Grand Theft Auto: Vice City (2002)

Als fan van mobster films lag deze game perfect in mijn straatje. Ik heb me dan ook zeer vermaakt met Vice City destijds en met name het feit dat Rockstar eens niet het 'standaard script' volgde voor een GTA-deel sprak me enorm aan.

Ik heb behalve GTA5 alle GTA's inmiddels gespeeld. Deze vond ik met afstand de moeilijkste. Heb meerdere keren van frustratie mijn controler in de hoek willen smijten en willen stoppen. Toch heb ik hem nu uitgespeeld. Dwz alle levels. Het was een super verslavende game. Bij de moeilijke levels heb ik vooral de helicopter gebruikt. Heel handig bij veel levels die eigenlijk met een auto of motor gespeeld horen te worden. Het XBOX schijfje deed het prima in mijn XBox 360.

Inmiddels alweer een tijdje heruitgebracht voor de PS4 en heb ik vroeger ooit een stukje van dit deel gespeeld maar na een bepaalde helikoptermissie nooit meer aangeraakt en doorgegaan met de latere delen van deze reeks.
Nu maar weer eens geinstalleerd op mijn PS4 (hij was in de aanbieding) en zoals elke GTA is ook deze erg vermakelijk en ik blijf er uren in steken zoals met de andere delen.

Helaas heeft Rockstar er niks aan gedaan om alle glitches uit deze PS2-game uit te halen, want de game zit er vol mee.
De game is bij mij al 2 keer zomaar afgebroken, 1 missie deed het opeens niet, na het resetten van mijn PS ,toen weer wel, dus hiervoor 15 euro vragen is mij beetje te veel van het goede.

De besturing moet je (weer) aan wennen want ja, het besturen van je voertuigen voelt nu de dag allemaal wat krakkemikkiger aan, maar vooral het schieten is een drama, normaal richten is niet te doen met deze auto-aim en typische besturing uit 2002.

Ik ben nooit echt een groot fan van geweest van deel V omdat het voor mij allemaal een beetje Te was; veel explosies en high-tech gedoe maar met weinig karakterontwikkelingen want ik ook heb met dit deel.

Veel speedboot,helikopter,radiografische bestuurbare vliegtuigjes en dergelijke aan missies, dat betreft lijkt het een beetje op een voorloper van Watch Dogs, maar echt inhoud zie niet echt in dit deel.
De rest van de missies ben ik ook niet zo onder indruk (ookal hou ik er rekening mee dat dit deel met GTA III pas het begin was), vrij standaard allemaal en het hele verhaal gaat van hak naar tak en alle personages worden zonder introductie in het plot gedrukt zoals die vreemde zwarte vrouw met die grote borsten.
Maar ik vond sommige personages zoals Diaz dan weer wel heel grappig.

Plus ik mag deze Tommy Vercetti wel, in plaats dat ik moderne criminelen krijgen als Franklin of pussies als Michael met schuldgevoelens en dergelijke krijg ik weer een personage die alles doet voor geld en meedogenloos is.
En met hem wil ik ook echt alleen maar schade aanrichten, met Tommy rijd ik over iedereen heen, man/vrouw/politie of geen politie, gewoon omdat zijn personage gewoon uitstraalt: I don't care.
Ray Liotta is ook een geweldige keuze voor zijn stem.

De soundtrack heb ik 1 woord voor: STEENGOED !!!
Ongelooflijk, ik dacht dat deel IV mijn favoriet qua muziek was, maar Vice City overtreft dat in alle fronten.
Elke song die gekozen is voor deze game is gewoon perfect, als de muziek niet zo goed was geweest dan had ik waarschijnlijk veel minder uren aan deze game besteed.
Elke song is heerlijk om in de avonduren over de weg te cruisen naar je bestemming in de GTA-wereld.
Dat betreft is deze game wel de ultieme zomer game want de muziek is werkelijk subliem gekozen.

Ook vond ik de ouderwetse telefoonbelletjes via de payphones een leuke toevoeging net zoals in het eerste deel uit 1997, ookal had ik wat meer referenties behalve de muziek uit de jaren 80 willen zien.

