Life is Strange: Reunion (2026)

Wat moeten we van deze game denken? Het is een vervolg op Double Exposure, veruit de minste LiS game. Ook een beetje beledigend naar de fans destijds door bijna niks over de eerste game te zeggen. Schijnbaar hebben ze veel negatieve feedback gehad, want plots is Chloe dus weer in deze game aanwezig. Ben heel benieuwd hoe, want vele gamers hebben haar denk ik laten sterven in de eerste game zodat Arcadia Bay gered kon worden. Ik wel ieder geval. Het zorgt er wel voor dat ik weer interesse in deze Reunion heb maar ik blijf wel sceptisch. Deck Nine is ook bepaald geen Don't Nod in kwaliteit.

De eerste trailer oogt overigens wel aardig.

Moet Double Exposure nog eens spelen, maar nu weer eentje met Max (en Chloe). Tja, ik zie dan toch liever originele verhalen in het universum zoals True Colors. Ik vind het eigenlijk maar een zwaktebod dat ze na al die jaren voor de 2e keer terug gaan naar de originele personages. Nu wordt de serie enorm beperkt in mogelijkheden en moet alles maar gekoppeld worden.

Maar goed, ik laat mijn oordeel en menig maar wachten tot ik daadwerkelijk iets gespeeld heb. Hoewel mijn interesse niet echt hoog is.

Alweer Max en Chloe. Valt wel heel erg in herhaling. Ook ik had liever iets origineels gezien. Mijn interesse in Double Exposure is zelfs zo laag dat ik er nog niet eens aan begonnen ben. Wat me tegenvalt aangezien ik best een zwak voor het genre heb. Nu zal deze terzijnertijd ook wel aan de beurt komen maar na de prequel en het eerste seizoen was het voor mij wel genoeg - dan vond ik de Anthologie aanpak met in iedere reeks andere hoofdpersonages veel interessanter. En inderdaad. Deck Nine is qua vertelstijl net wat minder dan DontNod. Maar ik ben er wel zeker van dat Reunion ook wel in mijn verzameling zal belanden. Hoewel het niet op Day One zal zijn.

Ik heb plezier beleefd aan de eerste twee (Life Is Strange en Before The Storm) ondanks de wat mindere aspecten (Max een nogal onnozel, verwend kind en Chloe is vooral een vervelend kind). Game Sins heeft nog wat grappige filmpjes gemaakt over die twee games. Hierna ging Life Is Strange op een veel meer politiek activistisch geladen toer met de andere standalone delen en ben ik op basis van wat ik daarover hoorde en las afgehaakt. Ook ik loop niet warm voor nog een avontuur van Max en Chloe.

Had eigenlijk veel liever een Remember Me 2 gezien van Dontnod, ambitieus en groots maar ja...daar is die studio nu te klein voor vermoedelijk.

Nou ja tegenwoordig is het Deck Nine die Life is Strange doet. DontNod vind ik nog altijd best sterk met wat ze uitbrengen. (Overigens is die Climber game, Jusant, van DontNod). Banishers was best sterk. (wel op een gegeven moment opgegeven, maar pak hem zeker terug op. Vampyr was heel erg goed. En ook Lost Records Bloom & Rage was erg degelijk.

Maar Remember Me is wel een beetje een Hiddem Gem moet ik zeggen. Heb maar een kort stukje ervan gespeeld. Maar de world-building en het redelijk sterke verhaal trok wel meteen. (maar vanwege de backlog niet verder mee gegaan tot ik er echt zin in had). Blijkt dat veel mensen de game helemaal niet kennen. Wat zonde is. Want als 'eerste poging' van Dontnod als ontwikkelaar kan het zeker tellen imo.

Deck Nine...OK misschien is de reeks ook wel downhill gegaan sindsdien. Dontnod catalogus moet ik duidelijk nog eens goed bekijken ik kende de andere titels die je noemde niet. Remember Me had een vrij uniek ritmisch combat systeem wat voor sommigen net iets te repetitief was maar mij juist erg beviel. Verder echt episch opgezet met een Matrix achtige sci fi wereld.

