menu

God of War (2005)

mijn stem
4,21 (290)
290 stemmen

PlayStation 2 / PlayStation 3 / PlayStation Vita
Action / Adventure
single player

Ontwikkeld door Sony
Uitgegeven door Sony

De beruchte strijder in het Oude Griekenland staat op het punt zijn verstand te verliezen, waarbij hij wordt getergd door een overzadigbare zucht naar dood en verderf. Voor Kratos is er geen ontsnapping mogelijk: zijn ziel kan niet meer worden gered. Maar de zucht tot bloedvergieten zal ontaarden in één laatste confrontatie. Kratos moet het opnemen tegen zijn plaaggeest. Hij moet Ares, de Oorlogsgod verslaan.

zoeken in:
avatar van Tsjo-Wi
4,5
Ik vind dit de beste action-adventure game die ik ken. Kratos is gewoon bruut, net als de vijanden. Al die blood&gore is ook echt geweldig. Verder is dit grafisch een van de beste games op PS2. Echt haarscherpe en prachtige Griekse omgevingen.

Ik ben nu bezig hem in God Mode uit te spelen, best wel lastig! En als ik daar mee klaar ben koop ik God of War II, ik kan niet wachten!

5*

avatar van Shinobi
5,0
Vandaag uitgespeeld en ik moet zeggen wat een topgame is dit zeg. Zoals iedereen al zei, dit is echt een geniale game die iedereen gespeeld moet hebben.

Brute met bloed overgoten gevechten worden afgewisseld door innovatieve puzzels.

Het verhaal op zich is wel redelijk. Alleen wist ik soms niet meer waarover het ging, maar dat terzijde. Het wordt overigens wel heel goed verteld middels uitstekend in elkaar gezette cut scènes. Vooral de scènes waarin er een soort van 3-D achtige beeld werd gecreëerd vond ik persoonlijk erg geslaagd.

Graphics zijn uitstekend, zeker voor de PS2. Toch wel grafisch gezien één van de mooiere games.

Muziek is lekker episch en geeft de game net dat extra kick mee, waardoor je je helemaal als een op wraak beluste Spartaan waant.

Gameplay is in één woord geniaal. Het vecht systeem zit goed in elkaar. Je kunt je wapens en magie upgraden en zo weer krachtigere aanvallen en moves verkrijgen. En als je goed speelt kun je echt oneindige combo's maken. Ik zag zelfs een filmpje op YouTube van een gast die de combo van 1 miljoen heeft bereikt 10 uur deed hij erover.

En zoals ik al eerder zei de puzzels zijn echt goed in elkaar gezet, net niet te moeilijk, maar ook weer niet te makkelijk. Het is gewoon een kwestie van alle oplossingen bekijken of het vanuit een ander perspectief bekijken.

Wat ik wel een beetje jammer vind is dat er te weinig eindbazen zijn. Maar aan de andere kant met de (korte) speelduur van dit spel hebben de makers denk ik voor een perfecte balans gekozen. Het is niet alleen maar raggen met je Blades of Chaos, maar ook puzzels oplossen en dergelijke. En als je de eindbazen bijna hebt verslagen krijg je van die quick-time events waarbij je heel snel op verschillend knopjes moet drukken of draaien aan je stick en zie daar de meest verwoestende aanvallen.

Trouwens leuk om te zien dat de makers zichzelf ook niet al te serieus nemen. Op het einde voor je in de troon gaat zitten, moet je eerst nog even die 2 standbeeld kapot maken van Ares en die ene stier en dan krijg je echt een te grappige cut scène te zien.

Ik denk dat ik zo nog wel even door kan gaan, maar ik laat het hier maar bij.

Voor zover het niet duidelijke was, 5, 0 sterren dus.

avatar van Jer0en
4,0
Eindelijk heb ik God of War ook eens uitgespeeld. Een game die volgens de vele één van de beste op de PS2 is. Die mening deel ik niet helemaal, maar ik snap waarom mensen dit kunnen vinden.

