Silent Hill ƒ (2025)

Ziet er gaaf uit! Een geheel nieuw deel in de Silent Hill reeks die zich in Japan afspeelt. De remake van SH2 had wat vervelende combat die teveel van de ervaring ontnam, dus ik hoop ik dat hier verbeteren of de combat meer op de achtergrond zetten. Silent Hill f is iig op mijn pre-order lijst gezet.

Ik ben nog niet zo heel erg overtuigd. Ik denk dat dit veel met het hoofdpersonage en de setting te maken heeft. Het wijkt vrij ver af van het gegeven van Silent Hill en de backstory hiervan zoal de lore in eerdere delen word neergezet. Ziet er mooi uit, maar ik had tbh eigenlijk eerder het idee dat ik naar een nieuwe Fatal Frame zat te kijken dan naar een Silent Hill.

Gisteravond een paar uur gespeeld en de eerste indruk is iig positief . Wat me gelijk opviel is dat de moeilijkheid bestaat uit Story of Hard, en niets daartussenin. Eenmaal de eerste boss bereikt en dit is niet onterecht gebleken. Het vechtsysteem is vergelijkbaar met Dark Souls, moeilijkheid en al. Dark Souls-achtige gameplay gaat (tot zover) verrassend goed samen met survival horror. Door de stanima kun je niet erop los meppen, maar wapens kunnen ook niet vaak gebruikt worden zonder te breken. Je kunt maar 3 wapens tegelijk vasthouden en vijanden kunnen in no time je verslaan. Hierdoor voelde ik mij nooit machteloos, maar was ontmoedigt om daadwerkelijk alle confrontaties aan te gaan.

Gewoon uit nieuwschierigheid. En dat mag tussen spoilertags zo je wil. Maar wat is hier eigenlijk nog de link met SIlent Hill? Ik bedoel het speelt zich af in Japan en er is mist. Maar alle vorige delen hadden op de een of andere manier wel een link met het illustere stadje of personages die zich hierin bevonden - maar ik krijg hier (als ik de videos of de reviews bekijk) op geen enkele manier ook maar iets van een Silent Hill idee bij. Ik zie ook nergens nog het gebruik van de radio? Het puzzel gedeelte en de psychologische horror lijken me toch heel erg naar de achtergrond verdwenen? Ik bedoel ik zal hem vast wel eens opvissen in een sale maar er is niets maar dan ook niets dat ik nog kan associeren met Silent Hill. (...of zelfs bvb Fatal Frame). Of zit ik er nou ver langs met mijn aannames?

Van het enthousiasme van de eerste paar uur is niets meer over. Ik was eigenlijk gestopt voordat de aftiteling in beeld kwam, maar dit bleek 1 uur voor het einde te zitten dus pushde ik mezelf om nog het laatste loodje te doen. Hopend dat er misschien een gave laatste boss kwam oid. Dat bleek het niet waard te zijn en ik overweeg Silent Hill F zelfs een lager cijfer te geven dan eerst.

De korte versie van het kritiek is: eentonigheid. Zware en zware eentonigheid. Ik heb zelden een game gespeeld die zo krankzinnig vaak dezelfde 2 a 3 enemies bleef herhalen. Het was haast alsof ik een trol-game aan het spelen was: de speler verleiden met mooie beelden en intimiderende monsters, om ze vervolgens 10 uur lang op te sluiten met dezelfde paar vijanden. Tot het verre einde toe werd de 1ste enemy nog tientallen keren gebruikt. De poppen waren in het begin leuk, maar na 5 uur was de lol er volledig vanaf. Na 8 uur kwam het mij vierkant de neus uit en was het gameplezier volledig vervangen met frustratie.

De eentonigheid van het vechten is het enige waar ik vel negatief over ben, maar vechten is waar gevoelsmatig 90% van de gameplay om draait. Het spelen van Silent Hill F bestaat uit naar het doel op de kaart lopen en vechten. De enige reden om van het pad af te wijken is om items te vinden, die vervolgens gebruikt worden voor het vechten. Er zijn redelijk weinig puzzels (voor Silent Hills doen) en ze zitten ver uit elkaar.

