Dordogne (2023)

Prachtig stijltje deze game!

Geinig spel die dankzij de stijl wel wat aantrekkingskracht heeft. Inhoudelijk is het vrij rechttoe rechtaan, maar nergens vervelend. Ik heb het ik drie sessies uitgespeeld en dat is eigenlijk wel teveel, deze zou je in een zitting uit moeten spelen. Het opbreken komt vooral omdat ik er nooit echt lekker in ben gekomen. En met een speelduur van zo'n 4 uur is dat toch wel erg jammer. Voor mijn gevoel stopt het geheel ook te abrupt om echt een mooi einde eraan te maken.

Het is een vermakelijk tussendoortje en ik duik er nog eens in om wat achievements te pakken (dankzij een chapter select in een recente update is dat wat makkelijker geworden). Maar uiteindelijk geen memorabele game.

Mooi gemaakt kunstwerkje met geinig verhaal.

Wat een toffe visuele stijl! Maar buiten het zoetsappige, wel effectief nostalgische verhaal is daar eigenlijk alles wel mee gezegd. De scenes, dialogen, en het kleine beetje gameplay zijn namelijk erg traag en een beetje saai. Als je niet veel tijd voor games hebt, kun je hier ook prima wat screenshots van bekijken om de vibe te checken en wat anders gaan spelen.

Een beetje laat kwam ik erachter dat het spel ook met Franse stemmen gespeeld kan worden, natuurlijk kan dat! Alleen in het in-game menu kun je dat niet aanpassen (dan staat er alleen Engels), maar in het hoofdmenu wel. Eigenlijk voldeden de Engelse stemmen ook prima. En als eerste hier geef ik vier sterren aan deze game.

De toffe visuele aquarelstijl (van kunstenaar Cedric Babouche) springt inderdaad als eerste in het oog. Maar de muziek van de twee broers van Supernaive is ook geweldig. Deze elektronische score (een dubbel elpee) luister ik nu al een tijdje en zit verdraaid goed in elkaar. Zonder de muziek was de game niet zo verbluffend geweest en had het niet zoveel verwondering opgeroepen. De heerlijk trage point-en-click gameplay werpen je terug naar back to basics. En de eenvoud van de elementen die zijn verwerkt in de game geeft een fijne plattelandse beleving binnen het nostalgische verhaaltje. Beter had dit niet gemaakt kunnen worden. Dordogne doet uiteindelijk ook wel wat aan Japanse Ghibli-films denken.