Azure Dreams (1997)

De 3de (europese) Rpg van Konami op de PSX, na Suikoden en Vandal Hearts, dus had hoge verwachtingen... In eerste instantie was ik teleurgesteld, het, in eerste opzicht, simplistische battle systeem en beperking tot een stad met een dungeon. De toren bestaat uit random-generated levels, die steeds moeilijker worden, als je eruit gaat, gaat je level terug naar 1, dus het uplevellen is alleen relevant voor je monsters (die behouden hun level). Het design en sfeer was ook wennen... dus een beetje aan de kant laten liggen toen.

Een half jaar later weer eens aan begonnen, omdat de stijl in het stadje wel leuk was en ben toen totaal erin blijven hangen, wat een top spel... Alles wat me in het begin stoorde aan het spel, werd uiteindelijk de kracht ervan, het had lang geduurd, maar uiteindelijk toch helemaal door deze game overwonnen.

Hij komt erg langzaam en moeilijk op gang, maar de rewards zijn groots. Je progress in de toren heeft een giga-invloed op het stadje, van in het begin kleine dingetjes, de mensen krijgen iets meer respect voor je, de interesse van babes neemt toe, naar een ziekenhuis openen en casino voor mini-games, tot uiteindelijk T-shirts met jouw gezicht erop, die in de stad worden verkocht en steeds meer mensen in lopen.

Er is ook veel aandacht voor het inrichten van je huis, met nieuwe meubels, foefjes en wallpapers, kan later zelfs een motor kopen.
Ook leuk is de aandacht voor relaties, het is op tijden soms een dating-sim, met naarmate je populairder wordt, steeds meer gegadigden zich aanbieden, op het laatst heb je een waar harem, dat er elke morgen om vecht om jou te wekken.

Battle systeem is toch ook leuk, geen random encounters en eigenlijk turn-based, maar speelt als real-time, na elke stap/actie van jou, doen de vijanden in het level hetzelfde, het tempo hiervan ligt erg hoog, dus tijdens het rennen door de level, merk je het pas als een vijand met dezelfde snelheid op jou afkomt, omdat jij rent, jij bepaalt dus de gamespeed eigenlijk. Het uplevelen is wazig, maar leuk omdat je equipment en monsters wel uplevelen, wordt je gedwongen hierop te focussen, wat zorgt voor extra band met bijv je zwaard, al een jaar hetzelfde zwaard, eindelijk opgekrikt tot +10, vreselijk als je dan op een rust trap stapt (-1).

Karakters en verhaal zijn te gek en de vrijheid die je hierin hebt maken het top, moet er even aan wennen, maar zal zich uiteindelijk ontpoppen tot een heel persoonlijke leuke ervaring -> 4,5*

Als ik deze review van Squall Lionheart lees had het spel toch wat ik precies verwachtte. De recensies die ik over deze game las waren lovend.

Ik ben zelf helaas in het eerste deel van de review van Squall Lionheart blijven hangen. Ook ik vond de battles wat aan de simpele kant. Alle levels in de toren waren identiek alleen werden steeds moeilijker. Daarnaast leek ik geen progressie te maken in de game. Ik heb daarom ook veel van de bovenstaande mogelijkheden (dating-sim, inrichten huis, etc.) niet mee kunnen maken. Helaas kon ik het niet meer opbrengen om me verder te verdiepen in de game. Daarom een wat magere beoordeling.

Ik sluit me totaal aan bij Squall Lionheart..

Echt een ruw diamantje dit.. Ik heb dit spel ooit van een jongen uit mijn straat mogen lenen in ruil voor een redelijk bekend spel wat hij mog lenen maar ik al uit had.. Toen ik het opstartte wou ik eigenlijk gelijk teruggaan naar zijn huis om het terug te draaien.. Maar een echte gamer gaat natuurlijk liever gamen..

Echt 3 jaar later (toen ik 12 / 13 was) beetje mee zitten klooien nadat ik mijn broer het zag spelen.. Nou zeg wat een toffe manier van spelen eigenlijk..
Een toren waar je hele tijd in kunt gaan.. Hier verdien je je money.. Hoe hoger je komt hoe meer rare items en (tadadadaa) MONSTER EGGS.. Dan kan je weer die nieuwe monsters trainen of verkopen om weer dat ene ding te vinden..

Met die chicks is ook superleuk.. In het begin ben je een beetje de loser in town en dan kom je telkens iets verder totdat je de player bent.. Idd ook allemaal door iets rares in de tower te vinden of een bepaalde verdieping te bereiken..

Na een tijdje zit je zeg maar gewoon in een zware dangerzone omdat je als een gek 10 verdiepingen hoger zit dan de laatste keer en je weet dat hier gewoon zieke monsters zitten.. Je kunt er ook alleen maar uit door een item te gebruiken of.. dood te gaan.. Als je doodging verloor je al je items.. (wat cool was)

Te enthousiast geworden over dit spel.. Maar ik zeg dit bijna bij geen enkel spel.. Maar dit spel zou ik sowieso nog een kere willen spelen..

@Pellie
Als je het spel na een half uur weglegt lijkt het me slim om dan GEEN cijfer in te vullen.. In plaats van ontwetend jouw cijfer even hard mee te laten tellen als iemand die het wel heeft gespeeld kun je natuurlijk ook commenten zonder dat cijfer..

Berichten verplaatst naar Azure Dreams (1999)