menu

A Plague Tale: Requiem (2022)

Alternatieve titel: A Plague Tale: Requiem - Cloud Version

mijn stem
4,25 (16)
16 stemmen

Nintendo Switch / PC / PlayStation 5 / Xbox Series X/S
Action / Adventure
single player

Ontwikkeld door Asobo
Uitgegeven door Focus

Amicia en Hugo hebben hun verwoeste thuisbasis achter zich gelaten en reizen af naar het zuiden, waar nieuwe regio's en levendige steden op ze wachten. Ze willen daar een nieuw leven opbouwen en Hugo's vloek onder controle houden. Maar wanneer Hugo's krachten weer ontwaken, zorgt een nieuwe vloedgolf aan verslindende ratten voor dood en verderf. De twee kinderen moeten noodgedwongen opnieuw op de vlucht en vestigen hun hoop op een mysterieus eiland, waar de sleutel zou liggen om Hugo te genezen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Vo12hpQ9zCk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van mrdig
5,0
Hype!!

avatar van John Milton
Kom maar op!


avatar van Mr. Olaf
Psyched voor deze! Heb hem vandaag gedownload, ben erg benieuwd. Eerste deel vond ik fantastisch.

avatar van mrdig
5,0
1e 2 chapters vanavond gespeeld op de SeriesX en ja dit is weer dikke prima. Je wordt er weer meteen ingezogen, wat een sfeer/story en het ziet er ook weer prachtig uit. Gameplay vertrouwd met bijv de slingshot/pots/stenen en veel stealth.

Verder begon ik de game met Engelse audio maar toen herinnerde ik me dat in het vorige deel de Franse audio ook genieten was dus daar heb ik hem nu op gezet (wel met Engelse subs want mijn Frans is belabberd). Draagt nog net wat meer bij aan de sfeer. Verder goede headset op en gaan.

Wel wat jammer van 30 a 40 fps op de next gen consoles. Ik mis de performance mode. Top notch graphics zijn altijd welkom maar ik ben nu wat te gewend aan 60fps dus ik had graag wat grafische pracht ingeleverd voor wat meer fps. Je merkt nu meteen dat de fps niet al te best is.

Maar dat is voor mijn geen showstopper, dit ga ik ws in 1 ruk uitspelen. Elke avond 1 a 2 chapters moet lukken (van de 17 in totaal).

avatar van legian
5,0
mrdig schreef:
Wel wat jammer van 30 a 40 fps op de next gen consoles. Ik mis de performance mode. Top notch graphics zijn altijd welkom maar ik ben nu wat te gewend aan 60fps dus ik had graag wat grafische pracht ingeleverd voor wat meer fps. Je merkt nu meteen dat de fps niet al te best is.

Het is wel erg jammer dat ze geen 60fps mode erin hebben zitten. Ik hoop eigenlijk op een patch, maar twijfel of ik daarop wil wachten. Als dat uberhaupt komt.

Ik ben de soundtrack nu aan het beluisteren en die klinkt nog onheilspellender dan de vorige. Dat belooft wat.

avatar van mrdig
5,0
Ik zou er niet op wachten, even overheen zetten en gaan. Muziek, sfx, ambiance, sfeer is top in deze game en de graphics zijn echt belachelijk goed, ik zit af en toe met verbazing te kijken naar de gedetailleerdheid van de gebouwen, straten, vergezichten, de bomen/bossen, licht-weerspiegelingen van de maan, water, schaduwen etc.. Erg goede showcase voor wat je nextgen console kan.

Maar eens, het is jammer dat er geen 60fps modus is en dat is eigenlijk niet meer van deze tijd, Callisto Protocol deed hierover ook nog even een sneer: https://twitter.com/CallistoTheGame/status/1582510201898299392

Gelukkig is de game niet fast action paced zoals bijv bij een Gaurdians of the Galaxy, dus ik loop gewoon rustig van A en B (en kijk ondertussen mijn ogen uit), er is daarnaast veel rustige sneak/stealth actie en dan valt die 30 a 40fps allemaal nog wel mee.

avatar van legian
5,0
mrdig met dat laatste heb je ook wel gelijk. Maar die vorige heeft wel een patch ervoor ontvangen, dus wie weet.

