Silent Hill 2 (2024)

Niemand hier die naar deze remake uitkijkt? Ik heb het orgineel nooit gespeeld of überhaupt een Silent Hill gespeeld dus dit word een mooie kennismaking tot deze serie denk ik.

Zeker! Het oude deel was interessant, maar had wat mindere kanten zoals het zwakke schietsysteem en slechte voice acting. Ben benieuwd hoe deze remake die aspecten doet en in hoeverre het verder trouw blijft.

Nee. Niet echt. Wat ze tot nog toe aan materiaal hebben laten zien vond ik nou niet bepaald overtuigend in 2024. Dan houd ik het liever bij de originelen of hun HD-remasters. Ik wacht wel op een nieuw deel.

Eerste reviews druppelen binnen en zijn positief!

Een remake zoals een remake hoort te zijn net zoals dead space

Waar ik in de originele silent hill 2 nogal teleurgesteld was vind ik deze remake tot nu toe een hele verbetering

Een game die echt sterk begint, maar met het uur wat verminderd tot ik op gegeven moment met tegenzin de laatste loodjes deed.

Silent Hill 2 begint met een kleine speeltuin waarin je kunt rondlopen, allerlei gebouwen verkennen om te zoeken naar puzzels en clues, terwijl je met weinig munitie en healing items allerlei monsters moet ontlopen. Hier is waar de game op zijn sterkst is. Het was erg leuk om op eigen haggie de stad te verkennen, zuinig aan te doen met de healing items, bedenken wat met de key items te moeten doen of met stres door een gebouw te rennen, zoekend naar items zonder overmeestert te worden door de monsters.

Eenmaal voorbij dit eerste gebied focust de game zich op meerdere afgesloten, escape room-achtige levels. Deze zijn in het begin ook leuk om te doen. Silent Hill heeft een van de meest creatieve, gevarieerde selecties aan puzzels die ik in een survival horrorgame heb gezien! Het ene moment moet je een aantal korte verhalen logisch aan elkaar kopellen, dan objecten in de omgeving logisch verplaatsen/draaien of codes op creatieve manieren ontrafelen. Deze deed ik vrijwel altijd met plezier.

Maar op den duur werd het veel van hetzelfde. Weer een groot gebouw waar je allerlei deuren moet inrennen, sleutels zoeken en codes ontrafelen. Weer dezelfde 4 a 5 vijanden voor de zoveelste keer neerschieten. Op dit punt had ik ook zoveel kogels en healing items dat er 0 spanning meer was. Het werd allemaal eentonig en wat hersendodend. Zelfs het plezier van het puzzelen kon het constant heen en weerrennen, vechten en het gebrek aan visuele afwisseling niet goedmaken.
In het origineel waren vijanden lachwekkend onschuldig: je kon gewoon langs ze rennen zonder ooit echt moeite te hoeven doen. In dit deel is het vechtsysteem beter (al is de dodge nogal overpowered), maar daar komt weer het probleem bij kijken dat het noodzakelijk wordt vijanden neer te schieten om te kunnen verkennen zonder toegetakeld te worden. Uiteindelijk werd dit vervelender dan vijanden geheel te kunnen negeren.

Daarentegen, de bosses waren een grote verbetering! Deze waren zwak in het origineel en in deze remake deden ze hun best om van de bosses echt een gevecht te maken. Bij Abstract Daddy ging je door Angela's huis rennen en leerde je meer details over haar jeugdleven door de verschillende gebieden waar je het monster moest bevechten. Flesh Lip vroeg een andere aanpak waarin het juist draaide om aanvallen uit te lokken en proberen gebieden te raken die niet beschermd waren. Maar het hoogtepunt was de boss tegen Eddie, waarin er een spannend spel van hide and seek werd gedaan waarin je visie beperkt was en hem moest vinden voor hij jou besprong.

