menu

Hier kun je zien welke berichten leatherhead als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Amnesia: A Machine for Pigs (2013)

3,5
Heb hem uitgespeeld en moet concluderen dat dit wat mij betreft een enorme flop is. Zoals door vele recensenten gezegd is het gewoon een soort van walking simulator waar je af en toe een simpel puzzeltje moet oplossen om een bepaalde machine aan de praat te krijgen, waarna je weer een klein stukje verhaal te horen krijgt. Nergens komt het ook maar in de buurt van de spanning en de engheidsfactor die TDD had en ook de vijanden (alledrie zo ongeveer ) waren nergens afschrikwekkend en ging totaal geen dreiging vanuit. Nu zijn dit allemaal negatieve dingen, maar wat is persoonlijk helemaal vreselijk vond, waren die cheap-scares waar nu amnesia blijkbaar ook al gebruik van maakt. Past echt totaal niet bij amnesia.

Verder jammer dat ze zoveel gameplay elementen die deel 1 zo goed maakten eruit hebben gehaald. Insanity is weg, je kunt geen voorwerpen meer oppakken, je hebt zelfs niet eens een inventory meer! Gelukkig zijn er dan ook wel goeie dingen. Zo was de setting best tof en zijn zowel de soundtrack als de sounddesign van klasse-niveau. Helaas word er niet veel mee gedaan verder.

Enorm gemiste kans dit. Potentie had het namelijk zeker en het is te hopen dat thechineseroom voortaan met z'n poten van de amnesia serie afblijft en dat FG weer een volwaardige game maakt.

2.0* sterren voor de soundtrack en sounddesign, hulde aan dit nummer trouwens

Amnesia: Rebirth (2020)

3,0
Vond dit juist een enorme stap terug voor Frictional, geheel tegen m'n verwachtingen in eigenlijk. Ze gaan hier duidelijk voor de Soma aanpak met een hevige focus op narratief/lore, alleen waar de story in Soma gelaagd en diepgaand was, is dit een vrij cliché, straightforward horrorplot geworden. Het is soms zelf een beetje lachwekkend eerlijk gezegd, met die overdreven zoetsappige memoires tussendoor. Oh, en vergeet ook niet af en toe even X in te drukken om aan je baby te voelen, haha, echt wie verzint in vredesnaam zo'n game mechanic.

Verder is het voor mij werkelijk onbegrijpelijk hoe sommigen het constante commentaar van de protagonist op werkelijk alles als iets positiefs zien. Ik had oa daardoor constant het gevoel mee te kijken met een personage, ipv daadwerkelijk zelf een game te spelen. Er wordt letterlijk niets aan de verbeelding overgelaten. Onbegrijpelijke keuze wat mij betreft, maar kennelijk vinden sommigen het fijn om al hun emoties voorgekauwd te krijgen. Ik heb later begrepen dat Rebirth een andere schrijver kent dan de voorgaande games van Frictional, dat verklaart in ieder geval alvast het matige, cringey schrijfwerk op momenten. Het constante jankerige ''little one dit, little one dat'' kwam me al gauw de neus uit.

De monster encounters voelen aan als verplichte nummertjes, de designs zelf zijn uitermate teleurstellend. De Grunts/Brutes uit Dark Descent of Terry Akers uit Soma waren huiveringwekkend, maar het beste waar ze in Rebirth mee aan kunnen komen is een soort Wendigo-kloon die je al eerder in tig matige horrorfilms gezien hebt. Dat ronduit irritante creatuur in the Other World had dan weer meer weg van een uit de kluiten gewassen Dementor uit Harry Potter, ook niet bepaald sterk. Maar ik moet toegeven dat ik op dat punt eigenlijk al wel redelijk klaar was met het spel en gewoon naar het einde toe wilde rushen.

Hoewel ik overwegend negatief ben is het ook weer geen complete ramp. Er zijn nog wel van die momenten waarop het allemaal weet te klikken. Het gedeelte in het Fort voelt het meest ''old-school'' Amnesia, met een centrale hub en wat down to earth puzzelwerk. Sfeertje zit daar ook wel goed. Beste moment in het spel was nog het doolhof met Leon, wat mij betreft ook meteen het enige écht creepy stuk. Het zijn dit soort momenten die de game nog enigszins weten te redden, naast het feit dat het spel er grafisch bij momenten indrukwekkend uitziet en de scenery soms mooi is vormgegeven.

Al bij al voelt het aan alsof ze het beste uit Soma en Dark Descent hebben geprobeerd te combineren maar totaal de essentie hebben gemist van wat die twee games nou precies zo goed maakte. Het resultaat is een verwaterde brei van elementen uit genoemde titels. Misschien dat het wegvallen van een gedeelte van het team er mee te maken heeft, misschien dat ze gewoon wat teveel zelfvertrouwen hebben gekregen na het succes van Soma, maar ik hoop toch dat ze zich snel herstellen in de toekomst. Misschien moeten ze de Amnesia serie voorlopig gewoon laten voor wat het is. Bij nader inzien zou ik zelfs Machine for Pigs nog boven deze plaatsen, dus met 3* ben ik eigenlijk gul.

Battlefield: Bad Company 2 (2010)

4,0
Voor mij toch een stuk beter dan MW2. Gezeik dat de graphics in dit spel lelijk zijn slaat nergens op de omgevingen zijn prachtig en goed gedailleerd. Last van campers/snipers heb ik trouwens nooit echt gehad in de multiplayer. De singleplayer is vermakelijk maar stelt op zich niet zo veel voor maarja je koopt dit spel natuurlijk voor de multiplayer en ie is geweldig mooie maps , Leuke gamemodes ook erg handig trouwens dat je eigenlijk alle wapens die je hebt bij de hand hebt je kan terwijl je aan het spelen bent je classes veranderen.

