Mass Effect 2 (2010)

Inmiddels uitgespeeld met zo'n 60+ uur op de teller. Ik heb alle N7 en andere sidequests ook wel gehad en wat een game is dit. Het eerste deel is al mijn favoriete game ooit. Het in detail uitgewerkte Mass Effect universe, de cinematic storyline en bijbehorende cutscenes en zijn levensechte personages. BioWare gooit daar met Mass Effect 2 een flinke schep bovenop.


Wat vooral opviel tijdens het production process is natuurlijk de voice cast, die echt magnifiek is. Michael Hogan, Martin Sheen, Carrie Ann Moss, Shohreh Aghdashloo, Tricia Helfer, Adam Baldwin maar vooral de aanwezigheid van Yvonne Strzechowski (plus face modelling ) zorgt voor veel personal sentiment. Ook zijn namen als Keith David en Seth Green weer van de partij. Mark Meer als Shepard steelt natuurlijk de show. De technical struggles waar Mass Effect nogal last van had zijn nu helemaal weg, loopt heerlijk soepel en ook in de gameplay zijn wat veranderingen gebracht die ik graag zag. Combat zit veel beter in elkaar, niet meer op weg met die onbestuurbare Mako en ook de overload is vervangen door een beter alternatief.


Het Mass Effect universum krijgt in dit deel nog meer vorm. Drew Karpyshyn overtreft zichzelf weer eens en zijn visie op Mass Effect die hij tentoonstelde in zijn prachtboeken Mass Effect: Ascension en Mass Effect: Revelation doet hij ook hier uit de doeken. Ook erg tof dat er veel stof uit die boeken terug komt in Mass Effect 2, ik wil het bijna essentieel te noemen om het maximale uit je ervaring te halen en om de verstandhoudingen tussen alle races te begrijpen. Over races gesproken, wat passeren en weer veel alien races de revue, sterk creature design ook en ook aan hun origin is veel aandacht besteed. Ook de planeten hebben een kwaliteitsimpuls gekregen,zitten erg fraaie skyline planets tussen die werkelijk oogverblindend zijn maar ook de grauwe armoedige planeten zijn weer aanwezig, geeft ook wel de economic state weer tussen de verschillende planeten.


Erg fijn dat vooraf al bekend was dat dit een trilogie zou gaan worden, hierdoor neemt BioWare overal de tijd voor. Character en relation progression, een zeer sterk uitgewerkte storyline en een niet al te flitsend tempo. Het sterkste aan Mass Effect is natuurlijk dat aan zowat elke beslissing die je neemt ook werkelijk invloed heeft op de storyline, ook al gaat het om kleine randzaken. Ook met de beslissingen die ik had genomen in het eerste deel werd ik constant geconfronteerd, erg sterk.


De characters zijn in ME2 nog veel levensechter, de facial expressions zijn fenomenaal maar ook de karakteruitdieping is tot in elk detail uitgewerkt. Daarmee kom ik gelijk bij wat voor mij het sterkste is aan dit deel: dit deel is de voorbode op 3, ME2 gaat voor een personal approach. Je leert je crewmembers ook echt kennen, ook op de zogenaamde loyalty quests dienen als origin backstory en dat zorgt voor veel diepgang. Geweldige nieuwe personages ook weer waar vooral Miranda Lawson de show steelt, intrigerend character en ondersteund door stem en gezicht van één van de meest veelbelovende actrices in Hollywood. Haar character en relation progression was nog wel het meest indrukwekkend (ook de sexscene is in dit deel stukken effectiever).The Prodigal . Het blijft sterk hoe Mass Effect je als gamer weet te verplaatsen in de Commander en de hele storyline. Wat voelt het toch rot als je weer wat crewmembers kwijt raakt of bewust hebt opgeofferd . Ook dit is weer erg sterk. De Normandy 2 is ook erg tof gedesigned.


Ook de main storyline is heel erg boeiend, ook al ben je daar grotendeels niet echt mee bezig omdat dit eerder een aanloop is naar de hel die losbarst in deel 3. De actie is weer topnotch, zowel in gameplay als in cutscenes, ME2 laat dingen zien waar zelfs de grootste Hollywood produkties niet aan kunnen tippen. Pure intensiteit. Ook de enorme variatie in missies is te prijzen, je doet eigenlijk nooit twee keer hetzelfde. Mordin, Thane, Jack en Legion heb ik moeten opofferen. Een sacrifice i can make (met uitzondering van Thane), andere characters wou ik eigenlijk niet kwijt dus dit kwam wel perfect uit. Tali, Garrus en Miranda kunnen rekenen op mijn onvoorwaardelijke loyaliteit. Hun dood is onbespreekbaar, als Bioware mijn kans op een bespreking gunt tenminste . And thankfully they did.