Voor een hack n' slash ben ik altijd wel in en dus ook voor GoW. En net zoals in een game als Devil May Cry kun je de meest brute en vooral bloederige moves uitvoeren. De god powers die je krijgt om erbij te gebruiken zijn ook bijzonder vermakelijk. Tijdens dit vechten vliegen de ledematen je om de oren en gutst het bloed alle kanten op. Als je er dan soms nog even een uiterst gewelddadige finishing move achteraan kan gooien geeft dit toch wel veel voldoening.

Toch vond ik het vechten gek genoeg niet het meest interessante aan GoW. Het beste was toch wel het verhaal in combinatie met perfecte voice acting. De hele Griekse mythologie komt zowat voorbij en dat zorgt ervoor dat de game er echt uitspringt. Ook de levels dragen hier bijzonder goed aan bij en zijn van een uitzonderlijk hoog niveau. Ik stond echt versteld van de underworld met alle doden die eindeloos naar beneden donderen terwijl Kratos zich weer een weg naar boven baant. De game is bij tijden echt enorm episch. Dat is iets dat je toch niet vaak in games tegenkomt.

De game was vaak behoorlijk lineair. Ik snap dat dit soort games nou eenmaal lineair zijn, maar iets minder had ook wel gemogen. Volg een bepaald pad, versla x aantal vijanden, puzzeltje en weer verder. Het werkt wel, maar soms hing het me wel een beetje de keel uit.

De beste PS2 game is het niet voor mij, maar de game is wel erg leuk. Op naar deeltje 2!

4,0

avatar van Maiky
4,0
...en hij is uitgespeeld. Na een wat aarzelend begin (geluidsproblemen op de tv dwongen me om de game in etappes van twintig minuten te spelen) ging het erg rap toen de problemen van de kaart waren. Ik speelde de Collection uiteindelijk in HD, en de graphics waren opvallend goed. De omgevingen waren vlijmscherp, evenals het zwaard met de metertjes, en de karakters waren dat ook. Opvallend is ook dat de tussenfilmpjes van wisselende kwaliteit zijn. Af en toe lijkt er amper HD toegepast te zijn, maar in close-ups van Kratos ziet het er toch erg aanvaardbaar uit. Hoe dan ook, in-game zijn de graphics zo goed dat het eigenlijk wel PS3-waardig is.

Wat de game mij vooral liet zien was dat Kratos een erg goed personage is. En misschien ook wel de lelijkste met wie ik ooit heb mogen spelen. Lelijk in, eh, positieve zin dan. Kratos lijkt wel uit steen gehouwen, met zijn gelaat van beton en altijd kwaadaardige uitdrukking. Erg sterk was ook het verhaal. Als Spartaanse oorlogsheer je ziel aan de god van de oorlog verkopen, om vervolgens het doel te krijgen om diezelfde god een kopje kleiner te maken, is een machtig gegeven. In deze queeste worden twee dingen duidelijk getoond. Het eerste is een enorm doorzettingsvermogen. De vastberadenheid van Kratos werkt aanstekelijk; naderhand krijg je zelf ook een beetje de wil om grote dingen te doen. Dat gevoel komt voort uit het gevoel dat je deze belevenissen ook zelf mee zou willen maken. En dat gevoel komt dan weer voort uit het feit dat de game a) speelt als een trein en b) de ongelooflijk brute actie die het met zich meebrengt.

Verhaaltechnisch zit het allemaal goed in elkaar. Het is duidelijk aantoonbaar waarom Kratos de keuzes maakt en in zekere zin krijg je daar sympathie voor. Een van de memorabele, zo niet het memorabele moment, van de game is de scene waarin Kratos het moet opnemen tegen klonen van zichzelf, in de nachtmerrie waarin hij zijn vrouw en kind doodt. Hier rust een diepgang in die je zelden zo effectief en intens in een game tegenkomt. Alleen het feit dat Kratos zijn geliefde en zijn kind een knuffel moet geven om hun levensbalk te vullen doet afbreuk aan de beleving. Desalniettemin scoort God of War ongetwijfeld kudos op het gebied van het verhaal.

