Ghost of Yōtei (2025)
mijn stem
4 stemmen
PlayStation 5
Action / Adventure
single player
Ontwikkeld door Sucker Punch
Uitgegeven door Sony
In dit vervolg op Ghost of Tsushima speel je de vrouwelijke samoerai Atsu die de persona aanneemt van ''The Ghost''. Het verhaal speelt zich af in 1603, 329 jaar na de gebeurtenissen uit de eerste game, en is gesitueerd rond de berg Yōtei op het Japanse eiland Hokkaido. Het verhaal van het spel gaat over wraak, en spelers hebben de mogelijkheid om invloed uit te oefenen op het verhaal en de keuzes van Atsu.
7
geplaatst: 7 november, 23:24 uur
Wat is 2025 toch een absurd goed gamesjaar zeg. Ik heb niet eens alle toptitels gespeeld, maar ik heb er toch al twee die ik op 4,5 ster beoordeling heb staan. Dat zijn Split Fiction en Donkey Kong Bananza, terwijl ik ook diverse titels een half puntje lager heb gegeven. Ik had niet meer verwacht dat er nog een extra kandidaat voor mijn game of the year 2025 zou komen maar Ghost of Yotei gaat absoluut mee doen en misschien zelfs wel winnen want dit was echt zo’n magistrale game.
Mijn favoriete soort games zijn over het algemeen verhalen singleplayer games waar ik me goed in kan leven in de hoofdrolspeler en waar ik gewoon erg graag wil weten hoe het allemaal afloopt. Uiteraard moet de gameplay ook blijven boeien en afwisseling bieden, iets waar voorganger Ghost of Tsushima maar deels in slaagde. Dat was een fenomenale game met een heel boeiend verhaal en lekkere actie, maar zo halverwege die game was ik wel klaar met alle extra content dat nogal eentonig werd en ging de focus op de main story. En daar zit het verschil met Yotei, want ondanks dat die game veel groter is (Tsushima speelde ik in zo’n 30 uur uit en hier ben ik ver over de 50 uur al) is er zoveel meer te doen en is de extra content zoveel leuker om te spelen. Dit varieert van bounty hunter spelen tot het ontdekken van altaren na lange klimmen en ook help je wolven in nood of zoek je vossennesten en nog veel meer. En net als in de grote Rockstar-titels als GTA en Red Dead Redemption gebeurt er ook tijdens je tocht gewoon heel veel en krijg je constant de kans om ergens op in te gaan om iets voor iemand te doen. Dat zou ik laten lopen als het niks aan was, maar hier is het schrijfwerk gewoon echt flink beter geworden en was ik er constant mee bezig. Sterker, ik heb nog een aantal dingen open staan die ik na het uitspelen van de main story dit weekend nog even af ga ronden.
Maar waar Ghost of Yotei echt mee uitblinkt is de ongelofelijke Japanse sfeer en vibe in beeld brengen. Dit deed Tsushima ook al zeer goed, maar Yotei overtreft die game op elk gebied. De wereld is enorm groot, prachtig vormgegeven en wonderschoon om doorheen te hollen op je paard. De map is kleurrijk en de gebieden hebben allemaal een eigen thema van gekleurde bomen tot sneeuw en van rijstvelden tot hoge bergen. Het voelde als een feestje en pas later in de game ging ik een beetje gebruik maken van fast travelen omdat je wel geregeld weer jezelf ergens moest melden aan de andere kant van de map. Wat een flinke verbetering vergeleken met Tsushima is, is de levendigheid. De wereld zit vol met dorpjes, rondtrekkende mensen, maar vooral ook met dieren. Regelmatig zie je grote groepen paarden of herten rennen, tref je beren en vliegen vogels langs je heen terwijl je langs prachtige paarsgekleurde bomen rent of door mooie witte bloemenvelden. Ik vind dat gigantisch sfeervol en na tientallen uren zat ik nog te genieten. Dat deed ik trouwens ook bij dit klassieke Japanse verhaal rondom Atsu, een vrouw die wraak neemt op de zes Yotei Six leden die haar ouders gruwelijk hebben vermoord. Je jaagt ze op en uiteindelijk krijg je je momenten met hen. Het is een klassiek verhaal rondom zaken als wraak, eer, familie, loyaliteit, vriendschap en ook twijfels over je keuzes. Het is niet heel verrassend geschreven, maar het greep me tot de laatste missie wel bij de keel. De karakters zijn gewoon erg overtuigend geschreven en visueel komt alles zo vreselijk mooi in beeld met geweldige cut scènes en met prikkelende muziek. Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat er ooit nog een game komt die het Japangevoel nog beter weet te tonen.