Verder ook heel goed was natuurlijk het geluid vooral als je in een of ander groot leeg huis bent en als je dan schiet of herlaad het geluid nog helemaal nagalmt. En wat natuurlijk ook leuk was maar soms ook wat vervelend het destructiesysteem in BC2 je kan gaten in een huis blazen of zelfs hele huizen opblazen en geloof me dat geeft echt een enorme kick (behalve als je er zelf in zit).

5,0 Sterren

Call of Duty: Black Ops (2010)

3,5
Beter dan Modern Warfare (Beide games) dit. Maar echt goed vond ik het nou ook weer niet.

Als allereerst moet ik wel zeggen dat het Treyarch wel altijd lukt om ook een leuke en meeslepende singleplayer neer te zetten. Wat naar mijn mening in MW niet het geval was. Eindelijk heb je een keer een stem in een FPS (raar dat weinig makers daar niet eerder op zijn gekomen) en een redelijk verhaal. De campaign duurt uiteraard nog steeds erg kort maar dan was ik ook niet echt door verbaasd en maakt niet heel veel uit omdat de singleplayer echt een aantal geweldige momenten telt. Het russisch roulette bijvoorbeeld.


Over de multiplayer ben ik wat minder te spreken. Heel leuk en gaaf bedacht dat je talloze customization optie hebt zoals het aanpassen van je red dot en het geldsysteem. Wat ook goed is is dat ze veel overpowerde killstreaks en perks hebben weggehaald, maar helaas zijn de graphics er niet echt op vooruit gegaan, zijn er in plaats van overpowerde choppergunners van die irritante autootjes en ook vindt ik de wapens een stuk minder dan in MW.

Conclusie: Singleplayer is naar mijn mening erg geslaagd, maar de multiplayer heeft nog te veel nadelen om erg lang te spelen en ben er dan ook vrij snel mee gestopt. Mischien moet ik wel gewoon niet meer zovaak met de hype meegaan .

Call of Duty: World at War (2008)

Alternatieve titel: Call of Duty 5: World at War

4,0
Wat een geweldig spel vind ik dit toch. De singleplayer vond ik eigenlijk nog geen eens zo erg kort en trouwens waren de missies erg leuk en je voelt de sfeer van de oorlog echt dat komt vooral door de meest prachtigste maar ook de grauwste locaties bijv in het level Vendetta.
De muziek die erachter is gezet (en dan vooral bij de russische campaign) is prachtig en zorgt voor een goede sfeer.

Verder zie je en voel je ook echt de hardheid in de oorlog zie bijv semper fi het beginlevel waar een medemaat wordt gemarteld en vervolgens wordt vermoord. En dit allemaal is alleen nog maar de singleplayer want de multiplayer die is helemaal geweldig. De maps die speelbaar zijn zijn prachtig uitgewerkt. Waar ik ook zeer tevreden over ben is dat je een stuk meer attachements voor je wapens hebt dan bij CoD4.

En dan heb je natuurlijk ook nog het geweldige Nazi Zombies waar ik ook wel een heleboel uren aan opgemaakt heb.

Conclusie: Wat mij betreft heeft Treyarch zich deze keer echt bewezen ik dacht dat het niks zou worden dankzij het vreselijke Call Of Duty 3 maar daar heb ik me volledig in vergist. Een dikverdiende 5 sterren

Condemned (2005)

Alternatieve titel: Condemned: Criminal Origins

5,0
Geniaal spel wat mij betreft. Wellicht dat niet alles even vlekkeloos werkt, maar dat doet niks af aan de geweldige sfeer die er hangt. Heerlijke smerige, grimmige settings, waarbij je constant op je hoede moet zijn voor als er weer één of andere geflipte crackhead op je afspringt. Tevens een ontzettend sfeervolle soundtrack die het geheel des te intrigerender maakt. Het is dan ook inderdaad écht eng af en toe. Vooral die mannequins, brrr..

Verder ook een leuk verhaal, lekker luguber en bij vlagen wreed. Het combatsysteem krijgt aardig wat kritiek zie ik, persoonlijk vind ik het juist erg sterk en uitdagend. Het in elkaar rammen van junks is uiterst bevredigend. Je kunt zo'n beetje alles wat je vind gebruiken als wapen, van mokers en tafelbladen, tot scheppen en papiersnijders.

Heerlijk spel dus. 5,0*.

Darkwood (2017)

4,5
geplaatst:
Ondanks zeer goede verhalen heb ik dit spel een lange tijd links laten liggen, met name omdat het perspectief van bovenaf me niet zo aansprak. Uiteindelijk toch maar eens geprobeerd en eigenlijk stiekem best overweldigd door deze game. Enorm knap hoe een 2D pixellated spel met een top-down perspectief meer spanning weet voort te brengen dan de meeste horrorgames bij elkaar opgeteld. Zeker je eerste nacht overleven is een onvergetelijke ervaring. Heb de hele nacht stil in het hoekje van de kamer gezeten, deuren die openvlogen, vreemde geluiden, gekraak, gebons, voetstappen en... uiteindelijk niks. Zelden zo'n spannend moment meegemaakt in een game.