Voor het meest controversiële onderdeel van mijn mening omtrent Silent Hill: het verhaal.. is nogal bagger. Daarmee bedoel ik niet dat deze remake iets verkeerd doet wat het origineel juist deed. Ze zijn beiden echt heel slecht, haast zo slecht dat ze komisch zijn, en ik heb moeite te snappen waarom fans hier zo over te spreken zijn. De personages hebben hele onnatuurlijke reacties op alles wat er gebeurt (met name de nonchalantheit over de bizarre situaties waarin ze terechtkomen), de dialogen hebben b-film niveau aan vreemdheid en tot het verre einde viel niet te zeggen wat de personages nou echt motiveerde om in Silent Hill te zijn. Wat James bv hoopt te bereiken door zijn vrouw te zien, Angela door haar mishandelaar onder ogen te zien of Eddie door geconfronteerd te worden met zijn moorden. Als ik door heel een verhaal niet snap wat de personages nou precies hopen te bereiken dan is het moeilijk echt interesse te vinden in hun reis.

Een remake waar ik oorspronkelijk enthousiast voor was omdat het de fouten van het origineel kon verbeteren, maar de fouten die verbeterd worden brengen hun eigen problemen met zich mee en uiteindelijk is het erdoor zwakker. De goede puzzels zitten ook in het origineel en de verbeterde voice acting maakt een slecht verhaal niet opeens interessant. Alleen de boss battles is waar deze game de sterke verbetering vindt (en het feit dat je zonder laadtijden alle deuren in & uit kunt rennen). Deze viel een beetje tegen.

2,5*

Op Gamekings.tv had Boris ook al grote kritiek op het enorm repetitieve gameplayverhaal, terwijl het origineel van destijds dit niet had.

Silent Hill 2 review: Kopen, budgetbak of slopen? - Gamekings

Bij de PU zijn ze toch een stuk enthousiaster over deze game, zag hun video en Simon vind 'm helemaal te gek. Moet wel zeggen dat ik 7 flappen van 10 wel een vrij krankzinnige prijs vind voor een remake maar toch ga ik hier na Wu kong eens aan beginnen. Moet wel zeggen dat ik een soort van in de hype hiervan zit en dan valt het vaak tegen. Zo goed als de Resident Evil 4 remake zal het wel niet zijn denk ik

Had ik ook al bij de remake van Until Dawn. 60 euro. Het loopt wel allemaal een beetje uit de hand. Max 40 vind ik ook wel weer goed geweest.

Ja en daar heb je het alweer, Until Dawn. Een game uit 2015.. en nog geen tien jaar later alweer een remake voor de volle pond. Echt absurd, maargoed dat is tegenwoordig de hele gamesindustrie zowat, alles maar dan ook echt alles moet ge-remaked, geremastered worden weet ik veel wat en zo'n game als Silent Hill 2 is gewoon €80 bij bol, fysieke release. Nou is die game heel lang geleden uitgekomen dus bij deze kan ik er inkomen (alsnog een belachelijk dure prijs maargoed) maar binnenkort gaan we meemaken dat games na 2 jaar ofzo weer ge remaked gaan worden, het slaat helemaal nergens meer op.

Ben ik het mee eens. Ondanks mijn interesse in Until Dawn of The Last of Us 2. Ik vind het aardig dat ik ze vroeg of laat op de PC te spelen krijg (wegens gebrek PS4/5) maar om meteen aan de volle pot die spellen op de markt te gooien? Voelt toch echt een beetje als boerenbedrog. Zeker als je kijkt naar bvb de Tomb Raider Remastered Collectie met 1-3 en dan ook binnenkort het tweede deel met 4-6. Zo kan het dus ook. Maar goed je bent niet verplicht iets te kopen en na x aantal jaren wachten kan ik nu ook nog wel even wachten tot een sale.

En ja...een game uit de jaren 90 o.d die esthetisch en qua controls wat is is aangepakt en geremasterd dat lokt mij tock ook wel eerder dan iets wat bijna identiek is aan het origineel. Zij het wat meer shiny.

Maar ok. Dat is natuurlijk ieder voor zich.

Ik zou mezelf wel bestempelen als fan van horror-games, maar aan het ''betere'' werk ben ik - toen ik nog veel gamede vroeger - nooit begonnen. Notabene nooit een deel gespeeld uit de Silent Hill- of Resident Evil-reeks, toch wel een beetje de tentpole franchises op dit gebied. Daar moest maar eens dringend verandering in komen nu ik het gamen eindelijk terug een beetje heb opgepakt de laatste maanden, en wanneer beter te starten dan tijdens spooky season?