Nou ben ik er niet super gevoelig voor gelukkig, maar het blijft wel jammer. Het speelt wel gewoon fijner
Maar ik ga hem binnenkort maar eens downloaden. Ben erg benieuwd naar het geheel.

avatar van Sinner
Ik zie overigens pas dat het een full-price game is. Was het eerste deel niet eerder een midrange Indie hit destijds want dat staat me niet helemaal meer bij? In ieder geval vond ik de ACG review er wel erg knap uitzien dus zal ik deze ook maar op een wishlist zetten met de vorige. Voor de Xbox One.

avatar van mrdig
5,0
1e deel was idd niet full priced, 3 a 4 tientjes zo uit mijn hoofd, dus semi-indie? Het was wel een onverwachte hit. Dit nieuwe deel is trouwens wel next gen only, maar je kun het ook op de Xbox one spelen via xCloud en de Switch heeft ook een soort van stream versie.

avatar van DarthSolidKevin
5,0
Innocence viel een beetje in het AA segment. Er zijn naar mijn weten niet heel veel games die hier nog onder vallen. Het gros is AAA of indie, dus daardoor sprong het eerste deel er nog wat extra uit volgens mij.

avatar van mrdig
5,0
Nou dit was voor mij wel een AAA experience. Credits rolden zojuist voorbij. Wederom een heerlijke lineaire story driven adventure met geweldige graphics en sound. Nu nog ff een new game + en kijken of ik die laatste achievements nog ff kan halen.

M’n kinderen keken af en toe ook adembenemend mee, alsof je een film aan het meekijken was. Ik mocht hem niet in mijn 1tje uitspelen want ze wilden het einde ook zien lol. En hele game met Franse audio gespeeld, heerlijk.

avatar van legian
5,0
Afgelopen weekend mee begonnen en het is weer verrekte lastig om deze weg te leggen. De sfeer zit er direct weer goed in en het speelt weer heerlijk weg. En het ziet er werkelijk fenomenaal uit. Al regelmatig even genoten van de omgeving (inclusief de vele ratten).

Wel merk ik dat de game niet geheel soepel loopt. Met enige regelmaat wat last van stofferingen en pop-in. En ook nog een crash gehad waardoor ik een hele sectje opnieuw mocht doen.

Afgezien daarvan is het wel weer genieten. Ook de verschillende upgrades van je speelstijl zijn erg fijn. Hoewel het wel jammer is dat je soms alsnog in een combat arena gezet wordt nadat je het hele stuk ongezien langs iedereen geslopen bent. Iets waar het eerste deel ook al laat van had.

Nu maar de tijd vinden om hier mee verder te gaan.

avatar van DarthSolidKevin
5,0
Ook ik ben eindelijk begonnen aan de nieuwe Plague Tale en het is weer genieten geblazen. De relatie tussen Hugo en Amicia is wat Innocence zo goed maakte voor mij en het is fijn om te zien dat dit in Requiem een logische en sterke voortzetting krijgt. Op dit moment (tegen het einde?) van chapter 9, dus ik heb nog wel even te gaan.

avatar van DarthSolidKevin
5,0
Zojuist uitgespeeld. Ik moet het nog een beetje laten bezinken, maar het gaat een hoog cijfer worden. Misschien zelfs een notering in mijn top 10 ...

avatar van legian
5,0
Zo zeg, Gisteren Chapter 9 afgerond en vandaag even doorgespeeld tot en met chapter 13. Maar de game pakt hier wel echt perfect door zeg. De spreekwoordelijke shit hits the fan gebeurd hier wel weer in kwadraat en het levert een aantal hartverscheurende momenten op.

Ik gun mezelf maar even wat rust om alles te laten inwerken. Maar deze verdient voor zover alle lof die er te krijgen is zeg.