Het is vooral ook de soundtrack die echt waanzinnig sterk en sfeervol is. Veel mysterieuze, Silent Hill esque ambient scapes, maar ook de geluidseffecten zelf dragen enorm bij aan de beleving. De graphics zijn misschien niet héél hoogstaand maar wel effectief en de art style (met name tijdens de conversaties met NPC's) mag er zeker wezen.

Ben enkel benieuwd of dit spel de bekende horrorgame valkuilen kan ontwijken. Een hoop horrorgames gaan na een tijdje ofwel wat repetitief aanvoelen ofwel worden zo moeilijk gemaakt dat de zaken die voorheen eng waren op het gegeven moment vooral routinematig vervelend worden en slechts aanvoelen als ''inconveniences''. Tot nu toe heb ik daar echter nog totaal geen last van, het spel biedt steeds nieuwe uitdagingen. Voor nu 4,5*.

Evil Within 2, The (2017)

Alternatieve titel: Psycho Break 2

4,5
Apart dat mensen deze 'actiegerichter' vinden. Het eerste deel was met name richting het einde tot één groot shooterfest verworden. Dit tweede deel geeft je vooral meer vrijheid in je speelstijl en als je, zoals ik, dol bent op stealth, komt er zeker niet al teveel actie aan te pas. In tegenstelling tot het eerste deel is stealth namelijk gedurende het hele spel een optie.

Verder in enorm veel opzichten een verbetering van het eerste deel, en in sommige opzichten een kleine downgrade. Qua gameplay/combat is deze game superieur aan het eerste deel, het verhaal is sterker en minder random, de personages en villains zijn stukken interessanter en het is als geheel gewoon een stuk verfijnder allemaal. Het eerste deel was dan weer sfeervoller en had wat meer dat verrassingselement.

Paar heerlijke creature designs ook weer, met als hoogtepunten Obscura en vooral dat freaky gedrocht met die cirkelzaag als arm. Kan qua creepiness zeker concurreren met Laura uit deel één.

F.E.A.R. 2: Project Origin (2009)

Alternatieve titel: FEAR 2: Project Origin

2,5
Toch een heel stuk minder dan het het eerste deel. de enige vooruitgang zijn de graphics maar dan moet ook wel na een periode van 3 jaar.

Ten eerste wil ik even zeggen dat de horror die er in de eerste game wel zat volledig weg is. Wat er dan overblijft is een shooter en dat is dan ook nog geen eens een goede shooter. De gameplay is echt ongelooflijk saai na een tijdje en geen één schrikmoment heeft me laten schrikken behalve die met die platendraaier (was wel goed bedacht trouwens) de vijanden gaan trouwens ook wel heel makkelijk neer. Wat dan wel weer wat beter was was dat de wapens wat beter aanvoelden maar ik vind toch dat ze in F.E.A.R 3 behoorlijk wat goed te maken hebben en o wat hoop ik dat de horror en de sfeer uit deel 1 weer een beetje (of helemaal) terugkomt.

Fallout 4 (2015)

3,0
Na een tijdje niet te hebben gespeeld toch maar weer eens opgepakt, dit keer met ook wat leuke mods ter aanvulling. Moet zeggen dat mijn mening wel wat gebeterd is, maar mijn eerdere kritiekpunten blijven zeker staan. Het is vooral qua role-playing, personages, quests en keuzes zo verschrikkelijk lauw allemaal. Dat de grafische stijl me niet heel erg aanstaat neem ik dan nog gewoon voor lief, maar waar zijn de rauwe, edgy randjes en de durf uit de eerdere Fallout games? Wie kent er bijvoorbeeld nog de kleine side quest in New Vegas waarin je in dat Legion kamp het teddybeertje van een gevangen genomen meisje kunt terugvinden om hem vervolgens voor haar eigen ogen te verscheuren? Man, dat was fucking hilarisch. En hufterig. Maar het maakte de game uniek. Zo zijn er nog tientallen voorbeelden op te noemen. Niks van dat in Fallout 4. Veel van de sidequests bestaan uit inspiratieloze fetch opdrachten en de main quest is een afgezaagd sentimenteel riedeltje over je verdwenen kind. Gaap.

Die factions die je kan joinen vind ik verder ook echt te lame voor woorden. Enige beetje interessante factie is The Institute, maar ook die verhaallijn schiet wat tekort wat mij betreft. Wat rest is the good ol' Brotherhood of Steel die ik eigenlijk nooit zo interessant vondt, een groepje debiele social justice warriors genaamd The Railroad, en, misschien nog wel de ergste van allemaal, The Minutemen. Al sluiten die wel perfect aan bij het algehele karakter van het spel: saaiig en weinig gewaagd.

De reden dat mijn cijfer dan toch nog wat hoger uitgevallen is, is voornamelijk aan de gameplay/combat te danken. Die is inderdaad een stuk beter dan die uit de eerdere delen. De weapon customization is erg tof en de diverse speelstijlen zijn leuk om te doorlopen. Ik merk dat ik meestal toch voor een stealth based character ga. Verder is het exploren best leuk en kent de Commonwealth toch wel een aantal indrukwekkende locaties (Glowing Sea bijvoorbeeld). Ook de graphics, hoewel nog steeds niet helemaal mijn ding, heb ik beter weten te waarderen.

De Nuka World DLC waarin je de raiders kunt joinen spreekt me overigens wel erg aan, al zal ik verwachtingen maar niet al te hoog leggen.

