Sea ☽f Stars (2023)

De recensies zijn uit en ze liegen er niet om, heel veel tienen en negens en met uitspraken als "best indie RPG that I’ve played this year". Maar ik kan ook niet meer op elke hype springen die ik voorbij zie komen impulsief als ik de afgelopen maanden was... eerst mijn backlog stapel!. Maar wel in de wenslijst gezet natuurlijk..

Een charmante maar weinig vernieuwende retro RPG.

Enerzijds heeft Uier zeker een punt met zijn kritiek hierboven: Sea of Stars is namelijk absoluut niet vernieuwend. Het haalt inspiratie uit klassieke RPG's als Chrono Trigger en Final Fantasy VI, maar het voegt verder weinig toe aan hun nalatenschap: het is gewoon een typische RPG waarin je met een kleine party de wereld verkent en langzaam maar zeker krachtiger wordt door vijanden te verslaan. Daarnaast barst het plot - over drie vrienden (waarvan vooral de twee 'solstice warriors' typische self-insert personages zijn die amper persoonlijkheid hebben) die de wereld moeten zien te redden van een kwaadaardige tovenaar - van de clichés, waardoor je de meeste ontwikkelingen makkelijk kan voorzien.

Maar persoonlijk vond ik dat eigenlijk niet zo'n probleem. Ja, het spel is weinig vernieuwend, maar Chrono Trigger en FFVI zijn spellen die mensen nu nog steeds oppakken, dus waarom zou het een probleem zijn om in hun voetsporen te treden? En hoewel de gameplay en het plot niet uitmuntend zijn is de sfeer dat mijns inziens wel: de kleurrijke vormgeving en charmante soundtrack brengen de wereld echt tot leven en behoren tot het beste wat ik van dit genre heb gezien. Bovendien heeft Sea of Stars in vergelijking met oudere spellen een aantal welkome 'quality of life' aanpassingen: je hoeft bijvoorbeeld nooit te grinden, en het vinden van alle collectibles is - mede vanwege een papegaai die zegt wat je nog mist in verschillende gebieden - leuk om te doen. En hoewel het spel inderdaad erg lineair is zorgt dat er tegelijkertijd voor dat de boss fights doorgaans een goede moeilijkheidsgraad hebben (in plaats van dat je level te hoog of laag is).

Daarnaast zitten er welzeker een aantal frisse twists in de gameplay, zoals een redelijk uniek 'magiesysteem' (met zonne- en maansmagie als belangrijkste onderdelen, in plaats van de bekende elementen) dat een ander soort strategie vergt en een systeem waarbij healen via voedsel (dat je zelf moet koken) of combo's (die je na een aantal aanvallen vrijspeelt) heel belangrijk is (in plaats van via een vaste healer). Maar de belangrijkste innovatie is dat je je aanvallen en verdediging goed moet timen om zoveel mogelijk schade te doen / zo min mogelijk schade op te lopen (als je daar slecht in bent kun je dat overigens iets makkelijker maken met 'relics' die je kunt kopen, zoals een relic die je automatisch laat verdedigen tegen éénderde van de aanvallen), waardoor je je aandacht er tijdens gevechten steeds goed bij moet houden. In het begin vond ik dat maar irritant (want dat ben ik niet gewend bij RPG's), maar na een tijdje - en naarmate ik er beter in werd - begon ik dat best leuk te vinden: vooral de 'moonerang'-aanval, waarbij je een maan-boomerang van vijand naar vijand moet weerkaatsen, is erg effectief als je hem onder de knie hebt. Die innovaties werken niet altijd goed (de timing van sommige aanvallen is wel erg lastig, en doordat de magie zo onbekend is, is het vaak niet goed duidelijk wat de zwakke punten van vijanden zijn - een duidelijker systeem (op basis van kleuren bijvoorbeeld) zou daarom welkom geweest zijn), maar over het algemeen zorgen ze ervoor dat het spel - ondanks haar algehele gebrek aan vernieuwing - zelden echt gaat vervelen.

(Ik had daarstraks even haast, maar dit zijn nog een aantal onderdelen die het vermelden waard zijn:
- Net als in Octopath Traveler en Bravely Default hebben vijanden een aantal zwakke punten, en als je slim gebruikt maakt van al je skills en combo's (en die goed timet) kun je door hun verdediging breken en zo voorkomen dat ze jou aanvallen, wat vooral nuttig is bij speciale aanvallen van bazen. Je hebt een bepaald aantal beurten om dat voor elkaar te krijgen, wat aangegeven wordt met een nummer boven de vijanden.
- Je kunt je party members op ieder moment (ook tijdens gevechten) wisselen, zonder dat dat je een beurt kost of dat je (zoals bij Octopath Traveler) bij een herberg langs moet gaan. Strategie zit hem dus vooral in het slim gebruiken van je skills, en niet zozeer in het kiezen van de juiste party members.
- En ten slotte is het in Sea of Stars erg belangrijk om te wisselen tussen normale aanvallen (die geen MP kosten) en skills. Bij de meeste RPG's gebruik je zoveel mogelijk skills (met uitzondering van mobs die weinig uitdaging bieden), en als je MP op is gebruik je gewoon een recovery item. Maar hier heb je heel weinig MP en zijn items schaars (je kan er maar 10 tegelijkertijd dragen), waardoor het noodzakelijk is om die te herstellen via normale aanvallen (waarmee je 3 MP terugwint). Daarnaast zorgen normale aanvallen voor een soort 'boost points' (met een bepaalde elemental affinity, afhankelijk van welk personage je gebruikt), en als je die gebruikt (je kunt er maximaal drie opsparen) kunnen skills, combo's en normale aanvallen extra veel schade toedienen. Op de juiste momenten (om vijanden te breken en zoveel mogelijk schade toe te dienen) wisselen tussen normale aanvallen en skills is dus essentieel.)

Sea of Stars is kortom een charmante retro RPG, met een mooie kleurrijke stijl en een levendige old school soundtrack die de wereld uitstekend tot leven brengen, en een aantal leuke innovaties (zoals de nadruk op het goed timen van je aanvallen en verdediging) die de gameplay fris houden. Maar het kleurt te veel binnen de lijnen - met een plot dat barst van de clichés en gameplay die duidelijk in de voetsporen treedt van de klassiekers zonder daar veel aan toe voegen - om echt uit te blinken. Als je het leuk lijkt om die klassiekers een keer te herleven (maar dan ietwat gemoderniseerd) is het echter zeker de moeite waard. 3.75*