Final Fantasy X (2001)

Ik schijn de enige te zijn, maar ik vind dit dus het beste deel van de Final Fantasy serie, en ik heb bijna alle FF delen gespeeld (en uitgespeeld!). De graphics zijn echt verbluffend, wat nog mooiere omgevingen dan de vorige delen tot gevolg heeft. Ook heeft dit deel voor mijn gevoel de beste soundtrack van de reeks. Ik heb hem op cd gezet en luister hem nog regelmatig.
Maar het belangrijkste pluspunt vind ik het verhaal en de personages. Op het eerste gezicht lijkt het een beetje saai en cliché, een monster dat de wereld bedreigd en verslagen moet worden, maar het verhaal heeft veel meer dan dat te bieden. De personages zijn stuk voor stuk memorabel en hebben allemaal een eigen stijl. Geen één personage valt uit de boot. (Tidus is misschien niet zo stoer als Cloud, maar dat onschuldige, kinderachtige heeft ook wel wat. En bovendien is Auron al stoer genoeg!) Door de uitstekende voice-acting leef je nog meer met de personages mee.
Status Seeker had het al over het ontbreken van een worldmap, maar dat vind ik hier juist een pluspunt. Zo blijf je tenminste in het verhaal zonder te lange pauzes. Bij FF VII of VIII heb ik bijvoorbeeld behoorlijk vaak die hele worldmap af moeten zoeken naar de volgende locatie, waardoor je helemaal uit het verhaal raakt. Dit deel heeft misschien niet het ingewikkeldste verhaal van de reeks, maar wel het meest meeslepende vind ik.
Enige kleine minpuntje vind ik het grid systeem. Ik had liever een ouderwets level-up systeem gehad. Nu kwam het nog wel eens voor dat ik een personage helemaal verpestte omdat ik niet de goede kant op ging op het grid. Of dat ik heel laat in het spel nog steeds belangrijke en essentiele magics mistte. Maar goed, het is wel een vernieuwend systeem, en het spelplezier wordt er niet minder van.

5* en een plaats in mijn top 10

Bijna net zo goed als FF7. Heerlijke gevechten, bloedmooie graphics en een leuke verhaallijn. Eindvijand was helaas wel weer te makkelijk.
4,5*

/Bahamut Zero

Oeh wat ben ik verslaafd geweest aan deeltje 10. Ik heb me een partij lopen trainen om een poging te doen de Dark Aeons te verslaan. Tot irritatie aantoe de Chocobo race gespeeld om een item te krijgen waarmee het sterkste wapen voor één van je characters kan maken. Monster verzamelen voor in de monster arena. Wat was deze game uitgebreid en leuk om te spelen. Ik heb me geen moment verveeld. De main story had een verhaal die prima in elkaar stak met party members die stuk voor stuk orgineel waren. (Riku vond ik als enige ontzettend irritant). Tidus als echt een rookie main character en die ook echt zo overkwam was een geweldige zet. Waarom altijd stoere helden zoals Cloud en Squall. Het gebeurt ook zo vaak in rpg's dat een character onervaren moet uitstralen maar dat ik al vrij snel het idee krijg van niet. Met Tidus had ik dit gewoon niet. De manier van vechten, losjes een zwaard in hand houdend, zijn houding en de bijdehante opmerkingen. Final Fantasy X had natuurlijk weer een boel mini games waarvan Blitzball wel de meest prominente was. Helaas vond ik Blitzball saai en onintressant om te spelen. Ik heb me er toe aangezet om alle overdrives te halen voor Wakka, maar meer dan dat ook niet.
De soundtrack van dit deel is ook van erg goede kwaliteit. Iets dat je wel mag verwachten van een Final Fantasy game. Lekker vernieuwend was het grid systeem en ik kon het zeker wel waarderen. Het geeft eens een nieuwe draai aan het anders altijd maar levelen. Geweldige game en een geweldig Final Fantasy deel.

4,5

Met zo'n 20 uur op de teller denk ik dat het nu wel veilig is te stellen dat ik het einde van FFX niet ga halen. De game kwam in de eerste plaats prima op me over, maar begon me meer en meer tegen te staan naarmate ik er verder in kwam, ik stapte in de val van me te laten overweldigen door een dure produktie. Als je eenmaal voorbij alle "ooh en aah" komt van de visuals, beginnen de scheuren in de fundering van deze nogal overgeproduceerde game zichtbaar te worden. Ik kan me goed voorstellen dat als je dit als kleine jongen speelt op je gloednieuwe PS2 het erg indrukwekkend overkomt, maar helaas is dit een spel wat er met de jaren niet beter op word.

Laat ik eerst positief beginnen, de wereld is schitterend gemaakt, het hele concept van de tropische waterwereld en de dreigende Sin is origineel en overweldigend. De gevechten met haar uitgebreide gameplay worden filmisch in beeld gebracht en bieden meer variatie dan de eerdere FF delen.

Waar Final Fantasy X over struikelt is gek genoeg over zichzelf, het wil heel graag een verhaal vertellen, je kunt stellen dat er is een extreme focus is op het verhaal, dat is opzich prima, echter de werkelijk ver-schrik-kelijk slecht geschreven dialogen en slap ontwikkelde karakters verdrinken wat in de kern een best origineel verhaal is.. Met name de twee "leading" karakters, Yuna en Tidus beginnen na eindeloze noninteraktieve cutscenes vreselijk op de zenuwen te werken. Sommige willen je misschien doen geloven dat dit allemaal aan de slechte engelse voiceovers ligt, maar een goed geschreven dialoog kan vrijwel niet verpest worden door slechte voiceovers. Ook vertaling is geen excuus. De karakters ontwikkelen zich niet, klagen eindeloos over hun lot en maken absurde keuzes. Tekst is goed of slecht, FFX is simpelweg slecht geschreven.