Weer een prachtig deel in dit wonderbaarlijke epos en een heerlijke aanloop naar deel 3. Ik kan niet wachten maar aan de andere kant wil ik het einde ook niet in zicht zien komen. Ik ben gehecht geraakt aan de commander, de crew, de intensiteit, de storyline en relatie ontwikkelingen. Deel 2 troeft zijn voorganger op elk front af, met belangrijkste troef de personal approach en Yvonne Strzechowski. Zoals verwacht maar het ook echt realiseren is een prestatie van formaat: 5* en #1 notering in mijn top 10.

Mass Effect 2 begint enorm spectaculair met misschien wel de mooiste gameopening die ik ooit hebt gezien. Tijdens deze opening mag de speler gelijk al keuzes maken die, hoewel deze niet significant zijn, zorgen voor veel extra immersie.
Jammer is dat na deze spectaculaire opening het begin van het nieuwe verhaal een beetje traag lijkt te verlopen. Het grootste deel van de storyline ben je bezig met het verzamelen van compagnons die allemaal zelf ook in de problemen zitten waardoor je in een soort subverhaal komt. Deze zijn gelukkig allemaal interresant genoeg om de aandacht erbij te houden tot de spannendste endgame die ik ooit heb gespeeld.

Een groot deel van Mass Effect 2 bestaat uit conversaties. Elk personage heeft een unieke psychologie en ideologie en deze gesprekken zijn ieder zeer interresant en hebben soms onvoorspelbare wendingen. De gesprekken komen zeer natuurlijk over door de briljant goede voice-acting zoals we die gewend zijn van BioWare. Vooral de Illusive Man hebben ze zeer overtuigend neergezet.
De combat in Mass Effect 2 is zeer grote verbetering van de combat in het eerste deel. De basis lijkt op het eerste gezicht hetzelfde maar dan een stuk soepeler, echter vergen de eindige ammunitie, vijanden met zwakke plekken, verschillende kleuren schild/health en gevarieerde AI voor veel meer strategisch inzicht en een gekleurder slagveld.

Ook zal je met Mass Effect 2 een hoop door de ruimte vliegen. Hier ben ik wat minder tevreden over en is het enige wat verslechterd is ten opzichte van het eerste deel. Het scannen van nieuwe planeten is zeer eentonig en verveeld erg snel, daarnaast dien je ook benzine te kopen voor je schip evenals probes, deze kosten echter zo weinig dat ze voor mij niks toevoegen en slechts zorgen voor een nutteloos iets waar je nog rekening mee moet houden. Wel leuk zijn de sidequests op sommige planeten.
Grafisch ziet Mass Effect 2 er zeer goed uit. Mist, sneeuw, troebeltjes in de lucht en ambiente geluiden zorgen voor zeer sfeervolle en prachtige locaties. Wat mij echter opviel is dat veel dingen statisch zijn. Zo waaien de bladen aan de palmbomen op een planeet helemaal niet, terwijl het water daaronder enorm golft. Dit is niet iets waar ik het spel op af reken aangezien het me pas opviel toen ik er op gewezen werd.

In totaal ben ik zo'n 30 uur bezig geweest met mijn eerste playthrough en ben in totaal tegen 1 bug aangelopen, dus de mensen die zeggen dat het vol zit met bugs en glitches snap ik niet helemaal.

Kortom, Mass Effect 2 is een fantastische game. Op sommige momenten had het tempo in het midden van het spel iets hoger mogen liggen, maar mij hoor je daar verder niet over klagen want dat word helemaal goed gemaakt in de endgame. Zeer leuke tactische combat, interresante personages, leuke ontwikkelingen vanuit verschillende keuzes, prachtige graphics en een geweldige sfeer zijn slechts een paar van de pluspunten. Jammer van het gefaalde exploratiesysteem, maar gelukkig is dit grotendeels optioneel

4,5*

[Review]

Ik eindigde mijn review van Mass Effect 1 met "Het Effect is er, nu de volgende keer iets meer Massa heren van Bioware". Afhankelijk van je historie met games, je gevoelens over de markt van nu en bovenal je relatie met Bioware games hebben ze dit precies wel of niet gedaan in deel 2.