Dat is wel een makkelijke manier om de consequenties die je keuzes hebben het raam uit te gooien. Hopelijk pakken ze dat netjes op in het verhaal want dit is ook niet echt een denderende oplossing wat mij betreft.

Het verpest sowieso de impact van de origjnele game als je dit door gaat voeren.

Life is Strange gaat richting een einde waar niemand om vroeg - Unpause

Best een interessant artikel.

(spoilers over LiS 1 en LiS Double Exposure zitten erin)

Ik wil de game eigenlijk wel meteen bij release halen, maar toch wacht ik even de reviews maar af of het full price waard is.

Donderdag de release, morgen de reviews. Ben heel benieuwd. Ik wil dit eigenlijk graag gaan spelen maar ik vraag me af of dit het volle bedrag waard was. Double Exposure was zo matig, dat deed wel pijn.

…
…
Geen idee of dit controversieel wordt om te zeggen, maar eigenlijk vind ik dit een schijtspel. Het is lastig om niet te veel weg te geven zonder overal spoilers tags te plaatsen. Lees de recensie niet als je blind de game in wilt gaan. Deze preek is lang geworden en onderaan staat een TLDR.

Na het tegenvallende Double Exposure wilde ik deze overslaan, maar de positieve reacties wekte te veel nieuwsgierigheid. Achteraf heb ik spijt deze een kans te hebben gegeven. Dit is waarschijnlijk mijn minst favoriete videogame vervolg die ik ooit gespeeld hebt.

Reunion en Double Exposure bestaan omdat LIS deel 1 daadwerkelijk goed was. Niet omdat ze nieuwe interessante ideeën hadden. Dit deel probeert hard gebruik te maken van je waardering voor het origineel, door Chloe en Max weer samen te zetten, hopend dat je liefde voor deel 1 je automatisch enthousiast maakt om hun weer te zien. Alleen zijn er ditmaal weinig scenes van hun samen: merendeels van de game zijn ze gescheiden en wanneer ze samen zijn, gaan de gesprekken vaak over logica van tijdreizen of over het mysterie ipv goede bonding momenten.

Het verhaal gaat grotendeels over een who done it mysterie ontrafelen: het mysterie over wie een brand veroorzaakt en wat kunnen ze doen om de schade te beperken. Het interesseerde mij allemaal gewoon niet. Je wordt op allerlei dwaalsporen gebracht die dieper ingaan op achtergronden van verschillende zijpersonages. Dwaalsporen die allemaal overbodig voor de uitkomst van het verhaal voelen. Er zijn wel 6 potentiële verdachten die allen een kleine en saaie bijrol hebben, waardoor er geen bevredigende onthulling mogelijk was, ongeachte wie de ware dader zou zijn. De conclusie was (zoals verwacht) ook heel anticlimactisch. Overigens kunnen de hoofdpersonages makkelijk de brand ontwijken door bv weg te gaan, maar ze kiezen steeds de domste opties die hun recht naar het vuur leiden. Alsof ze alles eraan deden om de ramp een tweede keer mee te maken.

