High on Life 2, het vervolg dat eigenlijk niet nodig was en waar men niet massaal om vroeg maar dat er toch kwam. Een vervolg dat precies de dingen doet waar je bij vervolgdelen aan denkt. Het is groter, met meer mogelijkheden, bombastischer en vooral meer van hetzelfde. Of je dat positief vind mag je zelf bepalen, maar mij ging het na een hele leuke start een beetje tegenstaan.
Je speelt opnieuw de premiejager die in absurde werelden komt en zijn target om moet leggen in (creatieve) bossfights. Maar waar deel 1 dit verfrissend deel, daar voelt het hier gewoon teveel op een herhalingsoefening. Ja, er is een andere insteek (ze jagen nu ook op jou) maar het principe blijft eigenlijk hetzelfde. Waar de vorige game bekend om stond waren de weirde karakters en vooral de pratende wapens. Beiden zitten gelukkig nog in de game verwerkt maar het valt niet te ontkennen dat de humor vaker nietszeggend was dan erg geestig. Het beste deel is nog wel dat rond het cruiseschip, vooral de wijze waarop je jezelf aan boord weet te krijgen. De game is soms best wel origineel en creatief, maar het is jammer dat het dan weer snel verandert in simpele shoot outs en daar ligt nog steeds niet de kracht van deze games want het is wel heel eentonig ook al doen de wapens best verrassende dingen. Nieuw is wel dat je voortbeweegt op een skateboard, maar dat trok mij niet heel erg.
Grafisch snap ik ook weinig van de game. Bij vlagen is het vrij imposant en cool, maar er zitten ook een hoop zeer ongeïnspireerde stukken bij. Vooral dat level rondom de tovenaar werd echt heel snel behoorlijk irritant en zag er niet uit. Qua stemmen moet er natuurlijk iets worden vermeld over de afwezigheid van Justin Roiland, de bedenker van Rick and Morty en de topper van de vorige game als het pistool Kenny. Zijn scherpe analyses en oneliners miste ik hier behoorlijk. Maar los van dat zijn de andere stemmen best de moeite.
Maar ik moet nog wel eindigen met een vreselijke irritatie en dat zijn de hoeveelheid puzzels en raadsels. En dan vooral ook hoe langdradig en moeilijk ze soms zijn, waardoor je echt heel vaak uit de vibe van de game werd gehaald. Er is een stuk bij waarin je in iemands penthouse moet komen en daar kom je alleen maar na een hele lange klimtocht omhoog waarbij je tig puzzels met je wapens op moet lossen. Ik wilde soms nog net niet de controller door mijn tv smijten, zo vervelend was het. En helaas blijf je hier wel mee bezig tot het einde toe. Ik snap niet waarom ze de gameplay zo graag hebben willen rekken met deze dingen, want los van dit alles zijn de High on Life games juist simpel en makkelijk speelbaar. Het haalde bij mij ieder geval geregeld de fun uit mijn speelsessies.
De conclusie is dat deze game eigenlijk overbodig is. High on Life 1 was een prima tussendoortje, maar meer ook niet en deel 2 weet ook niet meer dan dat te worden. Het is dat ze op Gamepass staan, maar ik zou dit nooit los kopen. Voor Gamepass is het wel weer prima content, niet erg groots maar het houdt je een tijdje bezig.
Een 6,5je, maar dat is hier 3*