menu

Halo: Reach (2010)

Alternatieve titel: Halo Reach

mijn stem
4,09 (102)
102 stemmen

PC / Xbox 360 / Xbox One
Shooter
single player / multi player / online

Ontwikkeld door Bungie
Uitgegeven door Microsoft

Halo: Reach is een prequel op de Halo-trilogie en gaat over Covenants aanval op de laatste verdedigingen van aarde op de planeet Reach. Op deze planeet staat een geheime trainingsbasis waar supersoldaten, de Spartans, zoals Master Chief, worden opgeleid. In de Halo-saga is Reach een zeer belangrijke planeet, waar een hevige strijd tussen de Covenant en de UNSC is uitgevochten. De speler mag in deze game dat vanuit eerste hand ervaren.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Bs2TPo7z0sM

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,5
Ik heb het spel gelijk de eerste dag gekocht.
Campaign heb ik nu uitgespeeld. Ik kan alleen maar zeggen dat het verhaal wel degelijk goed is, maar je moet wel de rode draad in de gaten houden.
Firefight is leuk, maar kun je niet te lang achter elkaar doen
Matchmaking is ongeveer hetzelfde als in Halo3, maar dan uitgebreider en nog weer een stuk verbeterd.
Custom Games is vrijwel hetzelfde als Halo3
De Forge is misschien nog wel het meest verbeterd. Je hebt daar nu echt oneindige mogelijkheden. Bungie heeft zelfs een speciale map gemaakt voor Forge, en die is écht groot.

4.5*

avatar van Manny Calavera
4,5
Wederom heb ik enorm genoten in de wereld van Halo...

Jawel, het verhaal zit er zojuist enkele minuten op, dus tijd voor een recensie.

Halo Reach mag je eigenlijk wel Halo 4 noemen. Na 1, 2 en 3 (ik reken de matige ODST versie dat eigenlijk een verkapte uitbreiding was niet erg mee) volgde nu weer deze versie. En het bleek weer een heerlijke shooter te zijn, zoals ik gewend ben van deze reeks. Ik heb ze dan ook allemaal gespeeld.

Reach is op zich niet zo heel origineel, want de omgevingen en de meeste vijanden lijken best op voorgaande games. Maar het is wederom de sfeer die je echt in de game zuigt. Een groots verhaal met een grootse uitwerking, zo kwam het op me over. Ik voelde me echt weer een pionnetje in een gigantische space war. De verhaallijn was prima, de tussenfilmpjes enorm imponerend. Wat komen er regelmatig gigantisch mooie en grote ruimteschepen voorbij, wat zijn de wereld toch kleurrijk en mooi en wat is alles erg mooi en sfeervol vormgegeven! Hulde!
En net als in de voorgangers is de muziek ook weer prima aanwezig. De soundtacks in de Halo games blijven toch wel enorm mooi zeg.

En wat ik vooral al wel wist, omdat het in alle delen zo was, is ook nu weer uitgekomen: de gameplay is fenomenaal. Wat knallen die Halo games toch altijd geweldig weg zeg! Maar ook in de buggy's en de ruimteschepen die je zelf bestuurd is het prima vertoeven. Sowieso geeft het wel een machtig gevoel als je een buggy bestuurd en iemand naast je helpt met schieten en iemand achterop je wagen met een groot machinegeweer je ook de nodige vuurkracht geeft! Erg fijn! Het is niet nieuw, maar het is wel erg prettig.

Het enige wat ik wel een beetje jammer vind, is dat de game wel enorm op de voorgangers lijkt. Grotendeels dezelfde wapens en veel van de vijanden heb ik ook al vaker gezien. Niet dat het niet leuk is, maar dit had iets origineler gemogen. Al blijven de machinegeweer, de shotgun en die grote hamer toch wel erg fijne wapens! Zeker met die hamer is het prettig meppen tegen die mega monsters. 1 ram en ze vliegen kapotgeslagen 10 meter achteruit! Al is een monster kapot slaan met de achterkant van je wapen ook nog altijd een effectieve oplossing.