Bioware legt de lat wederom een stukje hoger voor andere developers. Als je dacht dat Uncharted 2 dat "film" gevoel overbracht, hou je vast voor Mass Effect 2, want die gaat er met een stoomwals overheen. De karakters, de sfeer, belichting, de "zgn facial animation" het is allemaal schitterend. Het iets of wat merkwaardige verhaal is een veel persoonlijker ervaring dit keer. Je leert je teamleden, oud en nieuw, kennen in de nieuwe omstandigheden mede door jou in werking gezet in deel 1, Het besluit om je savegames uit te lezen is daarom een schot in de roos, en hiermee doet Bioware iets wat nog niet eerder is vertoond, keuzes over meerdere game delen laten doorwerken. Het resultaat mag er wezen.

Combat is enorm verbeterd, althans het voelt nu als een degelijke tactical shooter met inspiratie uit games als Rainbow Six Vegas en Gears of War. In combinatie met het gehele concept maakt het de game ook nog eens veel interessanter dan deze. De combat is intenser, moeilijker en vereist beter gebruik van je wapens en talenten. Echter 40 uur+ een shooter spelen, afgewisseld met wat dialogen is volgens mij echt het maximale wat een gamer trekt voordat de repetitieve aard van het beestje begint toe te slaan.

En zo komen we dan toch bij de problemen van Mass Effect 2. Een enorm gemis is de exploratie, waar de Mako in deel 1 zorgde voor de nodige frustratie, is de beslissing om het volledig er uit te halen het kind met het badwater weggooien. De gedachte achter deze exploratie in 1 was nml. gebaseerd op het meer RPG aspect van ontdekking, waar dat beter te doen als in de eindeloze galaxy. Al was de uitwerking verre van perfect, bracht het de broodnodige afwisseling in gameplay en gaf het de game een extra dimensie. Het scannen van planeten wat ervoor in de plaats is gekomen bied weinig relaas. Ik kan me voorstellen dat dit toch een technologische beperking is, met name de beperkingen van de inmiddels 5 jaar oude xbox 360 zit hier in de weg vermoed ik, alhoewel het onzin zou zijn de game als PC exclusive uit te brengen.

Al met al is Mass Effect 2 een betere game dan deel 1, en een waardig vervolg. Het heeft nog maar vrij weinig met traditionele Role Playing Games te maken, zeker gegeven Bioware's historie. Leg het echter naast games als Half Life 2 en Wing Commander en het is een prachtige serie aan het worden. Voor een tussendeel vergeef ik Bioware voor de wat meer "toned down" aproach zowel in gameplay variatie als het verhaal. Laten we hopen dat deel 3 ons allemaal omverblaast.

Mass Effect deed veel dingen goed. Er was een geloofwaardige wereld neergezet met zijn eigen identiteit en dito bewoners. Het verhaal was verfrissend en vernieuwend en deed niet onder voor een moderne film. Echter, wanneer het op de gameplay aankwam liet Mass Effect nog wel eens wat te wensen over. Het rijden met de Mako was zeer frustrend en in combat reageerde Shepard ooit niet goed op het commando 'dekking zoeken'. Ook was het inventory systeem niet altijd even gebruiksvriendelijk; de verschillende upgrades voor je wapens waren onoverzichtelijk weergegeven zodat je constant je upgrades moest blijven vergelijken en dit werkte gewoon niet fijn. Met Mass Effect 2 heeft Bioware goed naar het commentaar van de community geluisterd en het resultaat mag er wezen!

Mass Effect 2 kan gezien worden als 'het begin van het einde' van het verhaal en van de trilogie. Het overkoepelende verhaal, zoals het zich zal gaan ontvouwen in deel 3, wordt geintroduceerd en je krijgt ook echt het gevoel dat het in dit deel menens is.

Je missie? Jij moet je ultieme team samenstellen waarna je dat team meeneemt op een suicide-mission. Van belang is dat je veel met je teamleden communiceert en achter hun individuele problemen komt zodat die uit de weg geruimd kunnen worden en de focus op de mission gelegd kan worden. Je bent dan ook veel bezig met conversaties op je eigen ruimteschip en dit kan beginnende RPG-spelers weleens tegen vallen aangezien de progressie van het verhaal en het spel in zijn totaliteit in een rustig tempo op gang komt.

Maar gelukkig kent Mass Effect 2 ook zijn actie, een sterk verbeterde actie kan men wel stellen. Het systeem met upgrades voor je wapens zijn weg, daarvoor in de plaats heb je de keuze uit veel meer wapens (inclusief de introductie van de 'heavy weapons'), slechts twee outfits per squadmember en is het level-up systeem op de schop gegaan. Effectief lijkt het sleutelwoord te zijn. Mass Effect moest het al niet echt hebben van zijn rpg-elementen en met Mass Effect 2 is Bioware nog meer de shooter-richting opgegaan. Echter, rpg-elementen in de vorm van het opbouwen en onderhouden van contacten met je squadmembers is nog steeds aanwezig, zelfs nadrukkelijker. De focus ligt vooral op je squadmembers en betrokkenheid bij deze diverse 'wezens'. Er zijn vele verschillende squadmembers en met welke teamleden jij het spel speelt bepaal je zelf.

