menu

Hier kun je zien welke berichten TonyTHorror als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Alan Wake (2010)

4,5
Met de aftiteling nog voorbij rollend op de achtergrond heb ik meteen maar besloten om m'n gedachtes op het scherm te tikken. En ja...die aftiteling, het is een weinig voorkomend verschijnsel op mijn 360, waarom? Omdat games mij zelden van begin tot het einde weten te boeien.

In tegenstelling tot films, waar ik een bepalende rol van het verhaal verschrikkelijk vind, ervaar ik het in een game als essentieel onderdeel om mijn aandacht vast te houden. Want gameplay kent uiteindelijk vrijwel altijd z'n beperkingen, en dat is bij Alan Wake niks anders. Afwisseling blijkt echter niet per se nodig wanneer het doel, in dit geval een antwoord/oplossing, dusdanig interessant is dat je het kosten wat het kost te weten wilt komen.

En Remedy flikt dat op een erg fraaie wijze, alwéér. Ik hou van de Max Payne games, vroeger helemaal verrot gespeeld en tegenwoordig zijn het nog steeds ontzettend sfeervol en solide games. Ook die hadden als basis een heel simpel, doch foutloos systeem om een interessant en duister verhaal aan op te hangen. Wat dat betreft zetten ze de lijn verder, maar of dat tegenwoordig nog goed uitpakt?

Ja joh, natuurlijk pakt dat goed uit. Ik heb geen reden gehad om ook maar één keer aan de mensen bij Remedy te twijfelen. Alhoewel mijn eerste indruk nogal negatief was, moet ik er toch echt even op terugkomen: Alan IS een gaaf personage en de side-characters heb ik ook wel eens slechter gezien. Ik moest gewoon even in het verhaal meegroeien, en dan waardeer en/of begrijp je zijn persoonlijkheid een stuk beter.

Echter blijf ik een probleem hebben met de emoties, die monden bewegen zo vreemd dat het nogal lastig serieus te nemen valt, zo af en toe. Maar hetgeen er verteld wordt, de conflicten en simpele grapjes die elkaar afwisselen...tsja, het werkt wél!! Tegenover die monden staat een grafisch pareltje waar ik echt van heb genoten, met vlagen visueel overdonderend. Vooral in het begin, wanneer je de stappen zet in het bos, met die zwartige mist en windvlagen, met alle bomen en struiken die bewegen en alle schaduwen die iets voor lijken te stellen... zweet in je bilnaad!

Het is een (droom)wereld die tot leven is gebracht door prachtige landscape shots en bizar sterke licht-effecten, sterker nog.. het is nog nooit beter gedaan dan in Alan Wake. Dat is dan ook wel logisch, aangezien de game heel sterk werkt met licht als wapen zijnde. Ik ga niet lullen over de gameplay, het diepere van het verhaal (waar je echt kantjes vol over kwijt kunt) e.d want dat vind ik zelf niet interessant om in mijn mening mee te nemen. Maar ik moet wel even kwijt dat het richting het einde toch wel een wandeling door het park werd en de verrassingen op zijn.

Dat weerhoud mij ervan om dit de volle mep te geven. Ik was gewoon gewend aan de structuur binnen de game, de locaties zijn nog altijd sfeervol maar de verrassingen (wanneer duiken 'ze' op?) zijn niet meer aanwezig. Paar leuke boss fights (tot leven komende voertuigen, steven king < vernoemd) en een episch einde maken dit met alle andere genoemde punten tot één van de beste games van de laatste jaren. Een filmische game, zo wil ik ze meer