Best een leuk deel maar eerlijk gezegd vind ik zelfs de fel bekritiseerde Liberty City Stories beter dan dit deel, zonder de muziek had ik deze game een halve ster minder gegeven.

Goede game, zeker voor zijn tijd (2002), met originele missies later in de game en zeker baanbrekend voor zijn tijd maar een tikje overschat naar mijn mening.
Het verhaal rondom Tommy is prima, maar ik vond belangrijke personages zoals Rosenberg en Lance Vance bijzonder weinig in de game voorkomen terwijl het verhaal/internet doet of ze zo'n grote rol in dit deel vertolken.
Plus ik vond die hele plottwist een beetje uit het niets komen en dat heb ik wel met meer bijpersonages die in de game voorkomen, die zonder introductie of wat dan ook opeens een grote rol spelen ( en in het leven van Tommy) en zo ook weer weg zijn. (Die zwarte dame,Cortez,die oude man van de taxicentrale,Lance enz.)
Plus ik vond de radiogesprekken een beetje tegenvallen en ik begrijp niet waarom die Lance Vance zo populair is want ik vond hem bijzonder irritant en behalve Lamar uit deel 5 kan ik geen vervelender personage dan hem bedenken.
Pluspunten van de game ten opzichte van de latere delen is absoluut het ontbreken van een GPS, gewoon zelf zoeken zoals het hoort en geen paars lijntje volgen wat jou de weg leidt en de moeilijkheidsgraad van sommige missies die hoger ligt dan de gemiddelde GTA.
Ik hoor iedereen over die Demolition Man-missie hoe erg die was; ik vond die nog meevallen; de missies waar je RC Plane op een paar boten en een rijdende auto moet droppen vond ik veel moeilijker of die missie waar je meter moeten vullen met rampagen binnen 2 minuten.
Met al een erg goede GTA maar eerlijk gezegd hoop ik dat deel 6 niet in Vice City gaat plaats vinden.

Ik heb net dus weer lekker Grote Autodiefstal: Ondeugdelijke Stad zitten spelen.

Ik heb nu iets vreemds meegemaakt dat ik graag even met jullie deel.

Ik had dus Ricardo Diaz vermoord, zijn villa overgenomen, alle missies van die villa gedaan, Cortez en Avery met al het mogelijke geholpen, één telefoonmissie gedaan (dus lang niet allemaal) en verder een paar bedrijven opgekocht en daarvan alle missies gedaan. Deze bedrijven zijn:

- Dat autobedrijf, Sunshine Auto.
- IJsjesbedrijf, Mr. Whoopee
- Filmstudio
- Bootbedrijf / minihaven
- Kaufman taxi's.
- Drukkerij.

Wat ik NIET gedaan heb, is:
- Die danstent kopen en daarvan alle missies doen, zoals het beroven van de bank.
- De Cubanen helpen met het vermoorden van negers. Ik ben nog nooit bij dat café geweest.
- De negers helpen met het vermoorden van Cubanen. Ik ben nog nooit bij die dikke negerin geweest.
- De band Liefdesvuist helpen. Ik ben hier nog niet geweest.
- De missies van de motorclub voltooiden. Ik ben hier ook nog niet geweest.
- Phil redden (ik heb hem überhaupt niet gezien in het spel, want de danstent Maliboe is niet eens van mij)

En ondanks het feit dat ik nog in de verste verte nog niet klaar was met het uitspelen van het spel, word ik opgebeld door mijn paniekerige advocaat om bij de drukkerij te komen. Daar blijken maffialeden van Sonny Forelli de boel te hebben bestolen, waarna ik al die maffialeden die onderweg waren naar mijn andere bedrijven moest uitschakelen, waarbij Tommy Vercetti nog dingen riep zoals: "Zeg tegen Sonny dat hij weg moet blijven!" en "Deze stad is van mij, niet van Sonny Forelli!"

En kort daarna werd ik weer opgebeld door die advocaat om bij het voormalige huis van Ricardo Diaz te komen, waarna de missie "Hou jouw vrienden dichtbij" begon.

Hoe kan dit? De vorige keer dat ik dit spel uitspeelde, was "Hou jouw vrienden dichtbij" de allerlaatste missie van de verhaallijn.

