Nobody Wants to Die (2024)

Gamekings review

Moet zeggen dat het me best interessant lijkt. Niet echt een game die ik op het oog had.

Leek me sowieso een van de interessantere nieuwe Indie titels. Zeker omdat het sowieso weer een Cyberpunk titel is. Weinig hype of nieuws aan voorafgegaan maar het verhaal en de sfeer die worden neergezet zijn erg sterk.

Wonderschone would-be classic...

De game ziet er supermooi uit, zowel graphics als design zijn echt top notch en alles is ontzettend sfeervol. Echt elke scene is screenshot material. Hij neemt inspiratie van m'n favz in het genre en schotelt een lekker donkere dickian sci-fi wereld voor, met een immer actuele eat the rich twist, waarin de toekomst al doomed was in the past. The empire never ended, wat bloedlijnen was is nu enkel codelijnen geworden.

De timeloop detective gameplay is smooth, heen-en-weer spoelen tussen tijdlijnen voelt erg lekker, de deathscenes zijn lekker elaborate en de cause/culprit achterhalen met rewind powers is erg cool. De evidence board puzzle houdt de case conclusies mooi overzichtelijk. En de adventure secties daarbuiten zijn niet alleen walk en talks, maar coole interactive set pieces, met veel sfeerverhogende rook-rust momentjes en mandatory moonlit monologues...

Soundtrack is perfect passend, voice work ranging van goed tot great, en hij bleef balanced performen in quality mode. Extra shout-out naar de super-slomo headshot slorps en skincrisper tech. Gewoon een perfect gepolished product, indrukwekkend voor een eerste game van deze scope.

Waarom dan slechts 3*? De game zit nota bene smack dab in 't midden van m'n overlapping interest zones! Er zijn zero flaws te ondekken en hij punched dik boven z'n weightclass, easily approaching triple A...

Dat komt voornamelijk doordat 't verhaal en chars me maar niet wisten te pakken, de detective gameplay té gestroomlijnd is, en de wereld iets te fragmentarisch en als pastiche van obvious invloeden aanvoelt.

Zoals de namen van de chievos bevestigen draagt de game z'n inspiratiebronnen op z'n sleeve. Het verhaal is praktisch een Carbon copy, met een stevige scheut Blade Runner en 'n dash of Dark City. Dit levert coole classic, net iets te herkenbare, scenes op, maar het komt niet samen tot een eigen geheel en blijft te veel hangen als hodgepodge of tropes...

Ook de keuze om je char een 30's noir detective te maken, hoewel op eerste gezicht erg passend, pakt niet geweldig uit. Omdat de monologen niet snappy genoeg en veel te expositiony zijn, waardoor het al snel verzand in old man yells at cloud ipv memorabel samenvattende Payne zingers. Ook onhandig dat je char het vaak ook ironisch doet, waardoor de oprechtheid ervan instantly verdwijnt en het performative aandoet.

Dan de detective gameplay... Hoewel het timewinden for clues leuk uitgewerkt is, is het helaas veel te voorgekauwd en easy to brute force om echt als crime solving te voelen. Eigenlijk is het één groot aan elkaar gelinkt Arkham puzzle setpiece, waarin je x-ray spoortjes volgt en gadgets automatisch gebruikt, wat zelden voelt als zelf uitvogelen. Zo ook met de evidence mini-game, door niet instant duidelijk te zijn en te makkelijk met trial-en-error op te lossen, wordt het een braindead affair. Jammer, want ergens in deze voorgekauwde markerhunt zit een vet detec concept verborgen...

Ook is de game wat kort. Er zijn maar drie echte cases (grote puzzle set pieces), waarvan je een revisit. Net als je er lekker in zit komt een onhandig getimede late game twist en wordt je doorgesneld naar een einde, dat door multiple niet écht uitmakende keuzes, wat rushed en forced kan voelen.

Desondanks heb ik eigenlijk behoorlijk genoten van Nobody Wants to Die. De game is echt een gorgeous trip door je fav sci-fi noir scenes en het smooth tijd geklooi heeft me aardig wat onnodig gespoel en jaw drops bezorgd. Benieuwd naar Critical Hit's volgende! Ik was ook extra kritisch omdat constant het potential er was om een all-timer te worden. Toch erg blij dat ik deze adventure ervaring niet heb gemist...

Ik pleur er een halfje bovenop!