Flower (2009)

Daar heb ik op gewacht : bij pac-man loop je van tegenstanders weg tot je een pilleke pakt en dan de boel kunt omdraaien en achter geesten aankunt, bij mario spellen loop je best ook niet tegen tegenstanders behalve als je een pilleke (ster) hebt gepakt. Redelijk vergezocht, maar niet veel verder dan flow met snake te vergelijken. Toegeven, je 'slang' van bloemblaadjes wordt langer naarmate je blaadjes opslokt, maar je komt nooit een muur of je eigen staart tegen die je vernietigd, toch wel essentieel bij snake.

Probeer de game anders eens voor te stellen in 2D, of bekijk het eens via een topdown view. Dan begint het toch al meer op Snake te lijken? Ben overigens niet de enige die er zo over denkt.

Snake II heeft trouwens geen muren. flOwer heeft wel muren, de windbarrières.

fl0w en fl0wer zijn kunstzinnige games die eerder een ervaring dan een uitdaging willen bieden. Door alle positieve aandacht die er destijds was, hebben ze mooi geholpen een heus genre te creëren - en zijn daarin overvleugeld door directe (Journey) of spirituele (Abzu) opvolgers. In dat licht is fl0wer nu niet meer dan een aardige demo, dat als spel maar ten dele overeind is gebleven: de beelden en muziek zijn nog steeds mooi, maar de ongelukkige combinatie van weinig precieze besturing, een slordige camera en (in de latere levels) irritante hindernissen kunnen een spel gericht op positieve emoties nog aardig frustrerend maken. Dat hier al vier jaar geen berichten zijn geplaatst, zegt genoeg. 2,5*

In mijn ogen mis je hier toch een beetje de essentie van fl0wer. Je speelt namelijk met het element lucht, en dat is in wezen niet precies te sturen, en net daardoor deel van de ervaring. Ik had trouwens veel plezier aan het spel en de besturing en nooit enige vorm van irritatie of frustratie.

Ik denk dat dit eerder ligt aan het feit dat gamesmeter een relatief kleine community is en dat het spel inmiddels toch alweer 8 jaar oud is dan aan de kwaliteit ervan. De meerderheid van de stemmen is tenslotte overwegend positief.

Dat is natuurlijk wel zo. Ik wil de positieve berichten ook niet diskwalificeren, maar denk wel dat spellen als dit nogal snel opvallen tussen alle shooters en sportsgames - en daarom meer aandacht krijgen dan zij in een beter gebalanceerd spellenaanbod zouden hebben. Gelukkig heeft fl0wer geholpen de weg vrij te maken voor meer van dit soort spellen. Voor mij zit de waarde van fl0wer vooral daarin, en niet zozeer in de ervaring die het spel nu nog biedt.

Behoorlijk oud spel die ik pas recent op de PC heb gespeeld; daarmee ben je volgens mij wel gelijk de relevantie van deze game kwijt. Want waar het toen natuurlijk nieuwigheid was (motion controls) en grafisch mooi, is dat nu niet meer zo. Dus dan blijft er een simpel spelletje over die voorbijgestreefd is door de tijd.

Bijzondere, eigenlijk unieke ervaring! Want wanneer heb je nou ooit een game gespeeld waar je een blaadje van de bomen moet besturen? Ik kende de game overigens helemaal niet, maar ik had voor de game Journey jaren terug eens een bundeltje gekocht van dezelfde maker waar deze ook bij in zat, dus toch nu na een paar jaar maar eens opgestart.

Je merkt exact dat dit van de makers van Journey komt, want Flower heeft ook dezelfde vibe met ontspannen, zweverige (letterlijk!) gameplay met in de ondersteuning een ritmische, relaxte sfeer. Het zijn games waar je niet hoeft te winnen, niks hoeft te verzamelen, er is geen score, er is niks. Je waait gewoon met alle winden mee (sorry) en speelt daarmee de levels uit. Je begint elk level als je kijkt naar een verwelkte bloem voor een raam die je weer kan laten bloeien door het level uit te spelen en met je blaadje de wereld weer kleur te geven. En dat ziet er gewoon echt heel goed uit, met felle kleuren, maar ook met prachtige sfeermomenten als je het in de nacht speelt of wanneer je een stad letterlijk de grauwe duisternis kwijt ziet raken. Het blijft elk level mooi om te zien hoe er wordt gespeeld met kleuren. De game geeft je als speler ongetwijfeld boodschappen door als dat je de natuur moet koesteren maar niks ligt er bovenop.

De besturing gaat met het bewegen van je controller, iets waar ik geen grote fan van ben maar wat hier best redelijk werkt. Wel moet je scherp blijven want voor je het weet mis je bloemen en moet je weer wat omslachtig een draai maken om terug te kunnen vliegen. Het is geen irritatiefactor, maar het gaat nooit een het soort gameplay worden waar ik veel mee heb. De Wii was ook al niet zo mijn ding. Met anderhalf uur ben je overigens door de game heen. Het is ook maar de vraag of je dit echt als game moet zien, want het voelt meer als interactieve kunst aan. En daar heb ik af en toe best behoefte aan als het zo mooi gemaakt is als dit. Zelfs de eindcredits doorlopen was een mooie ervaring. Voor wie twijfelt of het wat is, bekijk op YouTube eens de volledige game.

3,5*