Heavy Rain (2010)
Alternatieve titel: Heavy Rain - Move Edition
PlayStation 3 / PlayStation 4 / PC
Adventure
single player
Ontwikkeld door Quantic Dream
Uitgegeven door Sony en Quantic Dream
Heavy Rain is een game die zich laat spelen als een interactieve film, een thriller met donkere film noir-invloeden. Als speler volg je de beslommeringen van vier verschillende personages.Toch is er één persoon die Ethan Mars, Scott Shelby, Madison Paige en Norman Jayden verbindt: de Origami Killer. Als speler bepaal je zelf hoe je met deze vier personen de moorden gaat oplossen.
- nummer 158 in de top 250
Trailer
https://www.youtube.com/watch?v=YVYiJ3VSp60
Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.
Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

...AL mijn 4 hoofdpersonen zijn op tragische wijze aan het einde gekomen, en de origami killer loopt nog vrij rond, verkeerde beslissingen gemaakt ).
Ga hem volgende week nog eens spelen, en eens proberen ze in leven te houden.
Ondanks het feit dat ik het verknalt heb een geweldige game.
Enige minpuntje dat het geluid af en toe even wegvalt.
Een 4.5 daarom ipv een 5

had ik maar ....,
maar ja mooie les voor volgende keer.
de 2e keer zul je die fout niet maken, of je maakt een andere beslissing en het loopt weer anders dan verwacht.
Moet nog even nadenken voordat ik weet welke beoordeling ik het geef, aangezien ik de helft van de tijd afgeleid werd door een vriend 
Moet er nog een beetje over nadenken. Beoordeling varieert van *3 tot *4.5
Als ik nou de kans had om het opnieuw te spelen 
en hij laat me dus niet nog een keer.Er zijn nog 2 dingen van het verhaal die ik onlogisch vond. Zo was het einde van Jayden bij mij dat er virtuele tankjes op me af kwamen? Kan iemand dit verklaren ,want hier stopt het einde ook. Ook snapte ik niet toen ik het dodelijke gif in nam als Ethan Mars dat ik nog bij het einde samen gelukkig met Madison stond te babbelen in een appartement.
De rest kan ik niks over zeggen. Ik had nl. Ethan zich op laten hangen.
Omdat ik het bij die vriend speelde
en hij laat me dus niet nog een keer.Er zijn nog 2 dingen van het verhaal die ik onlogisch vond. Zo was het einde van Jayden bij mij dat er virtuele tankjes op me af kwamen? Kan iemand dit verklaren ,want hier stopt het einde ook. Ook snapte ik niet toen ik het dodelijke gif in nam als Ethan Mars dat ik nog bij het einde samen gelukkig met Madison stond te babbelen in een appartement.
Dus het ging erom dat ie het innam met het risico dat die dood zou kunnen gaan om zijn zoon te redden. Niet dat het echt gif was. Dus gewoon de durf om het in te nemen?
Dus het ging erom dat ie het innam met het risico dat die dood zou kunnen gaan om zijn zoon te redden. Niet dat het echt gif was. Dus gewoon de durf om het in te nemen?