Pas nu viel mij pas op hoe oninteressant de personages van Double Exposure eigenlijk waren. Ik was merendeels van dat verhaal compleet vergeten en kon van de personages niet meer zeggen wie ze waren, of wat ze in de vorige game precies deden. Het stond mij wel bij dat ik Safi geen leuk personage vond. In dit deel ga ik stappen verder: Safi is één van de meest onbedoeld, onuitstaanbare personages die ik in jaren heb gezien en op gegeven moment zat ik zelfs op haar te schelden. Ze is constant Max aan het fucken, manipuleren, liegen tegen haar, ze inbreekt bij Max, ze praat neer op Max wanneer Max mensen probeert te helpen, en ze is actief Max op dwaalsporen aan het brengen terwijl er levens op het spel staan. Dit doet ze lachend, alsof het allemaal geinig en charmant zou moeten. Safi bekritiseerd Max regelmatig met de logica dat de tijd terugdraaien dingen alleen maar slechter maakt, TERWIJL JE IN EEN REALITEIT ZIT WAARIN IEDEREEN ALLES HEEFT OVERLEEFT. Zowel Arcadia Bay, Chloe als Safi zijn er allemaal nog. Dit kritiek had sterk kunnen zijn mits Max Arcadia Bay had laten sterven voor Chloe, maar geziene iedereen springlevend is slaat dit ‘morele conflict’ nergens op. Ik heb nog nooit zo'n ongeloofwaardige 'vriendschap' gezien in een game.

In de finale manipuleert Safi zelfs Chloe en lokt ze Chloe naar een kamer die gaat affikken, wetende dat Chloe in gevaar is. Thanks Safi. Daarnaast eist ze dat Max iedereen laat doodgaan en met haar wegrent. Dit is het moment waarop een kwartje viel waarom ik Safi niet kan pruimen: Chloe is iemand om wie je leerde geven door veel tijd met haar te besteden, en ze drong aan om haar leven te offeren om Arcadia Bay te redden. Met Safi had je barweinig contact, ze doet kut wanneer je haar ziet en vervolgens EIST dat je iedereen laat sterven om met haar weg te rennen. Haar reis lijkt op papier hetzelfde als Chloe, maar in de praktijk is ze exact het tegenovergestelde. O.a. dat is waarom Chloe een goed character is, terwijl ik niets om Safi geef.

Eén van mijn meest gehate dingen die een vervolg kan doen is belangrijke dingen uit het origineel ontkrachten. Double Exposure deed dit al door te beweren dat beiden eindkeuzes naar dezelfde toekomst leiden, daarmee werd het grote keuzemoment van LIS1 van zijn impact ontnomen. Dit deel doet daar nog een paar scheppen bovenop door alles in zijn geheel terug te spoelen, Arcadia Bay terug te brengen, elk offer ongedaan te maken, de relatie weer terug te brengen naar vanouds en alles met een perfecte happy boog eindigt. Waarom maken ze niet meteen een vervolg op Last of Us waar blijkt dat Joels dochter nog leeft en iedereen gelukkig is? Of een God of War game waarin Kratos zijn vrouw en dochter teruggebracht worden, en alles super happy wordt? Als we toch bezig zijn met het ongedaan maken van impactvolle gebeurtenissen die de essentie van een verhaal vormen. Het is cringy fanfictie die geheel mist wat het originele einde goed maakte.

Er is een fucked up implicatie die in deze game wordt aangekaart en wordt gesuggereerd in één van de eindes. In het einde waarin Max terug in de tijd reist, om opnieuw te proberen iedereen te redden, wordt geïmpliceerd dat Chloe doorleeft zonder Max. In andere woorden: elke keer dat Max de tijd terugdraait ontstaat er een nieuwe tijdlijn en de realiteit die zij verlaat gaat door zonder haar. Beeld je nu alle keren in Life is Strange wanneer Max de tijd terugdraait, ze voor andere mensen ineens verdwijnt en de wereld doorgaat met alle gevolgen van dien. Leuk. Ik was al bang om het origineel te herspelen uit angst dat het niet meer zo goed is als ik mij herinner, en Double Exposure de impact van het einde heeft verzwakt. Reunion heeft mogelijk heel het hoofdverhaal beschadigd door dit detail toe te voegen, wat het terugdraaien van de tijd (waar heel dat spel om draait) een andere betekenis geeft. Het is existentiële horror geworden.