Daarbij ook nog een technische kanttekening. De recente update heeft het een en ander wel verbeterd merk ik. Hoewel de stotters niet volledig weg zijn is het wel stukken minder geworden. Wat ik best bijzonder vindt aangezien er alleen maar meer en meer ratten op het scherm getoverd worden.

avatar van DarthSolidKevin
5,0
A Plague Tale: Requiem is een van de weinige games ... nee, een van de weinige verhalen waar ik me emotioneel bij betrokken heb gevoeld. Op verschillende momenten zat ik met een brok in de keel en tranen in de ogen naar mijn TV te kijken en dat overkomt me zelden tot nooit.

Het fantastische verhaal van een zus die haar kleine broertje ten koste van alles wil beschermen, greep me bij de strot zoals weinig verhalen dat ooit hebben gedaan. Requiem toont de kracht, veerkracht en moed van kinderen die worden blootgesteld aan keuzes en gebeurtenissen waar geen enkel kind mee geconfronteerd zou moeten worden.

De voelbare emotie is grotendeels te danken aan het geweldige stemwerk van Charlotte McBurney die de rol van haar leven speelt als de 15-jarige Amicia. De uitzichtloze momenten waar Amicia mee geconfronteerd wordt, komen zo sterk tot leven dat je bijna gaat geloven dat het allemaal echt is. De rest van de cast geeft ook alles, maar McBurney steelt absoluut de show in Requiem.

Het feit dat de collectibles onderdeel uitmaken van het verhaal geven je een reden om, letterlijk en figuurlijk, naar ze uit te kijken. Hoewel de te verzamelen bloemen en veren niet heel veel extra diepgang geven, geldt dit wel voor de herinneringen die je kan verzamelen. Ze gaan van tragisch tot komisch en zijn zeker de moeite waard. Een van de laatste herinneringen is zelfs zo'n sterk emotioneel moment vol pijn en verdriet dat ik nog vol schiet als ik eraan terugdenk.

De gameplay is een voortzetting van A Plague Tale: Innocence met wat extra lagen. Zo mag je zelf beslissen hoe je door vijandelijk gebied gaat en word je speelstijl beloond met skills die de desbetreffende speelstijl makkelijker maken. Is stealth en geweldloos je ding? Dan krijg je een skill die je sneller laat lopen als je gehurkt bent. Toch liever agressief en moordend? Je ontgrendelt een skill waarmee je vijanden in een kolonie ratten kan duwen. Een mix tussen agressie en stealth behoort uiteraard ook tot de opties.

Helaas worden deze keuzes (vooral als je meer stealth speelt) niet altijd gerespecteerd. In het narratief word je veelvuldig in ietwat bombastische gevechtsscenario's geslingerd, waardoor je soms het gevoel krijgt dat je misschien beter altijd agressief had kunnen zijn. Hoewel ze een (sterke) verhaaltechnisch rol spelen, respecteren deze situaties niet de speelstijl van elke speler.

In sommige impressies zie ik terug dat men vindt dat de AAA-productiewaarde van Requiem ten koste gaat van de intimiteit die in het meer indie-/AA-achtige Innocence aanwezig was. Ik ben het daar niet mee eens. Er zijn twee werelden die samen één geheel vormen: de overkoepelende wereld waarin alles gebeurt en de belevingswereld van Hugo en Amcia.

De belevingswereld is als een houten vlot vol intieme momenten van vreugde, opluchting, haat en verdriet die op de onstuimige zee van de overkoepelende wereld drijft. Ze vechten en beïnvloeden elkaar. De ene keer wint de zee, de andere keer het vlot, maar na elke confrontatie komen ze weer in balans. Als het vlot uiteindelijk aan land komt, zie je een gebroken zee vol afgesplinterde brokstukken in je kielzog.

De omgevingen zijn een genot voor het oog. Imposante steden, zonnige bloemenvelden en gevulde marktpleinen vol gezelligheid worden afgewisseld met zware regen, opgestapelde lijken en met ratten gevulde straten en krochten. De contrasten zijn sterk en een perfecte weerspiegeling van de emotionele toestand van de hoofdpersonages op het desbetreffende moment.