En ja, een dik anderhalf uur gespeeld, en wel een toffe eerste indruk tot nu toe. Heerlijke atmosfeer, lekker creepy en vaag, graphics zien er prima uit. Relatief lineair, hoewel je niet bij het handje wordt gehouden. En toch al een aantal kleine schrikmomenten erop zitten, toen ik voor de eerste keer in een kleine, donkere ruimte zo'n ''ding'' tegenkwam. Ja, ik vind het wel lekker tot nu toe, benieuwd om er in verder te gaan.

Ik ben nog steeds niet super ver denk ik (de Bluecreek apartments aan het verkennen nu), maar wat een fantastische ervaring tot nu toe, ik ben hier echt erg van aan het genieten. Ik kan de kritiek op de herhalingsfactor ergens wel snappen - (ik zit wel erg veel in appartementsgebouwen, -gangen en -kamers tot nu toe) - maar ik zit er zo in, dat ik dat niet eens als een nadeel ervaar tot nu toe. De sfeer is echt om je vingers bij af te likken, en dat continue gevoel van ongemak is echt sterk gedaan. En echt doodeng met momenten. Ik probeer het zoveel mogelijk in het donker te spelen, met de koptelefoon op. Sommige momenten zijn dan echt too much, haha. Het heerlijkste gevoel tot nu toe is als je eventjes vastzit bij een puzzel of raadsel of whatever, en het dan opeens klikt. Wat een adrenaline dat je dan weer vooruit kan.

En om toch ook ff in te gaan op het hele debat van remakes.. Misschien 'controversieel', maar ik sluit me bij het pro-kamp aan (tot op zekere hoogte toch, de vraag of je hier als bedrijf de volle pot voor mag vragen, vind ik zeker een terechte). Tegen dat ik destijds oud genoeg was om Silent Hill 2 te spelen (ik ben van '99), was dat al een verouderde game op een console die ik niet meer had.. zonder de remake zou ik dit spel nooit ervaren hebben. Dus ik snap de kritiek - zeker vanuit mensen die het origineel gespeeld hebben. Maar ik kan er niet over klagen, want dit is een heerlijke game-ervaring voor mij tot nu toe.

Ik ben ook van het pro-kamp. Soms vind ik het ook leuk als een oude game een goede remake krijgt; het lijkt me fantastisch om de eerste half-life en Max Payne 2 met hedendaagse mechanics en graphics the kunnen spelen. Als ik ze te duur vind koop ik ze simpelweg niet tot ik ze ergens goedkoper op de kop kan tikken. Dit doe ik overigens met alle games, niet alleen met remakes.

Wat SH2 betreft, ik speel dit nu ook en vind zelf ook dat het repetitief is maar de sfeer is top notch. Deze game blinkt in sommige onderdelen enorm uit en andere onderdelen zijn een beetje zozo. Ik vind zelf vooral de combat controls ernstig irritant af en toe.

Eindelijk gespeeld op de PS5 omdat hij onlangs op PS+ was. Ik ben nooit echt een Silent Hill guy geweest ondanks dat ik wel eens een stukje van deze op de pc had gespeeld een kleine twintig jaar terug maar dit was haast onspeelbaar toen en met die pc controllers was ik toendertijd nog niet bekend. In het begin werd ik nog wel de game ingetrokken: begint heel mysterieus en sfeervol en je wilt weten waar het verhaal heengaat. Deze game heeft blijkbaar toch een bepaalde legendarische status ontwikkeld de afgelopen vijfentwintig jaar en ik zie eerlijk gezegd niet helemaal waarom. De game ziet er mooi uit maar nou ook weer niet dat je stijl achterovervalt door de graphics. De monsters zijn allemaal psychedelisch en vaak heb je geen idee waar je tegen aan het meppen bent en dat ben je vaak dan ook vooral aan het doen, erop los aan het slaan omdat de ammo ontzettend schaars is, je bent echt aan het beuken en soms blijven enemies maar komen als je in een gebouw bent. De rest van de gameplay bestaat eigenlijk alleen maar uit sleutels zoeken in huizen en gebouwen om weer een andere deur te kunnen openen waar je een soms compleet onlogische puzzel moet oplossen. Je kent het wel: je moet dan ergens een code invoeren maarja die code staat weer ergens op geschreven op een meubel of iets dergelijks en die moet je maar net opvallen, dan weer terug naar die andere kamer, code invoeren, sleutel ophalen en weer de volgende deur opmaken om vervolgens daar weer precies hetzelfde te moeten doen. In het begin kon ik deze eentonigheid nog wel door de vingers zien maar dit blijft gewoon heel de game door. Op het eind was ik ook gewoon de codes aan het opzoeken want ik was die eentonige gameplayloop gewoon beu. Het verhaal word op den duur wel wat boeiender, vooral als Pyramid Head ten tonele verschijnt waar een enorme dreiging vanaf komt waar je akelig van word. Toch kon ik door die eentonige loop gewoon niet echt van de game genieten en ik was ook continue overal en nergens aan het saven omdat ik geen enkele puzzel opnieuw wilde doen omdat ik ze allemaal gewoon strontirritant vond. En dat is toch wel erg jammer want het verhaal was zeker wel boeiend op momenten.

