menu

The Last Guardian (2016)

Alternatieve titel: Hitokui no ĹŚwashi Trico

mijn stem
3,86 (18)
18 stemmen

PlayStation 4
Action / Adventure
single player

Ontwikkeld door Team Ico en Sony
Uitgegeven door Sony

Het verhaal draait voornamelijk om de relatie tussen het mytische beest 'Trico' en het jongentje. In het begin is het beest heel vijandig maar naarmate je hem verzorgd en knuffelt, voedt en met hem speelt zal hij je gaan helpen en je gaan beschermen en zo een hechte band met hem gaan ontwikkelen. Verder in het spel zal het beest je gaan helpen met puzzels oplossen en vijanden te verslaan, maar het beest ”leeft” en gaat zijn eigen gangetje dus je zal nu en dan geduld moeten hebben en ook slim moeten zijn.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=zXLZvsSmBIs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Fonzzz002
3,0
Fonzzz002 (crew)
Als iemand die Ico niet goed kon waarderen, maar wel een liefhebber is van Shadow of the Colossus vond ik The Last Guardian een aardige game. Het is heel vergelijkbaar met Ico: je bent een jongen die samen reist met iemand door een tempel gebied, regelmatig komen vijanden die je moet verslaan en je moet puzzels oplossen. Waarom mij The Last Guardian gemiddeld meer beviel is omdat ik het gezelschap aangenamer vond. Ditmaal heb je geen meisje wat niets zegt en niets doet zonder dat je het haar commandeert, ditmaal heb je een zelfstandig fantasiefiguur die jij minstens zo hard nodig hebt als hij jou. Eén van de Last Guardian zijn grootste krachten is dat het fantasiefiguur als een levensecht dier aanvoelt: de wijze hoe het zich gedraagt, de geluiden die het maakt en hoe het eruit ziet, dit voelde als een levensecht dier. Ik heb katten en ik heb familieleden met honden. Van beiden diersoorten kon ik gedrag terug herkennen in hoe het dier zich gedraagt. Ik kan slecht tegen dierenleed in films, en man, waren er een paar stukken in de game die onprettig waren (op een goede manier).

Er zit verrassend veel spektakel in de game. Met bepaalde regelmaat beloop je gebieden die op instorten staan of beklim je gebouwen van een adembenemende hoogte. Het spektakel word versterkt door de mooie graphics. Het kind is slechts een klein figuur in de grote tempelachtige gebieden waardoor ieder gebied groots aanvoelde. Met name de vredige natuurgebieden waren rustgevend om doorheen te lopen. Ik vond het echter te soortgelijk uitzien als Ico & Shadow of the Colossus. De gebieden waren gedetailleerder en prima verzorgd qua belichting & kleur, maar het voelde alsof ik door dezelfde wereld als Shadow of the Colossus liep waardoor de wereld niet het verse gevoel had waar ik op hoopte. Ook was het narratief, soortgelijk als in SoTC & Ico, minimalistisch. Het grootste deel bestaat uit het reizen, waarbij vele dingen die je te zien krijgt geen duidelijke uitleg krijgen. De momenten waarin het verhaal voortgang kreeg zat ik geboeid te kijken, maar ze zaten te ver uit elkaar waardoor “nieuwsgierig zijn hoe het verhaal verdergaat” niet een reden was om verder te spelen.