A Plague Tale: Requiem is een van de beste games die ik ooit heb gespeeld. De connectie die ik totaal niet voelde bij The Last of Us (een soortgelijke titel waarin de reis en de connectie tussen twee personages centraal staat) was hier ruimschoots aanwezig. Ik voelde me de gehele speeltijd (16,5 uur) emotioneel betrokken bij Hugo en Amicia en leefde elke minuut met ze mee. Een waar meesterwerk. 5*

avatar van legian
5,0
A Plage Tale: innocence toonde hoe Amicia in een gruwelijke situatie heel snel volwassen moest worden en de zorg voor haar broertje Hugo moest dragen. Het onschuldige karakter van de 15 jarige Amicia verdween heel snel toen ze voor het eerst iemands leven moest nemen. Een aangrijpend en tekenend moment in haar ontwikkeling. Maar het viel in het niet bij de gebeurtenissen die daarop volgden.

Bij A Plage Tale: Requiem zijn we zes maanden verder. Zes maanden in redelijke rust en vrede waarbij die kinderlijke onschuld nog eventjes gevonden kan worden. Een moment van spelletjes spelen, kind zijn, plezier hebben. Na alles wat er gebeurd is leek het haast niet mogelijk. Het kan toch nog, nog eventjes dan wel. Want die onschuld verdwijnt direct als Amicia en Hugo door pech weer in een gevaarlijke situatie terecht komen. Met enkele gebeurtenissen die voor beide personages hun verdere leven voor altijd zullen veranderen. Amicia schakelt direct weer terug naar haar beschermende rol, ondanks de mentale gevolgen die het voor haar heeft. Hugo is haar alles en niets zal haar tegenhouden om hem te beschermen.

Requiem pakt direct door op Innocence. Maar wel met een aantal verbeteringen. Zo is de gameplay verder gefinetuned, zelfs zo dat ik de stealth stukken toch een stuk moeilijker vond. Is er een progressie systeem gekomen om de verschillende speelstijlen wat verder uit te bouwen. En is vooral de combat wat verbeterd. Wat goed past in het verhaal, want we hebben hier niet meer met die onschuldige Amicia te maken. Nee zeer zeker niet, Amicia kan hier zelfs bloeddorstig genoemd worden.

Het is een makkelijker manier om ervoor te zorgen dat je als gamer regelmatig toch in een combat arena geplaatst wordt. Ondanks de verbeteringen blijft dat het minste sterke onderdeel. Waardoor die momenten soms best frustrerend kunnen werken. Helemaal omdat Amicia, ondanks haar bloedlust nog steeds geen enkele slag of stoot kan hebben. Ze mag zich dan wel als een strijder presenteren, ze blijft maar een 15 jarig meisje dat het tegen een leger van getrainde vechters moet opnemen. Die frustraties verdwijnen echter snel, want de verhaalmomenten in die stukken maken enorme indruk.

De rest van de gameplay is stevig beter geworden, zo goed dat ik deze toch wel opneem in mijn referentielijstje voor stealth games. Inclusief de ai die gewoonweg niet meer terug wilt gaan naar normale stand en altijd in alert blijft rondzoeken. En daarbij de rest ook constant aanspoort dat te doen. Het is maar goed dat de game geen clean hands achievement heeft, want ik ben maar weinig stukken doorgekomen zonder naar de wapens te grijpen.

Een ander onderdeel waar Requiem beter op geworden is betreft de muziek. Nu was ik al groot liefhebber van de soundtrack van Innocence, maar ze hebben zich hier wel overtroffen moet ik zeggen. Wat een prachtig aangrijpende soundtrack is dit geworden. De stijl van Innocence wordt verder uitgebreid en we krijgen zelfs de toevoeging van een koor. De muziek is hier niet alleen een begeleidend onderdeel maar het verteld zelf ook het verhaal. Al het leed dat Amicia en Hugo meemaken is voelbaar in de muziek. Zelfs zonder de game opgestart te hebben was de wanhoop van de situatie al te merken in de muziek. En het muzikale aspect van een requiem wordt hier dan ook te volle benut. En als groot muziekliefhebber word ik ook enorm blij van zulke sterke soundtracks.

