik niet snel zal vergeten.
Minpuntje was dat je leven iets te langzaam omlaag gaat als je in giftige omgevingen komt, je kan dan gewoon door het lava heen lopen zonder veel schade op te lopen terwijl het dan helemaal niet de bedoeling is om daar te komen.

In totaal heb ik er zo'n 25 uur over gedaan om het uit te spelen, zit nu op 87%, ik moet namelijk nog wel een paar missle expansions. 25 uur vind ik nou niet echt heel lang, maar het waren toch wel 25 geweldige uren.

****

Metroid Prime 2: Echoes (2004)

3,0
Een degelijk vervolg, maar had toch beter gekund.

Om te beginnen voelde de besturing natuurlijk weer net zo soepel aan als deel 1. Het richten met de remote heeft me tot noch toe geen problemen kunnen bezorgen en voegt toch echt iets toe aan de game.
Grafisch gezien zag het er oke uit, maar had toch het idee dat ze hier wat hadden laten liggen, er had meer in kunnen zitten. MP1 zag er toch wat strakker uit.

Verhaal was weer net zo spetterend als z'n voorganger. Misschien werd het verhaal hier zelfs beter uitgelegd. Met name omdat er ook echte personages inzitten, zoals U-Moss, die wat vertellen over hoe en wat. En ook bijvoorbeeld dat filmpje over de Galactic Federation, zoiets voegt ook iets toe. Alleen jammer dat de Space Pirates geen aandeel in het verhaal hadden.

De gameplay was weer op en top, met een paar positieve vetanderingen, Bijvoorbeeld bij het begin zag ik direct dat je veel makkelijker kan zien wat je kan scannen en wat niet, wat een verademing zeg! Het was allemaal ook wat gevarieerder; turrets, morph ball cannons en screw attacks zorgden voor de nodige variatie op het afknallen van ale vijanden. Ook vond ik de morph ball- stukjes veel creatiever en beter ontworpen.

Maar zeker niet alles klopte aan deze 25 waardevolle uren. De creepy sfeer was natuurlijk wel leuk, maar toch kon ik dat van deel 1 meer waarderen. Bovendien had ik op het eind toch niet meer de echte drang om het uit te spelen, steeds minder genoot ik ervan. Verder vond ik het niveau niet hoog genoeg, in het hele spel was ik maar 1 keer game over gegaan en de had de laatste eindbaas vrij makkelijk kunnen verslaan. Daar komt nog bij dat ik de werelden er niet zo mooi vond uitzien, ze hadden niet echt een kenmerkende omgeving waar ik van kon genieten.

Voor de multiplayer hoef je dit spel zeker niet te kopen. Verveelt gauw en was te weinig aandacht aan besteedt. Dan nog liever geen.

Al met al blijft het wel een waardig vervolg, maar kon echt beter.

***

Metroid Prime 3: Corruption (2007)

3,5
Dan nu nog de afsluiter van deze geweldige trilogy.

Waar deel 1 en 2 wat lieten liggen, werd meer aandacht aan gestoken bij Corruption. Het verhaal namelijk was een stuk interessanter geworden. Dit met name door het gebruik van PED en meer schommelingen in het verhaal. Daarnaast gaat het verhaal een stuk verder en dieper dan z'n voorgangers.

Grafisch vind ik dit wel gewoon een van de mooiste spellen die ik ooit op de wii tegengekomen ben. Alles ziet er gewoon goed en gedetailleerd uit. Zeker die shots vanuit de ruimte zien er erg mooi uit. Af en toe, vooral op Bryo, ziet het er wel een beetje blurry uit. Maar dit is storend noch lelijk.

Voor waarschijnlijk de meesten was de besturing het vernieuwendste aspect van dit deel. Aangezien ik de trilogy-versie heb geldt dit dus niet voor mij. Ik moet nog wel even kwijt dat het geweldige besturing is. Helaas begon ik me er hier wel voor het eerst een beetje aan te storen, want die Grapple Voltage werkte niet altijd naar believen.

Het begin was even met meer actie dan we gewend zijn van Retro, maar later ging het weer des Metroids verder. Merkbaar was dat het spel vooral voor motion control gemaakt was. Dit resulteerde tot een paar vernieuwingen, zoals de interactie (die iets te veel terugkwamen). Verder was de gameplay gewoon wat we gewend zijn van Metroid Prime en een aantal zieke eindbazen, zeker voor de eerste keer Ridley was om te genieten.
De moeilijkheidsgraad was inderdaad te laag, op uitzondering van een aantal knap lastige eindbazen.

Uiteindelijk was het weer een erg vermakelijk spel en een goede afsluiter van deze Trilogy.

Teenage Mutant Ninja Turtles (2003)

2,0
Haha, vroeger was het altijd mijn lievelingsspel maar ik heb 't laatst weer is geprobeert, het is eigenlijk zo'n levenloos spelletje. Beetje iedereen die je tegenkomt vermoorden ( zonder dat ik vroeger wist wie en waarom ik vermoorde ). Maar er zijn wel 4 verschillende personages (ik was altijd Raphael) met elk z'n eigen verhaal en moves. 'T was wel jammer dat hun, die grote dikke sterke van de tv-serie er niet bij zat.
Toch nog 3*

Wario Land 4 (2001)

3,0
Haha, dit is best een grappig spel. Je speelt het alleen in 2/3 uur uit. Maar dat maakt niet uit want eer dat je alle cd'tjes heb verzameld ben je al wat langer bezig.
Er zaten een paar erg leuke levels in met dat rollen en die domino steentjes. En het leukste was als je een level had uitgespeeld en weer helemaal terug moest haasten naar het bigein van het
level.
Jammer was dat er niet veel humo in zit als in de andere wario spellen . Nog een minpunt is dat je met al die overbodig minigames zo'n eindbaas heel makkelijk kan verslaan.

3*