The Lord of the Rings: The Third Age (2004)

Intresant "val strategisch om de beurt aan" spel. Je kwam redelijk in de buurt bij het verhaal en de personage's kwam je ook tegen enz.

Beter is is dat je ook met de vijand kan vechten opgeefmoment. Ikzelf speelde vaak voor de Balrog, voor de rest maakte ik niet veel kans.

Deed er precies 24 uur over. Had maar 1 missie niet gehaald (vind een zwaard in heet water). Tja en de graphics waren goed.

Dit soort spellen worden minder gewaardeerd als schooters terwijl ik ze juist intresanter vind. Toch bevat deze game niet iets speciaals dat een 4 of hoger verdient.

3,5*

Leuk spel, al heb ik liever wat meer actie erin zitten, heb hem geloof ik helemaal uitgespeeld.

Ik heb hem volledig uitgespeeld, goed spel, maar als je hem nog eens wilt spelen wordt het vervelend dat je geen urenlange filmpjes kunt skippen.
Ook het einde was stom je klopt op het oog van Sauron en that's it
Gevechten met big bosses zoals de Witch-King waren dan wel super.

Een leuk spel, alleen de filmpjes duren te lang en je gaat te snel dood. Wel coole aanvallen en mooie graphics. 3,5

Snel dood? Helemaal niet, heb heel het spel uitgespeeld met maar een viertal keren dood te gaan.

Te eentonig vind ik....

Was nog wel een leuk spel met aardige graphics niet meer niets minder.
3.0

heel leuk spel. goede graphics, het spel duurt lang genoeg, goed verhaal,...

Ik vind dit wel een beste toevoeging aan de twee eerdere games die op de ps2 zijn verschenen. een leuke bijkomstigheid was dat het een RPG-achtig spel was voor op de PS2 wat natuurlijk een dik pluspunt is.
Wat mij altijd bij zal blijven staan is het gevecht met de Balrog, die vond ik supervet en de grapichs zijn zo goed dat je je weer in de film waant.
Goed bedacht was ook dat je items en upgrades kon verwerven wat al helemaal RPG is.

Aardig en goed spel. 4,5*!!

Goeie LOTR RPG om eerlijk te zijn

Heb hem ook helemaal uitgespeeld en wist me eigelijk geen moment te vervelen
Lekker uitgebreidt en oohh wat heb ik me gemaakt bij helms diepte..(:
Alleen het einde was gewoon klote, gewoon een te slecht einde voor zo'n goeie game..

verdient een 4,5 (ondanks the shitty end) wel een plek in me top 10

Als LOTR fan had ik deze altijd al eens willen spelen, maar ben er om een of andere reden nooit aan begonnen. Nu heb ik hem dan alsnog voor een prikkie weten te bemachtigen en heb hem ondertussen alweer uitgespeeld. En ik moet zeggen dat het allemaal niet heel veel voorstelt. De cutscenes en characters zijn tergend slecht en de omgevingen ogen erg kaal. Leuk is wel dat je langs alle bekende locaties komt en de beelden en muziek van de film te zien krijgt.
Het turnbased battle systeem is wel leuk maar niet heel diepgaand. Het wordt op bepaalde momenten erg eentonig omdat je vaak de ene na de andere randombattle voor je kiezen krijgt, zonder pauzes of enige vorm van afwisseling. Het lopen door de omgevingen stelt ook niet veel voor. In een RPG verwacht ik toch een beetje vrijheid en mogelijkheden, maar het enige dat je hier hoeft te doen is een rechtlijnig pad lopen, wat schatkistjes openen en duizenden randombattles uitvechten.
En dat hele quest gebeuren slaat nergens op, hadden ze er gewoon uit moeten laten. Ik denk dat de makers probeerden om het nog een beetje op een rpg te laten lijken door er quests in te gooien, maar in zo'n superlineaire game als dit werkt dat niet. Quests zijn niet veel meer dan 'dood die vijand' of 'open die schatkist', maar dat zijn dingen die je sowieso moet doen. Er zijn maar heel weinig quests die echt optioneel zijn en waarvoor je wat extra moeite moet doen.
Het hele verhaal met die sukkelige hoofdpersoon Berethor slaat ook nergens op en is ontzettend slecht uitgewerkt. Maar goed, ik heb hier wel 20 uur in gestoken, en dat komt omdat de battles soms wel leuk kunnen zijn en omdat LOTR gewoon vet is.