En dat is met name de kracht van Mass Effect 2. Door middel van het importeren van je save-game hebben je keuzes die je gemaakt hebt in deel 1 gevolgen voor de situatie zoals hij is in deel 2. Ongetwijfeld gaan ook de keuzes die je maakt in deel 2 gevolgen hebben in deel 3. Uiteindelijk zul je in deel 3 een spelverloop hebben die voor elke speler anders is. JIJ bepaalt jouw team, JIJ bepaalt de afloop, JIJ bepaalt the faith of the galaxy en DAT is waar Mass Effect 2 een vernieuwing brengt in de gamesindustrie. Al jouw keuzes die je gemaakt hebt in deel 1 en 2 gaan gevolgen hebben in deel 3 en jouw ervaring en verhaal kan 100% verschillend zijn met anderen. De Mass Effect trilogie brengt een universum met daarin een verhaal en JIJ bepaalt het verloop en de uitkomst. Welkom bij JOUW universum.

Mass Effect 2 is flink verbeterd t.o.v. deel 1. Bioware heeft goed geluisterd naar de community en de verbeterpunten effectief doorgevoerd. Elke speelervaring is anders en dat is de kracht van de Mass Effect trilogie. Ik kijk al halsreikend uit naar deel 3, ben benieuwd welke wending het verhaal krijgt.

De game krijgt 4,5* voor mij en een top 10 notering. Waarom geen 5 sterren? De laadtijden zijn imo te lang (op je ruimteschip helemaal) en ik verwachtte toch dat er net iets meer verhaallijn uit de doeken gedaan zou worden. Desalniettemin een prachtgame die zijn verkoopsucces verdiend!

Ik weet niet waar het aan ligt, maar deze spel speelt veel stabieler op mijn PC dan Mass Effect 1... dat had ik ook met Left 4 Dead en Left 4 Dead 2... hmm, toeval?

Achja, ik heb een paar uur geleden Mass Effect 2 uitgespeelt. En ow mij god... Deze spel is door zijn verhaallijn zeer intens, en groots. De muziek is net zo goed als een hollywood productie (Nog beter dan de neppe Activision reclame praat met Modern Warfare 2 die Hans Zimmer heft gebruikt.)

Tja... wat moet ik zeggen. Als je van games houd waar het verhaal belangerijker is dan de actie, dan moet je eenmaal deze game halen. En als je van actie houdt. dan moet je deze game zeker ook nemen, maar verwacht wel dat je flink moet gaan ouwehoeren in de game.

P.S.: Ligt het aan mij, of is die male Shepard een emotieloze man? Ik heb met Mass Effect 1 en 2 heel veel met de female shepard gespeelt, omdat ik het qua uiterlijk(duh!) en voice acting veel beter vindt. Ze blijkt ook echt emotie in haar stem te hebben. En dat wat ik van de male shepard heb gezien, totaal niet.

Ik vind dit een fantastisch spel wat heerlijk speelt (één van de weinig games die ik heb gespeeld zonder ook maar één moment irritaties te hebben). Maar voor mijn gevoel duurde dit spel veel te kort en was het alweer voorbij voordat ik het door had. Dat vond ik erg tegenvallen, en daarom 4 sterren i.p.v. 4,5.

Zo gisteren dan eindelijk uitgespeeld en ik moet zeggen dat dit echt een epische game is. Eindstand heb ik er overigens 35 uur overgedaan en de meeste side quests, sowieso al die loyalty missies.

Wat ik het leuke aan dit deel vind is dat je je save game kan importeren uit Mass Effect en daarmee verder kan doorspelen. Zo hebben alle keuzes die je hebt gemaakt in deel één ook daadwerkelijk effect in dit deel. Ik dacht dat dit niet zo significant zou zijn, maar er zitten toch best wel dingen dingen in die ik niet had verwacht. Zoals Wrex die leider is van de Krogans, als je hem tenminste laat leven.

Verder is de gehele gameplay verbeterd:
*De technische mankementen zijn weg, hoewel ik hier en daar soms bleef steken in een rots in het begin.
*Er is een beter upgrade systeem, geen talloze wapens meer waaruit je kan kiezen, maar gewoon een paar goede.
*Geen granaten meer, rare keuze maar ik zit er niet mee.
*Niet meer crouchen.
Leukste vind ik nog dat je niet meer dezelfde settings hebt qua side quests.
*Geen gedoe meer met de Mako.

