Frontier Hunter: Erza's Wheel of Fortune (2024)

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik dit spel dus al 2 jaar heb...maar nog heel weinig gespeeld. En als ik de pracht zie van de langere trailer...dan moet ik hier toch echt eens wat tijd voor gaan maken! Zeer gevarieerd en kleurrijk en hopelijk net iets makkelijker dan de gemiddelde Metroidvania waarin ik toch wel vrij hard mijn kont geschopt kreeg aangezien ik helaas niet meer 14 ben.

Onlangs weer een paar uurtjes gespeeld. Het spel blinkt uit in kleurrijke en sierlijke graphics en soepele gameplay met vele mogelijke upgrades en aanpassingen (de jarretels in het plaatje hierboven moet ik nog vinden geloof ik...olala). De cutscenes zijn erg flauw wel en verslavend is het ook niet maar wel gevarieerd qua spelelementen (met intermezzo's die afwijken van de platform actie) en mooi getekend. Lekker voor af en toe een uurtje. Kritiek op het spel is dat het veel afkijkt van andere Metroidvania's maar beter erg goed gejat dan slecht bedacht...en hier is toch wel heel veel liefde in gestopt.

Deze metroidvania blijft trekken. Hij is enorm onder de radar gebleven en ondergewaardeerd. Het lijkt het aardig gedaan te hebben commercieel met een half miljoen winst maar wat een werk moet erin gezeten hebben...van hoeveel mensen en hoe lang? Slechts hier en daar merk ik dat er net iets meer had kunnen worden gedaan. Bijvoorbeeld bij de beschrijvingen van de karakters...kort en niet eens een plaatje daarbij. Maar wel weer bij de bestiary.

Omdat ze zich zo vertild hebben aan de scope: enorme levels maar enorm veel menu's met allerlei upgrades. En allemaal prachtig gedetailleerd en kleurrijk getekend.

Inmiddels weer meer dan een jaar verder en ik ging toch weer even verder. Nu wil ik echt meer meters gaan maken ik zit kennelijk op 12% van de eerste map dus dit spel zal een hele klus worden!

De reden dat ik elke keer stopte is door vast te lopen en dan met veel moeite het antwoord te vinden. Komt door de enorme maps dus als je gaat kijken op youtube is het ook niet meteen van "oh daar moet ik iets doen" eerder waar is dat stukje in godsnaam vanaf waar ik nu ben en je moet blijven kijken tot precies dat ene dingetje dat je miste duidelijk wordt. Ik miste hierdoor de flow van het lekker doorspelen. Maar dat is ook iets wat ik zelf soms heb ik had het zelfde met Jedi Survivor die ik onlangs voltooide. Maar eenmaal erin door meer uren te spelen vloeide het op den duur en had ik ook amper nog hulp nodig.

Dus ik hoop nu eindelijk lekker mijn draai gevonden te hebben en hoop ik dat dit mijn go-to-game toch nog is geworden, zal wel blijken komende weken. Deedlit in Wonder Labyrinth, een stuk bescheidener qua omvang (wat ik eigenlijk erg fijn vind) was dat in het verleden binnen dit genre.

Wat een mooi spel blijft dit en wat een RPG-achtige diepgang! Er zit zo ontzettend veel in het spel en. Voor het verhaaltje hoef je het dus niet te spelen maar dat boeit me meestal toch niet zo.

Als je echt bepaalde vijanden irritant vind kun je ze bestuderen qua zwakten en sterke plekken in de bestiary en je iets anders equippen voor een betere bescherming of aanval. Ik denk dat het voor eindbazen wel. Verder is koken/eten (dezelfde actie in wezen) een manier om wat sterker te zijn voor 10 minuten lang dus zo ga je beter een boss fight in voor een save. Healing items zijn duur maar daar kun je tot die tijd zuinig mee zijn.

Waar ik Bloodstained te moeilijk vond vanwege de respawn vijanden heb ik daar hier minder moeite mee. Je kunt ze vaak ontwijken ze zijn niet heel aggressief en de ruimtes zijn meer open zonder echte chokepoints.

Er zitten nog puzzel stukjes in, zoals het boogschieten in Deedlit dan moest je heel precies mikken voor de ricochets. Soms irritant. Wat ik vaker zie bij de aziatische games: ze stoppen er echt teveel in soms. Ik had dat ook. De Metal Gear Solid serie, totaal anders maar die doet dat ook: allerlei gameplay elementen, heel veel variatie. Een echte tour de force. Ergens zou ik de game ook kunnen beschrijven als een "glorious mess". Want ze vertillen zich wel met zoveel game elementen, maar op een prachtige manier.

Echt voor wie twijfelt probeer deze game. De demo is er niet meer maar aan een sale zul je je, met enig geduld, geen buil vallen dan heb je een gigantische en mooie game voor een tientje.

Ben echt hooked nu. Toen ik ooit begon speelde ik meestal niet langer dan een uurtje. Nu zit is het avondvullend voor me. Ik vlieg er ook doorheen, loop niet meer vast. De eindbazen (vanaf die zeemeermin) zijn opeens wel erg makkelijk geworden omdat je gewoon je zwaarste attacks kunt spammen. Jammer vind ik dat je geen blocks kunt doen daar hadden ze L1 en L2 naar kunnen mappen. Sprongen, bukken en slides naar achteren blijven de manier om damage te voorkomen. Enorm spel toch wel want ik ben pas op 30%. Maar echt weer prachtig. Zo loop ik door een stukje van een grot waar je spinnewebben ziet...zo mooi getekend. In die grot hoor je ook prachtige muziek. De cutscenes zijn slecht maar dat geeft niet.