Maar goed, ondanks dat deze minpunten de game naar een onvoldoende laten zakken, is het verre van een spel zonder charmes. Visueel is het zeer hoogstaand en soms fotorealistisch. Het is alsof je een toerist bent in een authentiek Japans dorp, waar je de cultuur kunt proeven. Monsters hebben gave designs en goede animaties, zoals de vreemde manier hoe ze bewegen. Vooral het geluidsdesign goed in elkaar zitten: monsters maken voetstappen en ik moest met regelmaat stilstaan om te checken of de voetstappen van mij kwamen of van iets anders.

Silent Hill F kiest voor een Dark Souls-achtig vechtsysteem: alle handelingen kosten stanima, vijanden (voornamelijk bosses) zijn genadeloos en kleine fouten kunnen hard gestraft worden. Je kunt weinig items en equipments vasthouden, waardoor ik soms aan het twijfelen was wat handig zou zijn. Haast alles is een risk VS reward systeem. Veel stanima gebruiken geeft je gelegenheid om flinke damage te doen, maar dan heb je geen stanima over om te dodgen. Met Sanity kun je de sterkste aanvallen doen, maar Sanity is ook nodig om counteraanvallen te doen waardoor het onverstandig is om sterke aanvallen te blijven spammen. Er zijn goede healing items die je kunt inleveren voor handige upgrades, maar dan heb je mogelijk onvoldoende healing items over om een moeilijk stuk te halen. Ik had niet het idee dat er een duidelijke beste strategie was en bleef experimenteren met risico’s.

Visueel top, gave designs en goede geluidsdesign. Besturing werkt voor het grootste gedeelte prettig en er zitten interessante risk VS reward elementen in de gameplay, maar al deze charmes maken de hersendodende, absolute shit copy-pasted gameplay niet goed. Vond dit de grote tegenvaller van het jaar.

1,5/2*

Het is een nieuwe richting zoals bv Resident Evil 7 een nieuwe richting op ging, en daarmee zijn inderdaad wat bekende elementen verloren gegaan, maar de essentie voelt (naar mijn mening) trouw genoeg aan Silent Hill. De horror draait vooral om trauma, psychologisch leed dat een fysieke vorm heeft aangenomen. Alle monsters die je tegenkomt hebben een zekere betekenis erachter zitten die betrekking heeft op het leven van Hinako. En soortgelijk als de andere Silent Hill games ben je geen vechter, maar een alledaags mens die gevechten met krachtige monsters moet aangaan. Het vechten heeft iets ‘klunzigs’, maar dat past juist bij het thema.

Prachtige visuals en een intrigerend verhaal, maar de gameplay stelt teleur. Er is weinig variatie in vijanden en een baas wordt tot vervelens toe hergebruikt. De trage, weinig bevredigende combat helpt niet. Puzzels variëren van creatief tot frustrerend. Al met al: een stijlvolle ervaring met gemengde gevoelens.

Ik neem aan dat je (of iemand anders?) dan ook niet de Game+ hebt geprobeerd? Volgens een artikel op Eurogamer zouden er significante nieuwe stukjes van de lore e.d onthuld worden bij een tweede echte playthrough?

Silent Hill f has done something to me no other game has managed in 40 years | Eurogamer.net

En neen ik rush nou niet meteen op Steam om hem te halen - het zal tot een sale onder de 20 euro moeten wachten. Maar ik ben eigenlijk wel benieuwd.

Het schijnt indd dat je het "ware einde" pas kunt krijgen bij een tweede playthrough (en geen red pills neemt). De boss battles van de andere eindes zagen er ook gaver uit dan die van de eerste playthrough. Van liefhebbers hoor ik goede dingen over de herspeelwaarde, maar ik was niet van plan het te proberen.