Hoewel de muziek het verhaal al wel verteld wordt dat ook gewoon gedaan door de voice acting. En die is hier bijzonder sterk aanwezig. De Engelse cast (ik heb Innocence ook in het Engels gespeeld dus die stemmen voelde vele natuurlijker dan de Franse) zet hier een zeer sterke prestatie neer. Waarbij ik vooral Logan Hannan als Hugo als Charlotte McBurney als Amicia bijzonder sterk vindt. De mate van emotie die beide in hun personage moeten leggen is hoog en ze weten dit consequent enorm overtuigend te doen. Waarbij Charlotte McBurney regelmatig een tour de force moet houden als Amicia die echt tot op het bot gaan.

Naast bovenstaande zijn uiteraard ook de visuals flink verbeterd. De hoeveelheid ratten zijn in de latere levels dusdanig indrukwekkend dat ik met verbazing naar het scherm zat te kijken. Met al dat krioelende ongedierte wat op je af komt kan ik me goed inleven in de angsten die de personages uitstaan. Maar ook de omgevingen zijn werkelijk prachtig. Zowel de aangename als de onaangename omgevingen. Ze hebben ook flink meer afwisseling in de omgevingen aan weten te brengen, waardoor de vele verschillende omgevingen elk een bijzonder indrukwekkend beeld op het scherm weten te toveren. Zo af en toe even stil staan om de omgeving in je op te nemen was dan ook eerder regel dan uitzondering. Hoewel de ratten soms wel wat roet in het eten gooide. Het geheel ziet er echt fenomenaal uit. Dat geld trouwens ook voor de personages, waarbij de wanhoop, pijn of de spaarzame momenten van vreugde ook van Amicia haar gezicht zijn af te lezen. Prachtig gedaan.

Ondanks alle positieve superlatieven hierboven is de game niet perfect. Hoewel dat voornamelijk technisch van aard is. Ik had de gehele duur namelijk last van stotteringen waardoor het niet helemaal soepel speelt. Een enkele crash en 2 momenten dat de game voor eventjes bevroor. Hoewel een update tussendoor wel verbetering bracht is er nog wel wat te winnen. Het is echter een kleine klacht van mijn kant. En zeker niet iets wat de beleving beperkt.

A Plague Tale: Requiem doet uiteindelijk zijn naam eer aan. De grote kracht van Innocence wordt hier sterk doorgezet. De band die Hugo en Amicia in het vorige deel hebben opgebouwd wordt hier tot het uiterste getest. En in elke stap werd ik er verder in meegezogen. Het is ongeveer halverwege de game dat er serieuze stappen gezet worden en het geheel in een stroomversnelling komt. Op dat moment toont Requiem wat voor game het echt is. Het persoonlijke verhaal van twee kinderen die in een onmenselijke en onmogelijke situatie terecht komen en niemand anders hebben dan elkaar.

En juist dat heeft mij enorm diep geraakt. Innocence wist mij al diep te raken en mee te laten leven met Amicia en Hugo. Twee kinderen waar ik echt om ben gaan geven in die game. En in requiem ben ik zo enorm mee gaan leven met ze dat ik heb zitten schreeuwen naar het scherm van dezelfde machteloosheid als Amicia. Of dat ik een brok in mijn keel kreeg bij openbaringen die werden gedaan. En zelfs dat ik met tranen in mijn ogen het laatste level heb doorlopen. Hopende dat het uiteindelijk niet zo zou moeten zijn. De tussentijdse aftiteling en epilogue waren dan ook een zeer mooi en fijn om het geheel even te kunnen laten inwerken.

A Plague Tale: Innocence is een van die games die een speciaal plekje heeft en mij wist te raken. Net zoals Life is Strange dat deed. Een game die mij (als redelijk emotieloos persoon) wist te emotioneren en te ontroeren. A Plage Tale: Requiem doet dat echter op een heel ander niveau zoals ik niet eerder heb gehad. Na de eerste sessie had ik idee dat dit hetzelfde zal verlopen als de voorganger. Een goed, boeiend en aangrijpend verhaal. Maar de laatste twee sessies hebben het echt naar een dieper niveau getild. Ik had niet verwacht hier zo diep door geraakt te worden.