Of Yotei dé game voor iedere gamer is weet ik niet, het lijkt natuurlijk erg op de voorganger en beide games doen sowieso geen vernieuwende dingen al vind ik het gebruik van de touchscreen-opties van je PS5-controller wel heel fijn, met het maken van tekeningen, het bereiden van eten of het spelen op je shamisen. Damn, wat oogt het super en wat speelt de game lekker. Zelfs na vele honderden Saito-leden af te hebben geslacht is het nog zo fijn om te vechten met een wapenset en combopakket dat uitgebreider dan ooit is. Atsu is gewoon heel erg bad ass, maar ook menselijk. Tsushima was echt een goede game, maar Yotei gaat echt ver over die game heen. Heb je iets met dit soort titels, laat Yotei dan zeker niet liggen.
4,5*
Mijn favoriete soort games zijn over het algemeen verhalen singleplayer games waar ik me goed in kan leven in de hoofdrolspeler en waar ik gewoon erg graag wil weten hoe het allemaal afloopt. Uiteraard moet de gameplay ook blijven boeien en afwisseling bieden, iets waar voorganger Ghost of Tsushima maar deels in slaagde. Dat was een fenomenale game met een heel boeiend verhaal en lekkere actie, maar zo halverwege die game was ik wel klaar met alle extra content dat nogal eentonig werd en ging de focus op de main story. En daar zit het verschil met Yotei, want ondanks dat die game veel groter is (Tsushima speelde ik in zo’n 30 uur uit en hier ben ik ver over de 50 uur al) is er zoveel meer te doen en is de extra content zoveel leuker om te spelen. Dit varieert van bounty hunter spelen tot het ontdekken van altaren na lange klimmen en ook help je wolven in nood of zoek je vossennesten en nog veel meer. En net als in de grote Rockstar-titels als GTA en Red Dead Redemption gebeurt er ook tijdens je tocht gewoon heel veel en krijg je constant de kans om ergens op in te gaan om iets voor iemand te doen. Dat zou ik laten lopen als het niks aan was, maar hier is het schrijfwerk gewoon echt flink beter geworden en was ik er constant mee bezig. Sterker, ik heb nog een aantal dingen open staan die ik na het uitspelen van de main story dit weekend nog even af ga ronden.
Maar waar Ghost of Yotei echt mee uitblinkt is de ongelofelijke Japanse sfeer en vibe in beeld brengen. Dit deed Tsushima ook al zeer goed, maar Yotei overtreft die game op elk gebied. De wereld is enorm groot, prachtig vormgegeven en wonderschoon om doorheen te hollen op je paard. De map is kleurrijk en de gebieden hebben allemaal een eigen thema van gekleurde bomen tot sneeuw en van rijstvelden tot hoge bergen. Het voelde als een feestje en pas later in de game ging ik een beetje gebruik maken van fast travelen omdat je wel geregeld weer jezelf ergens moest melden aan de andere kant van de map. Wat een flinke verbetering vergeleken met Tsushima is, is de levendigheid. De wereld zit vol met dorpjes, rondtrekkende mensen, maar vooral ook met dieren. Regelmatig zie je grote groepen paarden of herten rennen, tref je beren en vliegen vogels langs je heen terwijl je langs prachtige paarsgekleurde bomen rent of door mooie witte bloemenvelden. Ik vind dat gigantisch sfeervol en na tientallen uren zat ik nog te genieten. Dat deed ik trouwens ook bij dit klassieke Japanse verhaal rondom Atsu, een vrouw die wraak neemt op de zes Yotei Six leden die haar ouders gruwelijk hebben vermoord. Je jaagt ze op en uiteindelijk krijg je je momenten met hen. Het is een klassiek verhaal rondom zaken als wraak, eer, familie, loyaliteit, vriendschap en ook twijfels over je keuzes. Het is niet heel verrassend geschreven, maar het greep me tot de laatste missie wel bij de keel. De karakters zijn gewoon erg overtuigend geschreven en visueel komt alles zo vreselijk mooi in beeld met geweldige cut scènes en met prikkelende muziek. Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat er ooit nog een game komt die het Japangevoel nog beter weet te tonen.
Of Yotei dé game voor iedere gamer is weet ik niet, het lijkt natuurlijk erg op de voorganger en beide games doen sowieso geen vernieuwende dingen al vind ik het gebruik van de touchscreen-opties van je PS5-controller wel heel fijn, met het maken van tekeningen, het bereiden van eten of het spelen op je shamisen. Damn, wat oogt het super en wat speelt de game lekker. Zelfs na vele honderden Saito-leden af te hebben geslacht is het nog zo fijn om te vechten met een wapenset en combopakket dat uitgebreider dan ooit is. Atsu is gewoon heel erg bad ass, maar ook menselijk. Tsushima was echt een goede game, maar Yotei gaat echt ver over die game heen. Heb je iets met dit soort titels, laat Yotei dan zeker niet liggen.
4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.