menu

A Plague Tale: Requiem (2022)

mijn stem
4,42 (6)
6 stemmen

Nintendo Switch / PC / PlayStation 5 / Xbox One / Xbox Series X/S
Action / Adventure
single player

Ontwikkeld door Asobo
Uitgegeven door Focus

Ga mee op een emotionele en adembenemende reis in dit tweede deel van A Plague Tale. Volg Amicia en haar broer Hugo op een gevaarlijke nieuwe zoektocht, waarbij ze alles doen wat nodig is om te overleven in een wrede, onverschillige wereld.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=Vo12hpQ9zCk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van mrdig
4,5
Hype!!

avatar van John Milton
Kom maar op!

GOTY

avatar van Mr. Olaf
Psyched voor deze! Heb hem vandaag gedownload, ben erg benieuwd. Eerste deel vond ik fantastisch.

avatar van mrdig
4,5
1e 2 chapters vanavond gespeeld op de SeriesX en ja dit is weer dikke prima. Je wordt er weer meteen ingezogen, wat een sfeer/story en het ziet er ook weer prachtig uit. Gameplay vertrouwd met bijv de slingshot/pots/stenen en veel stealth.

Verder begon ik de game met Engelse audio maar toen herinnerde ik me dat in het vorige deel de Franse audio ook genieten was dus daar heb ik hem nu op gezet (wel met Engelse subs want mijn Frans is belabberd). Draagt nog net wat meer bij aan de sfeer. Verder goede headset op en gaan.

Wel wat jammer van 30 a 40 fps op de next gen consoles. Ik mis de performance mode. Top notch graphics zijn altijd welkom maar ik ben nu wat te gewend aan 60fps dus ik had graag wat grafische pracht ingeleverd voor wat meer fps. Je merkt nu meteen dat de fps niet al te best is.

Maar dat is voor mijn geen showstopper, dit ga ik ws in 1 ruk uitspelen. Elke avond 1 a 2 chapters moet lukken (van de 17 in totaal).

avatar van legian
5,0
mrdig schreef:
Wel wat jammer van 30 a 40 fps op de next gen consoles. Ik mis de performance mode. Top notch graphics zijn altijd welkom maar ik ben nu wat te gewend aan 60fps dus ik had graag wat grafische pracht ingeleverd voor wat meer fps. Je merkt nu meteen dat de fps niet al te best is.

Het is wel erg jammer dat ze geen 60fps mode erin hebben zitten. Ik hoop eigenlijk op een patch, maar twijfel of ik daarop wil wachten. Als dat uberhaupt komt.

Ik ben de soundtrack nu aan het beluisteren en die klinkt nog onheilspellender dan de vorige. Dat belooft wat.

avatar van mrdig
4,5
Ik zou er niet op wachten, even overheen zetten en gaan. Muziek, sfx, ambiance, sfeer is top in deze game en de graphics zijn echt belachelijk goed, ik zit af en toe met verbazing te kijken naar de gedetailleerdheid van de gebouwen, straten, vergezichten, de bomen/bossen, licht-weerspiegelingen van de maan, water, schaduwen etc.. Erg goede showcase voor wat je nextgen console kan.

Maar eens, het is jammer dat er geen 60fps modus is en dat is eigenlijk niet meer van deze tijd, Callisto Protocol deed hierover ook nog even een sneer: https://twitter.com/CallistoTheGame/status/1582510201898299392

Gelukkig is de game niet fast action paced zoals bijv bij een Gaurdians of the Galaxy, dus ik loop gewoon rustig van A en B (en kijk ondertussen mijn ogen uit), er is daarnaast veel rustige sneak/stealth actie en dan valt die 30 a 40fps allemaal nog wel mee.

avatar van legian
5,0
mrdig met dat laatste heb je ook wel gelijk. Maar die vorige heeft wel een patch ervoor ontvangen, dus wie weet.

