Verassend leuk. Moest me er zelf aardig toe zetten deze weer eens op te pakken om 'm eindelijk eens uit te spelen - ik heb er zeker geen spijt van.
Minimale uitbreiding op het eerste deel maar dat mag de pret niet drukken. De wereld is leuk genoeg om uren in te vertoeven - nog veel langer met een vriend (co-op ).
Naast de story-line zijn overal leuke (diverse) activities, races en andere diversions te doen. Ik heb me geen seconde verveeld.
Het spel kent wel veel bugs en oneffenheden maar dezen zijn zelden gamebrekend en toveren eerder een glimlach op m'n gezicht. Auto's die bokkensprongen maken of zomaar uit de lucht komen vallen - ze zouden er haast opzettelijk ingelaten kunnen zijn. Want het leukste is nog dat de game zichzelf nergens serieus neemt. Alles is over de top, melig en er wordt gespeeld met de clichés.

Wat mij betreft op alle vlakken beter dan alle GTA games bij elkaar en ik ben nu ook zeer benieuwd naar The Third want van mij mag het allemaal nog wel een tik gekker. Voor nu ben nu ik nog wel even zoet met de co-op en de laatste lootjes.

3,5*

Wat heerlijk als alle negativiteit rondom een game volslagen onzin blijkt te zijn. Wat een heerlijke game. Compleet doorgeslagen in over de top zijn (Over over de top), maar daarom o zo leuk en vooral uniek.
Wat magerder in missions en activites ten opzichte van voorgaande delen, vandaar ook dat ik er waarschijnlijk minder tijd in kwijt ben - maar ieder uur is minstens 2 keer zo memorabel.
Mis wel de wat uitgebreidere music playlists en customization qua kleding uit SR2, maar dat mag de pret niet drukken. Who needs clothes when you got 100 sex appeal?

Hoop dat ze in deel 4 Over over over de top gaan, maar gezien de DLC (Die al gekker is dan de game zelf) en de trailer voor deel 4 lijken ze daarin te gaan slagen. In de tussentijd maak ik de straten van Steelport nog wel even onveilig met mijn zombie homies, sonisch kanon, dildo en tieten groter dan de rest van mijn lichaam vanuit mijn vuurspuwende busje. Omdat het kan.

4*

Zojuist uitgespeeld en ik moet zeggen, deze game is zeker de moeite waard. Lekker retro sfeertje, muziek en speelstijl. Het is tergend moeilijk op sommige momenten en op andere momenten heb je gewoon geluk. De humor en stijl is gewoon erg leuk om eens mee te maken. Veel referenties naar de stripboekenreeks en inside jokes, dus voorkennis is aan te raden maar zeker niet noodzakelijk (Ik heb zelf immers ook alleen het eerste boek gelezen). De game bied ook genoeg variatie in vijanden en situaties en raakt nergens in een sleur.
Met het retro gedoe komt echter een nadeel. De besturing is ook verschrikkelijk retro en dat werkt gewoon niet fijn met analoge besturing. De combo's werken hierdoor voor de helft van de tijd ook niet en dat is natuurlijk een beetje jammer. Ook voelen sommige combo's of handelingen wat kut aan (Zoals rennen is twee keer naar rechts drukken ofzo) terwijl de hele triggers niet eens benut worden. Dit had dus veel soepeler gekund of er had in ieder geval een mogelijkheid in mogen zitten om dat zelf in te stellen. Ik denk dat deze game veel beter tot zijn recht komt als je echt op een oude gamepad speelt in plaats van een moderne controller.
Nog een nadeel laat zich zien bij het shoppen. Zo heb je de mogelijkheid één snack mee te nemen, maar dit kan niet bij alle snack's. Je kan pas aangeven dat je het mee wil nemen ná dat je het aangeschaft hebt, en er is van te voren geen manier om te zien of je een item mee kan nemen of niet. Beetje slordig.