Er zaten een paar goede scenes in. Voornamelijk de scene dat Chloe en Max elkaar voor het eerst weer zien na jaren gescheiden te zijn. En de scene dat ze samen op de bood zaten. Ik had veel meer van dit soort scenes willen zien, waarin ze niet je waardering voor scenes uit het origineel blijven uitmelken, maar ze nieuwe bonding momenten geven. Iets nieuws om je tanden in te zetten dat laat zien dat deze twee nog steeds goed zijn samen. Visueel is dit een fijn spel om naar te kijken en de acteurs doen het goed. Jep. Dat is zo’n beetje al het positieve dat ik over Reunion wil zeggen.

TLDR: Ik ben in geen jaren meer zo dusdanig gefrustreerd geraakt bij het spelen van een game. Vond dit een saaie, overbodige fanfic die niet snapte wat deel 1 goed maakte. Het ontkracht het origineel, mysteries zijn oninteressant, nieuwe personages zijn vergeetbaar, geen boeiende morele conflicten of lastige keuzemomenten (buiten het allerlaatste keuzemoment), Safi is het meest onbedoeld irritante personage dat ik in jaren heb gezien en het einde is mij te zoetsappig en fan-fictiony. Deze reeks had imo bij True Colors moeten stoppen. Laat goede standalone verhalen toch eens met rust ipv al het uitmelken dat steeds wordt gedaan.

1,5*

Ik sla je review effe inhoudelijk over tot ik de game binnenkort zelf uit heb, maar je cijfer schrikt wel wat af. Nou was Double Exposure erg zwak maar deze krijgt juist weer behoorlijke reviews.

Ben benieuwd dan, zonde. De reeks is wel te ver uitgemolken.

Ben benieuwd naar jou reactie. Van hetzelfde geld kunnen de meeste andere de game goed waarderen en blijk ik de controversiële uitschieter te zijn.

We zaten bij DE aardig op een lijn geloof ik, dus ik vrees het ergste voor deze. Mijn enige bonus is dat ik erg uitkijk naar Chloe + Max weer samen in een verhaal.

Als ik het zo lees is het precies waar ik bang voor was bij de vorige. Ze kunnen life is Strange niet los zien van Max en Chloe. Waardoor je dus zoals je al zegt enorme fanfiction krijgt die nergens op slaat en het oorspronkelijke verhaal onderuit helpt.
Jammer want met True Colors lieten ze zien wel toffe losstaande verhalen neer te kunnen zetten. Denk dat ik deze 2 wel een keertje voor een bodemprijs in een sale haal ofzo.

Waarom kan dat niet? Volgens mij waren games als LiS 2 en TC best geliefd. Slechts DE werd afgekraakt, die was gewoon slecht geschreven en deed inderdaad geen eer aan het oorspronkelijke verhaal. Daar maakten ze mij ook pissig mee. Maar ik kan prima leven met een eventueel volgend deel zonder Chloe en/of Max. Overigens mogen ze van mij wel effe nu vijf jaar stoppen met de reeks, daar niet van.

Manny Calavera Het kan prima, maar de studio kan dat blijkbaar niet. Dontnod was heel duidelijk toen ze deel 2 maakte. Het verhaal van Max & Chloe was klaar. Maar met de games van Deck Nine draait alleen True Color niet om Max (en Chloe). dat is jammer want ze proberen te blijven teren op oude successen ipv nieuwe verhalen te brengen. Wat in mijn optiek veel interessanter is in dit geval.
Eens dat ze wel een jaartje of 5 mogen stoppen.

Die aanpak had ook mijn voorkeur. Liever een anthology reeks dan steeds dezelfde karakters. Al was het bijvoorbeeld een aardig idee geweest om de hoofdkarakters van diverse afleveringen samen te brengen met een soort van...weet ik het...conspiracy / government klopjacht. Of zoiets.

Ze proberen erg op de Chloe en Max lore te liften met diverse vervolggames ja. Al is dit de eerste waarin beiden weer samen zijn. LiS had inderdaad niet echt een vervolg nodig, maar ondanks alles ben ik toch benieuwd.