Far Cry 2 (2008)

4,0
Opzich zou het een heel goed spel kunnen worden want de graphics zijn fantastisch en de omgeving is werkelijk prachtig om in rond te lopen. Alleen het probleem is dat de missies na een tijdje ontzettend eentonig worden en ongelooflijk saai om te spelen verder heb ik me ook kapot geirriteerd aan die takke einden die je moet rijden en dan komt er ook nog eens bij dat je om 100 meter moet stoppen om je auto te repareren omdat je beschoten bent door een aantal gastjes die bij een guard post staan.

Verder is de A.I soms heel moeilijk neer te halen en kom je wel eens wat foutjes tegen in het spel een keer had ik dat een afrikaantje op de grond lag en mijn schoten gingen dwars door hem heen zonder dat hij doodging. Zo zijn er ook wel wat leuke dingetjes zoals hoe het vuur zich verspreid , Wapens die roesten , Malaria pillen halen.

Ben toch aardig teleurgesteld in het spel het had veel meer kunnen worden als ze er gewoon wat variatie in hadden gegooid.
Dikke 3 sterren

Far Cry 5 (2018)

4,0
geplaatst:
Wat mij betreft juist veruit het beste deel uit de reeks. Zoals bij elke game uit de Far Cry reeks valt er echt genoeg op aan te merken gameplay-wise en ook het verhaal loopt niet altijd even lekker. Een hoop van de kritieken die hier gegeven worden kan ik dan ook absoluut begrijpen. Vooral de forced story-progression is uitermate hinderlijk, gelukkig is er een mod om dit (en nog een hoop andere zaken) te verhelpen.

Maar als Ubisoft ergens toch goed in is, dan is het het neerzetten van een visueel prachtig gedetailleerde, levendige en immersieve wereld/setting. De rurale Amerikaanse setting is echt enorm sfeervol en wist me op momenten helemaal in het spel te zuigen. Het heeft een bijna ontspannende werking om na een actievolle quest even de bossen in te trekken, wat van de prachtige landschappen op te vangen en op wat dieren te jagen. Ze hebben het zelfs voor elkaar gekregen om nota bene het vissen nog enigszins leuk en uitdagend te maken. Voor mensen die gewoon een hersenloze, lineaire shooter willen die je alles op een presenteerblaadje aanreikt zal dit misschien minder aantrekkelijk zijn, maar ik ben zelf gek op zo'n grootse open-wereld waarin van alles te doen valt. Ook de side-quests en de wijze waarop deze geïntegreerd zijn vond ik een stuk interessanter dan in de voorgaande Far Cry delen. Het voelt allemaal wat vrijer en natuurlijker aan, zonder heel erg in één richting geduwd te worden.

Ook de lichte RPG elementen die geïntroduceerd worden kan ik persoonlijk wel smaken, al is dat ook weer iets persoonlijks. Heb dan ook niet zo'n moeite met het gebrek aan persoonlijkheid/stemwerk van de protagonist, vond dat eigenlijk juist een minpunt aan bijvoorbeeld Far Cry 3. Daar had ik het gevoel alsof ik echt puur een lineair script aan het afspelen was, ik hou er juist wel van als je zelf je eigen fantasie kunt in bepaalde dingen kunt leggen. Hoop dan ook dat Ubi nog eens de stap naar full-blown RPG terrein durft te zetten met deze franchise.

Absoluut geen perfecte game, maar de sfeer/setting overschaduwd voor mij de meeste minpunten. Wat mij betreft de eerste Far Cry (misschien deel 2 uitgezonderd) die het open-world aspect echt vol omarmt. Deel 3 en 4 zijn toch meer story first. 4*

Grand Theft Auto IV: The Ballad of Gay Tony (2009)

Alternatieve titel: GTA IV: The Ballad of Gay Tony

4,0
Review

The Ballad Of Gay Tony is een goede uitbreiding maar om nou zoals vele te zeggen dat hij even goed is als de originele GTA IV vind ik nou weer een beetje overdreven. De vele nieuwe features zoals het dansen, het opnieuw spelen van de missies, het parachutspringen zijn ontzettend leuk en ook de characters mogen er weer zijn (zo heb ik me echt doodgelachen om de gesprekken en cutscenes met Yusuf Amir). Ook hebben ze de missies wat spectaculairder weten te maken waar ik straks nog op terug kom.
Wat heel vet was is dat je in vele missies en cutscenes oude characters uit de originele gta iv tegenkomt. Je komt o.a. Niko, Roman, Brucie, Packie en Gracie tegen. Vooral om de stukjes met Roman heb ik erg hard kunnen lachen, voornamelijk dat stukje waar hij je club binnenkomt met de hilarische uitspraak '' Ladies hide your titties'' op een manier zoals alleen roman dat kan zeggen.


Toch is niet alles even goed aan deze dlc vind ik. Zo had ik het er na een tijdje wel mee gehad dat je zowat bij elke missie wel iets in een helicopter moet doen. Ik snap dat ze de missies spectaculair proberen te maken aangezien daar veel kritiek over was bij de originele gta maar na een tijdje wordt het toch een beetje vervelend en ik verlangde ook wel weer naar gewoon een wat rustigere missie uit de originele gta iv. Ook vind ik het het jammer dat je in Tbogt niet van die missies hebt waar je keuzes kunt maken in bijvoorbeeld of je iemand vermoord of niet met de gevolgen daarvan.

Niet perfect maar wel een hele goede poging en zeker een stuk beter dan The Lost And Damned.