A Plague Tale: Requiem is een bijzondere ervaring. Ik ben blij dat ik niet gewacht heb om deze op te pakken. Want 30 of 60 fps is totaal niet relevant bij een kunstwerk als dit. De ervaring gaat daar makkelijker overheen. En Requiem toont maar weer eens de kracht en kwaliteit aan die games kunnen brengen. En dat is precies de reden dat ik van de vele entertainment vormen hier zo enorm veel van houd. Met gemak de game of the year dit. Wat een ervaring.

avatar van mrdig
5,0
Prachtige reviews solidKevin en legian, hulde! En idd game of the year materiaal dit.

avatar van Manny Calavera
Wat een cijfers zeg.

Ik dacht dat dit niet zo mijn ding was, maar zit er misschien naast.

Moet je beide games hebben gespeeld of is alleen deze ook voldoende?

avatar van DarthSolidKevin
5,0
Manny Calavera schreef:
Wat een cijfers zeg.

Ik dacht dat dit niet zo mijn ding was, maar zit er misschien naast.

Moet je beide games hebben gespeeld of is alleen deze ook voldoende?


Requiem speelt zich 6 maanden na Innocence af, dus ik zou de eerste wel aanraden. Vooral ook omdat je de groei van Hugo en Amicia als personages veel beter snapt en kan waarderen. Daarnaast is het eerste deel ook gewoon heel goed. Innocence is maar zo'n 10-12 uur, dus die heb je best snel uit.

avatar van legian
5,0
Manny Calavera schreef:
Ik dacht dat dit niet zo mijn ding was, maar zit er misschien naast.

Dat dacht ik in eerste instantie ook, maar laat dat je niet tegenhouden om die games te spelen.

Verder zou ik net zoals solidKevin beide games aanraden. Juist omdat de ontwikkeling van de personages zo'n belangrijk onderdeel is. En het verhaal ook voor een groot deel doorloopt over de twee games.

avatar van justin8286
5,0
Ik had dat gevoel ook. Innocence heeft heel lang bij mij in het verlanglijstje gestaan op steam. Van tijd tot tijd wel eens wat videos bekeken op Youtube en dan toch maar niet aangeschaft, tot een paar weken geleden. En daar heb ik geen seconde spijt van gehad. Ben ook meteen doorgegaan naar deze. Zit nu in Chapter 7 dus heb nog wel even te gaan

avatar van horizon
Helemaal mee eens. Hoewel deel 2 nog niet gespeeld is deel 1 gewoon heel erg goed. Vooral wat betreft sfeerzetting en verhaal.

avatar van justin8286
5,0
Ik kan me alleen maar aansluiten bij de prachtige reviews van Legian en SolidKevin! Nog beter dan het eerste deel, een heerlijke belevenis.

Ondanks dat mijn PC al een beetje verouderd is kon ik hem goed draaien op medium settings, net iets onder de aanbevolen settings. Heb tijdens het spelen geen enkele keer last gehad van mankementen en grafisch zag het nog steeds wel goed uit.

Mooi vond ik de afwisseling tussen de rustige momenten waar je geniet van de kleuren in de stad of het platteland waar je rustig alles ontdekt naar de momenten waar het grijs en grauw word met overal ratten en vijanden om je heen. De gezichtsuitdrukkingen, de voice-acting, de gameplay dragen allemaal positief bij aan het gehele verhaal. Je word er echt in mee gesleept!

Vooral het stukje waar je de Count vermoord zal me bijblijven. Wat een enge man en wat was dat bevredigend om de slinger los te laten en die steen naar zijn hoofd te schieten. Ik heb nog nooit zo hard de muisknop ingedrukt . Dit in tegenstelling tot het einde. Ik had misschien nog enige hoop dat ze iets zouden vinden voor Hugo maar eigenlijk voelde je al dat hij te ver heen was. Ik heb dus zelf ook, met pijn en moeite, de 'slinger overgehaald'.

