Virtua Fighter 2 (1994)

Virtua Fighter 2 is een spel met slecht 2 aanval-knoppen. Waardoor de Arcade versie erg leuk is. In amerika speelde ik ook de arcade versie, maar in Nederland moest ik het voor de pc kopen.

PC of niet, het bleef een leuk spel. Vooral omdat ik jong was en van geweldadige games hield.

3,5

Laatst uit verveling ging ik het maar weer spelen en het blijft mij vermaken. Het idee dat je alle aanvallen kan blokken op de beetpakaanvallen na is hier nog wel het beste bewerkt. Het doet hier geen schade, de aanvallen zijn snel en je moet maar weten of het hoog of laag komt.
Je hebt wel degelijk meer dan 2 aanvalsknoppen. Maar die andere zijn meestal 1 langzame harde klap of een kort boksje. Stelt dus niet veel voor.

Valt mij nu op dat er aandacht is besteed aan muziek. Ik vind niet dat het heel veel voorstelt maar het Akira theme is zeker goed, en de rest is vermakelijk.

Van alle spelers vind ik Akira de beste. De meest apartste stijl, (goed muziekje als gezegt), ziet er goed uit en strijdkreten inplaats van een vage uitspraak.

Jammer hier is wel:
- klein spel
- Soms heb je erg overpowerde aanvallen. (1x deze aanval en iemand is al 75% leven kwijt)
- De eindbaas kun je alleen bevechten, niet voor spelen.

Krijgt toch een 4*. Een Virtua actie die ik nergens ander terug zag: als iemand op de grond ligt kun je op deze springen.

Gisteren even mee op de Switch bezig geweest via de Mega Drive emulator van Switch Online.

Wat me opviel:
- Inderdaad maar drie knoppen: schoppen, slaan en blokken, dat maakt het enerzijds wat simplistisch maar ook overzichtelijk en vrij strategisch. Ik kom iig niet in de verleiding om te gaan button bashen. - De rondes duren ook erg kort, 30 seconden ofzo, waardoor ik al snel ook bezig ging met een paar rake klappen uitdelen en bij een flinke health voorsprong beperkte ik me maar tot verdedigen en wanneer duidelijk mogelijk counteren.
- Ik dacht altijd dat Virtua Fighter een polygonengame was, ook de cover hier doet dat vermoeden, maar de MD versie is een pixelgame à la de oude KoF of SF games. Apart!

Al met al een leuk spelletje volgens mij! Wellicht nog wel weer es verder oppakken!

mmm..Heb nog even ondezoek gedaan. De MD versie is een totaal andere game: De 3e dimensie is verwijderd, het zijn idd sprites ipv polygonen, eigenlijk dus twee totaal verschillende spellen.

VF2 op de Saturn schijnt ongeveëvenaard geniaal te zijn Jammer dan ghehe

*stond net op het punt om op Plaatsen te klikken en je merkte zelf het verschil al op . Mijn reactie was:

Nu je het zegt. De MD versie ziet er visueel inderdaad heel anders uit dan andere versies. De versie die de meeste platforms hebben is een 3D poly game. Qua gameplay lijkt het erop dat alles nog hetzelfde functioneert.

Ja dat is dus niet zo, je verliest door niet opzij te kunnen stappen nogal wat, daarnaast schijnen de controls veel clunkier en minder precies te zijn in de MD versie:

"The game is no longer 3D but 2D, and this move causes all kinds of problems. The gameplay of VF2 is supposed to exist in three dimensions - taking one away renders much of the previously available tactical brilliance impossible. Graphically the game is nice to look at, but the sprites animate poorly (..) Almost all of the moves are present and correct which is a triumph in itself, but you probably won't want to play the game long enough to discover them all thanks to the sloppy and clunky controls."

Bron: Virtua Fighter 2 Review (Mega Drive) | Nintendo Life - nintendolife.com