Ook leer je daadwerkelijk je crew kennen net zoals in deel één door veelvuldig met ze te praten en zo meer over hun achtergrond te komen. Wat ook wel grappig is, is dat sommige crew members op bepaalde situaties reageren zoals een nieuw verdedigingssysteem. En je kunt hun loyaliteit winnen door een missie voor ze te doen. Dit allemaal blijkt hard van pas te komen bij de laatste missie. Vooral die Mordin vond ik echt lachen, op een gegeven moment gaat hij ook nog eens voor je zingen.

De graphics zijn echt fenomenaal mooi, niet normaal gewoon. Het lijkt soms net echt.

Ik kan niet anders dan deze game de 5, 0 sterren te geven en als die in januari voor de PS3 verschijnt ga ik 'm zeker nog een keer spelen.

Commander Shephard... Aren't you supposed to be dead?

Laat ik maar beginnen door te zeggen dat BioWare een van mijn favoriete game developers ooit is. Star Wars KOTOR is een van mijn favo games ooit, Jade Empire was f*cking fantastisch en Mass Effect was -ook al minder kleurrijk en karakteristiek dan BioWare's andere games- een genot om te spelen.

Ik was dan ook zo enthousiast als de pest toen ik deze game afgelopen zomervakantie kocht. Het verhaal zag er super origineel uit. Ik bedoel het is niet elke dag dat er een game uitkomt waarbij het hoofdkarakter weer tot leven wordt gewekt en met alle gevolgen van dien. Dit was wel het geval in ME2 en dat leek me erg vet. Maar het uiteindelijke resultaat is nogal teleurstellend. En nee, voordat de ME en BioWare fanboys me hier overspoelen met valse beschuldigingen en vervelende opmerkingen , geef me de kans om het uit te leggen.

Het belangrijkste in RPG's vind ik persoonlijk de zin om de game langdurig en met plezier te kunnen spelen. Goede voorbeelden hiervan zijn Fallout 3, Dragon Quest VIII, Oblivion en misschien Deus Ex ook. Dit had ik niet in Mass Effect 2. De sidequests waren erg hak op de tak en doodsaai. Je ontmoet karakters die je nauwelijks kunnen interesseren en ik kan me geen een herrineren die mij enigzins boeide (behalve die eigenaresse van een stripclub in Omega)

Een vernederde Krogan, een vrede liefhebbende Asari. Klinkt leuk op het papier maar het duurde niet lang of ik klikte al de dialogen met hun weg. Vervolgens keek ik op mijn journal en ging ik de quest voltooien , piece of cake. Voor de rest hebben ze geen invloed op het verhaal of je karaktervorming (met uitzondering van een handvol NPC's) Slechts alleen een kleine beloning. De terugkomst van enkele karakters uit deel 1 die ik erg cool vond waardeerde ik weer wel ( die ene vrouwelijke Quarian en Ashley)


Nog iets waar ik me aan irriteer is de geautomatiseerde gameplay. In plaats van avontuurlijk planeten te verkennen moet je ze nu scannen voor mineralen. Kan iemand mij vertellen wat hier leuk aan is? Ik viel bijna in een coma, zo saai was 't. Er zijn slechts een paar planeten waar je echt een verkenningstocht kan houden. Die zijn spannender dan in deel 1 maar in de eerste ME voelde het gewoon veel leuker om met je jeep lekker overal heen te crossen en gebieden te verkennen. Veel mensen vinden het systeem in dit deel weer beter. Ieder zijn ding, neem ik aan.

Nog een kenmerk van de typische automatische gameplay was de ongeïnspireerde actie. Met het 'zoek dekking achter een richel'-mechanisme had ik geen probleem. Maar nog iets goeds uit deel 1 is weggehaald. Als je namelijk in ME2 schiet kan je ammunitie opraken (hoe wel dat nauwelijks gebeurt) Waarom wilt Mass Effect op eens ammunitie gebruiken? Wilt het lijken op een shooter zodat de 12-jarigen gamers onder ons niet het genre genaamd RPG hoeven te ontdekken maar in plaats daarvan slappe gameplay aftreksels van het Shooter-genre spelen zodat ze niet buiten hun eigen achtertuin hoeven te begeven? Het systeem in ME1 waarbij je geweer overhit kon raken was veel origineler.