3*

Spijt dat ik deze heb gekocht wat een verrekte saaie Rpg

Dit is echt een saai spel. Het om de beurt aanvallen heeft het spel verprutst. Andere Lord of the Rings is het zo dat je bij orks of wat dan ook aan komt, neer mept met combo's, waarbij je zelf ook wordt aangevallen.
Dit spel is een soort pokemon spel, waar ik dus ook absoluut niet van houdt.

Voordeel:
+ Geweldige Graphics

Nadeel:
- Geen gelijktijdige aanvallen van de tegenstander en jezelf
- Begint snel te vervelen

Eindcijfer: Voor de geweldige graphics toch nog een 1,5

Kopen / Niet Kopen: Het cijfer zegt het al: Niet doen

Tja, een rpg moet je als rpg beoordelen.

Het battlesystem zat namelijk best wel goed in elkaar. Oké, het was behoorlijk gejat van FFX, maar het was behoorlijk goed gejat en frustreerde niet al te veel. Maar een rpg bestaat niet alleen uit een battlesysteem maar ook uit een verhaal en uit character development en die was vrijwel niet-bestaand. En dat is nog lief uitgedrukt, het sloeg gewoon echt helemaal nergens op. Uiteindelijk maakte dat de hele belevenis stukken en stukken minder en dat is best zonde, want er zit (of zat) best wel wat potentie in.

Cijfer verlaagd naar 3,5. Zoals hierboven al vaak vermeld begint de combat vaak eentonig en saai te worden. Mooiste van het spel blijft voor mij Moria met als hoogtepunt het gevecht tegen de Balrog.

Lord of the Rings: The Third Age is een turn-based RPG uit 2004 die zich afspeelt in het LoTR filmuniversum. In The Third Age speel je voor een groep fantasiefiguren die de voetsporen van de filmpersonages volgen en tegen dezelfde obstakels aanlopen. Third Age werkt met een beurten-systeem waarbij iedere aanval invloed heeft op wanneer het personage aan de beurt is. Zwakkere aanvallen zorgen ervoor dat je eerder aan de beurt bent, bij sterkere aanvallen moet je langer wachten etc. Door zwaardvechten en magie op een tactische wijze te combineren neem je het op tegen een leger van orcs en andere vijanden uit het LoTR universum.

Een game die sterk begint, maar hoe langer het duurde hoe meer het begon af te brokellen. De game duurt 30 uur en voor zo’n 20 daarvan heb ik me vermaakt, maar rond de laatste 10 begon ik mijn interesse te verliezen.
Als groot liefhebber van de films leek het me leuk Third Age te herspelen nadat ik de films had herbekeken. Third Age slaagt er goed in om de wereld van de film te vertalen naar een RPG systeem. Je bezoekt verschillende bekende gebieden uit de films die goed zijn vormgegeven. Tuurlijk, in vergelijking met moderne games is de wereld wat leeg & levenloos, maar voor wat ze met de grafische kaart van de PS2 konden doen sloegen ze erin om veel uit de wereld te halen. De menselijke figuren zijn gedetailleerd vormgegeven en ze hebben voor het grootste gedeelte vloeiende animaties. De bekende soundtrack van de films past perfect bij de grote gevechten die je in deze game doet, evenals dat het weide aanbod van verschillende monsters uit het LoTR voor een paar onderhoudende gevechten zorgt.

