Case 0 is zeker een leuk proloog geworden voor Dead Rising 2 en tevens een geslaagd concept om de demo als compleet losstaande arcade game uit te brengen.

De game geeft zo een goed beeld met wat de makers verbeterd hebben en wat ze onveranderd hebben gelaten. Zo is de AI van je volgers een stuk beter en dat kan een hoop frustraties voorkomen. In het eerste deel wilde het nog wel eens voorkomen dat je volger hopeloos tussen een horde zombies terecht kwam en enkel probeerde door de dikste zombie heen te rennen in plaats van in het rond te meppen. Ook de besturing en het klimmen is wat soepeler gemaakt, hoewel het nog steeds wel wat houterig is.

Jammer is dat case 0, net als het eerste deel een tergende tijdsdruk op de speler legt. Ik snap dat dat het concept is van het spel, en tijdsdruk an sich is ook niet erg. In deze game krijg je echter geen rustmomenten terwijl de game je van alle kanten lokt om te gaan rondzoeken naar coole wapens en zombies af te slachten. Doe dit, en je kan de game gelijk niet meer halen. Dit maakt een serieuze poging om de game te halen soms wat te stresserend.
Dit had makkelijk opgelost kunnen worden door er een free-play mode in te stoppen waar de speler los van de campaign even wat bij kan komen van al het gehaaste heen en weer geren.

Case 0 is een geslaagd experiment en geeft een goed beeld van Dead Rising 2. Een aantal dingen zijn succesvol verbeterd waar andere dingen de game alsnog frustrerend kunnen maken als je serieus de campaign wil uitspelen. Het is echter de lage prijs meer dan waard.
Al met al kom ik op ongeveer dezelfde score uit als Dead Rising.

3.0*

Het is misschien niet zo lang geleden dat DeathSpank voor het eerste Justice bracht in de game-wereld maar Thongs of Virtue stuurt onze held nu alweer opnieuw op avontuur.

Nadat DeathSpank met zijn Thong of Justice de corrupte Lord Von Prong en zijn Thong of Courage had verslagen in het eerste deel, is het nu aan onze paarsstringigge held om de rest van de zogenaamde Thongs of Virtue te bemachtigen en te vernietigen. Drie van deze strings zijn in het bezit van een kannibalistische televisie-chef, een moordlustige non en de kerstman maar van de laatste string is de locatie onbekend. Er is dus een hoop te doen voor DeathSpank.

Zoals het einde van de vorige game al deed vermoeden speelt dit deel zich niet meer af in een fantasy/middeleeuwen setting, maar in een moderne setting. Dit levert een hoop nieuwe wapens op zoals vuurwapens, granaten en bazooka's. Ook vijanden beschikken over deze wapens dus op afstand vechten ligt wat meer op de voorgrond als in het vorige deel.

Naast dit is de game niet veranderd ten opzichte van zijn voorganger. Dus ben je op zoek naar meer DeathSpank, dan heb je het met deze game gevonden. Een grotere wereld, nieuwe vijanden en voornamelijk meer hilarische dialogen. Gewoon weer good 'ol DeathSpank dus dezelfde score als zijn voorganger.

4.0*

Destiny, de duurste game ooit gemaakt anno deze post. Gek genoeg tevens een game waar ik wel van gehoord maar niets van gezien heb alvorens de release. Allicht is dit mede doordat Bungie en Activision allebei geen games uitbrengen waar ik heel warm van wordt.

En toen had ik de game ineens in mijn bezit doordat 'ie bij de Playstation 4 zat.

Destiny scoort bij mij vooral op haar uiterlijk. De werelden zijn stuk voor stuk prachtig vormgegeven en komen mooi tot leven. De verschillende gebieden zijn gevarieerd en er is overduidelijk erg veel werk in gestoken.

Als singleplayer game schiet Destiny enorm te kort. De story missies zijn niet heel indrukwekkend. Het verhaal is niet interessant genoeg om te boeien en ben ik halverwege gestopt met volgen. De missies zijn erg repetitief. Hordes vijanden afknallen en aan het einde een iets sterkere vijand vat de meeste missies samen. De vijanden zijn niet erg gevarieerd in hun doen en bieden weinig uitdaging. Het wordt hierdoor zelden spannend. Spectaculaire boss fights blijven uit.

