De Engelse South Park!
Ik had eigenlijk nog nooit gehoord van een Slapformer. En TGYH is dus zo'n game en dat houdt in dat je alleen kan springen en slaan om contact te kunnen maken met mensen en objecten. De game is bizar, absurd, gestoord, extravagant, creatief. En dit alles met een zeer komische boventoon. Voor mensen uit Noord-Engeland zal dit denk ik een feest van herkenning zijn. Het dialect, de typetjes, de humor en wellicht nog heel veel meer.
In deze korte game speel je met een verkoper/vertegenwoordiger die mensen helpt met knettergekke problemen. En deze problemen los je op met knotsgekke oplossingen. Het is uiterst creatief, straight to your face en 100% out of the box. Je komt ogen tekort en overal zie je wel iets wat je aandacht trekt. Zo zag ik bijvoorbeeld achter een raam het silhouet van een agent die zijn knuppel aan het schoonmaken is, maar het is net alsof hij iets anders aan het doen is. Iets ondeugends om het even netjes uit te drukken.
Al gauw moest ik aan South Park denken. Om de simpele reden: het is cartoony, het is uniek, creatief, absurd, het zoekt grenzen op en gaat er keihard overeen. En dit alles met heel erg veel humor. MAAR je moet het niet zien alsof ik 2 Chinese restaurants met elkaar vergelijk. Dus de babi pangang van de één is net even anders dan van de andere, maar het blijft natuurlijk gewoon babi pangang. TGYH en South Park moet je meer zien als een vergelijking tussen bijvoorbeeld 2 verschillende culturen. Beide culturen zijn uniek en creatief, maar hebben een totaal andere bouwstijl. Ze hebben zeer absurde gewoontes, maar het zijn niet dezelfde gewoontes. Enz. enz. Dus kan je ze met elkaar vergelijken dan? Ja en nee! Maar het gaat nu even om de ja!
Een hele dikke 4 sterren voor deze instant classic!