4*

Last of Us, The (2013)

Alternatieve titel: The Last of Us: Remastered

2,0
Het blijft verbazingwekkend en fascinerend hoe men, met alle mogelijkheden tot interactie en
andere mediumspecifieke eigenschappen die het medium ''videogames'' nu net zo uniek maakt, er toch steeds maar weer voor kiest om games de hemel in te prijzen die je eerder als interactieve films kunt classificeren. Games als deze en bijv Uncharted doen niks wat een film niet even goed zou kunnen doen en elimineren net alle mogelijkheden/kenmerken die games als medium onderscheid van andere mediavormen.

Ik zal het nooit begrijpen en wat mij betreft is dit hele spel, na het een tijdje geleden eindelijk eens goed gespeeld te kunnen hebben, een snorefest van jewelste.

Left 4 Dead 2 (2009)

4,5
Geweldige zombie-shooter in mijn ogen.

Ik begrijp sommige reacties wel dat er niet zoveel vernieuwing inzit, maar ik zou niet weten wat er dan nog meer in zou moeten. Wat mij betreft heeft Valve een ontzettend goed spel afgeleverd en ik zal je zeggen waarom.

Een van de grootste nieuwe dingen vind ik de melee-weapons, het heeft een zeer verslavend effect om op hordes zombies in te hakken.
Verder zijn de graphics natuurlijk ook beter geworden en vind ik de locaties veel afwisselender en beter dan in deel één vooral de campaign Dark Carnival was erg leuk. Verder zijn er wat nieuwe gamemodes bijgekomen zoals het erg vermakelijke Scavenge. De nieuwe special infected zijn ook erg goed ontworpen (vooral de jockey). De characters vond ik daarentegen weer iets minder maar nog steeds leuk. Het leukste van dit nieuwe deel vind ik dat het bloed en de verwondingen veel beter uitgewerkt zijn als je bijv met een zware shotgun of een machinegeweer op een zombie schiet ligt soms zijn hele borstkas open (heb trouwens ook een keer gezien dat een zombie met zijn eigen darmen aan het spelen was LOL).

Heel erg geslaagde game hoop dat er nog een keer een deeltje 3 uitkomt. dikverdiende 5 sterren + plek in top 10

(is er trouwens al een vaste datum wanneer The Passing uitkomt?)

Mercenaries 2: World in Flames (2008)

Alternatieve titel: Mercenaries 2

3,0
Ik snap de negatieve reacties wel een beetje. Grafisch ziet het spel er best goed uit de karakters die je kon spelen waren wel nogal leeg vond ik en het verhaal is ook niet al te best maar dat vind ik het ook niet om gaan in mercenaries. Het geweldige aan deze game is natuurlijk dat je alles kapot kunt maken het geeft werkelijk een geweldig gevoel om bijv. een heel boorplatform op te blazen. Wat idd erg leuk is gedaan is een helicopter of tank stelen oftwel hijacken verder een aardig spel maar lang geen topper.

Metro 2033 (2010)

Alternatieve titel: Metro 2033 Redux

4,5
Jammer dat niet veel mensen deze game kennen (12 stemmen ).


Ten eerste het beste in deze game was toch duidelijk de sfeer die ik nog nooit zo heb meegemaakt, vooral in de buitenlevels in moskou was de spanning echt te snijden het is allemaal zo indrukwekkend.
Voorbeeld: Je loopt door de verwoeste radioactieve stad van moskou (wat er van overgebleven is) met je momentele partner Bourbon, Bourbon springt over een kloof maar als jij erop springt val je naar beneden je staat op dat moment op radioactief water!! als een gek probeer je op een rots of kloof te komen en uiteindelijk slaag je erin. Nu moet je alleen nog een omweg zien te vinden en dat is nog niet zo makkelijk. Je hebt een gasmasker op en je hoort je personage luid ademen, het beeld van je gasmasker is beslagen en half bevroren, je hoort de meest angstaanjagende geluiden om je heen en je twijfelt of je nog wel genoeg filters hebt voor je gasmasker, uit je schrik zie dat degene die je hebt de laatste is en je begint in paniek te zoeken naar een nieuwe. Net op het laatste moment vind je er een naast een bevroren lijk, wat een opluchting.
Dit soort momenten moet je meegemaakt hebben, je zit constant in spanning of je het volgende level wel gaat overleven en dat is echt een fantastisch gevoel.

Verder ook een groot pluspunt voor de details in de game. Als je bijv. een tussenstop maakt in een station. Je kan je echt uren vermaken met de dingen die er om je heen gebeuren je kan de arme geld geven, een prostituee betalen (met een nogal naar gevolg trouwens), munitie gaan zoeken die overal verstopt ligt, een babbeltje maken met iemand, kijken waar de mensen in het station zig mee bezig houden. Het is echt fantastisch gewoon.

Munitie (schrijf ik het zo goed?) is ook een belangrijk middel in Metro
Je hebt twee soorten kogels, de normale kogels en de legerkogels. Je kunt selecteren of je legerkogels gebruikt of normale. De legerkogels zijn een stuk krachtiger dan de normale kogels, maar legerkogels zijn ook je betaalmiddel voor als je in de stations munitie of nieuwe wapens wilt kopen. Je moet dus heel goed nadenken over je munitie. Kogels zijn in het spel trouwens sowieso al schaars dus dat maakt het nog moeilijker.

