menu

Hier kun je zien welke berichten solidKevin als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Mass Effect Legendary Edition (2021)

4,5
geplaatst:
"Shepard doesn't have a half brother named Sheppy the Volus"

Mass Effect is een van mijn favoriete gameseries. Ik heb de trilogie al zo vaak doorgespeeld dat ik sommige dialogen volledig uit mijn hoofd ken. Na het voor mij ietwat teleurstellende Mass Effect: Andromeda, bleef het angstvallig stil rondom de franchise. En daar was dan ineens Mass Effect Legendary Edition (vanaf nu simpelweg LE); een collectie die niet alleen de drie hoofdgames en alle DLC combineert, maar ook een hele reeks (grafische) verbeteringen doorvoert.

Deze verbeteringen zal je voornamelijk in het eerste deel van de reeks zien. Dat was ook wel nodig, want het origineel werd geplaagd door onder meer verouderde gameplay, missende textures en een Mako die meer weg had van een stuiterbal dan een ruimtetank. BioWare heeft deze zaken met beide handen aangepakt in LE, waardoor deze versie van Mass Effect de beste manier is om jezelf in de trilogie te storten.

Toch zijn er ook dingen waar men niks aan heeft gedaan. De verschillende gebieden waar de side quests je brengen zijn nog steeds dezelfde 'arena's' die elke keer worden hergebruikt. De ene keer staat er een doos hier en de andere keer daar, maar de omgevingen blijven als kopieer- en plakwerk aanvoelen. Dit is vooral vreemd als je nagaat dat de boss arena op Noveria wel helemaal is aangepast. Het had BioWare gesierd als men dat voor alle omgevingen had gedaan, maar daar zal wel geen tijd voor zijn geweest.

De kracht van het eerste deel zit hem in de fantastische manier waarop de wereld van Mass Effect wordt neergezet. De verschillende buitenaardse rassen voelen realistisch aan en je ziet dat over bijna alles is nagedacht. Je eerste bezoek aan de Citadel, de verschillende teamgenoten die je oppikt, de openbaring van de Reapers, het zijn allemaal gebeurtenissen die je voorgoed bij blijven.

Mass Effect 2 borduurt hierop voort en doet er nog een schepje bovenop. Het is van begin tot eind een epische reis waarin je een (nog groter) team moet samenstellen om het volgende gevaar te stoppen. Dit alles komt samen in een van de meest epische laatste missies die ik ooit heb gespeeld. ME2 blijft mijn favoriete deel uit de serie.

In LE is er niet heel veel anders aan deel 2. De game is grafisch wat opgepoetst en sommige camerastandpunten zijn aangepast, maar het is eigenlijk gewoon de game zoals hij was. Dat is in principe geen probleem, want de gameplay en de omgeving zijn gewoon goed. Het is alleen jammer dat de bugs (vooral met de camera) uit het origineel ook in LE aanwezig zijn. Die had men er wel even uit kunnen halen. Daarnaast is het jammer dat de wapens die jij en je squad gebruiken (overigens ook een dingetje in deel 3) vaak niet overeenkomen met de wapens in bepaalde scenes. Daar had ook wel iets aan gedaan mogen worden.

Dan komt Mass Effect 3… Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het derde deel. Aan de ene kant is ook dit weer een epische reis waarin Shepard en de rest van de personages nóg levendiger aanvoelen dan ooit te voren. De combat is fantastisch en grafisch is het een genot. Aan de andere kant is het einde een van de grootste anticlimaxen in videogames. Ook nu vroeg ik me weer af: heb ik hier nu bijna 120 uur naartoe gewerkt? Het is zeker niet slecht, maar voor mijn gevoel had het veel beter kunnen zijn. Laten we maar zeggen dat de reis belangrijker is dan de bestemming.

Je merkt in deel drie ook dat de RPG-elementen flink naar de achtergrond zijn gedrukt. Je hebt vaak maar twee dialoogkeuzes en zelfs keuzes die meer richting de diepgang neigen, worden in veel gevallen afgekapt. Ik ben wel heel blij dat die onnozele 'Galactic Readiness' uit het origineel hier niet meer aanwezig is. Kon ook niet anders, want de multiplayer zit er niet in. De keuze om een multiplayer invloed te laten uitoefenen op een singleplayer RPG, heb ik altijd al volslagen idioot gevonden.

