Deze game is zwaar geïnspireerd op Persona, dat kan haast niet anders. Een actie-rpg en dating sim in 1 met die typische Japanse awkwardness erbij. Groot verschil is dat Persona turn-based is en Eternights niet. En Eternights speel je in 13 uur uit en Persona in 130 uur. En dan doel ik even op Persona 5 Royal.

Groot pluspunt van Eternights is dat het een beetje lef toont wat betreft de interacties tussen jij en de vrouwen. En dan met de nadruk op een beetje, want het blijft braaf natuurlijk. Maar in vergelijking met de gemiddelde game durft Eternights alsnog een stapje verder te gaan. En dat verdiend een halve ster extra. En wie nu misschien een heeeeel klein beetje benieuwd is geworden. Je zakt samen met 1 van de vrouwen door een vloer en vervolgens lig jij met je benen wijd en heeft zij per ongeluk precies haar hand op je dingdong. En vervolgens zegt ze I can't believe I'm touching your .... en dan blijft het stil.

Mensen kunnen afknappen op het vechten. Te eentonig wellicht en zeer weinig variatie. Maar zet de game een tandje moeilijker en je krijgt misschien best een leuke uitdaging. En natuurlijk hebben we te maken met stereotypes, maar toch vind ik dat de characters erg leuk worden neergezet. En tot slot heeft de game best een redelijke soundtrack

4*

stem geplaatst

stem geplaatst

Uitgespeeld op de hoogste moeilijkheid (Tormented) en dat was best spannend. Het grootste probleem is ammo, want de vijanden kunnen meer hebben en ammo is natuurlijk schaars. Dus wat ik bijvoorbeeld deed, ik schiet een zombie neer met de nailgun, maar ze staan altijd weer een keer op. Om nails te besparen sla je hem een paar keer met je hamer of koevoet voordat hij weer opstaat. Of je gebruikt je nails juist om het af te maken ipv nog een shotgun kogel verspillen.

TS2 duurt een heel stuk langer om uit te spelen. De locaties zijn op zich best compact, maar het zit natuurlijk dusdanig slim in elkaar dat je progressie erg traag is. Plus de game zit weer propvol puzzels waarvan een aantal te moeilijk zijn om zelf op te lossen. Althans, in mijn geval wel. Je kan de game op Assisted spelen, maar dan nog zal je vaak doodgaan. Gelukkig heeft Assisted autosave en 9x van de 10x ga je weer (zo goed als) verder vanaf het punt waar je dood ging. En zodra er ergens ineens (weer) monsters opduiken, dan weet je dat je in de buurt bent van iets belangrijks. Bijvoorbeeld een deur die je nu wel open kunt maken. Dat laatste is overigens altijd het geval, niet alleen op Assisted Mode. Het is een soort bevestiging dat je progressie maakt.

De game heeft meer bossfights dan de eerste en dat is wel een kleine verbetering. Ook al voelt het soms meer als een miniboss. Verder is er niet heel veel veranderd. Je hebt een dodge move, je kan reloaden tijdens het lopen/rennen en je kan in beweging blijven op momenten dat je (auto) aimed (maar dat kan in deel 1 ook al?). En de voiceacting is verbeterd. Toch vind ik deel 1 ietsje beter. Qua lengte is deze precies goed en de locaties vind ik beter.

p.s op het moment van schrijven zijn er nog steeds een aantal trophies die niet unlocken. Trophies zoals uitspelen op Assisted, Standard, Tormented, Kill 120 enemies en de good ending.

stem geplaatst

stem geplaatst

Opgegroeid met de Turtles (dus daarom al een streepje voor) en de games zijn in het algemeen een dikke bullseye. TMNT: Splintered Fate is geen uitzondering. De combat is snel/vloeiend met toffe graphics. Heel erg veel keus wat betreft upgrades. En het is natuurlijk vrij random wat je krijgt. Maar met een beetje geluk is het erg leuk om een build in elkaar te flansen. En verder zijn er mogelijkheden in de Turtle lair waar je met verdiende (verschillende) coins upgrades kunt kopen. De game heeft 4 chapters en in elke chapter kom je een winkeltje tegen en dan moet je betalen met scraps voor upgrades, coins of pizza. En als je eenmaal echt aan het asskicken bent dan speel je de game in 30 a 35 minuten uit. Maar een echte liefhebber gaat natuurlijk ook de challenges doen!

Je kan kiezen uit de 4 Turtles en er is een DLC voor Casey Jones en the Turtle Mech. Ik heb een bundel gekocht, dus alles in 1x. Mijn favoriete Turtle was altijd al Raphael en in deze game toevallig ook. Hij is sterk en doet snelle aanvallen. Michelangelo is ook snel, maar Leonardo, Donatello, Casey Jones en de Mech Turtle zijn minder snel. Meestal is minder snel een stuk sterker qua aanvallen, maar in dit geval kies ik voor snelheid. En het verhaal? Welk verhaal? Je moet Splinter redden en klaar.

Sinds Hades ben ik groot fan van Roguelikes / Dungeon Crawlers. En hoe sterk je ook gaat worden, het blijft een dikke uitdaging. Splintered Fate maar net aan kunnen uitspelen met een OP build op de hoogste moeilijkheid. Bosses die ineens veel moeilijker zijn en je kan portals activeren die het je ook veel moeilijker maken. Na 28 uur de platinum gehaald door toch een beetje te cheaten. (Sorry!) Als je het spel tijdens bijvoorbeeld een bossfight in 1x afsluit en je start weer opnieuw op dan begint de bossfight ook weer opnieuw. Als ik dat niet gedaan had, dan is deze game echt een heel stuk lastiger dan Hades en Hades is al verre van makkelijk als je voor de 100% gaat!