Yu-Gi-Oh! The Eternal Duelist Soul (2001)
Alternatieve titel: Yu-Gi-Oh! Duel Monsters 5 Expert 1
mijn stem
1 stem
Game Boy Advance
Card
single player / multi player
Ontwikkeld door Konami
Uitgegeven door Konami
Daag verschillende tegenstanders uit van het Yu-Gi-Oh universum. Tegenstanders zijn ingedeeld in tiers', die je vrijspeelt door elke tegenstander in de vorige tier een bepaald aantal keren te verslaan. Er zijn in totaal 819 verschillende kaarten waar je diverse decks mee samen kunt stellen. Denk strategisch na, win goede nieuwe kaarten om de meester der spellen te worden!
0
Fonzzz002 (crew)
geplaatst: 6 april, 20:58 uur
De laatste tijd ben ik weer Yu-Gi-Oh aan het afgaan zoals redelijk wat Cardmarket en DuelLogs videos kijken en de films weer zien. Hoewel het moderne Yu-gi-oh mij te complex is geworden, kan ik nog goed genieten van de oude regels.
Yu-Gi-Oh! The Eternal Duelist Soul geeft je een goede selectie aan kaarten die destijds vaak gebruikt werden, waar je veel risico’s en gokken mee moet nemen. De tegenstander kan elk moment boardwipe kaarten zoals Raigeki, Mirror Force of Harpie's Feather Duster gebruiken. Hierdoor moest ik het veel hebben van Magic Jammer en Seven Tools of the Bandit. Vingers gekruist dat mijn sterke bord kon blijven staan. Dit hield elk potje spannend en maakte het een opluchting wanneer ik vrij kon aanvallen zonder angst in een val te lopen.
Het is ook grappig om te zien hoeveel slechte kaarten er destijds waren: fusion monsters waren waardeloos ivm hoe moeilijk ze waren om te activeren en hoe zwak ze waren als ze op het veld zaten, de meeste equip of field spellcards doen barweinig en de alle health point gain kaarten zijn zinloos. Daarentegen zijn er ook overpowerde kaarten zoals Axe Of Despair die 1000 attack erbij doet, of Cyber-Stein die direct Blue Eyes Ultimate Dragon op het veld kan plaatsen. Het is een grappig contrast tussen nutteloze kaarten en overpowerde kaarten, waar weinig tussenruimte in zit.
De game laat je beginnen met een kleine selectie aan slechte kaarten, maar met elk duel kun je een pak openmaken. Zo kun je beetje bij beetje steeds een beter deck maken en is er altijd iets om naartoe te streven. Hier komt wel het probleem bij kijken dat, wanneer het deck zo goed als perfect is, je weinig reden hebt de game verder te spelen. Je moet dezelfde duelisten steeds opnieuw verslaan voordat er nieuwe vrij worden gespeeld, wat op den duur eentonig werd en ging vervelen.
Het is ook niet mogelijk om meerdere decks te maken, wat me ontmoedigde om met verschillende speelstijlen te experimenteren. Dat zou inhouden dat je uit je hoofd moet onthouden welke kaarten in elk deck zitten en je handmatig steeds de decken moest herstellen. Wat dat betreft is dit niet het meest ideale Yu-gi-oh deel om mee te beginnen.
Leuke nostalgische game die een goed kaartspel toegankelijk maakt. De game is nogal unbalanced, wat langzaam en eentonig, waardoor ik het niet boven games als Duel Links of Legacy of the Duelist zou aanraden. Maar als je vroeger de GBA games hebt gespeeld en de regels nog goed weet dan kun je hier een paar uur plezier aan beleven.
3*
Yu-Gi-Oh! The Eternal Duelist Soul geeft je een goede selectie aan kaarten die destijds vaak gebruikt werden, waar je veel risico’s en gokken mee moet nemen. De tegenstander kan elk moment boardwipe kaarten zoals Raigeki, Mirror Force of Harpie's Feather Duster gebruiken. Hierdoor moest ik het veel hebben van Magic Jammer en Seven Tools of the Bandit. Vingers gekruist dat mijn sterke bord kon blijven staan. Dit hield elk potje spannend en maakte het een opluchting wanneer ik vrij kon aanvallen zonder angst in een val te lopen.
Het is ook grappig om te zien hoeveel slechte kaarten er destijds waren: fusion monsters waren waardeloos ivm hoe moeilijk ze waren om te activeren en hoe zwak ze waren als ze op het veld zaten, de meeste equip of field spellcards doen barweinig en de alle health point gain kaarten zijn zinloos. Daarentegen zijn er ook overpowerde kaarten zoals Axe Of Despair die 1000 attack erbij doet, of Cyber-Stein die direct Blue Eyes Ultimate Dragon op het veld kan plaatsen. Het is een grappig contrast tussen nutteloze kaarten en overpowerde kaarten, waar weinig tussenruimte in zit.
De game laat je beginnen met een kleine selectie aan slechte kaarten, maar met elk duel kun je een pak openmaken. Zo kun je beetje bij beetje steeds een beter deck maken en is er altijd iets om naartoe te streven. Hier komt wel het probleem bij kijken dat, wanneer het deck zo goed als perfect is, je weinig reden hebt de game verder te spelen. Je moet dezelfde duelisten steeds opnieuw verslaan voordat er nieuwe vrij worden gespeeld, wat op den duur eentonig werd en ging vervelen.
Het is ook niet mogelijk om meerdere decks te maken, wat me ontmoedigde om met verschillende speelstijlen te experimenteren. Dat zou inhouden dat je uit je hoofd moet onthouden welke kaarten in elk deck zitten en je handmatig steeds de decken moest herstellen. Wat dat betreft is dit niet het meest ideale Yu-gi-oh deel om mee te beginnen.
Leuke nostalgische game die een goed kaartspel toegankelijk maakt. De game is nogal unbalanced, wat langzaam en eentonig, waardoor ik het niet boven games als Duel Links of Legacy of the Duelist zou aanraden. Maar als je vroeger de GBA games hebt gespeeld en de regels nog goed weet dan kun je hier een paar uur plezier aan beleven.
3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.