Scott Pilgrim VS The World, minus Scott Pilgrim.
Een humoristisch passieproject die compleet verschillende elementen mixt en ze toch als een leuk geheel weet samen te brengen. Turn based RPG, maar ook een skateboard game, dating sim-elementen en een uitgebreide kook minigame die ik met plezier regelmatig deed. Het enige wat noodzakelijk is om het einde te halen zijn de turn-based gevechten, maar goed koken en S-rankings halen bij het skateboarden beloonde je met experience points en nuttige items. Hierdoor werden deze meer dan een geinige afleiding.
Al deze gameplay aspecten zijn toegankelijk en simpel; verwacht niet een diepgaande strategische RPG of complexe skateboard game vergelijkbaar met Tony Hawk Pro Skater, maar ze zijn leuk genoeg uitgewerkt om te vermaken. De hoofdfocus is het verhaal en hier is waar Thirsty Suitorshet beste uit de verf komt. Bv: taunts en summons vragen niet veel strategisch diepgang, maar het bleef leuk om ze te gebruiken door alle humoristische reacties die het kon uitlokken. Zowel bij de insults van Jada als de komische, geschrokken reacties van alle excentrieke figuren die ze tegenkomt, schoot ik meerdere malen in de lag.
Thirsty Suitors komt van een team dat duidelijk belangstelling heeft met LGBT thema’s, immigratie en omgaan met intergenerationele trauma’s. Nergens voelen deze thema’s als commerciële keuzes, maar iets waar de makers persoonlijke ervaring mee hebben. Gesprekken die je met gays, biseksuele of non-binaire mensen hebt komen goed overeen met gesprekken die ik met real life LGBT mensen heb gevoerd. De gesprekken die Jada met haar moeder en oma heeft over de rollen van vrouwen in hun cultuur, en de invloed die immigratie daarop had, voelen alsof ze rechtstreeks afgeleid zijn van persoonlijke ervaringen en niet als een imitatie van tv-stereotypes. Dit maakt Thirsty Suitors een aparte mengeling van thema’s op zowel het gebied van gameplay als verhaal. Dit maakt het een niché waar niet veel mensen van zullen opkijken, maar ikzelf vind het juist leuk om iets te spelen dat maling heeft aan alle populaire trends en puur iets maakte wat hun persoonlijk aanspreekt.
In de eerste paar uur schoot ik meerdere keren hard in de lag. Voornamelijk om
Sergio (deels omdat hij lijkt op een mengeling van
Tulio uit El Dorado en
Flip uit New Kids). Op den duur ging de lol er wel vanaf. Er is een limiet aan hoe vaak je mensen kunt dissen, en je ouders overdreven zien reageren op goede gerechten, voordat de grap oud wordt. Ook zat er teveel nadruk op QTE’s. Deze staan op de voorgrond bij de gevechten, het koken, het dansen en interacties met de wereld. Hier had meer afwisseling in gemogen.
Leuke game waar je redelijk rap doorheen gaat. Veel humor genoeg leuke eigen trekken. In de eerste paar uur zat het op een 4*, maar ivm het repetitieve gehalte gaat er een puntje vanaf.
3,5*