Kingdom Hearts (2002)

Ongelooflijk goed spel. De perfecte samenwerking Square-Enix kwam in dit spel voor het eerst naar voren. Maanden lol aan dit spel beleefd en zeer tevreden over het geheel. Leuke werelden, niet te makkelijk. Ook enkele zeer speciale vijanden die je even komen begroeten in de battle arena. Klassieker, die weinig onder doet voor zijn jongere broertje.

4,5*

Jij geeft een halve ster voor zo'n mooie en originele titel als dit?? Die sfeer, omgevingen, characters, muziek, het is allemaal zo mooi. Zelden een game gespeeld die mij zo'n magisch gevoel gaf als deze. Story is ook helemaal niet slecht als je het mij vraagt, vond het juist harstikke mooi die relatie tussen Sora Riku en Kairi. Als je deel 2 en Chain of Memories hebt gespeeld blijkt het verhaal ook nog behoorlijk diep uitgewerkt en best ingewikkeld. Omdat het door Square is ontwikkeld ga jij het vergelijken met grote JRPG's zoals Final Fantasy, maar dat is helemaal niet wat deze game wil bereiken. Het is ook meer een action adventure met wat rpg invloeden. Gameplay is daarom ook niet heel diepgaand, maar zeker wel vermakelijk. Verder vind ik het geweldig hoe ze dat hele Disney gebeuren + Final Fantasy characters + nieuwe personages in een leuk verhaal hebben gegoten, dat is toch wel een unieke combinatie (ookal spelen de FF characters niet zo'n grote rol.) Overigens kwam de game mij ook helemaal niet zo kinderachtig over. Dat moest ik ff kwijt.

één van mijn favoriete rpg's. De samenwerking tussen Square en Disney heeft erg goed uitgepakt. Wat eruit kwam is een rpg die barst van de sfeer en met veel intense gevechten. Elke keer een nieuwe disney wereld betreden was magisch. De bossfights waren soms erg moeilijk en erg goed gedaan. In Japan is de uitbreiding Final Mix verschenen. Deze bevatte ook nog een zeer uitdagende extra boss battle. Top game en het vervolg op de ps2 deed het voor mij bijna net zo goed.

Heerlijk sfeervol en pakkend avontuurtje. Het gebruik van Disney karakters vond ik eerst een beetje vreemd en ik heb me er ook meerdere malen aan geërgerd. Ik vond het verhaal ook een beetje slapjes vergeleken met de Final Fantasy games maar deze game is namelijk vooral gericht op de kids. De gevechten zijn leuk en actievol.

Het verzamelen van items, het grinden en het vinden van geheime plekken is ontzettend leuk. Het verhaal is af en toe ook erg filosofisch wat ik niet echt verwachtte van een game die ontzettend veel karakters heeft overgenomen van Disney films. De weg vinden in deze game is alles behalve kinderlijk. Je raakt vaak verdwaald en weet niet wat je moet doen. Als dit niet het geval was had ik de game vast wel een halve ster meer gegeven, het is namelijk niet altijd prettig om een walktrough op internet te zoeken alleen om te ontdekken dat je op een rots moest springen die de hele tijd voor je neus stond.

Ik klaag zoals je hier boven ziet misschien veel over het spel, maar diep van binnen heeft het nog steeds een goed plek in mijn hart en het reizen naar verschillende werelden is leuk en er zijn altijd onverwachte momenten die je lang zal heugen!

4 sterren ****

Als kind was Kingdom Hearts mijn favoriete game: het ging niet meer over het redden van de princes, het ging over het gaan op een avontuur & het volgen van een spannend verhaal. Als kind was ik een groot Disney liefhebber dus de mogelijkheid werelden te bezoeken van films waar ik gek op was, en zij aan zij vechten met personages als Tarzan & Jack Skellington was van zichzelf al een spektakel. Het duurde echter vier jaar tegen de tijd dat een andere Kinggdom Hearts game uitkwam: 358/2 Days. Tegen deze tijd zat ik halverwege mijn tienerjaren en was ik mijn interesse voor Kingdom Hearts kwijtgeraakt, en 358/2 Days sloeg er niet in deze te herpakken. Jarenlang heb ik niet meer omgedraaid voor Kingdom Hearts, verwachtend dat het iets kinderlijks zou zijn dat geen stand meer hield. Maar na lovende dingen te hebben gehoord over de 1.5 Final Mix kon ik het niet laten het een kans te geven. Na al die jaren blijkt dat het niet alleen stand houd, maar het is één van meest verslavende games die ik in een tijd heb gespeeld.