Heb ik hiermee een fout ontdekt in het spel? Kan ik met deze informatie een wereldrecord breken met een speedrun van dit spel? Of hoort dit zo en hoort "Hou jouw vrienden dichtbij" helemaal niet persé de laatste missie van het spel te zijn?

De aftiteling begon wel toen de missie "Hou jouw vrienden dichtbij" voorbij was, wat een teken is dat dit wel degelijk de laatste missie is of hoort te zijn, terwijl ik in werkelijkheid nog lang niet alle missies gedaan had.

Het meest voor de hand liggende lijkt me dat die dingen optioneel zijn dan en niet per definitie onderdeel van de hoofdlijn.

Dat ze zoals deze niet meer gemaakt worden staat buiten kijf maar verder wie zal het zeggen aangezien het toch weer even een tijdje terug is en weinigen hier nog steeds serieus aandacht aan besteden.

Zoals bij alle open werelden inmiddels standaard is er sowieso nog een hoop te doen nadat de aftiteling langs kwam rollen maar verder zou ik het ook bepaald niet met zekerheid kunnen zeggen.

Misschien nog maar een keertje van voor naar achter doorlopen of een andere versie op een ander systeem proberen en kijken of het dan nog zo is.

Zou ik doen dan als ik jou was.

Trailer werkt bij mij niet, werkt het in Nederland?

Nee Grovonion, ik kan hem ook niet zien.

Bij mij werkt ie wel

Van sommige andere spellen die ik meer dan 15 jaar geleden speelde heb ik hooguit vage herinneringen, maar de plattegrond van Vice City is net zo in mijn geheugen gebrand als de fietsroute naar school, de tracklists van de radiostations ken ik net zo goed als die van mijn eerste CD’s. Nu ik Vice City weer eens heb opgepakt blijkt de “sense of time and place” van dit spel nog steeds ongekend, net als bijv Kamurocho of Dunwall nu eens niet alleen een virtuele omgeving, maar een echte virtuele wereld. Maar terwijl je je in Vice City nog altijd in een jaren ’80 misdaadfilm waant, is de echte wereld natuurlijk niet stil blijven staan. De stad heeft nog genoeg bezienswaardigheden, maar de gameplay is inmiddels wel ingehaald. Op een handvol inventieve missies na kom je vaak voor dezelfde problemen te staan, waar je vaak dezelfde oplossing voor gebruikt. Uiteindelijk blijkt er achter de prachtige plaatjes weinig diepgang verborgen. Voor een man als Tommy Vercetti is dat ongetwijfeld geen probleem, maar voor een plek in mijn top 10 is dat te weinig. 3*

Als je houdt van gangterfilms als Scarface, Carlito's Way en tv series als Miami VIce, dan is dit het spel voor jou! Grand Theft Auto Vice City is een enorme verbetering tegenover zijn voorganger GTA III. Niet zozeer wat gameplay betreft, maar wel de graphics, de humor en de ongelooflijke soundtrack. Volgens velen heeft dit deel de beste muziek van de hele GTA serie. Golden Oldies uit de jaren '80 (Blondie, The Human League, Kim Wilde, Spandau Ballet, Michael Jackson, Kate Bush enz.).

Sommige missies (zoals die met de RC helikopter) zijn erg moeilijk en frustrerend, en het spel heeft nog andere problemen zoals de camera die naar eerste persoon overgaat als je wil rondkijken (net als in GTA III), je kunt nog steeds niet zwemmen of ergens op klauteren, de auto-aim kiest soms de verkeerde persoon uit, auto's schieten veel te snel in brand. En er is geen multiplayer optie, die zou pas komen met de opvolger GTA San Andreas.

''You took fifteen years from me, Sonny, and now I'm gonna make you pay!''