Nog even de plus en minpunten:

+ Goede sfeer en verhaal
+ Details
+ Mooie graphics
+ Erg spectaculaire ervaring

- Actie is soms wat klungelig (maar heb ik eigenlijk ook niet echt last van gehad)


Dikke 5 sterren + plek in m'n top 10

Modern Warfare 3 (2011)

Alternatieve titel: Call of Duty: Modern Warfare 3

1,0
Belachelijk dat dit overgewardeerd prul zo hoog staat op GamesMeter. Neem MW2, voeg daar een paar nieuwe wapens en maps aan toe en je krijgt dit. Volgens mij maakt het Infinity Ward ook niet echt uit. Het verkoopt toch wel.

Na nog geen halfuurtje Multiplayer wordt ik al helemaal gestoord van o.a. Quickscopers, Noobtubers, overpowerde killstreaks en krijsende kindertjes. Ja dames en heren, het is weer eens ouderwets Modern Warfare . Ook die Spec Ops mode vind ik weinig bijzonders. Iedereen doet alsof die Survival mode iets heel nieuws is ofzo maar het is eigenlijk gewoon de zombie mode waarin de zombies vervangen zijn door terroristen. Bovendien is zo'n Survival mode al tig keer gedaan in andere games.

Ik ben absoluut niet zo'n BF3 fanboy of zo'n CoD hater maar ik kan gewoon niet anders dan dit spel een laag cijfer geven en ik vindt het nogmaals raar dat dit spel zo'n hoog cijfer krijgt bij diverse recensenten. Denk dat ik ook een beetje ga afkicken van de shooters.

Outlast II (2017)

Alternatieve titel: Outlast 2

4,5
Vond het weer erg tof. Op sommige vlakken minder ten opzichte van het eerste deel, op sommige vlakken dan weer een hele verbetering. Voornamelijk de graphics, de designs, het geweldige oog voor detail, de soundtrack, en eigenlijk de algehele sfeer vind ik hier een stuk sterker. Ook het verhaal gaat een dieper dan in het eerste deel en is mijns inziens veel interessanter. Prachtige eindscene ook. Laat plotgewijs veel te raden over en is volgens mij niet bij iedereen goed bevallen, maar ik kan de ambiguïteit wel waarderen.

Wat Red Barrels in het eerste deel wel iets beter voor elkaar had waren de monster encounters zelf. In dit deel voelen bepaalde stukken wat te gescript aan en zitten er wel heel veel chase scenes in. Had het idee dat dat in het eerste deel net wat minder lineair was.

Qua creepyness zat het verder wel weer snor. Voornamelijk de school-hallucinaties waarin die Loutermilch demon je achtervolgt waren echt tense as hell. Sowieso één van de meest angstaanjagende vijanden die ik zoal ik een game ben tegengekomen.

Prey (2017)

4,0
Positieve verrassing. Blind dit spel ingegaan met de op niks gebaseerde verwachting een soort Doom-achtige SF game voorgeschoteld te krijgen. Dat bleek toch even anders te zitten..

Vooral het level-design is ronduit geweldig. Het schip is ingenieus vormgegeven, komt realistisch en geloofwaardig over en de vrijheid die je krijgt om op je eigen houtje te verkennen is een enorme plus. Ook de gigantische hoeveelheid lore, story details en geheimen die in de wereld verwerkt zitten zijn op z'n zachts gezegd indrukwekkend te noemen. Ondanks dat er nog maar weinig overlevende over zijn op het schip, voelt de hele wereld enorm levendig aan. De Crew Quarters vond ik wat dat betreft het hoogtepunt van het spel, die plek bruist gewoon van de details/lore en liet me helemaal opgaan in het verhaal van de game. 'Immersion' is altijd al een sterk punt geweest van Arkane, maar hier overtreffen ze zichzelf wat mij betreft.

Ik hou het voor nu wel nog even op ''slechts'' 4* omdat er ook wel wat op aan te merken valt, voornamelijk vanuit een gameplay perspectief gezien. De pacing van het spel zat me ook niet altijd even lekker. Het is niet zozeer dat het spel te lang duurt (een goed spel kan wmb niet lang genoeg duren), maar het is meer dat de game té vroeg al te weinig uitdagingen meer biedt. In de eerste paar levels heb je zo'n beetje alle beschikbare wapens in het spel al verkregen om maar iets te noemen en zo halverwege heb je alle mogelijke enemy types al een keer gezien. Daarnaast zijn er ook wel een aantal Neuromods die ronduit overpowered zijn (psychoshock bijv) en het idee van ''schakel je vijanden creatief/tactisch uit'' een beetje ondermijnen. Ik snap dat dit geen survival horror of iets dergelijks is, maar ik denk dat ze deze zaken wat beter hadden kunnen balanceren. Richting het einde merkte ik bij mezelf dat ik echt vooral nog speelde omdat ik gewoon benieuwd was hoe het verhaal afgewikkeld zou worden, de gameplay bood op dat moment nog maar weinig uitdagingen. Gelukkig blijft de gameplay verder wel gewoon erg vermakelijk, voornamelijk dankzij enkele geniale wapens zoals de GLOO Gun, maar tegen het einde vond ik het spel iets teveel verworden tot een ''power fantasy''.

Goed concreet voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld die ''nightmare'' vijand. De eerste keer dat ik die tegenkwam scheet ik zowat in m'n broek en heb ik me 10 minuten verstopt. Maar na een tijdje kom je er al gauw achter dat-ie na een paar keer Psychoshock + Qbeam eenvoudig neergaat, zoals eigenlijk zo'n beetje alle vijanden in het spel. Nja, ik verwacht geen Alien: Isolation praktijken of zo, maar dat voelde toch wel als een gemiste kans aan. Je kunt je dan natuurlijk, zoals ik zelf ook deed, bewust limiteren in combat situaties door de OP wapens/neuromods niet teveel te gebruiken, maar toch blijft het een beetje jammer.