Mijn punt is, een RPG is in de eerste plaats een role playing game, jij als gamer stapt in de huid van het karakter. Als deze karakters vervolgens zeer vreemd reageren op gebeurtenissen, en nogal rare keuzes maken (waar je nogmaals geen enkele invloed op heb) ontstaat er een kloof tussen jou en de karakters waardoor het me uiteindelijk niets meer interesseerde wat er verder met ze gebeurde, dat is nogal lastig als je er nog 20 uur mee verder moet. Uiteindelijk raakte ik de draad van het verhaal ook kwijt, wat moest ik nu precies doen? Waarom zijn we ook alweer de halve wereld over aan het reizen? De interesse was er gewoon niet meer.

Gooi in de mix de random combat die vreselijk repetitief wordt. Savepunten die erg ver uit elkaar liggen, nietszeggende vijanden die (behalve de bossfights) niets tot weinig met het verhaal of de setting te maken hebben, en continue dezelfde strategie gebruiken helpt allemaal niet mee. Daarnaast is de game volledig linear, dat hoeft geen minpunt te zijn, maar nogmaals je kunt er gewoon niet omheen, stil zitten, kijken, kop houden, paar minuten vechten, repeat process.

Voor zover ik goed begrijp waren veel fans van het prima deel VII erg teleurgesteld in Final Fantasy X. Wat VII erg goed deed was een deel van de gebeurtenissen overlaten aan de fantasie van de gamer. Ik ben daar wel voor, het hoeft niet allemaal verwoord, uitgelegd en door de strot geduwd te worden, zet iets neer, en laat de gamer zijn gang gaan en zijn wereld vormen. FFX is helaas niet zo'n game.

Oui are al-bhed!

Final Fantasy X is een erg mooie game op zichzelf. Het verhaal is prachtig, de karakters zijn briljant en de game heeft een van de beste soundtracks die mijn oren ooit hebben geluisterd. Toch wordt een groot gedeelte van de game verpest door de gameplay. Turn-based is sowieso niet mijn ding, maar hier wordt de irritatie vergroot door vervelende boss battles, doodsaai grinden (herhalende vijanden) en weinig interactie met lege omgevingen die alleen dienen als eyecandy.

Toch draag ik deze game een warm gevoel toe. Vooral door de 1e 3 redenen die ik genoemd heb. De presentatie is ronduit perfect. Zelfs de matige voice-acting laat me soms nog steeds glimlachen door de bekende stemmen van desbetreffende karakters en uitspraken. Grappig dat -ook al is deze game totaal niet mijn ding- een game zulke emoties bij me kan opwekken, die ik in een gemiddelde game nooit zou kunnen evenaren. Ik herriner me zelfs nog dat ik een beetje rode ogen kreeg toen ik bij Besaid Island aankwam. Toen ik mijn -toenmalige- vriendinnetje in de oog keek kon ik ook zien dat ze ontroerd was.

Heel erg een love it or hate it- game zoals eerder hier gezegd werd, maar ik kies maar de gouden middenweg. Fantastische presentatie , sfeer, karakters en muziek, maar de gameplay doet mijn tanden knarsen.

*3

Naar mijn mening is Final Fantasy X één van de beste spellen ooit gemaakt! Iedere keer dat ik het speel, geniet ik weer.

Het grootste pluspunt aan deze game is de soundtrack. Wat een schitterende muziek wordt er bij FFX gebruikt. Met name bij de track "Wandering Flame" die vaak wordt afgespeeld tijdens emotionele scenes,(bijvoorbeeld wanneer Tidus' party de Farplane bezoekt of wanneer Auron aan Tidus de waarheid verteld over Sin), krijg ik bijna altijd tranen in mijn ogen. Zo zijn er nog veel meer tracks in de game die mij echt een bijzonder gevoel geven, en die echt bij de sfeer er om heen passen. De graphics zien er ook prachtig uit!

De verhaallijn vind ik ook erg mooi, met een hoop emotionele en ontroerende scenes er tussen, zoals de liefdesscène tussen Tidus en Yuna, of wanneer Yuna afscheid moet nenen van Tidus.. De verschillende personages zijn mooi neergezet, met Sir Auron als mijn favoriet. Van de buitenkant komt hij stoer en intimiderent over, maar hij heeft een rustige, kalme stem. Dat maakt Sir Auron bijzonder.
Ook om Wakka moet ik altijd erg lachen.

Over het gevechtssysteem ben ik ook erg tevreden, ik hou sowieso veel van turnbased gevechtssystemen. Vooral de summons zijn erg leuk, en ik vind het ook prettig dat ik tijdens het gevecht van personages kan wisselen en dat ze tijdens een bepaalde actie soms iets zeggen. Het grootste pluspunt tijdens de gevechten, zijn de Overdrives!


Final Fantasy X heeft iets bij me losgemaakt wat nog maar weinig andere games hebben gedaan! Ik kan dat ook niet anders dan deze game de maximale score geven!

"No matter how dark the night, morning always comes, and our journey begins anew"
- Lulu, Final Fantasy X