Deze verdient echt de volle 5 sterren!

avatar van FlorisV
4,0
Ik ga nog een tijdje wachten op een dikke sale hiervan maar weet 1 ding alvast zeker: deze ga ik met Franse audio spelen. Want helaas zijn de stemacteurs vervangen door een op en top Brits klinkende Amicia en Hugo. En die Franse sfeer maakte het eerste deel voor mij echt af.

avatar van Fonzzz002
2,0
Fonzzz002 (crew)
Helaas is dit voor mij een controversiële uitschieter geworden. Banaal gezegd komt het neer op “het boeide me gewoon niet zo”, al maakt het verhaal een paar eigenaardige keuzes waar ik niet achter kon staan.

Qua presentatie is dit wederom een waar genot. Deel 1 was al prettig om naar te kijken en luisteren. Deel 2 springt een stap naar voren door nog meer details en nog meer leven aan de wereld toe te voegen. Van alle NPC’s die hun eigen levens leiden, een groot eiland waarbij je verrassend veel vrijheid hebt om te verkennen en de goed geacteerde, levendige cutscenes. Op dit gebied is Reqiuem van hoge kwaliteit.

De gameplay is waar ik in het vorige deel meer tegen het negatieve aanzat dan het positieve. In dit deel zijn de stukken met de ratten nog steeds te eenvoudige puzzels die niet echt boeiend waren om te doen. Misschien heeft het ermee te maken met dat ik dit deel direct deed naar deel 1, maar hier konden de stukken met de ratten mij totaal niet meer bekoren. Het is te duidelijk wat te doen, waardoor het meer voelde als instructies opvolgen dan nadenken.

De stealth levels zijn daarentegen goed verbeterd! Waar de stealth secties in het vorige deel gemiddeld te beperkt waren, heb je altijd meerdere manieren om door een gebied te gaan. Amicia heeft ook meerdere offensieve en defensieve opties, waardoor je goede vrijheid had in je aanpak. Soms probeerde ik full stealth, andere momenten schakelde ik iedereen uit vanuit de schaduwen, of soms probeerde ik 3 verschillende routes uit voordat het lukte. Deze momenten zaten gaaf in elkaar en deed ik met plezier.

Het verhaal.. tja, om eerlijk te zijn boeide het mij allemaal niet meer zo. Op gegeven moment sloeg het zelfs om in verveling, met irritatie over dat het allemaal te lang doorging. Dit is zo'n verhaal waarbij ik regelmatig op m'n kop krapte en dacht "hoeveel chapters zijn er nog? Wat willen ze nu nog vertellen dat het zoveel tijd nodig heeft?". In het begin was het nog leuk om Amicia en Hugo samen te zien, zoekend naar een manier om van de vloek af te komen. Maar het verandert als snel in een wild goose chase die ieder excuus gebruikte om door te gaan, zelfs als het niets belangrijks meer te zeggen heeft. Toch weer ff tegen die man vechten, weer een groep soldaten tegen je hebben, toch maar even een clue volgen die vervolgens nergens heenleidt, weer even wegrennen voor ratten, het ging maar door en door.. Uiteindelijk maken de personages (wat voelt als een) zinloze reis, waarbij ze pas aan het einde een conclusie maken die ik al tijdens de eerste game bedacht. (ik zat in deel 1 mij al af te vragen of wij niet eigenlijk het grotere kwaad waren en de wereld beter af was zonder Hugo. Dit deel is een lange omweg om op diezelfde conclusie te komen, waar ze al veel eerder op hadden moeten komen. Het is niet dat er 0,0% aan de lore wordt toegevoegd, maar persoonlijk vond ik de toevoegingen niet diepgaand genoeg om het verhaal naar een 2e game uit te rekken, ipv het einde van deel 1 langer te maken.