Het verhaal is erg goed natuurlijk, wat had je anders verwacht? Maar het mist de sfeer, de hartstocht en gevoel van andere games van BioWare. De karakters konden me ook niet echt boeien, veel te stoïcijns en afstandelijk. Daarom was ik ook compleet niet geboeid door hun verhalen. Dit is vast iets dat aan mij ligt want anderen zeggen dat ME2 geweldige karakters had. Smaken verschillen dan. Jack vond ik opzich wel een origineel karakter. Echt een gek wijf. En aangezien Garrus een van mijn favoriete figuren is in elke RPG ooit zou ik hem ook mee moeten tellen, maar in dit deel doet hij bar weinig en hij werd tenslotte al geïntroduceerd in het eerste deel. Maar hoe dan ook, Garrus blijft gewoon supervet. Met zijn lage stem en cynisch commentaar

Wat ik ook een beetje miste in het verhaal was echte memorabele substantie. Wat ik hiermee bedoel is dat er niet zoals deel 1 een groot mysterie over de vijand was. Het is vrij simpel: verzamel je team van figuren die je helemaal niet kent en maak ze af. Het eindbaas gevecht is dan wel weer ge-wel-dig en bleef me nog lang bij. Wat ook een onverwachte plotwending was was dat de Collecters eigenlijk gevangen genomen Reapers waren. en sowieso is het laatste uur erg spannend met al die teamleden die onverwacht sterven.

Ook ziet de game er erg goed uit. De textures zijn scherper geworden en locaties uitgebreider. Mass Effect 2 wordt gered door de kleine goede verbeteringen en het sterke verhaal. Maar nog is dit nogal een teleurstelling voor me. Hopelijk wordt deel 3 beter. Toch is dit een zeer aardig spel waarmee ik me goed vermaakt heb

***

Drie jaar na de releasedatum van Mass Effect had ik de game pas ontdekt. Tegen mijn verwachtingen in kon het spel me ontzettend bekoren, ondanks dat ik geen Sci-fi liefhebber ben. Ik kan zelfs stellen dat de game mijn liefde voor het genre heeft aangewakkerd. Na het voltooien van de game dus meteen het tweede deel aangeschaft en ik was meteen weer verslaafd. Saren is verslagen maar al snel dient zich een nieuwe vijand aan. Uit het niets wordt je schip uit de ruimte geschoten en moet je je hachje zien te redden. Helaas faal je hier in maar gelukkig wordt je twee jaar later wakker in een Cerberus-instelling. Deze organisatie met terroristische trekjes heeft je weer tot leven gewekt, opnieuw opgebouwd om precies te zijn, om het kwaad te bestrijden.

Wat direct opvalt is dat Mass Effect 2 grafisch enorm verbeterd is. Het voorgaande deel was al absoluut geen lelijk eendje, maar de sequel doet er een paar flinke scheppen oogsnoep bovenop. De wereld zit volgepropt met details en lijkt meer te leven dan ooit tevoren. De met rode alarmsignalen verlichte gangen in een vijandig ruimteschip waarin de Geth je het vuur aan de schenen legt tot en met betoverende uitzichten die je voor je kiezen krijgt in Ilium, Mass Effect 2 is visueel vaak verbluffend. Ook gezichtsanimaties zien er nog beter uit, iets wat van groot belang is in een game die de speler emotioneel betrokken wilt laten raken. De enorme hoeveelheid cutscenes zijn dus weer flink genieten, vooral omdat het mooi filmisch is geschoten.

Het is geen verrassing dat Shepard een nieuw schip krijgt want hoe moet hij anders het universum zien te redden? De Normandy was al een erg mooi schip, maar zijn opvolger is superieur op elk gebied. Diverse verdiepingen huisvesten genoeg ruimtes om je crew van onderdak te voorzien, een praatje met ze te maken, je armor en wapens te veranderen of je ruimteschip-verzameling te bekijken. De crew kun je ditmaal opkrikken tot twaalf man waaronder nieuwe gezichten en oude bekenden. Wapens maken dit keer wel gebruik van ammo, maar je zult nooit echt zonder zitten (gespeeld op Normal). Nieuwe opdrachten komen binnen in je Journal en via je Private Message board zie je vaak het resultaat van je missie. Ook is er weer een Galaxy map die naar mijn idee niet gek veel groter is dan in het eerste deel.

