menu

Tom Clancy's Splinter Cell: Double Agent (2006)

mijn stem
3,56 (111)
111 stemmen

Nintendo GameCube / Nintendo Wii / PC / PlayStation 2 / PlayStation 3 / Xbox / Xbox 360
Action / Adventure
single player / multi player / online (verschilt per platform)

Ontwikkeld door Ubisoft
Uitgegeven door Ubisoft

Sam Fisher is niet meer wie hij vroeger was. Als zijn dochter Sarah in een auto-ongeluk omkomt, raakt Sam in een depressie. Sam hoort het slechte nieuws wanneer hij op een missie in IJsland is. Het leven heeft voor hem nog geen enkel nut meer en neemt zijn onslag bij de NSA (National Security Agency). Totdat zijn ex-werkgever Irving Lambert met een interessant voorstel aan komt kloppen. Lambert biedt hem een nieuwe opdracht aan. Sam denkt dat dit de kans is om over de dood van zijn dochter te geraken en accepteert het aanbod. Hij wordt een NOC of Non-Official Cover. Dit is het gevaarlijkste en sluwste soort spionage dat er is. Zijn hele bestaan wordt gewist en als hij betrapt wordt zullen ze hem niet komen redden. Het verhaal begint in de gevangenis. Zijn opdracht is om bevriend te worden met terrorist Jamie die achter de tralies zit. Eens hij zijn vertrouwen heeft gewonnen komen de twee via een in scène gezette ontsnapping op vrije voeten. Zoals gehoopt introduceert Jamie hem aan de leden van de criminele organisatie die hij moet infiltreren, de JBA (John Brown's Army).

zoeken in:
avatar van Iron Rose
4,0
De Splinter Cell serie staat met elk deel weer garant voor de nodige spanning en sensatie. Het origineel op de goede oude xbox behoort nog steeds tot een van mn favoriete games allertijden. Daarna volgden al snel Pandora's Tomorrow en Chaos Theory. Ondanks dat ze beide minder waren dan het eerste deel, waren ze wel erg leuk. De grote vraag is dan ook of het nieuwste deel, Double Agent, het hoge niveau kan behouden.

Eigenlijk wist ik het antwoord op bovenstaande vraag (niet echt een vraag overigens) al, want zo'n 8 maanden geleden heb ik DA al op de Xbox 360 gespeeld. Daarna ging mn 360 kapot, kocht ik een PS3 en zag ik enkele weken geleden de PS3 versie liggen van deze game en mede door de lage prijs kreeg ik weer zin om dit avontuur weer te beleven. Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: naar mijn mening zijn de twee versies vrijwel hetzelfde. Het zou kunnen dat de PS3 versie een extra level aan het eind heeft maar het zou ook gewoon zo kunnen zijn dat ik deze op de 360 op de een of andere manier heb gemist. Qua graphics en gameplay lijken de de versies op elkaar als Mary Kate en Ashley Olson dus ik zal verder geen vergelijkingen meer maken.

Voor mensen die nog nooit van Splinter Cell hebben gehoord, hier een kleine samenvatting. Je speelt met Sam Fisher, een ietwat knorrige NSA agent die in de eerste drie delen terroristisch uitschot de nek omdraait en dubieuze complotten ontrafelt. Dit doe je allemaal natuurlijk zo sneaky mogelijk (je werkt niet voor niets voor een GEHEIME dienst) wat uiteraard zorgt wat ietwat trage gameplay. Gamers die van snelle actie houden moeten hier dus uiteraard ver vandaan blijven. In DA verandert bovenstaand concept niet, maar verhaal technisch gaat Ubisoft een andere kant op.

Het gaat namelijk niet zo goed met Sam. Na een intro missie waarin je partner (type ''ik doe alles alleen wel'') wordt geexcecuteerd krijgt hij het nieuws dat zijn dochter is omgekomen bij een verkeersongeluk. Verscheurd en met de gedachte dat het toch allemaal niets meer uit maakt neemt hij een levensgevaarlijke opdracht aan: hij gaat undercover bij een terroristische organisatie genaamd John's Brown Army. Je zult opdrachten voor hen moeten uitvoeren maar ondertussen krijg je ook, in het geheim natuurlijk, opdrachten van de NSA. Je kunt niet iedereen tevreden stellen en het gaat er daarom ook om om een goede balans te vinden zodat je beide partijen tevreden houdt. Je moet niet te ver gaan in je ''misdaden'' maar aan de andere kant mag de JBA niet gaan denken dat je een softie, of erger een spion bent. Dit gaat allemaal door middel van 2 balkjes; een van de JBA en een van de NSA. Als een van deze 2 balkjes leeg is is het game over. Naast de normale missies (levels) heb je ook stukken ertussen waarin je 25 minuten vrij kan rondlopen in het gebouw van de JBA en opdrachten voor beide partijen moet vervullen. Dus bijvoorbeeld mijnen klaar maken (voor de JBA) en gesprekken afluisteren (voor de NSA).