Verder ben ik ook zeer te spreken over het feit dat je de hele trilogie als de iconische Femshep (die pas werd geïntroduceerd in ME3) kan spelen. Ik ben een groot liefhebber van Jennifer Hale en je hoort haar elke game groeien in haar rol. Mark Meer blijft een beetje op hetzelfde (lees wel hoge) niveau. Daarnaast is het wisselen tussen de games heel handig met de overkoepelende launcher en zijn de laadtijden (vooral op de Series X) lekker kort.

Er is uiteraard veel meer te zeggen over Mass Effect Legendary Edition, maar dan wordt dit bericht wel héél erg lang. Nu rest de vraag: is deze bundel je tijd en geld waard? Voor zowel de liefhebbers als de nieuwkomers is daar maar een antwoord op: absoluut.

Degene die terugkeert zal een mooie herinneringsreis maken, waarbij vooral de eerste Mass Effect je beter gaat bevallen dan het origineel uit 2007. Voor de rest is er eigenlijk geen reden meer om Mass Effect niet te hebben gespeeld. Het is een epische trilogie die zich kan meten met de grootste sciencefiction franchises en je krijgt de ultieme versie van alle drie de games en hun DLC in één goedkoop pakketje. Wat wil je nog meer?

Mass Effect Legendary Edition is een fantastische bundel waar veel liefde inzit. Wat mij betreft is de LE van de eerste Mass Effect de enige (goede) manier om de trilogie te beginnen en er zijn mooie (visuele) aanpassingen gemaakt in de games. Toch blijft het jammer dat de omgevingen in ME1 niet onder handen zijn genomen en dat de trilogie nog bugs heeft die ook al in de originele versies zaten. Dit, in combinatie met het teleurstellende einde van Mass Effect 3, maakt de Mass Effect Legendary Edition net geen perfecte bundel. Het is een fantastische ervaring, maar niet genoeg voor 5*. Daarom een dikke 4,5* van mijn kant.

Metroid Prime 2: Echoes (2004)

4,0
Vandaag de credits voorbij zien rollen van Metroid Prime 2: Echoes. Net zoals bij zijn voorganger is Retro heel ingenieus in het design van de levels en de manier waarop ze met elkaar verbonden zijn. Ditmaal zit daar nog een extra laag aan vast dankzij de Light World en de Dark World waar je constant tussen moet switchen om verder te komen.

De combat met de Wii Remote en de Nunchuck werkt zeer goed en voelt al na vijf minuten vertrouwd aan. Wel is de game op veel momenten ietwat makkelijk, maar dat kun je ook oplossen door de moeilijkheidsgraad hoger te zetten natuurlijk. Het niveau van de bosses ligt op het gebied van creativiteit en design in de meeste gevallen wel wat lager dan die van het eerste deel.

In zijn algemeenheid heb ik net iets meer genoten van Echoes dan van Metroid Prime, maar eigenlijk zijn ze allebei ongeveer even goed. 4*

Metroid Prime 3: Corruption (2007)

3,5
Heb me prima vermaakt met Corruption, maar wat mij betreft haalt hij het niet bij Prime en Echoes. Dit heeft vooral te maken met het feit dat er in deel drie veel meer nadruk ligt op de actie/het schieten en juist minder op het hele ontdekken. Eerstgenoemde is niet meteen het sterkste aspect en het tweede is dat juist weer wel.

Ik miste ook een beetje het ingenieuze level design uit de eerste twee delen. Allemaal leuk en aardig dat je naar andere planeten reist, maar wat mij betreft had het niet zo gehoeven. Overigens wel leuk dat er nu een duidelijker verhaal is. Nou moet ik wel eerlijk zeggen dat ook dit niet extreem bijzonder is.

Metroid Prime 3: Corruption is een leuke voortzetting van Prime en Echoes, maar kan niet aan zijn voorgangers tippen. Dit neemt niet weg dat het gewoon een vermakelijke game is. 3,5*