Tot mijn grote vreugde hebben ze het klote Mako-autootje uit dit vervolg gelaten want dat werkte gewoon niet. In plaats daarvan moet je iedere planeet scannen op grondstoffen. Wanneer je iets aantreft zal het grafiekje op hol slaan en dat is het teken om er een probe op af te schieten en voila, je grondstoffen zijn gewonnen. Op het begin een hele verademing, maar wanneer je dit te lang achter elkaar doet zal ook nu weer de verveling toe slaan. Met deze grondstoffen kun je wapens, armor en zelfs onderdelen van je schip upgraden. Wanneer er een (zij)missie te doen is wordt dit ook aangegeven op je scanner. Schiet er een probe op af en je start de missie. Een opluchting ook dat de omgevingen erg van elkaar verschillen. In Mass Effect waren de zijmissies nauwelijks van elkaar te onderscheiden, ieder deurtje van een facility zat op dezelfde plaats en je wist precies waar de vijanden zich schuil hielden. Dat is hier gelukkig helemaal anders waar vrijwel geen enkele omgeving op elkaar lijkt.

Wanneer je daadwerkelijk op een missie gaat om de vijand tot moes te knallen neem je wederom twee teammates mee. Ik maakte in dit deel duidelijk meer gebruik van de biotech powers van ons, maar het commanderen van je squad is verder niet nodig (op Normal althans). De actie is vele malen explosiever met vaak brandbare vaten en ander opblaasmateriaal wat smeekt om een kogel. Af en toe voelt het net alsof je in een film speelt. Een epische film, that is.

Alweer heb ik het gevoel dat ik hier niet goed kan uitleggen wat Mass Effect met me doet. Het is de hele sfeer, het gevoel dat je onderdeel bent van een enorm universum dat ongekend is. De banden die je met je teamgenoten opbouwt en ook echt wat betekend. Ongelofelijke goedzak als ik ben heb ik al diverse romantische moves met verschillende vrouwen gemaakt, of is dat dan weer slecht? De enorme vijanden die je tegen het lijf loopt, maar altijd kan blijven bouwen op je teammates omdat de A.I. best goed is. De medelijden die je soms wel moet hebben met sommige slachtoffers die je in je avontuur aantreft. Emotionele betrokkenheid is hier troef. Ik ben ongeveer 40 uur bezig geweest om de wereld uit te mesten en heb dan ook alles wel gezien. De DLC campagnes verhogen dit met een paar uur en is de moeite waard. Nu mijn savegame op een stick zetten en in de kluis ermee om hem aan het eind van het jaar er weer uit te halen voor Mass Effect 3. Want ik wil wel met mijn eigen Shepard spelen natuurlijk.

Mass Effect 2, een lastig te beoordelen doch nagenoeg perfect vervolg

In het tweede deel van de trilogie is er enorm veel verbeterd.

Ten eerste de combat. Het coversysteem werkt nu eens fatsoenlijk. Je staat niet meer awkward tegen muren aan te schuren in de hoop dat Shepard snapt dat je in cover wil gaan. Dit is dus een pluspunt. Daarnaast is de combat veel tactischer. De AI is verbeterd, tegenstanders flanken je, komen op je af, schieten vanaf bovenaf etc. Echt een goede verbetering die de combat minder eentonig maakt. Daarnaast hebben ze nu gewoon gekozen voor ammo in plaats van dat heat gedoe, iets wat ik persoonlijk ook een verbetering vind. Ten slotte werken alle powers en abilities ook veel beter, ze kunnen effectief gecombineerd worden, zien er nog bruter uit en alles voelt gewoon beter aan.

Exploratie gaat ook heel anders. De starmaps zijn anders ingedeeld, en het exploreren met de Mako, wat frustrerend was, is eruit gesloopt. Nu scan je planeten voor mineralen, die je gebruikt voor upgrades. En op sommige kun je landen. De verschillende planeten en sidequests zijn veel afwisselender, zowel qua gameplay als omgeving. Vele planeten zien er nu veel mooier uit inclusief flora en fauna en zijn veel gevarieerder dan in deeltje één. Het exploreren werkt in deze game hierdoor boeiender omdat het veel gevarieerder is.

Waar de characters in het eerste deel wat saai, standaard en leeg aanvoelden, zitten er hier echt een paar perfecte characters in. Alle squad members kennen een eigen verhaal en achtergrond. Dit is echt enorm goed gedaan. Het personage Jack bijvoorbeeld, vond ik echt een van de beste ooit. Ze werd subliem neergezet, en haar introductie was echt fenomenaal en perfect geregisseerd. Dit is enkel één voorbeeld, aangezien alle squadmembers echt sterk worden neergezet en een boeiende achtergrond kennen. De dialogen en interacties kennen nog veel meer diepgang. Ook een leuke toevoeging hierbij is het ingrijpen met een paragon of renegade actie tijdens interacties, een sterke verbetering. Al met al zorgt dit er voor dat de game nog meer een emotionele ervaring wordt en de relaties met je enorm boeiende squad members veel diepgang kennen.