Het verhaal wat volgt is goed en er zitten echt een paar leuke twists in. Ik moet zeggen dat wat ik in de vorige alinea uitlegde echt een frisse wind is door de Splinter Cell reeks. Nu eens niet een keer een lineare belevenis, maar je moet nu echt keuzes gaan maken. Je hebt immers niet alle tijd! Schiet ik die onschuldige helicopter piloot neer of laat ik m leven met als gevolg dat de JBA me steeds minder gaat vertrouwen. Zoals Jigsaw al zei in de Saw reeks: '' Live or Die, make your choice''.

De gewone missies zij echt geweldig. Nog nooit heb ik zoveel afwisseling in omgevingen gezien als in DA. Je begint in het besneeuwde IJsland met echt een coole (hahahahahaha) missie. Vervolgens hang je de Michael Scofield uit in een gevangenis, bunger je aan de rand van een 100 etages tellend flatgebouw en val je de Mexicaanse kustwacht lastig op een Cruise schip midden op zee. Maar de beste missie speelt zich af in Congo waar een burgeroorlog aan de gang is. Je hoort overal geschiet en huilende vrouwen en kinderen terwijl je zelf wegrent voor een tank die elk moment zn kanon op jou kan leegschieten. Het beste van al deze levels is dat het er zo waanzinnig goed uitziet. De gedetaileerdheid druipt er vanaf en mn mond viel af en toe gewoon open van verbazing (echt waar).

De gameplay van SP is hetzelfde gebleven. Je houdt ervan of niet. Het heeft nog steeds zn beperkingen zeker als de echte actie los barst (wat je eigenlijk dus moet zien te voorkomen). Het stealth gedeelte werkt gewoon zeer goed, al wil het springen nog weleens wat onnatuurlijk aanvoelen. Verder had ik gehoopt dat Sam wat harder kon rennen maar helaas. Qua wapens zit je nog steeds vast aan je Silenced Pistol en multi functionele geweer. Aan die laatste kun je wat geinige dingen hangen zoals een schok kogel een een soort ring die je om iemands nek schiet. Verder heb je nog wat gadgets en granaten. Het is niet zo heel veel maar je mist het eigenlijk niet zo omdat je toch niet de rambo uit zal gaan hangen.

Sam kent ook wat nieuwe moves. Hij kan nu in een bepaalde missie gewoon zwemmen, wat ervoor zorgt dat het allemaal net wat minder linear aanvoelt. Wat echt gaaf is is dat je nu onder het ijs kan zwemmen, een nietsvermoedende bewaker door het ijs heen kan trekken en vervolgens onder water een mes in zn borst plant. Legendarisch. De presentatie van de game is ook gewoon goed. Er worden weinig echte filmpjes gebruikt en het verhaal ontwikkelt zich dus meestal in game waar ik een voorstander van ben. De voice acting is ook prima, vooral Michael Ironside en Dennis Haysbert (president in 24) zijn weer om te genieten.De A.I. is redelijk tot goed. Soms wil iemand nog wel eens wat raars doen maar goed dat gebeurt in elke game wel eens.

Wat DA eigenlijk zo goed maakt is dat het allemaal gewoon rete spannend is. Ik bedoel, wat is er spannender dan dat je in een verboden kamer inbreekt, een safe moet kraken, wetende dat er elk moment een guard naar binnen kan lopen. Het zorgt daarmee wel dat DA meer dan ooit een trial en error game is geworden. Het beste is namelijk gewoon om na elk dingetje dat je doet, na elke guard die je omlegt te saven. De kans dat je het hierna verkloot is groter dan dat het je het lukt. Als je namelijk wordt gespot wordt het een moeilijk verhaal voor je. Eigenlijk weet ik dus niet of ik het zo spannend vind omdat het echt zo spannend is of omdat ik het gewoon niet voor de 16e keer wil verneuken. Want laten we wel wezen; DA is best een pittige game.