Het concept van Kingdom Hearts is ambitieus en het is met zoveel hart & vakmanschap behandeld dat het voor mij moeilijk is met een negatieve blik naar te kijken, onlangs een aantal minpunten. Voor zijn tijd is het een game boordevol inhoud en de makers hebben ervoor gezorgd dat ieder stukje inhoud goed verzorgd is: van de tijdloze vormgeving die er perfect in slaagt de Disney figuren & werelden over te zetten naar 3D, tot de sfeervolle soundtrack die ik vandaag de dag nog luister, tot de variatie in gameplay waarvan de besturing prima meewerkt en ik nergens last heb gehad van bugs of glitches. Maar waar Kingdom Hearts, voor mij, het beste uit de verf komt is de gameplay: het vecht systeem blijft van begin tot eind vers wegens de grote hoeveelheden abilities & magic spells die Sora krijgt, evenals de grote hoeveelheden vijanden die constant in andere groepen op je af komen waardoor de game niet eentonig voelde. Samenwerken met twee AI’s zorgt ervoor dat ik strategisch de gevechten inging evenals dat de samenwerking mij constant alert liet blijven. Het minpunt aan de gameplay is dat hier & daar de besturing niet soepel meewerkt zoals een camera die ongunstig staat of een platform waar ik niet makkelijk op kon springen, maar het is een kleine hinder en meestal werd het snel opgelost.
Ik heb het gespeeld op Proud mode (hard) en de moeilijkheidsgraad is daarbij uitdagend maar nergens te frustrerend of oneerlijk. Het voordeel aan deze moeilijkheidsgraad is dat ieder nieuwe uitdaging me op de hoedde hield, het nadeel is dat het een ‘rpg moeilijkheidsgraad’ is. Wat ik daarmee bedoel is dat de moeilijkheidsgraad afhangt van het level waarin je zit of aan de uitrusting die je draagt. Sommige boss battles zitten in een te hoog level wanneer je ze tegenkomt waardoor het niet mogelijk is ze te verslaan tenzij je eerst andere missies gaat doen, evenals dat sommige boss battles tegenvallend kunnen zijn wanneer je tegen ze vecht. Ik had dit bij de eindbaas: je hebt rond level 40 de mogelijkheid tegen hem te vechten (afhangend van hoe je het spel speelt) maar ik wou eerst andere missies halen, als resultaat was ik level 65 toen ik tegen hem vocht en het was te makkelijk: ik redde het met button-bashen zonder echt een strategie te gebruiken. Kingom Hearts maakt dit minpunt goed door je maar liefst vier extra boss battles te geven die ieder pittig zijn, zelfs op level 65. Hun verslaan voelde als de echte laatste uitdaging die het spel te bieden heeft, en het geeft een grote bevrediging als het eindelijk lukt.

Final Mix doet een aantal dingen beter dan de voorgaande Kingdom Hearts zoals nieuwe skins & nieuwe abilities, maar de beste verbetering is dat je de mogelijkheid hebt cutscenes over te slaan wat een boel frustraties scheelt als je tegen een boss battle moet vechten die een cutscene heeft voor het gevecht, of wanneer je niet zo geïnteresseerd bent in het verhaal. Het verhaal is waar ik hele wisselvallige meningen over heb. Wat de cutscenes goed doen is dat ze vol verwijzingen naar Disneyfilms zitten wat nostalgie wekt. Ze hebben meerdere iconische momenten nagemaakt & met name de boss battles tegen vijanden uit de Disney wereld zijn leuk om te doen. Wat zwak is aan de cutscenes is dat ze niet diepgaand zijn: de dialogen tussen de Disney figuren voelen simpel aan en het voelt als een gemiste kant niet meer uit deze scenario’s te halen. Daarnaast zijn een deel van de scenes ondermaats uitgevoerd. Bijvoorbeeld: ik herinner me dat de scene in The Little Mermaid waarin Ariel’s vader haar spullen kapot maakt heftig was als kind: de achtergrond werd rood, hij verwoeste al haar spullen en Ariel ging jankend weg. In Kingdom Hearts bleef de belichting neutraal, de personages bleven emotioneel stabiel en hij verwoeste één object uit haar collectie wat een zwakke uitvoering is in vergelijking met het origineel. Mijn grootste probleem met het verhaal ligt bij de relatie tussen Sora & Kairi. Hoewel Sora een aardig hoofdfiguur is, als je kijkt naar zijn interactie met de Disney figuren, Kairi is een 1-dimensionaal personage dat overkomt als excuus om Sora & Riku in meerdere heftige situaties neer te zetten. Buiten samen lachen & tegen elkaar zeggen dat ze elkaar mogen zijn er geen scenes met Kairi wat haar een saai personage maakt, en als je nagaat dat de game hun “liefde” probeert te presenteren alsof het diepgaand is deden mijn tenen krommen.