Dit is echter ook wel nodig, want het grootste gedeelte van de game ben je toch wel bezig met je squadmembers. Je praat met ze en doet missies met ze om ze geheel aan jou zijde te krijgen.

De mainquest past qua opzet echt heel erg bij een tweede deel van een trilogie. In het eerste deel begint het epische verhaal, en de dreiging. In het tweede deel is er een iets minder grootse opzet om dan vervolgens in het derde deel de trilogie tot een climax te laten komen in een epische afsluiting.
De mainquest is dus wat meer op de achtergrond in dit deel en niet altijd even tastbaar en voelbaar aanwezig. Nog steeds is de mainquest boeiend, sterk geregisseerd, verhalenderwijs echt goed en qua design ook prima. Maar het epische en grootse van het eerste deel mist een beetje, en de mainquest en de dreiging daarvan is lang niet altijd even goed tastbaar en voelbaar.

De combat is verbeterd, het exploratie gedeelte is gevarieerder en boeiender, de characters en relaties met characters kennen eindelijk diepgang en zijn subliem uitgewerkt, hun quests en sidequests zijn boeiend, de mainquest is minder voelbaar aanwezig en minder groots maar daardoor niet minder sterk.

Je kunt de game de beperkte mainquest niet aanrekenen in mijn ogen, aangezien dit nou eenmaal zo past binnen een trilogie, daarom dus de perfecte score voor een perfecte sequel!

The legend continues!

Net als o.a. Dishonored ben ik deze game beter gaan waarderen na 'm voor de tweede keer uit te hebben gespeeld. Nou ben ik er niet helemaal uit of dat komt omdat ik een paar weken terug nog deel 1 gespeeld heb (en dus aardig wat achtergrondinformatie zelf heb mogen ervaren), of door iets anders. Maakt verder ook niet uit, maar o wat heb ik hier weer van genoten. Zoals ik de eerste keer een jaartje terug al zei, verbaast mij de diepgang van de hele serie echt heerlijk. Zo diep en uitgewerkt, daar verdient BioWare niks minder dan ultieme lof voor (wel tot op zekere hoogte natuurlijk, ik aanbid ze niet als goden haha). Ik weet niet meer welke magazine dat zei, maar het lijkt inderdaad echt alsof het universum van Mass Effect al tientallen jaren bezig is, zó groot en zo compleet voelt het allemaal aan. Dat terwijl ze 'pas' in 2007 zijn begonnen. Heerlijke OST trouwens ook, past er perfect bij.

Inhoudelijk heb ik het destijds allemaal al gezegd en heeft iedereen er wel wat over geschreven: het verhaal mag dan een klein beetje op de achtergrond zijn gevallen in vergelijking met ME1, maar ik vind dat op zich wel logisch. Naar mijn mening zijn zowat alle tweede delen in een trilogie een soort van brug tussen het eerste en derde deel. Hier ook. Maar dat is geen nadeel, oh wat wordt dan goedgemaakt met de perfect uitgediepte karakters. Daar waar ze in het eerste deel soms een beetje overhaast aanvoelden, is hier heerlijk rustig de tijd voor genomen. Naast de normale recruit missions waar je ze dus aan je team toevoegt, zijn er ook loyaliteitsmissies waarbij ze nóg eens stuk voor stuk uitgediept worden en voorzien van extra relevante achtergrondinformatie. Ik kon tijd zowat niet meer bijhouden als ik aan het spelen was, ik schaam me om het te zeggen maar ik heb er iets meer dan 42 uur over gedaan in precies 7 dagen tijd (kerstvakantie en geen werk ).

Dat helpt allemaal echt gedurende het hele spel, vooral bij de eindmissie vond ik het heerlijk voelen hoe je dan soms updates kreeg van het andere team. Daar waar in mijn eerste playthrough de non-squad crew en Kasumi doodgingen omdat Jack niet loyaal was (had niet genoeg Paragon om de Jack/Miranda ruzie op te lossen), waren ze deze keer allemaal loyaal en heb ik alle mogelijke upgrades gekocht. Op Insanity ook de No One Left Behind trophy en meteen platinum gehaald! Ik twijfel nog tussen 4,5* of het hoogst haalbare. Voorlopig laat ik 'm even op 4,5* en mocht ik over een maand of twee nog steeds hetzelfde gevoel hebben als ik hierboven heb beschreven, dan verhoog ik het cijfer. Maar een plekje in m'n top 10 staat al vast. ME2 characters geimporteerd en weer op naar ME3.