Waar God of War niet veel kudos voor zal krijgen is het cameragebruik. Hoewel grotendeels erg functioneel en mooi, laten de vaste camerastandpunten hier en daar toch wat steekjes vallen. Zo was het later in de game erg moeilijk om van platform naar platform te springen, omdat het ene platform net buiten beeld viel. Ook de plotseling wisselende standpunten lieten mij vaak teruglopen of tegen muren aan. Hoewel Sony hier rekening mee heeft gehouden door de richtingstoetsen niet meteen te veranderen, zaten daar toch wel wat irritatiepunten.

De diversiteit aan vijanden viel me in zekere zin wat tegen, maar het deerde me niet dat het beperkt was. De moeilijkheidsgraag op Normal was erg aanvaardbaar, maar ik had meer moeite met de platformelementen dan de legers vijanden die ik uitschakelde. Die moeilijkheid was een combinatie van onwennige controls (de sequentie waarin je onder water van kuil naar kuil moet zwemmen om een voorbijrazende figuurlijke deegroller te ontwijken) en domweg verkeerde timing van mijn kant uit. Voor de eerste valt iets te verwijten, voor de tweede natuurlijk niet: zo heb ik mijn platformelementen graag. Wat ook te verwijten valt: de eindbaas was een lachertje. Hoewel een heel aardig gevecht, was de moeilijkheidsgraad op Normal een makkie. Opmerkelijk, omdat ik vooral op het begin meer moeite had met het omleggen van twee cyclopen. Naarmate de game vorderde leek de moeilijkheidsgraad wat lager te liggen: ik waande mezelf vanaf de hel een echte god of war en schrok ik niet meer terug van een minotaur meer of minder.

Dan kan ik nu de balans opmaken. Laat ik stellen dat God of War absoluut boven de 3 sterren komt te staan. De game vermaakte me de hele speelduur, die zo om en nabij de 11 uur lag. Geen idee of ik dat een goede speelduur vind; vooralsnog zie ik het niet als nadelig. De camera liet me af en toe in de steek, en heel af en toe had ik moeite met de controls, maar het verhaal staat als een huis en de combat was heerlijk. Omdat ik de camera erg belangrijk vind, en het in principe een fout is die te vermijden is, kost dat de game een heel punt. De variatie was zo-zo, maar niet direct van grote invloed op de eindscore. Ik zeg, vier sterren.

avatar van dave
4,5
Bloed, zweet en tranen.

Want deze Hack 'n Slash dreef me verscheidene malen tot waanzin. De eerste vijf uren zijn nochtans heel makkelijk, maar laat dat je niet misleiden. De laatste vijf zijn immers van een ongeziene moeilijkheid en vereisen een zekere vaardigheid. Ik had eerlijk gezegd de indruk niet bepaald goed te zijn in dit spel. Zo gebruikte ik Rage of the Gods zelden of nooit, omdat ik er gewoon over heen keek, wat ook geldt voor alle speciale krachten buiten Poseidon's Rage en af en toe Zeus' Fury. De combo's daarentegen vond ik fantastisch. Zowel met de Blades of Chaos als het zwaard van Artemis hakte ik er aan sneltempo op los, met een stevige afwisseling m.b.t. de verschillende bewegingen. Heerlijk vloeiend en een streling voor het oog.

De pijniging begon met de opkomst van de Minotaur, waarvoor ik serieus meer dan twintig pogingen nodig had. Trial and error is de boodschap, en laat dat nu net iets zijn dat ik grondig afkeur. Nu hebben de meeste mensen de steeds wederkerende aanvalspatronen redelijk snel door, maar ik stootte me echter als een Griekse ezel telkens aan dezelfde steen. Ook het feit dat doodgaan betekent dat je helemaal opnieuw moet beginnen, deed geen deugd.

Andere ergernissen zijn de draaiende horizontale en verticale cilinders op de 'benedenverdieping' die tot luidop vloeken aanmaanden. Iets wat je ten allen tijde wil vermijden, want kalmte is het enige dat je kan redden.

Het verhaal is simpelweg schitterend. Niet erg gedetailleerd, maar meer dan genoeg voor mij, ook met het oog op de sequels. Ik hou van Griekse Mythologie, en dat is wat dit spel ook zo goed maakt. Ik kon niet wachten op de volgende cutscene en luisterde altijd met grote aandacht naar het verleden van Kratos dat zich langzaam ontvouwde. Ook de ontwikkelingen zijn onverwacht en garanderen een onvoorspelbaar verloop.