De gameplay is wisselvallig. Last Guardian is een puzzelgame, maar het grootste gedeelte van de puzzels bestonden uit zoeken waar je heen moest. Ik moest met regelmaat heen & weer rennen tussen locaties, zoekend naar het juiste platform om op te springen of naar de route die me naar een schakelaar zou leiden. Persoonlijk ben ik meer een liefhebber van games die je puzzelstukken geven waarmee je een out-of-the-box oplossing mee moet bedenken, in plaats van een game waarbij ik me afvroeg of ik alle stukken wel bij de hand had. Er waren leuke puzzels in de game waarin je een creatieve oplossing moest bedenken om een bepaalde locatie te bereiken, maar een groot deel van de puzzels bestonden uit rondjes rennen tot ik eindelijk doorhad waar het dier heen moest springen.
Naast de puzzels heb je regelmatig aanvaringen met vijanden die je willen pakken. De techniek die je hiervoor moet gebruiken in rondjes rennen en wachten totdat het dier de vijanden voor je heeft verslagen. Dit systeem vond ik repetitief en verloor vroegtijdig zijn plezier. Het feit dat je bij ieder gevecht opnieuw het dier moet beklimmen om hem gerust te stellen maakte dit er niet fijner op. Iedere confrontatie bood een nieuwe omgeving waarbij je andere routes moest bedenken om het beste de vijanden te ontlopen, waardoor het niet volledig repetitief is, maar ik beleefde er niet veel plezier aan en ik had het op prijs gesteld als ze het aantal confrontaties aanzienlijk verminderde.
Maar mijn grootste hinder zit bij de besturing: The Last Guardian is één van de meest frustrerende games die ik in tijden heb gespeeld. Regelmatig kwam het voor dat ik eindeloos een commando aan het dier gaf waarna hij het vervolgens niets deed, of hij ging compleet de andere richting op dan ik aanwees dat ie moest gaan, zelfs als ik een 180 graden hoek de andere kant op wees. De klim besturing & camera werken, in vergelijking met sommige andere 3D platformgames, ook niet optimaal mee. In dat opzicht is The Last Guardian een game die esthetiek & geloofwaardig dierlijk gedrag boven aangename besturing verkiest. Is mooi meegenomen als je een liefhebber van Ico bent, maar als iemand die deze gameplay elementen met soepelere besturing heeft meegemaakt in andere games was dit een groot frustratiepunt.

Het meest eerlijke wat ik kan zeggen is dat ik van plan was The Last Guardian een negatief cijfer te geven, tot de laatste 30 minuten. Het einde van de game was zowel qua narratief als gameplay een bevredigende afsluiter. Het introduceerde nieuwe level designs, goede puzzels waarbij ik met plezier de omgeving analyseerde en in het verhaal gebeurde iets spannends waardoor ik moest doorspelen om te zien hoe het eindigde. Een goed einde dat de game versterkte toen ik dacht erop uitgekeken te zijn.

Als je een fan van Ico bent dan geeft The Last Guardian je precies wat je zoekt. Als je een liefhebber bent van Shadow of the Colossus, maar niet van Ico, dan kan dit aardig zijn om te proberen al raad ik het niet aan. Als je aan geen van beide games plezier hebt beleefd gaat dit je niet van gedachten doen veranderen.

3*

avatar van Grovonion
3,5
Uitgespeeld na een 14-tal uren. Waarvan ik zeker 1.5 heb kwijtgespeeld omdat ik de juiste commando's voor Trico vergeten had (R1+driehoek) en ik maar R1 bleef rammen zonder success (waar is dat hamer-jezelf smiley naartoe als je het nodig hebt?).

Het spel zelf is zowel geniaal fantastisch als tenenkrommend slecht. Dat laatste valt op in de bugs (jongetje bleef af en toe in de omgeving steken) en vooral in de slechte camera-controle. Commando's geven aan Trico valt nog mee, als je tenminste de juiste commando's gebruikt en weet waar je naartoe moet. De raadsels zijn vaak repetitief (de zoveelste schakelaar) maar bij momenten geniaal ( als je in het water een verdieping hoger moet en je Trico daarbij helpt door in het water te springen).

Waar LG uitblinkt is in het subtiele, mysterieuze verhaal en sfeer-schepping. Het spel ademt op elk moment het gevoel uit dat je in een echte wereld rondloopt waar er dingen gebeuren die niet direct te verklaren zijn.

Al bij al een game-ervaring die ik niet had willen missen maar toch slechts een score van 3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 14:49 uur

geplaatst: vandaag om 14:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.