De PvP modes zijn vermakelijk maar maar vreselijk uit balans en onoverzichtelijk. Je bent vaak in een paar schoten dood en doordat de verschillende (sub) klasses allemaal aparte aanvallen en granaten hebben zie ik in ieder geval niet meer wat er precies gebeurt en ineens ben ik dood.

Leuker zijn de strike missies, waar je met 2 anderen een grote baas moet verslaan. Dit is een stuk uitdagender en daardoor ook leuker. Jammer dat deze missies momenteel nog erg beperk zijn in aantal. Raid lijkt me ook leuk maar dit kan enkel met vrienden en die heb ik niet .

Het verzamelen van gear is leuk (zoals altijd) maar haalt het niet bij bijvoorbeeld Borderlands. Er is hiervoor te weinig variatie in wapens en het duurt ook nog eens erg lang voordat je eens een keer iets vindt. Je moet erg vaak hetzelfde opnieuw spelen door de momenteel nog beperkte content, en ik merk nu al dat ik vaak na 1 strike of PvP match al niet veel zin meer heb.

Kortom, een vrij vermakelijke game voor nu, maar ik denk dat ik er over een paar weken wel zat van ben. Ik ben benieuwd wat Bungie en Activision van plan zijn om dit 10 jaar speelbaar te houden en wens ze veel succes.

Voor nu:

2.5*

Zeer leuke en stijlvolle hack and slash platformer. Grafisch is het geweldig mooi, met een leuke tekenstijl. Bloed is nadrukkelijk aanwezig, en valt extra veel op door de kleurkeuze van de achtergrond (Beetje a la Madworld). Een minpuntje is dat op zeldzame momenten in de game het niet duidelijk is of een voorwerp op de voorgrond of achtergrond staat. Niet een heel groot probleem natuurlijk, maar in een moeilijk gevecht kan het net je kop kosten.
De gameplay is simpel onder de knie te krijgen. Elk wapen heeft een gewone aanval (X) en een heavy attack (Y). Daarnaast heb je nog een grab aanval (B). Door deze aanvallen te combineren krijg je vele combo's. Er is een combo lijst beschikbaar, maar het is wel moeilijk om alle mogelijke combo's onder de knie te krijgen. Later in het spel unlock je meerdere wapens, en magische aanvallen. Het werkt allemaal erg fijn, en hier heb ik dan ook niets op aan te merken.
Qua verhaal is het spel vaag. Het verhaal is niet echt heel boeiend, maar daarnaast is het ook nog eens moeilijk te volgen. Het wordt wel heel leuk gepresenteerd; door middel van een strip die over je beeld schuift.
De storymode is vrij pittig. Spelend op normal heb ik meerdere keren stukken opnieuw moeten doen. Naast de storymode is er dan ook nog een arcade mode, waar je steeds een bepaald aantal vijanden moet verslaan met een vast set wapens. Deze zijn iets minder boeiend dan de storyline missies, maar de latere levels zijn zeker een leuke uitdaging (Ik ben er nog niet doorheen). Mocht het allemaal te moeilijk zijn, dan is er een trainingsmode waar je combo's kan oefenen. Het nadeel van deze trainingsmode is dat er geen vijanden zijn om op te trainen. Het is eigenlijk gewoon een lege kamer waar je combo's kan oefenen.
Naast de singleplayer is er nog een mogelijkheid om co-op te spelen via Xbox Live of samen op de bank. Hier kan ik weinig over zeggen omdat ik dit nog niet gedaan heb, maar het is zeker welkom.

Al met al kom ik op 3.5*.

Aardige party game. Vooral met meerdere spelers kan dit erg leuk zijn. Je speelt met je eigen Xbox LIVE avatar dus dat geeft een leuke persoonlijke touch aan de game. Gegarandeerd een avondje lachen als iedereen z'n eigen XBL account meeneemt - of natuurlijk via LIVE al vind ik dit toch echt een banktitel.
Speel je echter in je eentje dan verliest de game die meligheid en blijft er een zeer matige platformer over. De besturing is stroef en vervelend en dan is de game voor de rest gewoon niet leuk genoeg om nog voor de gouden medailles te gaan.
Ik kom uit op 2,0* - want voor deze 'prijs' mag je eigenlijk niet heel erg veel klagen.