Verder is de opbouw van de levels fabelachtig. Vooral het meermaals passeren van een vorige locatie toont aan hoe doordacht de tempel van Pandora is opgesteld. Alles klopt en dat zorgt ervoor dat je bij de uitgang een voldaan gevoel hebt, alhoewel de ware pret/uitdaging nog moet komen.

Ares is één van de meest epische eindbazen die ik al heb gezien in een spel. Niet alleen de blikken die je er voor de woestijn op kan werpen maken indruk, maar vooral het gevecht op zich is overweldigend. Je kan maar beter iets geleerd hebben tijdens je reis doorheen de woestijn en de paden die je hebt bewandeld, want het ontcijferen van zijn bewegingen en het gebruiken van je krachten is essentieel als je wilt overleven.

Persoonlijk was dit een prachtige ervaring. Het kan me waarlijk niet schelen dat ik knullig was op sommige momenten, want uiteindelijk blik je toch terug op andere zaken. Nu ja, terecht een topspel.

4,50

avatar van tommycool
5,0
een enorm goed spel waaraan alles gewoon goed is, en het zeker waard voor je geld is...

avatar van Mitakcor
4,5
"I was trying to make you a great warrior..." - Ares

Wat een meesterwerk. Toen al op de PS2 uitgespeeld, maar vorige week samen met God of War II in een pakket in HD kwaliteit voor de Playstation 3 gekocht en mijn mening blijft hetzelfde. Wat een meesterwerk. Helaas zijn er toch wel een paar kleine minpuntjes. Maar eerst de fantastische pluspunten van dit fantastische spel.

Kratos is een van de meeste meeslepende personages die ik ooit heb gespeeld. Echt een brute, keiharde vechter die totaal geen angst kent maar wel een verschrikkelijk verleden heeft gehad. Als je goed naar de cultfilmpjes kijkt dan is het duidelijk te zien dat God of War de zeer goede verhaallijn mooi en duidelijk uitlegt. Verder ziet Kratos er echt gaaf uit!

De gameplay zelf speelt hartstikke lekker op een paar momenten na. Ongelofelijk veel heerlijke gevechten, ondanks een paar ervan die wel super irritant waren. Vooral de gorgonen, ik mag ze helemaal niet. Maar het blijft een heerlijke hack & slash game. Misschien is het een goed idee om erbij te zetten hoeveel overgebleven enemies er nog zijn, bijvoorbeeld als je een kamer binnenkomt en tegen een groot aantal enemies moet vechten. Want soms lijkt het veel te lang en het is ook wel fijn om rekening te kunnen houden met het aantal blauwe orbs dat je nog over hebt.

De Challenge of the Gods vond ik helemaal niet leuk, wat een rotopdrachtjes allemaal. Misschien ligt het zelf aan mij, maar ze waren kapot irritant. Helemaal blij dat ik de platinum trofee van God of War alsnog binnen heb gehaald. Helaas na het uitspelen van deze fantastische hack & slash game heb ik gekeken dat God of War II ook zo'n challenge heeft, namelijk: Challenge of the Titans. Ik ben benieuwd...

Een fantastisch spel, dat wat mijn vrienden betreft ook fantastische vervolgen heeft, met een prachtig maar bruut hoofdpersonage dat heerlijk te spelen is. Aangezien het spel helaas niet altijd soepel speelt, verdient deze hack & slash game net geen tien. Kijk er zeker naar het vervolg uit.

4,5*

avatar van Fonzzz002
3,5
Fonzzz002 (crew)
Een klassieker in de tak van Playstation exclusives, die nog prima stand houd als je het vandaag de dag speelt. Er is verrassend veel goed gedaan in het eerste deel waar de vervolgen weinig aan hoefde te veranderen. Kratos z’n blades zijn erg fijn om mee te vechten, vijanden zijn gevarieerd in hun designs en gedrag, en dit is één van de weinige gevallen waarin quicktime events daadwerkelijk leuk zijn. Je gebruikt QTE’s om vijanden de genadeklap te geven, maar dit is meestal geen noodzaak. Deze genadeklappen zijn heerlijke, filmische sequenties waar je de brute klappen kunt voelen.