Nou ben ik er niet super gevoelig voor gelukkig, maar het blijft wel jammer. Het speelt wel gewoon fijner
Maar ik ga hem binnenkort maar eens downloaden. Ben erg benieuwd naar het geheel.

avatar van Sinner
Ik zie overigens pas dat het een full-price game is. Was het eerste deel niet eerder een midrange Indie hit destijds want dat staat me niet helemaal meer bij? In ieder geval vond ik de ACG review er wel erg knap uitzien dus zal ik deze ook maar op een wishlist zetten met de vorige. Voor de Xbox One.

avatar van mrdig
4,5
1e deel was idd niet full priced, 3 a 4 tientjes zo uit mijn hoofd, dus semi-indie? Het was wel een onverwachte hit. Dit nieuwe deel is trouwens wel next gen only, maar je kun het ook op de Xbox one spelen via xCloud en de Switch heeft ook een soort van stream versie.

avatar van solidKevin
5,0
Innocence viel een beetje in het AA segment. Er zijn naar mijn weten niet heel veel games die hier nog onder vallen. Het gros is AAA of indie, dus daardoor sprong het eerste deel er nog wat extra uit volgens mij.

avatar van mrdig
4,5
Nou dit was voor mij wel een AAA experience. Credits rolden zojuist voorbij. Wederom een heerlijke lineaire story driven adventure met geweldige graphics en sound. Nu nog ff een new game + en kijken of ik die laatste achievements nog ff kan halen.

M’n kinderen keken af en toe ook adembenemend mee, alsof je een film aan het meekijken was. Ik mocht hem niet in mijn 1tje uitspelen want ze wilden het einde ook zien lol. En hele game met Franse audio gespeeld, heerlijk.

avatar van legian
5,0
Afgelopen weekend mee begonnen en het is weer verrekte lastig om deze weg te leggen. De sfeer zit er direct weer goed in en het speelt weer heerlijk weg. En het ziet er werkelijk fenomenaal uit. Al regelmatig even genoten van de omgeving (inclusief de vele ratten).

Wel merk ik dat de game niet geheel soepel loopt. Met enige regelmaat wat last van stofferingen en pop-in. En ook nog een crash gehad waardoor ik een hele sectje opnieuw mocht doen.

Afgezien daarvan is het wel weer genieten. Ook de verschillende upgrades van je speelstijl zijn erg fijn. Hoewel het wel jammer is dat je soms alsnog in een combat arena gezet wordt nadat je het hele stuk ongezien langs iedereen geslopen bent. Iets waar het eerste deel ook al laat van had.

Nu maar de tijd vinden om hier mee verder te gaan.

avatar van solidKevin
5,0
Ook ik ben eindelijk begonnen aan de nieuwe Plague Tale en het is weer genieten geblazen. De relatie tussen Hugo en Amicia is wat Innocence zo goed maakte voor mij en het is fijn om te zien dat dit in Requiem een logische en sterke voortzetting krijgt. Op dit moment (tegen het einde?) van chapter 9, dus ik heb nog wel even te gaan.

avatar van solidKevin
5,0
Zojuist uitgespeeld. Ik moet het nog een beetje laten bezinken, maar het gaat een hoog cijfer worden. Misschien zelfs een notering in mijn top 10 ...

avatar van legian
5,0
Zo zeg, Gisteren Chapter 9 afgerond en vandaag even doorgespeeld tot en met chapter 13. Maar de game pakt hier wel echt perfect door zeg. De spreekwoordelijke shit hits the fan gebeurd hier wel weer in kwadraat en het levert een aantal hartverscheurende momenten op.

Ik gun mezelf maar even wat rust om alles te laten inwerken. Maar deze verdient voor zover alle lof die er te krijgen is zeg.

Daarbij ook nog een technische kanttekening. De recente update heeft het een en ander wel verbeterd merk ik. Hoewel de stotters niet volledig weg zijn is het wel stukken minder geworden. Wat ik best bijzonder vindt aangezien er alleen maar meer en meer ratten op het scherm getoverd worden.

avatar van solidKevin
5,0
A Plague Tale: Requiem is een van de weinige games ... nee, een van de weinige verhalen waar ik me emotioneel bij betrokken heb gevoeld. Op verschillende momenten zat ik met een brok in de keel en tranen in de ogen naar mijn TV te kijken en dat overkomt me zelden tot nooit.