Al met al een zeer leuke game, met enorm veel variatie en toffe momenten. Helaas werkt de besturing te vaak tegen, ook lijkt het alsof ze bij sommige dingen niet erg goed hebben nagedacht. Hierdoor kan ik helaas net geen 4 sterren toekennen.

3.5*

Geweldig spel.
De ingesproken stemmen voegen wel degelijk wat toe. De verbeterde graphics waren niet persé nodig geweest maar zijn zeker een leuke extra. Zo zal het spel ook voor mensen die zich wel ergeren aan de enorme pixels op hun HDTV ook speelbaar zijn.

De besturing is duidelijk met een muis in het achterhoofd bedacht maar is na een tijdje wennen prima te gebruiken op de Xbox.

Het voordeel van dit spel op de Xbox is dat niet alle achievements story-related zijn. Hierdoor zal ik nog vast een keer het spel doorspelen om dezen allemaal te vinden.

Op de PC was dit spel de volledige 5 sterren waard geweest net als het origineel, maar omdat de besturing op de xbox soms toch wat tegen wil zitten: 4,5*

Shadow Complex is het nieuwste kindje van Epic, die grote namen als 'Unreal Tournament' en 'Gears of War' op zijn naam heeft staan. Dit keer is het alleen 'slechts' een arcade game. Reden genoeg voor een arcadefreak als mij om toch een een poging te wagen.

Vanaf de eerste filmpje van Shadow Complex werd het open-world en ontdekkingsconcept door de ontwikkelaars gepromoot. Het gebied waarin het spel zich afspeelt zou erg groot zijn, en de speler zou veel moeten rondspeuren om zijn doel te bereiken. Niet dus. Ze hebben het geprobeerd, maar het voelt toch een beetje als een illusie.

Het gebied is ingedeeld in vakken. Niet ontdekte vakken zijn niet zichtbaar op je kaart, wel ontdekte maar niet bezochte vakken verschijnen donker op je kaart en bezochte vakken verschijnen gekleurd op je kaart. Helaas dat gelijk als je de kaart opent er een blauwe lijn te zien is die precies verteld welke vakjes je moet volgen om je doel te bereiken (Deze is uit te zetten, maar standaard staat hij aan). Zodra je een vakje bezoekt waarin zich een 'verborgen' item bevindt word dit direct aangegeven op de kaart. Wellicht niet de exacte locatie, maar aangezien alle 'geheime' gangen ook al op de kaart staan aangegeven is het makkelijk om deze items te vinden. Ook staan er op bepaalde locaties in het spel computers die gelijk een heel deel van het gebied voor je zichtbaar maken op de kaart. Erg jammer dat hier ook gelijk alle geheime gangen verklapt worden. Dit maakt het rondspeuren meer een kwestie van kijken op de map en hopen dat je het juiste wapen bezit om door de geheime gang te komen (Bijvoorbeeld sommige deuren zijn op te blazen met granaten, anderen slechts door raketten).

Maar goed, dit is een shooter dus dit zal ik niet heel erg mee tellen in de beoordeling. Wat ik wel mee tel is de moeilijkheidsgraad, of moet ik zeggen makkelijkheidsgraad. De meeste vakken zijn gemakkelijk door te komen met de loopknop en de schietknop tegelijk in te houden. De moelijkere vijanden en bazen zijn ook na een paar schoten of granaten dood. Zelfs op hardcore mode word het spel nergens echt een uitdaging. Het enige vervelende is de vijanden op de achtergrond. Deze zorgen ervoor dat je automatisch op de achtergrond gaat richten terwijl er voor je misschien wel een dikke tank op je staat te knallen die je eigenlijk weg wil hebben. Ook de wannabe puzzels waarin je van A naar B moet komen en je weg moet uitstippelen met je verschillende gadgets zijn vaak binnen enkele minuten opgelost. De challenge packs in de Training Grounds zijn een stuk uitdagender dan het hele spel zelf, maar deze zijn binnen een uur of minder uitgespeeld.