Deze keer in het Nederlands. Was verrassend goed eerlijk gezegd. Ook al ergerde ik me aan die mondbewegingen.
Nee, mijn beoordeling blijft tot nu toe hetzelfde. Ook al kan het in de toekomst wel stijgen of dalen. Wie weet
Ik heb ook nog geen review geschreven en aangezien ik nu wel in de bui ben..How far would you go to save someone you love?
De reden dat ik Heavy Rain een beetje teleurstellend vind is heeft een handvol redenen, Het verhaal was goed uitgevoerd en erg origineel, maar met veel gebreken. Zo voelt de hele game voor me. Gewoon een bijzonder geval maar het enige wat ik er bij kan denken is "meh..". In tegenoverstelling tot Fahrenheit (de vorige game van Quantic Dream) voelt deze game meer slordig aan. Er zijn bijvoorbeeld veel kleine dingen in het verhaal die gewoon afgeraffeld zijn of niet op een bevredigende of zelfs logische manier worden opgelost. Een goed voorbeeld is bijvoorbeeld het graf van Scott Shelby als hij doodgaat. In de game zeiden ze dat hij 48 was, maar op het graf stond duidelijk 1967/68 als geboortedatum, ook al speelde de game zich af in 2011. En de twee eindes die ik tot nu toe voor Jayden heb gehaald zijn beide verwarrend en onlogisch, ook al moet ik toegeven dat het wel even mijn hersens deed prikkelen. Wel interessant om er over na te denken, maar uiteindelijk heb ik gewoon liever dat het me uitgelegd wordt, op een subtiele manier of op een uitleg-achtige manier, maakt me niet uit, maar niet zo'n vaag, plots einde dat me alleen achter laat met een dubbel gevoel achterlaat.
De rest van het verhaal is wel goed gedaan, eigenlijk. Veel interessante karakters (Jayden is da man!) een originele -maar ook slordige- twist dichtbij het einde en vele mogelijkheden die intelligent in elkaar steken. Vooral leuk dat het verhaal een soort opzet heeft van een oude film. Je hebt de verleidelijke en mooie vrouw (Madison) de zorgzame 'normale' man (Ethan) , de held die ondanks zijn goede ideeën moet lijden onder de druk van andere meer 'domme' mensen (Norman in vergelijking met de rest van het politiebureau) en de grijze, lompe privé-detective (Scott) Wat al helemaal goed was gedaan was de 'grijze zone' van de game. Er is geen echt kwaad en goed maar eerder vervelende mensen en behulpzame mensen. Er is niks rechtlijnig aan het verhaal, en dat bevalt me.
Maar de reden dat deze game me teleurstelt is dat de game me gewoon niet grijpt. Even wat voorbeeldjes erbij halen: dingen zoals koffie voor jezelf inschenken en douchen + meerdere dagelijkse taken voltooien vind ik niet zo erg (zoals in Fahrenheit) maar in Heavy Rain wordt er meteen een hele mini-game of quick-time event van gemaakt. Alsof ik 3 knopjes tegelijk in moet drukken om op te staan
Waarom gewoon niet een simpele joystick-beweging of een knop indrukken? Waarschijnlijk deed Quantic Dream al deze dingen om de zeer magere lengte van deze game (4-6 uur) te compenseren. Niet dat ik iets tegen de lengte heb, want het spel meerdere malen opnieuw spelen maakt het juist beter. Zo ontdek je gemakkelijker dingen in het verhaal die je niet eerder bent tegengekomen en verklaringen die in je 1e speelbeurt niet duidelijk waren. Net zoals nieuwe mogelijkheden en situaties.De gameplay is wel leuk. Ook al wordt het soms flink verneukt door de besturing. De besturing is namelijk net zo iets als je elleboog proberen te likken terwijl je je been in je nek doet en een ei aan het bakken bent. Oftewel: zwaar onmogelijk op sommige momenten. Voor de rest valt er weinig over te zeggen, want het is namelijk iets intuïtief, de gameplay dan. Knap gedaan dat het ook echt zó voelt, dat je in de huiden van al de bespeelbare karakters kruipt, maar de irritante mini-games werken te erg op mijn zenuwen om uiteindelijk positief te denken over de gameplay. Vooral aangezien bijna al de belangrijke acties die je onderneemt uit deze mini-games en quick-time events bestaat.
Uiteindelijk de graphics, dan. Die zijn goed. Maar compleet zonder stijl. De game speelt zich af in een sombere herfst, vandaar het duistere maar ook emotionele verhaal, dat ik opzicht niet erg vind maar waarom moet het dan allemaal zo saai gebracht worden? Het is allemaal zo bruin en grijs... Net als Gears of War.. Zie ik vaker in games , deze stijl. Sorry, maar het bevalt me helemaal niks.
Ik voel me naarmate ik meer schrijf me steeds meer een zeikerd, en dat is misschien ook zo, maar deze game heeft iets wat mij gewoon niet bevalt. Weet echt niet wat, en met de bovenstaande zinnen probeer ik het gevoel dat ik bij deze game krijg zo goed mogelijk te beschrijven. En ook al val ik vaak in de herhaling krijg ik het idee dat ik het aardig heb beschrijven... hoop ik

*3
PS: Madison's tieten

Nee geintje tis een goede, eerlijke review, maar ik kan me er niet in vinden

Deze review schrijven was een hel. Toch bedankt voor het compliment. Waarom vind jij het een goede game eigenlijk? 


