Eternal Ring (2000)
Alternatieve titel: Etānaru Ringu
mijn stem
3 stemmen
PlayStation 2
Action / RPG
single player
Ontwikkeld door From
Uitgegeven door Agetec, Crave en Ubisoft
Je speelt de rol van de mystieke reiziger Cain Morgan. Hij is een man die de gave bezit de kracht van de elementale ringen te bedwingen en machtige betoveringen uit te spreken. Wanneer hij zich op het 'Island of No Return' waagt moet hij acht draken verslaan. Gelukkig staan de krachten van vuur, ijs, wind, bliksem, water, licht en duisternis tot je beschikking als je het moet opnemen tegen deze beesten.
0
Squall Lionheart (moderator)
geplaatst: 10 januari 2010, 01:02 uur
From software heeft, ondanks hun vaak low-budget, buggy, underdeveloped titels, toch een speciaal plekje (onderaan) in m'n favo developers lijstje. King's Field op de PS1 was een klein succes, dat ze tot aan de PS3 bijna onveranderd doorgezet (uitgemolken) hebben. Dit is hun 1ste PS2 game...
In m'n King's Field review noem ik het al een simpelere Morrowind, beter is eigenlijk een arcade achtige Morrowind, want door het level-design en gameplay keuzes, lijkt het meer op een old-school 1st person dungeon hack'n'slasher, met wat rpg invloeden en minimalistisch verhaal. De focus ligt minder op skills en stats, maar meer op taktiekjes zoals om de vijand heen strafen en back-attacken, of steken, snel achteruit en repeat. Van de ene kant cheap, maar door de hoge moeilijkheidsgraad (die ook komt door de moeilijk te masteren controls) en mate van vrijheid, toch challenging en daardoor weirdly verslavend.
Doordat Eternal Ring ietsje gebruikersvriendelijker is dan z'n PS1 voorgangers, komt dit nog meer naar voren. Hij is wat meer lineair en je wordt iets meer gestuurd, ook is de held nu zichtbaar (in cutscenes), wat toch gelijk een deel van de inleving vermindert imo. Ook de graphics zijn best bagger (lelijke grond textures, korte view-distance met vaak gewoon zwarte lucht), voor een PS2 (welliswaar launch) titel, toch extra merkbaar. Wel heeft dit deel een leuk ring verzamel systeem, waarbij er to 120 verschillende magic spells zijn te smeden. Geen van de 120 is echter nieuw of opzienbarend.
En toch blijven het typische games, die ondanks al hun gebreken, me elke keer weer weten d'rin te sucken. Mede door de ook erg ouderwetse, maar effectieve soundtracks en goed world en dungeon design. Maar omdat het slechts een minuscule upgrade is van hun PS1 games, kan ik niet meer geven dan een nipte voldoende. Zelf vind ik hem, deels door wat nostalgie, toch net leuk genoeg om uit te spelen, maar zal hem eigenlijk aan niemand kunnen aanraden.
In m'n King's Field review noem ik het al een simpelere Morrowind, beter is eigenlijk een arcade achtige Morrowind, want door het level-design en gameplay keuzes, lijkt het meer op een old-school 1st person dungeon hack'n'slasher, met wat rpg invloeden en minimalistisch verhaal. De focus ligt minder op skills en stats, maar meer op taktiekjes zoals om de vijand heen strafen en back-attacken, of steken, snel achteruit en repeat. Van de ene kant cheap, maar door de hoge moeilijkheidsgraad (die ook komt door de moeilijk te masteren controls) en mate van vrijheid, toch challenging en daardoor weirdly verslavend.
Doordat Eternal Ring ietsje gebruikersvriendelijker is dan z'n PS1 voorgangers, komt dit nog meer naar voren. Hij is wat meer lineair en je wordt iets meer gestuurd, ook is de held nu zichtbaar (in cutscenes), wat toch gelijk een deel van de inleving vermindert imo. Ook de graphics zijn best bagger (lelijke grond textures, korte view-distance met vaak gewoon zwarte lucht), voor een PS2 (welliswaar launch) titel, toch extra merkbaar. Wel heeft dit deel een leuk ring verzamel systeem, waarbij er to 120 verschillende magic spells zijn te smeden. Geen van de 120 is echter nieuw of opzienbarend.
En toch blijven het typische games, die ondanks al hun gebreken, me elke keer weer weten d'rin te sucken. Mede door de ook erg ouderwetse, maar effectieve soundtracks en goed world en dungeon design. Maar omdat het slechts een minuscule upgrade is van hun PS1 games, kan ik niet meer geven dan een nipte voldoende. Zelf vind ik hem, deels door wat nostalgie, toch net leuk genoeg om uit te spelen, maar zal hem eigenlijk aan niemand kunnen aanraden.
0
Squall Lionheart (moderator)
geplaatst: 21 maart 2010, 19:05 uur
Idd, viel erg mee (of tegen 
), game is wel een stuk korter en vergevingsgezinder als z'n voorganger(s).
2
geplaatst: 18 juni 2018, 22:49 uur
Grappig dat dit van het inmiddels vrij legendarische From Software is.
Deze destijds nog gespeeld en vond het toen de grootste crap denkbaar.
Typisch zoiets in de opstartfase van de PS2, toen het nog best een behoorlijke uitdaging kon vormen om ergens een prettig spelleke op te duikelen.
Dit was dat in ieder geval niet, toendertijd op dat moment voor mij.
Alles eraan oogde en voelde simpelweg superskraal.
Maar misschien heb ik het verkeerd gezien.
In ieder geval kon ik het op dat moment allerminst vermoeden, al het memorabel moois dat het warmhartig gekoesterde PS2 tijdperk nog voort zou gaan brengen.
Deze destijds nog gespeeld en vond het toen de grootste crap denkbaar.
Typisch zoiets in de opstartfase van de PS2, toen het nog best een behoorlijke uitdaging kon vormen om ergens een prettig spelleke op te duikelen.
Dit was dat in ieder geval niet, toendertijd op dat moment voor mij.
Alles eraan oogde en voelde simpelweg superskraal.
Maar misschien heb ik het verkeerd gezien.
In ieder geval kon ik het op dat moment allerminst vermoeden, al het memorabel moois dat het warmhartig gekoesterde PS2 tijdperk nog voort zou gaan brengen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.