Ik breng het nu allemaal wel erg negatief, maar het spel op zich is erg leuk. Je kan er prima een tijdje plezier mee hebben maar echt lang doorspelen is mij nog niet gelukt. Meestal had na een uurtje al zoiets van "nou zo is het wel genoeg geweest". Ook ziet het er grafisch prima uit en is een wapen als de foam gun waarmee je doormiddel van bevriezend schuim platformpjes kan bouwen en vijanden kan bevriezen erg leuk. Zo zijn er dan toch ook nog wel verborgen items waar je moelijk bij kan komen, hoewel je toch weet waar ze zijn die toch nog een tijdje geklungel met je klimhaak, jetpack en foam gun garanderen. Zo is het spel de 1200 MS poins (+- 15 euro) toch dubbel en dwars waard. Geef me volgende keer wat meer en moeilijkere challenge packs, wat sterkere vijanden, complexere levels en het word zeker een topper. Voor nu nét een voldoende. 2,75* afgerond 3*

Een game die volledig focust op de multiplayer. Er is wel een singleplayer maar dit volgt dezelde regels en concept als de multiplayer maar dan met NPCs. Deze is dan ook niet heel veel aan.
De multiplayer is aardig, maar verveelt erg snel wegens gebrek aan originele wapens, speciale levels en gamemodes. Daarnaast is er online geen ziel meer te bekennen.
Ieder personage begint met z'n eigen wapen, dat een groot voordeel geeft aan sommige personages. Het is natuurlijk in een online match idioot dat sommige mensen met een voordeel beginnen.

Het had een aardig spel kunnen worden, maar er is duidelijk niet meer werk ingestoken dan nodig. De game was de eerste echte multiplayer party game voor op XBLA, en daardoor is deze matige game nog een redelijke hit geworden ook.

Ik kan helaas niet meer dan 1,5* geven.

Toen ik er, wellicht een beetje laat, achter kwam dat er een party racing game á la mario kart op de Xbox 360 was verschenen met in de hoofdrol Sonic was ik al meteen verkocht. Tegelijkertijd was er natuurlijk ook de angst dat deze game een slechte rip-off zou zijn.

Ik denk dat de meeste mensen aardig onder de indruk zijn van hoe het spel zich grafisch presenteerd. Geen grensverleggende graphics maar wel prachtig ontworpen banen met veel detail in de wereld er omheen, en erg goed gebruik van kleuren. Deze zijn (in de meeste levels) erg fel en opvallend maar nergens zo dat het afleid van de race.

Maar een racegame draait natuurlijk om het racen en niet om de graphics. Hier komt dan ook gelijk het eerste ding waar deze game zich onderscheid van zijn voorgangers Mario Kart en CTR. Zoals vele Sonic games is er in deze game veel meer focus gelegd op de snelheid. Het gaat allemaal een stuk sneller dan in Mario Kart en CTR, en het merendeel van de race ben je dan ook bezig met het maken van zoveel mogelijk boosts door middel van driften, stunts in de lucht te maken en, indien je als motorrijder speelt, wheelies maken. Dit maakt deze game veel meer een echte racegame dan Mario Kart en CTR.

Als partygame doet deze game het ook erg goed. Tot 8 spelers kunnen online tegen elkaar racen, maar zoals elke partygame doet deze het natuurlijk het beste met tot op 4 spelers splitscreen. Iedereen kan zo de controller pakken en heeft de touch zo te pakken. Racen word zo nog leuker, en spannender. Echter hier schuilt de zwakte van deze game. De battlemode. zoals we die ook in Mario Kart en CTR kennen, is lang niet zo leuk als die van zijn voorgangers. Er zijn maar 3 arena's, en deze lijken even snel in elkaar geflanst. Doordat de besturing op het racen gericht is, valt deze ook niet goed in de battlemode.

Singleplayer is alles wat je verwacht van een party game. Gewoon de mogelijk om een aantal verschillende grand prixs te racen, een hoop repetitieve missies en een time trial. Deze modes dienen echter meer als gewoon oefenen en kennismaking met de verschillende racers en hun specialiteiten. Wellicht alles wat een party game nodig heeft, maar aangezien de kracht van deze game in het racen zit had een career mode of iets dergelijks deze game vast goed gedaan.

