Final Fantasy V (1992)

Erg leuk "class" systeem had je hier. Je kon je mannetje allerlei pakjes aandoen waardoor hij skills van een bepaalde class kon leren.

Dat maakte het levellen redelijk tijdsinnemend, maar het had zeker wel iets. Verder schattige FF, mooiere graphics dan deel IV maar verre van wat deel VI wist te brengen.

Uiteindelijk lekker uitgespeeld, maar pittig qua moeilijkheidsgraad. Sommige vijanden (zeker naar het einde toe) ben ik ook gewoon ontlopen wegens te moeilijk.

4*

Classes systeem was origineel en supervet. Een beetje een vergeten FF dit volgens mij maar zeker de moeite waard.

Wat moeilijkheidsgraad betreft, tegen het einde aan was het ONMOGELIJK. Ik weet niet of ik iets verkeerd heb gedaan, maar ik moest op het gegeven moment 10 grote monsters achter elkaar verslaan, waarvan de eerste al onmogelijk was. Zelfs een walktrough hielp me niet verder. Flinke domper dus.

Maar ik ben een enorme fan van de SNES final fantasy games, een dikke 4*

Beste deel van de reeks, beter dan 6.

Final Fantasy V is qua sfeer en plot niet anders dan de voorgaande FFs. Je hebt nog steeds een select groepje van vier mensen die de wereld overreizen om diezelfde wereld te redden. Je hebt weer kristallen en de vier elementen. Je gaat weer te voet reizen, om vervolgens een boot te krijgen en daarna weer een airship. En dan is de game ook nog typisch turn-based, nee, FFV kent geen grote verassingen.

Natuurlijk zijn er kleine plotelementen die het geheel net interessant genoeg maken om door te spelen. Maar niemand zal ervan onder de indruk zijn. Dit betekent echter niet dat de game saai is. De dialogen zijn vaak grappig (al is het wel typisch Japans) en de game verloopt vlot, tenminste voor een JRPG. Het is namelijk zeker geen korte game, je bent er makkelijk 35+ uur kwijt aan. De meeste fun in deze FF komt van het Job systeem. Elk personage mag vrij zijn eigen job kiezen en kan daarin levelen. Je kan voor persoon 1 bijvoorbeeld de knight job kiezen en hij zal dan, naarmate hij levelt, vaardigheden leren die bij de knight klasse horen (zoals de ability guard). Maar je kan op elk moment dat je niet in gevecht bent wisselen van klasse. Je kan zo een knight karakter hebben die kan healen omdat hij white mage vaardigheden kent. Je bouwt dus je eigen karakter.

Dit klinkt leuk, en dat is het ook wel, maar is natuurlijk beter uitgewerkt in ander RPGs. Denk bijvoorbeeld aan FFIX waar je vaardigheden leert door middel van items. Het kiezen van je pas is veel specifieker als je keuze hebt uit honderd items dan wanneer je zo’n 15 klassen hebt. Of anders is er Tales of Graces, daar heb je geen items maar titels, zelfde principe en ook een stuk uitgebreider. De grootste aantrekkingsfactor van FFV is dan ook beter uitgewerkt in andere, nieuwere, games.

FFV is hierdoor een okay game die zeker niet slecht is, maar wel een game die betere alternatieven kent. Het plot is niet zo leuk als in III en de gameplay is niet zo quirky als in II. Uniek aan de game is dat hij pas heel laat in het Engels is vertaalt en dat dit blijkbaar de eerste FF game was die een fan translation kreeg. Maar als game zelf inmiddels te verouderd.

Ik heb de game overigens op de PS1 gespeeld. Laadtijden naar een battle waren misschien een seconde en dus zeker aanwezig, helemaal in vergelijking met de SNES tegenhanger (en misschien ook de IOS en emulaties). PS1 is in ieder geval de minste port, maart nog steeds goed te doen.

Na het uitspelen van Chrono Trigger aan deze Final Fantasy begonnen. Heb vanaf IV alle delen gespeeld tot en met XIII-2, met uitzondering van XI en V dus. Qua gameplay vergelijkbaarmet IV, al moet ik nog zien hoe het uitpakt met de jobs, dat zijn er nogal veel (vergelijkbaar met X-2). Het battle theme speelde me wat op de zenuwen, maar ben er aan gewend inmiddels. Wordt weer vervolgd.

Bij de eindbaas gestrand, Neo X-death vergt iets meer tactiek dan mijn personages toelaten. Net als FFIV blijkt de laatste baas een brug te ver. Wellicht waag ik binnenkort nog eens een poging.

In ieder geval ben ik erg positief over deze Final Fantasy. Het verhaal begint wat standaard, maar zodra het vierde kristal gesneuveld is ontplooit zich een plot dat zeer boeiend is. Er zit ook hier weer een knap stukje character development in en de nodige drama. Ook hoe de ultimate weapons en het verkrijgen ervan in het verhaal is verwerkt vind ik erg sterk.

Qua gameplay is het een vooruitgang ten opzichte van IV. Daar zaten wat kleine irritaties in die hier zijn weggewerkt. De traditionele rolverdeling is losgelaten vanwege het job systeem, waarvan veel elementen terugkomen u latere delen. Het is wellicht wat teveel grinden om alle jobs te masteren voor alle personages, maar het geeft wel de mogelijkheid om het spel meerdere playtroughs interessant te houden.

Al met al ben ik zeer positief verrast door FFV. Hij doet wat mij betreft net onder voor deel VI. Jammer dat deze niet wat meer bekendheid heeft.