Maar verder erg onder de indruk, voor nu hangt ie tussen 4* en 4,5* in.

Red Dead Redemption (2010)

4,0
Rockstar heeft het weer voor elkaar hoor want wat een geweldige game is dit.
Het inderdaad gewoon GTA IV maar dan in het wilde westen. 1 van de beste dingen vind ik het verhaal en de diepgang die er bij gta iv ook was het spel heeft me geen moment verveeld vooral ook omdat er tijdens je reis van de ene locatie naar de ander altijd wel wat gebeurde een vrouw die haar man kwijt was geraakt en jou vroeg te helpen, een man die achter na gezeten wordt door coyotes, een man die je vraagt iemand te vangen voor hem omdat hij gewond is terwijl hij zelf een kannibaal blijkt te zijn het is zo vet de hele wereld leeft gewoon.

John Marston de hoofdrolspeler heeft veel karakter en is een zeer goed uitgewerkt personage vind ik zelf. Geld is best wel schaars in dit spel je zult het echt moeten verdienen want meestal met alleen missies krijg je niet zo veel het hoogste wat ik heb gehad was iets van 200 dollar ofzo. En dat geld verdienen kan op veel verschillende manieren namelijk door te gaan jagen op dieren waarvan er trouwens ontzettend veel vershillende zitten in dit spel, je kan vreemdelingen helpen, de kluis kraken van een bank of gewoon simpel mensen beroven.

De map is trouwens ontzettend groot en mooi. Ik vond alleen amerika wel veel leuker dan Mexico vooral het gebied rond blackwater vond ik echt prachtig.

Voor mij is dit toch de beste game uit 2010 tot nu toe en rockstar heeft de hoge verwachtingen meer dan waar kunnen maken.
had het trouwens echt totaal niet zien aankomen dat John Marston op het einde doodging en je verder moet spelen als zijn zoon opzich wel jammer want ik vond het toch leuker om met John te spelen.


Welverdiende 5 sterren en een plek in mn top 10

Resident Evil 2 (2019)

Alternatieve titel: Biohazard RE:2

4,0
Hoewel ik sommige kritiekpunten herken ben ik uiteindelijk best te spreken over deze game. Het origineel nooit gespeeld dus vergelijkingsmateriaal heb ik niet, maar ik vind deze ongeveer wel op het niveau van bijvoorbeeld Resident Evil 4.

Erg fijn om weer eens een echte ouderwetse survival horror game te spelen zonder al teveel actie of spektakel. Munitie is lekker schaars, de zombies zijn behoorlijk taai en tijdens de close-quarters stukken moet je echt op je hoede zijn. Vind de afwisseling tussen horror, puzzels en enkele lichte actie-georiënteerde elementen ook nagenoeg perfect, maar kennelijk is een klein beetje geduld/nadenken voor een hoop mensen teveel gevraagd. Wat dat betreft betwijfel ik ook of ik de RE3 remake even goed ga waarderen.

Een Amnesia is het uiteraard niet, maar qua horror mag het verder best tellen. Vooral de momenten met Mr. X in het politiebureau zijn bij wijlen best intens, met die constante voetstappen op de achtergrond. Toegegeven, zijn A.I. mag dan niet perfect zijn en hij is inderdaad best makkelijk te ontwijken als je het eenmaal door hebt, maar ik vind dit soort non-scripted encounters altijd wel een meerwaarde in horrorgames. Geeft toch een zekere onvoorspelbaarheidsfactor, iets waardoor een game als Alien: Isolation bijvoorbeeld ook zo subliem was.

Allergrootste kracht van de game vind ik nog dat je nergens teveel bij het handje gehouden wordt en echt vrij losgelaten wordt in een soort sandbox. Het is natuurlijk geen open-world game of zo, maar je krijgt wel alle vrijheid om relatief grote gebieden zoals het politiebureau op je dooie gemak te verkennen en progressie te maken wanneer en hoe je maar wilt. Ook in de latere stadia in het spel (Garage, Riool) krijg je nog de vrijheid om te backtracken naar eerdere locaties om bepaalde geheimen te unlocken bijvoorbeeld. Als ik ergens een hekel aan heb zijn het games die te ''gescript'' en gestroomlijnd aanvoelen, dus ik ben hier zeer over te spreken.

Boss battles waren dan weer een beetje aan de zwakke kant, sowieso steeds ook een beetje dezelfde soort creaturen. Ook de alternatieve campaign van Claire is zoals eerder gezegd een beetje matig, voelt veelal toch gewoon hetzelfde aan en is inderdaad meer een New Game + dan een echt nieuwe ervaring. Maar al bij al een erg fijne game, beetje aan de korte kant helaas maar dat lag wel in de lijn der verwachting. 4*

SOMA (2015)

4,5
Hier een tijdje terug ten onrechte slechts 3,5* aan toegekend zonder de game genoeg gespeeld te hebben (en met verkeerde verwachtingen). Onlangs eindelijk aan toegekomen en ik moet bekennen redelijk omver geblazen te zijn.