Kortom, Sonic & Sega All-Stars Racing is een aardige party game en een prima racing game. De game probeert Mario Kart te imiteren maar doet dit verkeerd terwijl de eigen draai die ze er aan geven wel erg goed uitpakt. Hierdoor is het gewoon een steengoede party racer geworden, maar blijf bij racen en laat de battlemode liggen. Deze game scoort bij mij dan ook een zeer ruime voldoende.

3,5*

Deze game vond ik niet zo goed als zijn voorganger. Het was natuurlijk leuk om nu eindelijk ook lightsabers te kunnen dual wielden of een dubble bladed lightsaber te hebben, maar het verschil in kracht en flexibiliteit was dermate groot dat het niet eens een keuze meer was. Dual Wield was bij verre de beste en de mensen die online iets anders gebruikten omdat het mooier was of iets dergelijks werden met de grond gelijk gemaakt.
Naast dit was het verhaalsgewijs niet veel soeps. Je mocht dan wel je eigen character samenstellen, maar deze had totaal geen karakter terwijl ik Kyle Katarn toch wel een toffe gozer vond. Op deze manier probeerde deze game een beetje mee te liften op het "Choose Your Path" succes van KOTOR. Dit werd namelijk al in de trailer aangekaart, maar uiteindelijk komt het neer op niet meer dan één of twee keuzemogelijkheden aan het einde van de game. Verder is er weinig mis met deze game natuurlijk. Spelmechanisch wijkt het weinig af van zijn voorganger, maar door de bovengenoemde punten vind ik deze zeker minder.

3.0*

Zeer leuk strategy!
De game zoekt een perfect balans tussen een sim en een heuze strategy. Zo moet je je mensen tevreden zien te houden en tegelijkertijd je kasteel verdedigen. Dit is best nog wel een karwei, want je legers hebben eten nog maar ook bogen en speren die op zijn beurt weer gemaakt moeten worden door ambachtslieden, die zelf ook eten nodig hebben. Zo kun je jagers hebben, maar wild is er niet oneindig.
Dit zijn slechts een aantal factoren waar je rekening mee moet houden. Zo heb je nog religie, belasting, grondstoffen om muren te bouwen enzovoort.
Een groot nadeel is dat het spel elke keer nogal traag begint, en snel eindigt. Zo begin je een level meestal met niets, en eindig je wanneer je net een heel kasteel hebt opgebouwd. Desalniettemin een dikke 8.

4*

That's why Dr. Fetus hates YOU!
Super Meat Boy begint met een kort introductie van het verhaal en de drie hoofdpersonen. Meat Boy en Bandage Girl houden van elkaar en dat werkt nog al op de zenuwen van de door niemand geliefde Dr. Fetus en dus ontvoerd hij Bandage Girl. Nu is het aan Meat Boy om zijn geliefde te redden. Een klassiek platformscenario in een vernieuwd jasje.

You're so old school...
Grafisch ziet Super Meat Boy er geweldig uit. De menu's en dergelijke is veel werk in gestoken en bevatten veel leuke animaties maar blijft overzichtelijk. Het spel zelf heeft wat simpele graphics met een semi-retro uiterlijk, de achtergrond en de kleuren zijn erg kalm en dit legt de focus zoals gewenst op de knalrode Meat Boy. De animatie van Meat Boy is erg vloeiend en dat gaat goed gepaard met de besturing. De soundtrack is erg fijn en geslaagd en geeft net als al het bovenstaande een retro feeling in een modern jasje met veel 8 en 16 bit geluiden gemengd met gewone muziek.