Ik heb afgelopen weken GTA Vice City: Definitive Edition gespeeld, als voorbereiding op GTA 6 waar we dit najaar natuurlijk met de hele wereld van gaan genieten. De GTA Trilogy had ik al een paar jaar in huis, maar verkeerde echt in waardeloze staat waarna Rockstar dit eind 2024 heeft gerepareerd en het weer leek qua vibe op de oude delen. En toen kreeg ik er wel weer zin in om dit eens goed te spelen. Eind vorig jaar heb ik GTA III al gespeeld, die was best oké maar wel duidelijk een hele oude game en niet alleen visueel. Je had een zwijgende hoofdpersoon, de missies waren kort en simpel en Liberty City was leuk maar wel grauw. Het was zeker geen briljante game, maar bizar genoeg kwamen ze een jaar later al met Vice City en die game doet eigenlijk alles veel beter dan de voorganger. En gelukkig heeft de Definitive Edition nu in deze vorm bijna dezelfde ervaring geboden, ik heb hier zo ontzettend van genoten zeg.

Destijds heb ik de game enorm veel gespeeld, maar de kwart eeuw jongere ik vond het destijds vooral heel gaaf om met de motor langs de stranden van Vice City te rijden met 80’s hits als Toto - Africa op de achtergrond en af en toe een missie te doen. En raad eens, dit is nog steeds hartstikke gaaf om te doen. Maar ik wilde nu ook wel eens de game echt spelen qua verhaal, destijds ben ik denk ik tot halverwege gekomen maar meer ook echt niet want de game was echt wel pittig qua besturing. Nou merkte ik tot mijn blijdschap dat ze in deze versie de besturing wel echt hebben aangepakt want het schiet, stuurt en vliegt allemaal veel beter. Niet perfect, nog steeds doen andere wagens de gekste dingen en pingpong je soms bij een botsing alle kanten op en ook mikken met schieten is niet altijd makkelijk, maar het is nu echt beter te doen. Wel enorm vervelend blijft dat auto’s veel te makkelijk in brand vliegen en ontploffen. Maar dat het hier echt beter gaat merk je ook in de missies want een aantal die bekend staan als ongelofelijk frustrerend en moeilijk zijn hier best wel goed te doen. Wel enorm frustrerend is dat je in een missie geen checkpoints hebt. Dood = opnieuw beginnen en dat was soms echt vloeken.

Denk aan Demolition Man, waar je met een mini-heli bommen in een gebouw moet plaatsen. Was nu prima te halen. Er zitten wel echt vervelende momenten in, zeker Cop Land (blaas een winkel in het winkelcentrum op en ontsnap met de halve Vice City politie achter je aan) was klote. Al is het allemaal wel fijner als je de Vercetti Villa bezit met een helikopter op het dak. Dat ding heeft me bij een paar missies echt gered want als je vier of vijf sterren achter je aan krijgt ben je meestal de lul, of je moet snel je eindpunt vinden of een spray shop in kunnen rijden. Halverwege de game is je “’beklim de misdaadladder’’ fase wel voorbij en breid je je imperium uit door allerlei bedrijven te kopen en daar missies voor te doen. Er is dan meer creativiteit en humor en dat doet de game goed. Ook diverse zijmissies zijn best geestig, zoals met de muziekband. Maar Vice City blijft qua plot natuurlijk een ode aan de klassieke misdaadfilms, er zitten zoveel knipogen in en dat doen ze gewoon goed.

Maar de grote aantrekkingskracht bij Vice City zit ‘m gewoon in de vibe en sfeer. De stranden, de diverse wijken van Vice City, de heer-lijke 80’s muziek en radiogesprekken (waarbij het enorm jammer is dat een aantal bekende nummers uit de Definitive Edition zijn gehaald wegens rechten) en de fijne felle kleuren die deze game typeren. Dat is het grote verschil met GTA III, daar was de sfeer donker en grauw. Hier straalt de game en mij bevalt dit echt veel beter. En Tommy Vercetti is gewoon een iconisch GTA karakter met zijn opvallende shirtje. Ik heb er een uur of 25 over gedaan om de game uit te spelen, maar er staan nog wel missies open die ik misschien later nog eens ga proberen. Het was ieder geval een feestje om weer terug te keren na een kwart eeuw en veel van de map herkende ik meteen weer. Het uitspelen maakte me best even trots, toch weer een klassieker die ik nu echt helemaal door heb kunnen spelen.

En nu binnenkort lekker starten met GTA San Andreas, ook al zo’n game waar ik graag weer naar terug wil keren. En dan ben ik helemaal klaar voor komend najaar.

4,5* blijven staan