The Dig (1995)

Een beetje een dubbel gevoel bij deze game. Aan de ene kant is de uitgestorven planeet echt creepy, doet de game erg filmisch aan (Spielberg heeft er ook nog aan meegewerkt) en zijn de personages goed uitgewerkt. Aan de andere kant doorstaat dit spel dankzij z'n serieuze toon grafisch minder de tand des tijds dan de cartoon-achtige games, en zijn de puzzels wat meer van het Myst-type. Dus los een puzzel op en er gaat een deur open, in plaats van inventief voorwerpen combineren.

Een krappe 4.

Deze stond bij mij ook op het programma om toe te voegen. Ik heb dit spel twee jaar geleden gespeeld en ondanks dat het een oude game was heb ik er een hoop plezier aan beleefd en dat heb ik niet snel met oudere spellen. Daarom 4 sterren.

Een teleurstelling. Ja het ziet er allemaal wel mooi uit hoor en de stemmen zijn briljant. Maar dit was een kans om een point and click adventure game te maken over ALIENS! Ik bedoel, alle mogelijkheden zijn hier en als ik het goed had begrepen wilden ze eerst een film maken ipv van een game. En omdat er met een game meer mogelijkheden zijn verwacht ik toch meer dan dit. Je blijft maar alleen achter gelaten in een wereld waar schijnbaar niks is tot het laatste moment en je bent constant bezig met puzzeltjes maken van platen, puzzelen met kristallen en tot grote ergenis toe verplicht heen en weer lopen. Dit had ik niet verwacht van een Lucas Arts game.

Indrukwekkend filmisch en avontuurlijk spel waarin je een mysterieuze verlaten buitenaardse wereld verkent. De locaties zien er schitterend uit en komen mede dankzij de enorm sfeervolle achtergrondgeluiden en muziek echt tot leven. Zonder dat had het spel een stuk abstracter gevoeld, want de puzzels zijn inderdaad meer te vergelijken met de wat drogere first person adventures zoals Myst. Ik heb me daar overigens wel mee vermaakt. Het is best een uitdagend spel. Slechts een enkele puzzel voelt wat minder logisch. De grootste uitdaging komt nog wel van wat hints in de vorm van afbeeldingen die door de lage resolutie wat onduidelijk zijn.

De stemacteurs zijn allemaal behoorlijk goed. Hoewel het allemaal best wel typetjes zijn komen ze goed tot leven en brengen persoonlijkheid in de dialogen. Daar zit ook best wel wat humor in hier en daar, ook al komt het niet in de buurt van de jolige toon van het gemiddelde LucasArts-avontuur. Het verhaal is simpel maar niet onaardig, met ook enkele aardige plotwendingen. Ik vond het einde wel een tikkeltje afgeraffeld, waardoor de dood en terugkeer van Robbins en Brink niet de maximale impact heeft. Ook had ik wel graag een hereniging met de rest van de bemanning gezien.

De besturing en UI voelen verrassend modern en minimalistisch. Je klikt met links voor interacties en met rechts om een voorwerp uit je inventory te gebruiken. Ook heb je een soort PDA om met je bemanningsleden te praten of een minigame te spelen. Dialogen gebruiken Sam & Max-achtige iconen die worden gemarkeerd als je dat onderwerp al hebt besproken (helaas onthoudt het spel dit niet tussen de gesprekken in). Ik vond dit toch een stuk leuker dan ik had verwacht. Vooral de sfeer en algehele presentatie maken dit een bijzonder aangenaam spel.

Heel fijn om te horen. The Dig heb ik een tijdje terug voor een habbekrats gekocht. Ik ben nu nog af en toe met Kathy Rain 2 bezig. De eerste daarvan en de Blackwell serie had hetzelfde kenmerk. Veel kon je gewoon zelf oplossen. En als je dan toch vastliep en hulp zocht dacht je bij de oplossing verdimme dat had ik toch zelf kunnen bedenken...

Het zijn nog steeds vaak best pittige puzzels, zeker in vergelijking met de Blackwell-serie en andere spellen van Wadjet Eye Games. Maar ik kan me zo gauw geen onzinnige oplossing herinneren. Ik zat kwam eigenlijk nog het meeste vast te zitten doordat bepaalde graphics wat onduidelijk waren.