Are you a bad enough dude to rescue your girlfriend?!
Het avontuur van Meat Boy leidt hem door een serie korte levels en verschillende werelden. In iedere level moet de speler slechts gewapend met de thumbstick om te bewegen en een run en jump button bandage girl zien te bereiken. Wanneer je bandage girl hebt bereikt heb je de level gehaald en krijg je een filmpje te zien met een replay van al je pogingen. Het is erg grappig om te zien hoe er dan soms wel 100 Meat Boys door een level springen maar er uiteindelijk maar 1 (je laatste poging) het einde haalt. Want dat einde wordt natuurlijk in veel gevallen niet gehaald gezien de baan naar bandage girl vol zit met vleesdodende obstakels en andere onenigheden. Deze maken het spel erg moeilijk en maken de simpele besturing plotseling een stuk uitdagender.

Total Deaths: 3499
Je zult er snel achter komen dat er weinig marge is om fouten te maken. Een paar graden je hoek van inval verkeerd inschatten en je staat weer met death hoger op de teller aan het begin van de level. Meat Boy is namelijk altijd in een enkele klap dood. Je zou denken dat een instant death en levels gevuld met dodelijke zagen en lasers tamelijk frustrerend kan worden, maar dat valt hier reuze mee. De soepele besturing, razensnelle respawn, korte levels en een oneindig aantal pogingen werken allemaal de frustratie tegen. Ook zijn telkens per wereld alle levels open, en kun je dus als je vast zit in een level eerst een andere proberen. De moeilijkste dingen zijn ook nog eens optioneel, waardoor er voor de doorgewinterde gamer toch nog genoeg uitdaging in zit. Deze moeilijke dingen zijn bijvoorbeeld het verzamelen van bandages en het ontdekken van de warp zones.

Sticky Fingers
Dit eerste gaat om bandages, die in sommige levels te vinden zijn. Deze liggen meestal op een wat ongemakkelijke positie en zijn dus erg uitdagend om te verzamelen. Dit is het echter zeker wel waard want als je genoeg bandages hebt verzameld unlock je nieuwe speelbare characters. Dit betreft vaak characters uit andere indie games zoals Gish en Braid en hebben een unieke vaardigheid. Deze vaardigheid is weer erg handig om andere bandages te verzamelen of om een snellere tijd neer te zetten in levels.
De warp zones zitten net als bandages verborgen in levels, maar geven toegang tot een bonus level. Deze levels zijn altijd 8 of 16 bit qua uiterlijk en zijn in grofweg twee catagorien te verdelen. De eerste is het type waarin je een nieuw personage speelt, en hierin moet je dan een aantal zeer moeilijke levels doorlopen als een soort tutorial voor de speciale vaardigheid van dit personage. Na de level is dit personage ontgrendeld en in iedere level speelbaar. Het tweede is het type waarin je een drietal levels moet doorlopen met in elke level 3 pogingen. Dit is dus veel moeilijker dan de reguliere levels maar het loont want er zijn meestal veel bandages te vinden in deze levels.

Very Fast!
Naast deze unlocks heeft elke level ook nog een streeftijd. Kom je onder deze tijd aan unlock je de Dark World versie van deze level. Dit is qua opzet de zelfde level maar dan met meer hakmessen of andere obstakels waardoor het een stuk moeilijker wordt. De Dark World is volledig optioneel maar bied uiteindelijk wel het 'echte' einde, en er zijn bandages te vinden.

Super Meat Boy is voor mij alles wat een platformer moet zijn. Het is snel, uitdagend en heeft ongekend vloeiende controls. Er is genoeg materiaal om ook na het uitspelen nog te kunnen boeien. Niet te vergeten dat er steeds gratis nieuwe levels beschikbaar komen via het internet. Er is veel te unlocken, maar de unlocks zijn niet nutteloos zoals ze in veel games zijn. De speelbare personages geven een strategische touch aan de game die ik erg kon waarderen. Ik ben inmiddels door de Light World heen er deze was nog prima te doen. In de Dark World ben ik halverwege en dit is nu al dubbel zo moeilijk als de laatste levels van de Light World. Ik heb genoeg gezien juist omdat er nog zo veel te doen is, en dit te bedenken dat het door een team van 2 mensen (!) in elkaar is gezet. Ik kan niet anders dan aan deze game de maximale mogelijke score te geven.

5*