Over het algemeen ben ik dus best tevreden over DA maar dat betekent niet dat er niks valt te zeiken. Zo vind ik dat het hel spel niet zo soepel loopt. Net alsof je het spel op een oude PC speelt ofzo. Zo wil de framerate nog weleens inkakken en vallen geluiden/ conversaties soms weg. Je merkt dit ook bij de aankondigings filmpjes. Iets zegt me dat Ubisoft nog wel een maandje of twee had kunnen doorwerken aan deze game. Deze problemen heb ik overigens bij zowel de 360 als de PS3 versie gemerkt. Ook iets dat me irriteert: na een tijdje spelen volgen de onvermijdelijke checkpoints maar dit is hier heel irritant gedaan. Het beeld wordt ineens zwart en met groene letters staat er checkpoint. Dit haalt je best wel uit de game, zeker omdat dit nog weleens een seconde of 20 kan duren. Laat dan gewoon het beeld freezen en zet dan checkpoint neer (zoals in de eerste 3 delen). Nu is het gewoon irritant en lelijk. Verder is de game misschien ietwat te kort, maar de multiplayer (die ik overigens nog maar even heb kunnen spelen) zal de duur nog wel aanzienlijk verlengen. Als laatste wil ik nog even aankaarten dat de game geen ondertitels kent. Lijkt mij toch een kleine moeite om dit erin te stoppen, het hoeft niet eens nl te zijn. Nu mistte ik toch wat dingetjes aangezien het geen makkelijk verhaal is.

Al met al is Double Agent een prima deel van een prima serie, waarin Ubisoft er goed aan heeft gedaan om een andere richting op te gaan. De nieuwe elementen zijn geslaagd en zorgen voor een hoop spannende momenten. Dat de game niet helemaal soepel loopt en ondertiteling mist zorgt voor wat puntenaftrek maar dat neemt niet weg dat DA een dikke aanrader is aan hen die ook maar een beetje van het genre houden.

+ Tof verhaal en leuke twists
+ Spannend
+ Graphics
+ Veel diversiteit
+ Iemand naar beneden trekken van een 600 meter hoog gebouw= onbetaalbaar

- Iets te kort
- Geen ondertitels
- Physics niet helemaal soepel

4* (360 en PS3)

avatar van Shinobi
4,5
Toch wel een vermakelijke game om te spelen, het is weer volop sneaken en stealth geblazen alleen dit keer met een twist. Je bent namelijk een dubbel agent en je zult in missies keuzes moeten maken om het vertrouwen van beide partijen op peil te houden. Die vlag ging voor mij niet helemaal op, want ik hou ervan om de good guy te spelen. Dus voor mij geen kills op een missie tenzij het noodzakelijk of toegestaan was en voor de rest deed ik zoveel ik kon om informatie voor Echelon te verzamelen. Niet dat het echt wat uitmaakt, want op het laatst wordt toch ontdekt dat je een verrader bent.

Wat deze spel ook anders maakte dan zijn voorgangers, is dat in dit spel Sam toch wel rock bottom heeft geraakt na het verlies van zijn dochter - had wel wat weg van Max Payne maar dat terzijde -, met het toppunt dat hij z'n night vision weggooit wat zo kenmerkend voor hem is. Je speelt sommige missies zelfs zonder je vertrouwde night vision en/of zonder je uitrusting wat het geheel nog uitdagender maakt.

Verder is het verhaal goed in elkaar gezet, je kunt keuzes maken die (gedeeltelijk) invloed hebben op het verhaal en personages. Ik heb gelezen dat de PS2 versie weer iets anders is, zo mis je een liefdesverhaal tussen Sam en Enrica en kun je geen duik en parachute dingen doen.

De muziek is vanouds goed en de graphics zien er zeker goed uit voor de PS2.

Al met al toch 4, 5 sterren. De korte speelduur deerde mij niet echt, omdat het op een moment toch repetitief zou aanvoelen en de twee bonus maps zijn een leuk extraatje.

avatar van tommycool
3,0
opzich wel een spel met een mooi verhaal, maar de graphics zijn niet al te best, en ik vind het ( net zoals bij de andere splinter cell spellen ) kneiter irritand dat je soms voor een hele lange tijd zonder ammo zit.

4,0
Review Splinter Cell: Double Agent

Onlangs heb ik deze game uit de kast gevist, omdat ik toch wel nieuwsgierig in de nieuwe Splinter Cell ben geworden. Ondanks dat dit deel toch alweer 6 jaar oud is, besloot ik dit spel te spelen vanwege het verhaal.

