Banjo-Kazooie (1998)
Nintendo 64 / Xbox 360 / Nintendo Switch / Evercade EXP / Evercade VS
Platform
single player
Ontwikkeld door Rare en 4J
Uitgegeven door Nintendo en Microsoft
Het rommelt op de Spiraalberg. Gruntilda de heks is stinkend jaloers op het beeldschone uiterlijk van Tooty de honingbeer en is vastbesloten dat van haar af te pakken! Als ze Tooty ontvoerd naar haar toren, zetten haar potige broertje, Banjo en zijn luidruchtige vriend, Kazooie de achtervolging in. Met hulp van de mystieke sjamaan, Mumbo Jumbo moeten Banjo en Kazooie zich een weg banen door zompige moerassen, schroeiende woestijnen, massale bergketens en duistere spookhuizen. Alles om door te dringen door het hart van Gruntilda's hol!
- nummer 80 in de top 250
of hij op de virual controlle komt mag nintendo zelf bepalen._O_
Geloof ook dat er nog een plan is een nieuwe Banjo-Kazooie te maken op de Wii.
Nee was het maar waar. De 360 krijgt WEL een Banjo Kazooie game...
Ik vind het niet echt eerlijk eigenlijk...
Dat hij inplaats van op een Nintendo spelcomuter (Wii of DS) op een XBOX360 uitkomt...als je dat bedoelt vind ik het ook niet eerlijk.
Ik vind het niet echt eerlijk eigenlijk...
dat is de macht van geld,
rareware doet nog hetzelfde als voorheen maar omdat ze zijn opgekocht door microsoft moeten ze verplicht voor de 360 ontwikkelen. niets aan te doen tenzij ze ooit door iemand anders weer worden gekocht, maar wie kan dat nou terugwinnen van zon rijk bedrijf als microsoft.
.Als ze hun franchises verkopen gaan ze failliet, dus dat lijkt me inderdaad geen goed idee van Nintendo
.Fun Fact: Microsoft zou al eens geprobeerd hebben om nintendo te kopen, nintendo had hier gelukkig geen behoefte aan.

Zouden er dan andere spellen komen? Ach laat maar, het is gelukkig niet gebeurd.

wat me nog veraste was dat het spel bijna eindigde met een bord spel!? heel onverwacht maar heel erg leuk.
Ben wel een fan van deze game. Heb een 360 en een wii thuis. Maar zie de nieuwe banjo toch liever op de 360, dit vanwege de graphics.
ik zou eerst maar eens afwachten of het spel wel zo geweldig word als dit deel... rare kenende
Is er ook een manier om tijdens het spelen van een level de progressie (het aantal verzamelde objecten) te saven, zodat je bij het afgaan niet weer helemaal opnieuw alles bij elkaar moet sprokkelen?
Volgens mij saved het spel vrijwel alles, behalve de muzieknoten.... om daar de 100 te halen zal je dat in 1 leven moeten doen binnen 1 level...
Erg pittig maar maakt het spel wel veel leuker, het vervolg banjo-tooie vond ik minder spannend gezien er veel minder noten waren (en dus alles verzamelen in 1x een stuk makkelijker was). (bovendien vond ik de originaliteit en de speelbaarheid in het vervolg minder....)
Thanks. Dan valt het nog enigzins mee. Alhoewel je dan alsnog door het level opnieuw moet zoeken.
Zie het als een uitdaging, je kan pas verder als je het level helemaal meester bent en alle noten in 1 run kan pakken. (tenminste als je net als ik dat liever doet dan zo snel mogelijk naar het volgende level gaan en vervolgens telkens terug komen om iets af te maken)
Krijgt een 4*, kan misschien stijgen bij een herspeel beurd.
B-K was eigenlijk een schaamteloze rip-off van Super Mario 64. De move-set, structuur en thema's van de spelwerelden werden regelrecht 'geleend' van dat meesterwerk, maar Rare deed z'n jatwerk erg vakkundig. De humor was weer typisch Rare (de quiz met Grunty op het einde
) evenals de productiewaarden, maar het verzamelen van de muzieknoten was een gameplay-element dat een dieptepunt inluidde in het 3D platformer genre. Hoewel de plaatsing daarvan in B-K wel redelijk is uitgekiend om het spelplezier op niveau te houden, schoten hierna namelijk de zogenaamde "collect-a-thons" als paddestoelen uit de grond; games met verscheidene te verzamelen prullaria die schijnbaar willekeurig door een level zijn gestrooid. Iedere derderangs developer dacht opeens wel de vaardigheid te hebben om een 3D platformer in elkaar te kunnen flansen door dit idee over te nemen en totaal gedachteloos toe te passen.
B-K blijft echter een mooi afgewerkt product dat niet in de buurt komt van Super Mario 64, maar desalniettemin een prima platformer is.
Ik kan met vrij grote zekerheid zeggen dat ik van Banjo-Kazooie minstens evenveel heb genoten als van SM64. Goed, het is lang niet zo origineel, maar het heeft wel een enorme berg charme met zich mee, die Rare games uit die tijd allemaal wel hadden.Super Mario 64 staat echter ietsjes hoger op het lijstje van mijn favoriete games allertijden, omdat ik die eerder speelde en dus wat meer nostalgische waarde heeft, maar Banjo-Kazooie mag je ook zeker een platformer van uitzonderlijk niveau noemen. Een zeer terechte klassieker!
Dit spel is misschien wel een beetje gejat van Super Mario 64, maar het is dan wel heel goed gejat! De personages zijn erg grappig, de graphics zijn fantastisch en kleurrijk! Tel daarbij ook de vrolijke muziek op die uitstekend bij het spel past. Dit alles creëert een zeer aangenaam sfeertje, één van de redenen waarom ik dit spel beter vind dan Super Mario 64.
Daarnaast zorgt de humor in dit spel ervoor dat ook het luisteren naar de conversaties erg leuk wordt. In SM64 kun je hooguit met een Toad praten of met een baasgevecht en daarbij zijn de gesprekken dan ook niet zo interessant. In Banjo-Kazooie zijn de personages er niet alleen maar voor je doelstelling, maar ook om jezelf te entertainen en dat zie je niet zo vaak meer in de platformspellen van tegenwoordig.
De levels zelf vind ik gevarieerd en leuk. Banjo-Kazooie bevat thema's die me meestal wel aanspreken. Vooral dat strandlevel vond ik erg sfeervol en het sneeuwlevel mag er ook wel wezen. Al met al is dit na mijn twijfels toch de beste game die ik tot nu toe heb gespeeld en dat voor een aftreksel van Super Mario 64!
"Trinkets and baubles, every last one! You’ll be so busy collecting this tatty lot, you’ll not notice the lack of gameplay. I never had to collect anything in my day, no siree, and my games were all the better for it!"

. Goed spel!En ja, van hetzelfde bedrijf als DK64 verwachte ik niets anders. De games lijken ook erg op elkaar. De stijl, graphics, muziekinstumenten en sound-effects herken ik allemaal terug in DK64. Je zou haast zeggen dat het hetzelfe spel is, als je even bij de cutscenes goed knip en plakwerk verricht.
De game zelf heeft een geheel eigen stijl. Het zit vol leuke opdrachten, goeie muziek en leuke personages, die de gesprekken die je kunt lezen grappig maken. Er is één ding dat me tegenwerkt. Ik ga graag voor de volle 100 % in een level, maar hierbij verdwijnen de muzieknoten en de 5 kleine beestjes steeds weer als je dood bent gegaan of het level hebt verlaten. Dus die zou je in één keer moeten doen.
4,5*