De game was vooral sterk vanwege de soundtrack. De sfeer deed de rest, samen met het verhaal. De gameplay was eigenlijk altijd al ruk. Het ging om kleine voorwerpjes vinden op het scherm. Soms kon je makkelijk iets missen. Vechten tegen vijanden was niet bepaald een genot. Puzzels niet echt leuk inderdaad.

Net afgerond! Wat een zenuwslopend avontuur, en wat een geweldig sterke game. En véruit het engste spel dat ik al gespeeld heb. Het begin in de mistige straten van Silent Hill viel dan nog wel redelijk mee, maar daarna de appartementsgebouwen en zéker het ziekenhuis vond ik gruwelijk angstaanjagende stukken met zo'n fantastisch verdorven, ziekelijke, bijna boosaardige sfeer. Het sounddesign zit hier zo goed in elkaar - elk klein geluidje, elke verre voetstap of krakende deur, heeft zo'n grote impact daardoor. Je loopt met andere woorden de hele tijd op de tippen van je tenen, en vaker wel dan niet al met je wapen in de aanslag wanneer je een donker hoekje omgaat. Silent Hill 2 zit vol met jumpscares, maar veel méér dan dat, gewoonweg een continue onbehaaglijke, beklemmende, verstikkende atmosfeer, en dát is wat het echt zo'n akelige ervaring maakte. Daarnaast zijn de cutscenes, graphics, voice acting, en het onderliggende verhaal, lore, symboliek en de psychologische lagen ook bijzonder sterk. Het 'verhaal' stelt misschien oppervlakkig gezien niet veel voor, maar er zit toch wel echt heel veel dieps in 'tussen de regels door', en de abstractie en surrealiteit van de horror en de gruweltaferelen lag me helemaal.

Twee pijnpunten (maar voor mij wogen ze helemaal niet op tegen de sterktes van het spel); de pacing ligt niet altijd even goed. De Otherworld-stukken vond ik altijd een beetje dubbel op - je hebt net een lang stuk voltooid, en dan moet je die hele regio nog eens opnieuw doen in een iets ander jasje.. Plus in de latere helft van het spel begon ik de 'trucjes' soms iets meer door te hebben, waardoor de moed me een beetje in de schoenen zonk wanneer ik bijvoorbeeld in Toluca Prison weeral 3 mappen voorgeschoteld kreeg. Het begon een beetje veel te worden, en het spel duurt echt wel héél lang. Ik heb er zeker zo'n 25 uur over gedaan. Wat fine is, maar wel té lang om in zo'n verstikkende, enge sfeer te verkeren. Ik heb begrepen dat er veel stukken zijn toegevoegd in deze remake, ten opzichte van het origineel, pacing-gewijs voel je dat dus wel.

Tweede mindere puntje; de combat-controls. Daar kon ik me wel echt aan storen soms, zeker in boss-fights, maar ook in gewone encounters met vijanden verliep dat niet altijd even vlot. Langs de andere kant waande ik me op dat vlak soms terug in een ps2-game, en had dat ook wel weer z'n charme. Voor de rest een pure Next-Gen ervaring, niets op aan te merken.

4.5*. Het is zeker en vast even genoeg geweest, tijd voor wat vrolijkers nu. Maar ik zie me hier wel nog eens naar terugkeren. Naar ik begrijp nog genoeg replay-value, met verschillende eindes die je nog kan halen, en nu ik alles eens doorlopen heb, geraak ik er de volgende keer ongetwijfeld een heel stuk sneller door.