Castlevania (1986)

Het begin van een befaamde reeks.

Al was deze nog redelijk lineair en miste het de RPG elementen van het betere tweede deel. Toch best sfeervol en stevig moeilijk. Mij genoeg mee geamuseerd.

3*

Simon's Quest was juist stukken minder omdat het nog een tikkie te vroeg was voor deze manier van spelen. Daarnaast zaten er nogal wat onlogische dingen in deze game verwerkt en kon je er niet echt uit opmaken of de eindbaas nou Dracula was of de Grim Reaper (Zie review van Angry Videogame Nerd op Youtube en Gametrailers).

Inderdaad, de RPG elementen van deel 2 deden de NES reeks weinig goeds. Verder erg eenvoudig qua opzet, maar moeilijker in de uitvoering. Vooral de 5e stage, met Death als eindbaas, is echt een pain in the ass. Leuk om de bekende Castlevania composities hier al terug te horen ook.

Voor z'n tijd erg goed en als je van oldskool platform s houd zeker leuk om eens te doen. Het is, zoals elke platform game wel erg moeilijk en opgeefmoment voelde uitspelen meer aan als een klus dan als gewoon leuk spelen. Wel leuk genoeg voor een 3,5.

dit spel is wel grappig maar ik vind de nieuwe castlevenia leuker, meer omdat dit niet mijn jeugd was.

Deze is erg tof, al heb ik het nog niet kunnen uitspelen.
De hele castle setting werkt perfect in combinatie met de muziek, wat een sfeer.
Ik ben het wel met Onderhond eens dat het een vrij linear spel is, maar het is spel is niet zo lang dus ik vind dat niet zo storen.

Wel wat moeilijk. De platform stukken zijn prima te doen, alleen die verdomde Medusa Heads zijn erg irritant evenals de boss battles dus, ik speelde het op de Emulator en nog kom ik niet voorbij die Reaper.

Vanavond op Halloween avond nog wel (puur toeval!) uitgespeeld! Super blij!

Ik heb de eerste Castlevania altijd een heel goed spel gevonden, maar hem uitspelen was me nooit gelukt. Met een beetje oefening loop je na een tijdje zo door de levels heen, maar de ellende begon voor mij altijd vanaf de Grim Reaper.
Recent heb ik dit spel dus na vele jaren weer eens bovengehaald, letterlijk, want ik speel hem op de oude vertrouwde Nes en op een crt (als je het doet, moet je het goed doen natuurlijk).

De voorbije weken dus vele avondjes mee zoet geweest. Duurde niet zo lang tot ik een goede tactiek uitdokterde tegen de Grim Reaper, maar daarna kwam Dracula himself en dat heeft me aardig wat tijd en gevloek gekost. Vanavond op Halloween night was het dus zover, eindelijk uitgespeeld en zeer tevreden. Wat een geweldig spel blijft het toch. De levels, de sfeer, de muziek. Je gaat je nooit vervelen. Enkel die twee laatste rakkers zijn me toch erg moeilijk gemaakt dat ik me afvraag of kinderen dit ooit konden uitspelen vroeger. Ik begrijp wel dat het het opzet was destijds om een spel een langere levensduur te geven door het extra moeilijk te maken, maar wat extra health bvb tussen de eerste en tweede verschijning van The Count had geen overbodige luxe geweest.

Het blijft in ieder geval een topper van een game die iedere retro gamer in zijn bezit moet hebben.

4,5 sterren