Ik heb gewoon echt genoten van Halo Reach. Het speelt heerlijk, het voelt episch aan en het ziet en klinkt gewoon weer ouderwets goed. Misschien is het niet meer erg origineel, maar goed blijft het wel. Ik heb Master Chief niet eens gemist. Helaas is dit het slot van een geweldige reeks. Al hoop ik stiekem dat er ooit nog een nieuwe komt...

4,5*

avatar van JustMike
4,0
das niet mooi yoshimitsu... Veel suc6 daarmee, hoop dat het snel is opgelost.

Ik vond de besturing een beetje moeilijk, maar toen gingen we in multiplayer spelen en ik was toch beter. Hij werd gefrusteerd maarja. Lol. Maar ik ben nog niet zo heel ver gekomen. Maar de multiplayer is in ieder geval al erg leuk, Het is wel een beetje meer van hetzelfde met Halo. Ik vond de besturing van het autorijden een beetje erg slecht als ik eerlijk mag zijn. Ik botste de hele tijd, en vloog over de kop. Op zich wel grappig. De wapens waren ook erg verschillend, ik heb een paar van mijn favoriete gevonden, ik had ook een wapen gevonden en als ik die gebruikte ging de vijand in 3 schoten dood of zelfs minder. De multiplayer maps zijn wel leuk. Maar dit spel is zeker niet de beste Halo. Vraag je jezelf af hoe ik dat weet. Ik heb verschillende halo's gespeeld bij vrienden. En daar was ik ook niet erg goed, maar het spel zelf is nog echt wel te doen. Ik werd ook wat minder blij van de graphics, jammer. De gebieden vond ik niet zo heel veel aan, in de solo-missies. Maar kijk, de vijanden wel. Het verhaal is ook weer even lekker geen verhaal, haha. Maar dit spel is wel de moeite waard. Het blijft wel leuk eigenlijk naarmate je het speelt, het gaat wel een klein beetje vervelen soms, gevechten van 30 min. minimaal volgens mij. Dat was ietsje minder. Halo is leuk, Halo blijft leuk. Maar het is altijd zo druk. De gebieden hier zijn wat minder dan in de andere delen.
4*

En dan heb ik nog een vraag, nou. Eigenlijk vragen.

Vraag 1: moet je nog multiplayer mappen vrijspelen of moet je ervoor betalen, als er zeg maar een sterretje achter staat.
Vraag 2: Is het online nog leuk, of zijn er bijna alleen maar vervelende gassies? hahaha

avatar van Maiky
2,5
Ik heb 'm zojuist uitgespeeld na een kleine tien uur. Ben niet héél erg onder de indruk. Het speelt in ieder geval erg goed. Met de controller heb je alles zo onder de knie. De laatste paar levels heb ik met toetsenbord/muis gespeeld en daar gaat toch mijn voorkeur naar uit. Het speelt net wat fijner en preciezer. Maar over het algemeen heb ik zelden zo'n soepele FPS gespeeld.

Verder blijf ik bij wat ik eerder heb gezegd. De Halo-serie heeft zich altijd van de rest weten te onderscheiden door de iconische muziek en die dromerige ambient die hier en daar aardig in contrast staat met de actie. In Reach is die sfeer ook weer aanwezig en dat trekt het niveau echt omhoog. Level design blijft saai, al was dat uitstapje naar de ruimte best indrukwekkend.

De spanningsopbouw was ook waardeloos. Ik had nergens echt het idee dat ik ergens naartoe werkte. Komt misschien ook omdat ik echt nul interesse in de cut scenes had - halverwege skipte ik ze maar omdat ze persoonlijk weinig tot niets aan de ervaring toevoegden. Ook miste ik nog iets waar ik niet precies mijn (trigger)vinger op kan leggen. Ik vermoed dat ik een zekere mate van hectiek en snelheid miste die ik in Borderlands 2 en DOOM (2016) wel kan waarderen.

En plotseling was ik alweer bij de epiloog. Ik ben geen liefhebber van multiplayer dus ik laat dat ook voor wat het is.