Het fantastische verhaal van een zus die haar kleine broertje ten koste van alles wil beschermen, greep me bij de strot zoals weinig verhalen dat ooit hebben gedaan. Requiem toont de kracht, veerkracht en moed van kinderen die worden blootgesteld aan keuzes en gebeurtenissen waar geen enkel kind mee geconfronteerd zou moeten worden.

De voelbare emotie is grotendeels te danken aan het geweldige stemwerk van Charlotte McBurney die de rol van haar leven speelt als de 15-jarige Amicia. De uitzichtloze momenten waar Amicia mee geconfronteerd wordt, komen zo sterk tot leven dat je bijna gaat geloven dat het allemaal echt is. De rest van de cast geeft ook alles, maar McBurney steelt absoluut de show in Requiem.

Het feit dat de collectibles onderdeel uitmaken van het verhaal geven je een reden om, letterlijk en figuurlijk, naar ze uit te kijken. Hoewel de te verzamelen bloemen en veren niet heel veel extra diepgang geven, geldt dit wel voor de herinneringen die je kan verzamelen. Ze gaan van tragisch tot komisch en zijn zeker de moeite waard. Een van de laatste herinneringen is zelfs zo'n sterk emotioneel moment vol pijn en verdriet dat ik nog vol schiet als ik eraan terugdenk.

De gameplay is een voortzetting van A Plague Tale: Innocence met wat extra lagen. Zo mag je zelf beslissen hoe je door vijandelijk gebied gaat en word je speelstijl beloond met skills die de desbetreffende speelstijl makkelijker maken. Is stealth en geweldloos je ding? Dan krijg je een skill die je sneller laat lopen als je gehurkt bent. Toch liever agressief en moordend? Je ontgrendelt een skill waarmee je vijanden in een kolonie ratten kan duwen. Een mix tussen agressie en stealth behoort uiteraard ook tot de opties.

Helaas worden deze keuzes (vooral als je meer stealth speelt) niet altijd gerespecteerd. In het narratief word je veelvuldig in ietwat bombastische gevechtsscenario's geslingerd, waardoor je soms het gevoel krijgt dat je misschien beter altijd agressief had kunnen zijn. Hoewel ze een (sterke) verhaaltechnisch rol spelen, respecteren deze situaties niet de speelstijl van elke speler.

In sommige impressies zie ik terug dat men vindt dat de AAA-productiewaarde van Requiem ten koste gaat van de intimiteit die in het meer indie-/AA-achtige Innocence aanwezig was. Ik ben het daar niet mee eens. Er zijn twee werelden die samen één geheel vormen: de overkoepelende wereld waarin alles gebeurt en de belevingswereld van Hugo en Amcia.

De belevingswereld is als een houten vlot vol intieme momenten van vreugde, opluchting, haat en verdriet die op de onstuimige zee van de overkoepelende wereld drijft. Ze vechten en beïnvloeden elkaar. De ene keer wint de zee, de andere keer het vlot, maar na elke confrontatie komen ze weer in balans. Als het vlot uiteindelijk aan land komt, zie je een gebroken zee vol afgesplinterde brokstukken in je kielzog.

De omgevingen zijn een genot voor het oog. Imposante steden, zonnige bloemenvelden en gevulde marktpleinen vol gezelligheid worden afgewisseld met zware regen, opgestapelde lijken en met ratten gevulde straten en krochten. De contrasten zijn sterk en een perfecte weerspiegeling van de emotionele toestand van de hoofdpersonages op het desbetreffende moment.