Vind het ook complete onzin dat de game er hard in probeert te hameren dat moord slecht is en dat wij dat vooral niet moeten doen.. alsof we in het vorige deel niet een bloedbad hadden veroorzaakt en alsof niet iedere ridder op ons hoofd uit is. Moraliteit was allang het raam uitgegooid. Om nog maar te zwijgen over het feit dat Hugo de vloek meedraagt die alle ratten achter hem aan laten gaan: elk gebied waar hij komt is gedoemd te sterven aan de pest. Toch kiezen ze er keer op keer voor om naar een nieuw gebied te gaan om een genezing vinden, wat weer voor talloze doden van onschuldige mensen zorgt. De personages zijn zelf verantwoordelijk voor de massadood van talloze onschuldige burgers zonder er één opmerking over te maken, maar “gooi geen steen uit zelfverdediging tegen iemands hoofd! Dat is slecht en wij zijn beter dan dat”.

De stealth gameplay en goede graphics maakte dit spel voor mij. Het narratief wist me niet te pakken, zelfs te irriteren, wat ervoor zorgde dat ik het merendeel van de tijd verveeld was. Niet elke grote titel kan aanslaan en dit is helaas een geprezen titel die niet wilde klikken.

2*

avatar van mrdig
5,0
Ah jammer dat voor jou niet klikte, maar goed onderbouwde review. Hopelijk meer plezier met de volgende game die je gaat oppakken

avatar van FlorisV
4,0
Nu in de Steam sale. Ik heb hem trouwens nog ietsie goedkoper gevonden bij Instant Gaming. En door mijn ervaring met het magnifieke eerste deel Innocence durfde ik hem wel te kopen zonder de Steam garantie (i.e. binnen 24 uur kunnen annuleren van de koop als het tegenvalt).

Al een beetje gespeeld en alles voelt meteen vertrouwd aan. De graphics zijn nog mooier. De stemacteurs zijn om onbegrijpelijke redenen vervangen. Want zoals ik eerder al aangaf, kies je nu de Engelse dub, dan klinkt Amicia gewoon Brits terwjil ze in Innocence een sterk Frans accent had. Ik koos daarom Frans (wel ondertiteld, want nee ik versta het amper) en heb geen spijt tot nu toe. Ik heb destijds hetzelfde gedaan bij Assassin's Creed Unity en dat was een geweldige ervaring qua immersie. Verder heb ik voor de moeilijkheid voorlopig maar hard gekozen, we zien wel. Dit is niet een spel waar ik doorheen wil glijden als een mes door een pakje boter.

Afgaande op Fonzz...tsja de spoilers laat ik begrijpelijk voor wat ze zijn, kennelijk zou het verhaal mogelijk tegen kunnen vallen en een drag worden (waarschijnlijk ook door het na deel 1 te spelen). Dit verhaal was in deel 1 ook heel simpel. Zolang de sfeer mij goed transporteert en de gameplay als vanouds is zit ik wel gebeiteld. Mooie afwisseling voor Baldur's Gate 3 want die wil ik niet altijd uren achtereen spelen.

Ik denk dat het commerciele succes van Plague Tale ten koste zal gaan van de speelwaarde als ze dit willen gaan uitmelken met nog een deel 3. Want de koek is naar ik zou verwachten echt wel op na dit deel. Maar nu genieten!

avatar van FlorisV
4,0
Sinner schreef:
Ik zie overigens pas dat het een full-price game is. Was het eerste deel niet eerder een midrange Indie hit destijds want dat staat me niet helemaal meer bij? In ieder geval vond ik de ACG review er wel erg knap uitzien dus zal ik deze ook maar op een wishlist zetten met de vorige. Voor de Xbox One.


Als ik me niet vergis begon deel 1 op 40 euro. Deze begon op 50 euro maar ja...inflatie en een wat groter spel, bovendien een vervolg op een zeer positief ontvangen spel. Budget was kennelijk meer dan 2x zo hoog ook. Ze hebben een goede deal met Microsoft Xbox kunnen maken door het direct op GamePass beschikbaar te maken.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:49 uur

geplaatst: vandaag om 01:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.