Dit was (voor zover ik bekend ben) één van de eerdere grote games die geheel in Griekse mythologie bedolven zat. Dit gaf GOW een eigen identiteit tegenover andere in z'n genre en het gaf de game gelegenheid de speler over mythologie te leren. Dit is niet een kindvriendelijke adaptatie ala Disney's Hercules, maar een bloederige 18+ adaptatie waarin koppen eraf worden gehakt, lichamen in tweeën worden gespleten of oogballen van monsters met de blote handen eruit getrokken. Het is zo dusdanig over-the-top en absurd was dat ik meerdere keren hardop in de lach schoot.

Voor zijn tijd zat dit grafisch goed in elkaar en in HD is het nog steeds prima om naar te kijken. Wat God Of War opmerkelijk goed doet in zijn presentatie is de grootte van alles: je voelt je slechts een klein figuur die reusachtige gebieden trotseert en het tegen kolossale monsters opneemt. Op een afstand ziet het eruit als een David VS Goliath scenario, maar in de praktijk is Kratos eerder de Goliath. De muziek is episch en bombastisch, wat perfect bij de toon van het spel past. Niet muziek die ik ooit buiten de game hoef te horen, maar binnen de context sluit het zich goed aan.

Het verhaal heeft mij nooit bekoren. Het verbaast me eigenlijk hoe weinig ik om dit verhaal geef, geziene ik de meest recente God Of War game (uit 2018) juist sterk vond. In dat deel zat er veel interactie tussen Kratos en zijn zoon, wat hun beiden goede ontwikkeling gaf en mij hun meer aanmoedigde in hun missie. De oude GOW delen hebben weinig tot geen personage ontwikkelingen; het verhaal word je voornamelijk uitgelegd, zonder je emotioneel betrokken te voelen. Ik kan ook 0 sympathie voor Kratos voelen wanneer hij allerlei zinloze oorlogen gaat voeren voor een of andere "machtshonger reden" , massamoorden van onschuldige pleegt, maar het opeens zielig zou moeten zijn als zijn vrouw en kind om het leven komen.

Daarentegen, het verhaal is wel een fijne afwisseling van het traditionele goed vs slecht plot dat je meestal bij videogames ziet. Je raakt verwikkeld in een clash tussen geflipte goden die machtsstrijden voeren en niemand echt een goodguy is (als Griekse goden echt zouden bestaan dan zou de wereld veel beter af zijn zonder ze). Kratos begint als een pion, maar weet meer kracht te bemachtigen dan de goden voorzagen waardoor hij ook een deelnemer word. Het is basically een evil vs evil verhaal waarin goden, die hun macht misbruiken. 1 voor 1 worden afgeslacht door een grotere dreiging dan hunzelf. Ik juichte stiekem wel voor Kratos, al is het meer omdat de andere goden niet deugen dan dat ik om Kratos gaf.

Deel 1 ziet te frustrerend in elkaar qua gameplay om het een hoger cijfer te willen geven. Het zijn allemaal kleine dingen die je los van elkaar over het hoofd kunt zien, maar samen belemmeren ze de totaal ervaring. De boogschutters konden heel vervelend zijn ivm een gebrek aan methodes om ze af te kunnen weren op afstand, de grab knop werkte regelmatig niet ondanks dat er een rondje boven het hoofd van de vijanden stond, objecten verplaatsen of klimmen gaat te langzaam, upgraden gaat te langzaam (20 tellen / 40 tellen de knop inhouden), platformen werkt erg onplezierig door diepte-inschatting problemen en cutscenes kun je meestal niet overslaan. Voor zover ik mij herinner hebben de vervolgen al deze aspecten verbeterd, dus ik ben heel benieuwd naar deel 2 en 3.

Een prima eerste deel in deze iconische reeks. Teveel kleine frustraties om er nog steeds van weggeblazen te zijn, maar de core gameplay is nog steeds leuk.

3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 06:52 uur

geplaatst: vandaag om 06:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.