Het klinkt allemaal negatief zoals ik het omschreef in de laatste alinea maar ik vind het meer een kleine hinder, in vergelijking met de goeie kanten althans. De dingen die Kingdom Hearts goed doet zijn zo sterk dat deze minpunten mij niet zoveel meer uitmaken. Wel zorgt het ervoor dat ik het niet met de 5* zou willen bekronen.
Onlangs dat het verhaal ietwat zwak is en de besturing op sommige momenten een beetje hindert heb ik me bijzonder vermaakt met Kingdom Hearts. Het is één van de weinige games die ik dagenlang voor uren kon spelen en niet verveeld raakte. Als je een graftak haat hebt aan Disney & enkel het idee dat je een game speelt waarin Disneyfiguren voorkomen je tenen doet krommen dan ben ik bang dat de sterkere kanten van Kingdom Hearts je niet helpen eroverheen te kijken. Als Kingdom Hearts je een interessante game lijkt raad ik aan 1.5 Final Mix uit te proberen, want het is de moeite waard geprobeerd te hebben.

4,5*

Zeven jaar geleden ben ik op de PS3 aan Kingdom Hearts: Final Mix begonnen met de intentie om de hele serie door te spelen. Om een of andere reden is het daar nooit van gekomen en dat bleef toch een beetje knagen. Gisteren heb ik de game nogmaals uitgespeeld op de PS4 en het was een vermakelijke rit.

De Disney werelden en personages zijn de voornaamste redenen waarom ik aan de serie wilde beginnen. Op dat gebied stelt Kingdom Hearts zeker niet teleur, want je hebt een afwisselend pallet aan werelden om te verkennen. De dynamiek tussen Sora, Donald en Goofy vind ik zeer geslaagd en toverde vaak een lach op mijn gezicht.

Het algehele verhaal is... Tja, laat ik het zo zeggen: als ik een euro kreeg voor iedere keer dat de woorden 'darkness' en 'heart' voorbij komen, was ik nu miljonair geweest. Hier begon ik me tegen het einde van de game wel wat aan te ergeren. Maar goed ik wist waar ik aan begon. Verder waren de Final Fantasy personages niet echt een toevoeging voor mij. Ik ken ze wel, maar ik heb niet zoveel met die serie.

De combat is vermakelijk, maar mist wat diepgang. Naar mijn idee was het merendeel van de magie vrij nutteloos en was het veel handiger om gewoon met je Keyblade overal tegenaan te meppen. Ik heb eigenlijk alleen Cure en Aero veel gebruikt en heel soms Thunder. Voor de rest was het gewoon op de X-knop rammen tot je erbij neervalt.

Een andere kritiekpuntje ligt bij het design van de levels. Ik heb er geen problemen mee dat het allemaal kamers zijn, maar in veel gevallen ben je constant aan het zoeken waar je nu precies heen moet om het volgende (verhaal) segment te starten. Hierdoor loop je soms wat doelloos rond. Gelukkig is de muziek heel erg tof. De pianomuziek in het hoofdmenu is prachtig en geeft me elke keer weer kippenvel.

Een leuke eerste (her)kennismaking met de Kingdom Hearts serie. Op naar Re: Chain of Memories. 3,5*