Het verhaal

Het verhaal vond ik een bijzondere ervaring. Ik heb nog niet eerder in een game als een dubbelagent gespeeld, dus dat principe was voor mij compleet nieuw. Het verhaal zit goed in elkaar, na een missie in IJsland kom je als Sam Fischer erachter dat je dochter omgekomen is. Sam ziet het even niet meer zitten en neemt een nieuwe, gevaarlijke missie aan: hij moet infiltreren in een terroristische organisatie genaamd John Brown's Army (JBA). De missies verschillen tussen excursies met de JBA en infiltratiemissies binnen hun compound. Dat laatste is niet heel interessant, het wordt pas leuk in de compound op het einde. Maar de excursies met de JBA zijn wel heel leuk om te doen, variërend van het plaatsen van een bom in een cruiseschip tot het beschermen van JBA-prominenten in Shanghai en Kinshasa. De tripjes naar het buitenland zijn dus gevarieerd genoeg, maar de missies waarin je je in de JBA compound moet vertoeven, worden eentonig op een gegeven moment.

Het verhaal krijgt van mij daarom 4 sterren.

Graphics

We hebben natuurlijk te maken met een 6 jaar oude game, dus ziet het er grafisch allemaal wat minder uit. Dit zie je vooral bij het praten van de personages: de lipbewegingen en het geluid lopen duidelijk niet met elkaar synchroon. Maar de personages zelf zien er best goed uit, vooral Sam ziet er gedetailleerd genoeg uit. De omgevingen zijn acceptabel, maar hadden misschien iets beter afgewerkt kunnen worden. Maar als je op een gegeven moment kan kiezen of je het cruiseschip opblaast of niet, en je kiest voor opblazen, ziet zo'n ontploffing er fantastisch uit.

Grafisch krijgt het van mij 3,5 ster, omdat het nog prima te accepteren valt.

Gameplay

Splinter Cell is natuurlijk een stealthserie, dus moet er flink wat geslopen worden. Dit is goed verwerkt: als je kruipt, horen je tegenstanders je minder snel dan wanneer je gewoon loopt. Bovendien is het gewoon erg leuk om je tegenstanders geluidloos om te brengen. Wat ik wel jammer vind, is dat sommige stukjes onmogelijk te doen zijn zonder gezien te worden. Zodoende moet je alsnog je wapens gebruiken, iets wat ik liever niet had gezien. Er zitten een paar leuke minigames in zoals mijnen maken, toegangsdeuren hacken en informatie over JBA-leden verzamelen.. Bovendien kun je parachutespringen en een helikopter besturen. Maar dit duurt helaas maar een paar seconden.

De AI van je vijanden is uitstekend, je wordt gespot wanneer je gespot hoort te worden en ze zien je niet als je goed genoeg verstopt zit. Maar wat ik niet snap, is dat ze niet doorhebben dat je je speciale pak nog aanhebt. In het level in de gevangenis heb je zelfs al je gadgets nog. Dit zou toch wel wat argwaan moeten wekken bij de badguys, maar kennelijk is dat dus niet het geval. Qua moeilijkheidsgraad zit het trouwens wel goed, het is niet te moeilijk maar zeker niet te makkelijk. Bepaalde stukjes zul je zeker een paar keer opnieuw moeten doen. Wel is het zo, dat je vaak onnodig doodgaat, omdat het niet al te duidelijk is waar je heen moet gaan. Dat had zeker beter gekund. Het spel is ook zeer kort, in 6 à 7 uur heb je het wel uitgespeeld.

Vanwege deze minpunten kom ik qua gameplay slechts op 4 sterren uitkom, er had hier zeker meer ingezeten.

Conclusie

Ondanks dat het spel er verouderd uitziet, is het nog prima te spelen op een next-genconsole. Sommige levels zijn zeer leuk en wil je nog een keer doen, andere zijn saai en wil je zo snel mogelijk uitspelen. Het verhaal is interessant en meeslepend, en het kan zeker handig zijn om het verhaal te volgen voor de volgende delen.

Gemiddeld kom ik op 4 sterren uit, wat een mooie score is voor mijn eerste Splinter Cell.

avatar van FlorisV
3,5
Deze heb ik 2 jaar terug nog eens eer aan gedaan. Wel kwam ik erachter dat de PS3 versie grafisch of anderszins tekort schoot en heb ik de Xbox360 versie gekocht. Verhaal is OK en het op tijd moeten vervullen van opdrachten zonder je cover te blowen geeft een zekere spanning. Dit was een leuke nieuwe invalshoek. Typisch Splinter Cell oude stijl is wel dat je ook bij die tijdsmissies niet perse weet waar je naar toe moet. Verder is hij wat korter van duur dan gemiddeld in de serie (hoewel het heel wat meer stealth plezier biedt dan Conviction). Kritiek op dit deel is ook dat er relatief veel hergebruik is van dezelfde locatie, de basis waar je undercover loopt.

Een prima vierde deel dat hierdoor niet Chaos Theory evenaarde maar wel een smakelijke voortzetting van de reeks ten beste gaf.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:23 uur

geplaatst: vandaag om 05:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.