Ik heb me hier best mee vermaakt, maar eigenlijk wacht ik gewoon tot Halo: Combat Evolved beschikbaar komt. Ik ben erg benieuwd of die tegenwoordig nog steeds overeind kan blijven staan. Voor nu voelt Reach gewoon als een voorgerecht. Zo'n garnalencocktail weet je wel. Met van die kleine garnaaltjes erin. Of van die stukken meloen met spek eromheen. Hmmm. Heb eigenlijk wel zin in Chinees nu.

avatar van legian
4,0
Aangezien Halo Infinite er dit jaar eindelijk aankomt en ik de Halo serie een warm hart toedraag. Heb ik me er maar eens op toegelegd om de gehele serie te opnieuw door te spelen voordat ik aan Infinite begin. En om dat maar eens te combineren met mijn meningen over de verschillende delen.


Remember Reach

De laatste worp van Bungie in het Halo universum. Een game die de voorgaande games moest evenaren en een waardige afsluiting moest vormen. Het is ze aardig gelukt. Van alle Bungie Halo’s is Reach veruit het best uitgewerkt. Zowel grafisch als gameplay technisch. Niet geheel gek natuurlijk met de nieuwe technologie en vergaarde kennis. Halo: Reach kan dan ook nog makkelijk meekomen in deze tijd.

Het geheel speelt zich af voor Halo 1. Het zorgt voor wat leuke hints en geeft natuurlijk een mooi afgebakend geheel. Ditmaal spelen we opnieuw een nieuw lid van een team, net zoals bij Halo 3: ODST het geval was. Deze keer praat hij trouwens wel, en heeft hij ook wat geschiedenis. Zo kaal als The Rookie was is Noble Six hier niet. Tevens speel je ook grotendeel met je team, of een deel van je team samen. Waardoor er meer ruimte is om de personages en onderlinge band wat uit te diepen. Hoewel ook hier weer de clichés gebruikt worden trouwens, hoewel met wat meer nuance. Gezien de uitkomst van Reach (Remember Reach is niet zomaar een kreet) wordt al snel duidelijk wat er met de rest van je team gebeurt. En vrijwel allemaal krijgen ze dan ook hun moment waarbij sterk gefocust wordt op de emotionele impact. Hoewel het niet overal even sterk overkomt weten ze het in combinatie met het overkoepelende verhaal wel goed uit te werken.

Dat overkoepelden verhaal is trouwens ook een erg fijne ervaring. De wanhoop en het verlies die gepaard gaan met de invasie en vernietiging van Reach zijn indrukwekkend. Bungie weet het goed over te brengen, iets dat ze in de voorgaande games ook zo goed deden. Hier zijn ze echter ook geholpen door betere grafische kracht waarbij de omgevingen en skyboxes echt indruk weten te maken. Daar valt vooral de ruimte missie goed op met een prachtige omgeving.

Die missie is meteen ook een bijzonder fijne toevoeging tussen de verplichte andere missies. Er is veel meer vrijheid om je te bewegen en het levert een voor Halo een nieuwe speelstijl op. Het is iets dat van mij best mag terugkeren in dat opzicht. De andere verplichte voertuigen, sniper en combat missies zijn uiteraard ook allemaal aanwezig. En die spelen zich ook weer in heerlijk wisselende omgevingen af, die er ook veel levendiger uitzien. Naarmate de game vordert veranderd ook het uiterlijk van de omgeving steeds meer in een grauw verslagen slagveld. Zo is de tweede aankomst bij de ONI basis een wereld van verschil waar de gevolgen van de oorlog duidelijk zichtbaar zijn. Het maakt dat de wereld veel meer levendig aanvoelt en tegelijkertijd ook een deel van het verhaal verteld.