Het RPG systeem is waar de game op lang termijn begint af te brokellen. In het begin zijn je personages zwak en ze kunnen allerlei nuttige aanvallen leren die je nodig gaat hebben, waardoor ik me gedreven voelde veel gevechten aan te gaan om zoveel mogelijk nieuwe moves te leren en om mijn personages zo sterk mogelijk te maken. Je hebt een wijde variatie aan aanvallen zoals magische aanvallen die je verdediging versterker, speciale aanvallen die de vijanden hindert of goed-ouderwets erop los beuken met je krachtigste aanval. Het is leuk om je personages nieuwe aanvallen te leren om de beste strategie te ontwikkelen. Sommige vijanden vragen andere technieken van je waardoor er voldoende geëxperimenteerd kan worden. Het beste aan de gevechten zijn de boss battles met iconische vijanden uit de film, ze hebben daarom heel toepasselijk de Balrog op de cover gedaan. Waarom dit vechtsysteem de mist ingaat is dat het behoorlijk, maar dan ook behoorlijk repetitief is. Je vecht uren en uren tegen dezelfde vijanden zonder variatie. Ja, je krijgt nieuwe aanvallen om je techniek te veranderen maar het duurt een tijdje voordat je personage een level omhoog gaat waardoor je veel geduld moet hebben voor de nieuwe aanvallen. Ook vond ik de moeilijkheidsgraad bijzonder laag waardoor ik met geen enkel gevecht moeite had. Hier en daar een Game Over, maar niets wat een vlugge aanpassing niet verhielp. Als kind vond ik deze game ontzettend moeilijk, maar ik kwam erachter dat ik als kind gewoon geen goeie techniek gebruikte. Wanneer je offensief speelt geef je de vijanden teveel gelegenheid te te straffen, waardoor geduldig spelen en vroegtijdig je defensie magie trainen ervoor zorgt dat de game heel makkelijk word.
Rond de latere levels word het systeem opgefleurd door je te verplichten met een vooraf samengesteld team te werken, waardoor ik opeens het zonder mijn beste personages moest doen, of de vechtruimte word ietwat aangepast waardoor je een andere aanpak moet gebruiken. Dit zijn echter korte stukken in deze grote game waardoor het niet voldoende afwisseling bied. Verder viel mij op dat de enemy-AI niet de slimste was: vijanden gebruiken soms spreuken meerdere malen die letterlijk geen enkel effect op me hadden wegens een immuun spreuk die ik gebruikte, waardoor ik gratis beurten kreeg die een mens mij nooit had gegeven.

Qua verhaal vind ik het slim dat ze ervoor hebben gekozen om voor andere personages te spelen dan in de film. In plaats van een slappe kopie van de filmscènes is er iets nieuws. Nu volg je hun voetsporen en je krijg hier & daar wat leuke knipogen naar gebeurtenissen uit de film (zoals dat de personages zich moeten verstoppen voor de Balrog wanneer hij onderweg is naar Gandalf. Grappig deze situatie van een ander perspectief te zien). Wat goed is aan dit systeem is dat het speciaal voelt wanneer je een filmpersonage naast je hebt staan. Het zijn de sterkste personages uit de game die voor leuke gevechten kunnen zorgen. Wat echter niet goed is aan het verhaal.. is letterlijk alles behalve de eerder genoemde punten. De personages zijn cliché, slecht onderbouwd, slechte voice acting, emotieloze figuren die alleen praten in expositie en het verhaal is zo slecht dat ik op meerdere momenten hardop in de lach schoot. Halverwege verging het lachen mij en zat ik te verlangen naar een functie om de cutscenes over te slaan. De verhaallijnen die ze voor de personages verzinnen zijn zo plots en zwak onderbouwt dat ze telkens ter plekke uitgelegd moeten worden. Regelmatig gebeurd iets vreemds en reageren ze op een onlogische wijze waardoor het verhaal niet serieus te nemen viel, hoe hard de game het ook probeerde.

Rond de eerste 10 uur had ik een 4* gegeven, rond de 20 een 3*, nu ik de eindbaas heb verslagen een 2,5*. Een goed vechtsysteem waarbij de filmsetting op een leuke wijze vertaald word naar een game, maar het duurt veel langer dan het nodig is waardoor de lol er na verloop van tijd af ging. Als ze de game veel korter maakte, het verhaal beter deden, meer variatie gaven in de muziek en in het vechtsysteem had je een sterke LoTR ervaring. Voor wat het nu is kan het grappig zijn te proberen als je een fan van de films en van RPG’s bent, maar niet iets wat ik aanraad nog op te pakken.

2,5*