Ik heb het normaal gesproken niet zo héél erg op puur verhalende games, maar zo nu en dan is er weleens een uitzondering. Gelukkig is het ook geen pure walking simulator zoals Machine for Pigs, er zitten wel degelijk ''gameplay'' momenten in het spel. Het houdt wat dat betreft een beetje het midden tussen The Dark Descent en Machine for Pigs. Wat ook wel helpt aan het verhaal is Frictional's geweldige oog voor detail en world-design. De hoeveelheid lore in deze game zie je normaal gesproken eerder terug in RPG's dan in ''horror'' games als deze. Halverwege zat ik dan ook helemaal in het verhaal en de algehele atmosfeer gezogen.

De game krijgt soms kritiek op de monster encounters zelf, maar die vind ik slechts gedeeltelijk terecht. Het gevaar is dat, zoals ik al zei, het een beetje tussen Dark Descent en Machine for Pigs invalt: het is geen pure walking simulator, maar het is ook zeker geen horrorgame pur sang. Beide doelgroepen kunnen dus een beetje van een koude kermis thuiskomen wat dat betreft. Ik kon zelf zeker genieten van de momenten met de monsters, zeker het gedeelte in Theta kan qua horror toch best concurreren met Amnesia vind ik. En iedereen die een beetje vertrouwd is met stealth gameplay zou er toch niet al teveel moeite mee moeten hebben lijkt me...

De manier waarop de game zijn thema's aansnijd zijn verder best thought provoking. Zoals gezegd is vooral de eerste keer dat Simon zichtbaar van bewustzijn wisselt erg sterk. En ook het einde, dat je eigenlijk ver van te voren had moeten zien aankomen, wist me desondanks flink aan te grijpen. Ik trapte er eerlijk gezegd ook in, terwijl het juist zo obvious is. Je zou verder uren door kunnen discussiëren over sommige vragen die de inhoud van deze game oproepen, zoals sommigen elders ook doen op het internet. Best interessante materie om over na te denken.

Frictional Games is uniek in zijn soort. Een ontwikkelaar die niet enkel bekend is met horror tropes en die enorm efficient en sfeervol weet te implementeren, maar ook op het gebied van story/world building dingen laat zien waar genregenoten niet eens van mogen dromen. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat het goed gaat komen met de nieuwe Amnesia. Deze komt op 4,5* maar wellicht verhoog ik hem zelfs ooit naar 5*.

Tom Clancy's Rainbow Six: Vegas 2 (2008)

Alternatieve titel: Rainbow Six: Vegas 2

3,5
Opzich een best leuke shooter die wel iets beter is dan deel 1.
Zoals de andere al zeggen vind ik het ook een enorm pluspunt dat je langer leeft. Het coversysteem is echt geweldig vind ik hetzelfde geld voor de tactieken die je je team kan laten uitvoeren Breach & Clear enzo. Terrorist Hunt was idd echt rampzalig vond ik, als je bij bijvoorbeeld Killhouse voor de deur bleef staan kwamen ze na een tijdje gewoon één voor één uit de deur, had beter gekund.

De uitgebreide keuze aan wapens vind ik wel weer helemaal top en de campaign was ook veel vermakelijker dan deel 1. Maar de game mocht netzoals deel 1 wel wat indrukwekkender.

Ik hou het op een kleine 4 sterren

WWE SmackDown vs. Raw 2011 (2010)

4,0
Review:

Smackdown vs Raw 2011 is net zoals de voorgaande delen weer een erg vermakelijk spel geworden. Er zijn een hoop hele vette toevoegingen bijgekomen waar ik later meer over vertel, het roster is groter dan ooit, de graphics en de physics zijn opgepoetst, ik heb er in ieder geval erg van genoten.

WWE Universe is een compleet nieuwe mode waarin de beslissingen en de manieren waarop je je tegenstanders te lijf gaat uitmaken voor latere matches of gebeurtenissen. Soms zal je bijvoorbeeld terwijl je opkomstritueel nog in volle gang is bruut onderbroken worden door je tegenstander die je van achter aanvalt met als gevolg dat ze een feud met elkaar krijgen en zo heb je veel meer van dat soort dingen. Hoewel ik het een loeke toevoeging vind had het naar mijn gedachte nog wel iets uitgebreider mogen zijn.

Wat ik mischien wel de leukste toevoeging vind is dat je in de bekende Road To Wrestlemania Mode een soort van free roam area hebt waardoor je met je gekozen superstar kunt gaan wandelen door de backstage area. Zo kun je bijvoorbeeld conversaties beginnen met andere worstelaars die mischien kunnen lijden tot een knokpartij of even naar de training room om je attributes te verbeteren met de punten die je krijgt door matches te winnen of een backstage brawl te winnen. Het is echt heel leuk gedaan.

Het roster is uitgebreider dan ooit en je hebt natuurlijk de worstelaars die nieuw zijn (Yoshi Tatsu, Drew McIntyre, Sheamus) maar ook een stuk meer WWE Legends zoals Stone Cold, The Rock, RVD, Jake The Snake. Wat nieuw is is dat je deze keer niet alleen de legends moet unlocken maar ook wat actieve worstelaars als William Regal en Zack Ryder. Unlocks genoeg dus .

De Graphics zien er ook een stuk beter uit, je ziet veel meer het zweet en de glimmingen in de lichamen en waar ik ook over te spreken was zijn de verbeterde physics, zo zien de animaties als je iemand slaat met een stoel of een hamer er realistischer uit en zal je niet meer zo snel opstaan als je een paar flinke klappen hebt gehad. Het zien er vooral allemaal wat soepeler en realistischer uit.

De serie heeft zich naar mijn mening dit jaar weer goed bewezen en heeft zich veel verbeterd ten opzichte van z'n voorganger.

Dikke acht 4,0*