De gunplay is erg fijn, hoewel de nieuwe wapens niet allemaal even lekker zijn. Ze voelen meer als kopieën van reeds bestaande wapens, die hier dan weer niet terug te vinden zijn. Zoals de Battle Rifle en de nieuwe DMR. Ik blijf de Battle Rifle prefereren. In de combat merkte ik dat ik veelal teruggrijp op de DMR, het pistool, de smg en de power weapons wanneer ze aanwezig zijn. Waar ik bij de eerste Halo games nog veel wisselde tussen de verschillende wapens voelde dat hier veel minder nuttig. De meerwaarde van veel wapens is nihil waardoor het ook niet gestimuleerd wordt. Een van de problemen die 343 studios zou overnemen helaas. Gelukkig is de combat nog wel enorm leuk en werken de wapens fijn.

De muziek is ook hier weer genieten. En toont maar weer aan hoe sterk Martin O’Donnel en Michael Salvatori zijn als het op Halo aankomt. Het enige wat ik erop kan aanmerken is dat de muziek nergens zo pakkend is als die van de voorgaande delen. Hoewel dat net zo goed met mijn nostalgische gevoel bij de trilogie en die muziek te maken kan hebben.

Halo: Reach is heerlijk, toch is de game zeker niet perfect. En hoe fijn hij ook wegspeelt, verschillende van de problemen die ik met de latere Halo delen heb zijn hier ook al te vinden. Zo is het gebrek aan interessante wapens een van die dingen. De tweede zijn de extra upgrades die te vinden zijn. Zoals de sprint of armor lock die als extra pick-up te gebruiken zijn. Het is een door ontwikkeling van de pick-ups uit Halo 3 maar voegt hier nog minder toe. Een poging om de combat verder ontwikkelen en wat interessanter of afwisselender te maken. Maar nergens is er een noodzaak om ze te gebruiken. Het zorgt voor wat irritatie aangezien er op enkele momenten wel gefocust wordt om een specifieke upgrade te gebruiken. Iets wat helaas in de latere delen nog meer aandacht kreeg. Waarom is mij nog steeds onduidelijk.

Uiteindelijk levert Bungie met Halo: Reach een prachtige afsluiter af. Een game die mij na al die jaren nog steeds goed kan boeien. En na een flinke tijd niet meer gespeeld te hebben opnieuw indruk weet te maken. Hij is zeker niet perfect en haalt het niet bij de originele trilogie, maar de irritatie punten wegen simpelweg niet op tegen het plezier dat geleverd wordt.

3,5
Master Chief , voor velen een begrip in de game industrie en door miljoenen gamers op een voetstuk geplaatst. In mijn tienerjaren had ik in een later stadium een 360 en speelde Halo 3 uit. Destijds snapte ik heel de hype niet en vond het niet meer dan een simpele maar goed werkende shooter. Best kort door de bocht eigenlijk. Gezien ik voornamelijk met Playstation iconen ben opgegroeid en ook meerdere apparaten van Nintendo in bezit had.
Ook had ik destijds niet tot nauwelijks voorkennis van andere delen. De Master Chief collectie bood uitkomst en ik besloot dus maar met Reach te beginnen. Het deel wat voor het eerste deel afspeelde.


In dit deel reis je met je mede soldaten van noble 6. Naar Reach. De zendmast is buiten werking en je moet uitzoeken waarom dat zo is. Al gauw blijkt dat de Covenant hier achterzit. De sfeer in het begin voert gelijk de toon door middel van dode soldaten en burgers die in volledig paniek zijn , dit alles onder begeleding van een voortreffelijke soundtrack, misschien wel 1 van de betere soundtracks die ik ooit in een game gehoord heb.

Helaas vind ik dat het spel op de helft van de rit een vrije val naar beneden maakt om de draad daarna weer volledig op te pakken. Grafisch vind ik spel op sommige momenten verbluffend ondanks de leeftijd van het spel en op sommige momenten ook weer vrij inspiratieloos. Qua besturing heb ik niets te klagen. Zelden een spel gezien die zo lekker werkte. Dit geldt zowel voor de voertuigen , jetpack als de schietactie.

Voorlopig beoordeel ik het spel met een 3.5 met wellicht de mogelijkheid een half puntje extra als ik wat meerdere delen gespeeld heb en de puzzelstukjes wat beter in elkaar vallen. Al met al een redelijk begin van de Master Chief collectie.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:52 uur

geplaatst: vandaag om 21:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.