X-Blades (2007)

Dit ziet er echt duf uit...:P

Een schaarsgeklede minderjarige, ze moeten blijkbaar wat doen om publiek te krijgen.

Te gekke game dit, heb 5 levels gedaan en ben helemaal weg van deze game...is een game waar je van moet houden. Vette metal onder
het vechten, ziet er leuk (sexy) uit. Maar wat deze game zo ongelooflijk goed maakt is de vaart en snelheid die in het spel zit, Iemand die 0 verstand heeft van gamen kan met knoppenrammen ook een symfony
aan vechten en moves dirigeren. De omgevingen, daar is goed over nagedacht hoe ze die rondom de chick hebben geprogrammeerd. Zij en echt alleen zij staat centraal in deze game...als je tien meter op afstand staat valt zij nog op en de rest vervaagd.
De gameplay is snel..zeer snel, je bent continue in beweging en mijn hemel dat gaat lekker en vlot. Super de wapens die je hebt 2 pistool/zwaard wapens.
Zeer goed spel...maar zal wel ondergewaardeerd worden.
Van mij 5,0*!!

Inmiddels heb ik het spel voor de eerste keer uitgespeeld. Ik heb het niet echt bijgehouden maar ik zal er een uurtje of tien over hebben gedaan. En na deze eerste run kan ik zeggen dat X-Blades me in positieve zin verrast heeft. Het spel ligt normaal gesproken niet in mijn straatje, ik kies over het algemeen toch vaak voor andere genre's. X-Blades was dan ook een behoorlijke gok, want het spel werd overladen met negatieve reviews vanuit de media.

In X-Blades stap je in de schoenen van anime-heldin Ayumi, een avontuurlijke schatzoekster welke in haar greep wordt gehouden door een duistere vloek. Ze probeert zichzelf van deze vloek te verlossen, maar brengt hiermee zichzelf en anderen nog dieper in de problemen.

Het verhaal is redelijk te verwaarlozen. Dit is gelijk één van de minpuntjes van het spel. De cutscene's zijn bleekjes en de voice-acting is alles behalve overtuigend. Er wordt wel een goede poging gedaan om het verhaal een leuke wending mee te geven. Dit door middel van twee verschillende eindes: een goed einde en een slecht einde. Het einde is echter alles behalve bevredigend.

In het spel zelf neem je het op tegen hordes aan monsters. Hiervoor krijg je de beschikking over twee zwaarden (gunblades) voor close-combat en om mee te schieten. Daarnaast kan je ook gebruik maken van magie. Er zijn verschillende spells te leren welke voornamelijk geassocieerd worden met elementen zoals vuur, ijs en elektriciteit. Deze spells kan je kopen met gewonnen zielen. Bij ieder monsters dat je dood maakt komen zielen vrij. Daarnaast kunnen zielen ook verborgen zitten in kisten, potten en andere voorwerpen.

De spells zijn stuk voor stuk erg mooi vorm gegeven. Allen dragen bij aan het snelle, bijna chaotische, tempo waarin de gevechten zich afspelen. Zo zijn bijvoorbeeld de 'earthquake' en 'ray of light' erg spectaculair en effectief.

Nu komt het spel over het algemeen grafisch goed voor de dag. De omgevingen zien er aardig uit. Deze worden na een tijdje wat repetitief, maar dat mag niet onder doen voor de kwaliteit. Helaas lopen Ayumi en Jay er fletsjes bij, daar waar de monsters weer wel van een extra laagje textures voorzien zijn.

Vijanden zijn redelijk eenvoudig te verslaan, mits je weet wat hun zwakte is. Zijn ze niet bestand tegen fire-spells, of kan je ze beter te lijf gaan met light-spells? Gelukkig is dit allemaal terug te vinden in je beastiarity. Een soort encyclopedie waarin al je vijanden en hun zwaktes uitvoerig worden beschreven. Dit geldt zowel voor reguliere monsters als eindbazen. Het spel telt een handje vol eindbazen. Sommige boss-battles kosten de nodige tijd maar de variatie is leuk en dit houdt het spel uitdagend.

Persoonlijk vindt ik Ayumi's debuut zeker niet slecht. Al begrijp ik waar de kritiek vandaan komt. Het spel zal dan ook zeker verdeelde reacties met zich meebrengen. Ik kan me er echter uitstekend mee vermaken! Het schijfje ligt inmiddels al weer klaar voor een tweede speelbeurt. Een dikke 3,5*

hehe zie net Southpeak staan..ook de uitgever van Two Worlds.
Te gek is het wel, je vind hun games super of helemaal niks.
Bij mij is het de eerste

Waar kan ik deze game kopen!

Ik ben niet echt te spreken over X-Blades. Vooral als je het vergelijkt met DMC en Bayonetta. Moet nog even kijken of ik er mee door ga...

Matig. Dat is het woord waarmee ik X-Blades wil omschrijven. De game heeft namelijk niet veel om het lijf (Ayumi trouwens ook niet). De game is namelijk veel te simplistisch. Het komt namelijk allemaal niet verder dan flink op X te rammen en af en toe een keer op een andere knop drukken voor een wat bredere aanval. Deze “bredere” aanvallen haalden voor mijn gevoel ook een beetje de “flow” weg. Als je games als Devil May Cry en Bayonetta hebt gespeeld kun je deze beter laten liggen. In deze games is het in elkaar hakken van vijanden veel bevredigender, omdat je heel wat indrukwekkende combo’s kunt maken.

Ik heb het tot het midden vol kunnen houden, maar daarna was ik er wel klaar mee. Als je nog nooit een hack ‘n slash game hebt gedaan is X-Blades een prima game. Als je echter op zoek bent naar een wat diepgaandere hack ’n slash game ben je beter af bij de eerder genoemde games. 2,5*