menu

Devil May Cry 3: Dante's Awakening (2005)

mijn stem
4,11 (69)
69 stemmen

PC / PlayStation 2 / PlayStation 3 / PlayStation 4 / Xbox 360 / Xbox One / Nintendo Switch
Action
single player

Ontwikkeld door Capcom
Uitgegeven door Capcom en Ubisoft

Dante was niet de enige man verwekt door de demoon Sparda, er was er nog één genaamd Vergil. Wanneer Dante tegen de legers van het kwaad vocht trad Vergil toe tot het kwaad. Eén werd 's werelds grootste demonenjager, de andere regeert de demonen in de hel. Maar de paden van de broers kunnen niet altijd gescheiden blijven. Eindelijk moet Dante Vergil onder ogen komen en hun lot verzegelen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=MpQSJa1xQjc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van dave
4,0
The flinch in your eye.

Het eerste spel dat ik ‘volledig’ heb uitgespeeld op de Playstation 2. Devil May Cry 3 is in vele opzichten gelijkwaardig aan het oppermachtige God of War, al is het verschil in aanpak enorm groot. De klemtoon ligt hier vooral op adrenaline die tijdens het spelen onherroepelijk door het lichaam stroomt.

Dante is één van de stoerste hoofdpersonages die ik al ben tegengekomen. Hij is zelfverzekerd, arrogant en hij hanteert bovendien een paar onwerkelijke wapens. Het hele avontuur stelt in zijn ogen niet meer voor dan een ontspannen wandeltocht, met een heleboel tegenstanders die maar beter direct de witte vlag kunnen hijsen. Zijn broer Vergil is iets bedeesder, doch zeker niet minder assertief. Ik had jammer genoeg geen zin om het spel een tweede maal uit te spelen, ook al verschillen de belevenissen van beide personages in elk opzicht. Het heeft me bijna 13 uur gekost om het spel uit te spelen met Dante, en na missie 7 met Vergil hield ik het derhalve liever voor bekeken.

De rit is doldwaas en compleet over the top. Het hoogtepunt – één uit tientallen – is wellicht het moment waarop Dante met een motor de toren beklimt. De muziek die op dat moment en op talloze andere tijdstippen schalt, maakt het alleen intenser. Een vreemde mix van Death Metal en Techno, beter weet ik het niet te omschrijven. Uiterst opzwepend alleszins, en perfect gepositioneerd op de achtergrond.

De cutscenes waren steeds iets om naar uit te kijken. Het verhaal is uitstekend verteld en wordt 20 missies lang boeiend gehouden. De inbreng van het zwaar bewapende meisje was bijvoorbeeld één van de zaken die het relaas wat meer inhoud en volume gaf. Altijd leuk om te weten dat je niet alleen rondloopt. Verder was de gotische en Bijbelse setting zeer sfeervol en voelde de omgeving op ieder moment grimmig en diabolisch aan. Zonder meer het meest geslaagde element.

Ik had echter al snel problemen met de moeilijkheid. De graad ‘Normal’ is simpelweg een illusie, daar het aanvoelt alsof je op ‘Hard’ speelt. Klappen incasseren neemt te veel leven weg en ze uitdelen doet het omgekeerde. Vanaf level 10 begon ik dus noodgedwongen opnieuw, maar het verschil met ‘Easy’ bleek al vlug bijzonder groot te zijn. Op de makkelijkste graad ben je namelijk quasi onoverwinnelijk. Veel vijanden zijn met een paar slagen al dood en de uitdaging was pijnlijk afwezig. Enkel de gevechten tegen bazen bleven prikkelend, omdat zij allereerst vereisen dat je hun bewegingen kunt doorzien en er vervolgens op anticipeert. Edoch, als ‘Normal’ een vermomde ‘Hard’ voorstelt, waar is dan de echte ‘Normal’ gebleven?

Een kleine kanttekening is ook de camera die je af en toe danig kan irriteren. Het toppunt van frustratie was een kamer met allerlei roterende kubussen, die door toedoen van oncontroleerbare camerastandpunten vaak flagrant werden gemist. Uiteraard gevolgd door een heleboel stevige zeemansvloeken. Duizend bommen en granaten.

Enfin, al bij al toch een aanrader. De variatie aan wapens, technieken en vijanden is erg ruim en het lekkere Hack ’N Slash gevoel sluit mooi aan. De kans tot verveling is definitief geëlimineerd door toedoen van charismatische, mysterieuze figuren en het imposante decor.

Zeer goed.

4,00

avatar van Animosh
3,0
Tweede kansen!

Nadat Devil May Cry 4 me wél beviel heb ik besloten om Devil May Cry 3 een tweede kans te gunnen, en vraag me niet waarom, maar dit keer beviel het me véél beter. Misschien was ik de vorige keer te moe en had ik daardoor het geduld niet om haar gebreken te aanvaarden; misschien had het ermee te maken dat ik net Batman: Arkham Asylum had gespeeld, dat een veel betere besturing heeft dan DMC 3; en misschien had het ermee te maken dat mijn verwachtingen dit keer realistischer (lees: een stuk lager) waren. Maar één ding is zeker: om wat voor reden dan ook heb ik me er dit keer meestal wél mee vermaakt.

De bovengenoemde minpunten blijven uiteraard volledig intact: de brakke camera (nog steeds de grootste irritatie) en in mindere mate besturing, de verschrikkelijke muziek (die ik via een omweg heb uitgezet), de slechte, korrelige graphics, de zeer onafgewerkte port en de repetitieve gameplay. Maar dit keer slaagde ik er wél in om die gebreken te aanvaarden en slaagde ik er, ondanks DMC 3's vele handicappen, vaak redelijk tot goed in om in het spel te komen. En omdat je in dit spel niet het ongebalanceerde wapensysteem hebt van Nero (DMC 4) is de gameplay in veel opzichten zelfs beter: minder button bashen, meer strategisch wisselen tussen de verschillende wapens. De baasgevechten vond ik weinig memorabel (en missie 18 vond ik daarom vrij ergerlijk, mede ook door de foeilelijke "negatieve" graphics - en door die bloedirritante heks die vrijwel al je leven opzuigt en aan haar eigen gezondheid toevoegt), maar dat had er misschien ook mee te maken dat ik de moeilijkheidsgraad op easy had gezet (daardoor was tactiek vaak niet cruciaal).

DMC 3 is en blijft een spel met serieuze gebreken, maar als je die gebreken kunt accepteren en je kunt richten op haar sterke punten is DMC 3 best een vermakelijk spel. Zeker niet geweldig, wel leuk. 3*

Gast
geplaatst: vandaag om 23:16 uur

geplaatst: vandaag om 23:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.