A Plague Tale: Requiem is een van de beste games die ik ooit heb gespeeld. De connectie die ik totaal niet voelde bij The Last of Us (een soortgelijke titel waarin de reis en de connectie tussen twee personages centraal staat) was hier ruimschoots aanwezig. Ik voelde me de gehele speeltijd (16,5 uur) emotioneel betrokken bij Hugo en Amicia en leefde elke minuut met ze mee. Een waar meesterwerk. 5*

avatar van legian
5,0
A Plage Tale: innocence toonde hoe Amicia in een gruwelijke situatie heel snel volwassen moest worden en de zorg voor haar broertje Hugo moest dragen. Het onschuldige karakter van de 15 jarige Amicia verdween heel snel toen ze voor het eerst iemands leven moest nemen. Een aangrijpend en tekenend moment in haar ontwikkeling. Maar het viel in het niet bij de gebeurtenissen die daarop volgden.

Bij A Plage Tale: Requiem zijn we zes maanden verder. Zes maanden in redelijke rust en vrede waarbij die kinderlijke onschuld nog eventjes gevonden kan worden. Een moment van spelletjes spelen, kind zijn, plezier hebben. Na alles wat er gebeurd is leek het haast niet mogelijk. Het kan toch nog, nog eventjes dan wel. Want die onschuld verdwijnt direct als Amicia en Hugo door pech weer in een gevaarlijke situatie terecht komen. Met enkele gebeurtenissen die voor beide personages hun verdere leven voor altijd zullen veranderen. Amicia schakelt direct weer terug naar haar beschermende rol, ondanks de mentale gevolgen die het voor haar heeft. Hugo is haar alles en niets zal haar tegenhouden om hem te beschermen.

Requiem pakt direct door op Innocence. Maar wel met een aantal verbeteringen. Zo is de gameplay verder gefinetuned, zelfs zo dat ik de stealth stukken toch een stuk moeilijker vond. Is er een progressie systeem gekomen om de verschillende speelstijlen wat verder uit te bouwen. En is vooral de combat wat verbeterd. Wat goed past in het verhaal, want we hebben hier niet meer met die onschuldige Amicia te maken. Nee zeer zeker niet, Amicia kan hier zelfs bloeddorstig genoemd worden.

Het is een makkelijker manier om ervoor te zorgen dat je als gamer regelmatig toch in een combat arena geplaatst wordt. Ondanks de verbeteringen blijft dat het minste sterke onderdeel. Waardoor die momenten soms best frustrerend kunnen werken. Helemaal omdat Amicia, ondanks haar bloedlust nog steeds geen enkele slag of stoot kan hebben. Ze mag zich dan wel als een strijder presenteren, ze blijft maar een 15 jarig meisje dat het tegen een leger van getrainde vechters moet opnemen. Die frustraties verdwijnen echter snel, want de verhaalmomenten in die stukken maken enorme indruk.

De rest van de gameplay is stevig beter geworden, zo goed dat ik deze toch wel opneem in mijn referentielijstje voor stealth games. Inclusief de ai die gewoonweg niet meer terug wilt gaan naar normale stand en altijd in alert blijft rondzoeken. En daarbij de rest ook constant aanspoort dat te doen. Het is maar goed dat de game geen clean hands achievement heeft, want ik ben maar weinig stukken doorgekomen zonder naar de wapens te grijpen.

Een ander onderdeel waar Requiem beter op geworden is betreft de muziek. Nu was ik al groot liefhebber van de soundtrack van Innocence, maar ze hebben zich hier wel overtroffen moet ik zeggen. Wat een prachtig aangrijpende soundtrack is dit geworden. De stijl van Innocence wordt verder uitgebreid en we krijgen zelfs de toevoeging van een koor. De muziek is hier niet alleen een begeleidend onderdeel maar het verteld zelf ook het verhaal. Al het leed dat Amicia en Hugo meemaken is voelbaar in de muziek. Zelfs zonder de game opgestart te hebben was de wanhoop van de situatie al te merken in de muziek. En het muzikale aspect van een requiem wordt hier dan ook te volle benut. En als groot muziekliefhebber word ik ook enorm blij van zulke sterke soundtracks.

Hoewel de muziek het verhaal al wel verteld wordt dat ook gewoon gedaan door de voice acting. En die is hier bijzonder sterk aanwezig. De Engelse cast (ik heb Innocence ook in het Engels gespeeld dus die stemmen voelde vele natuurlijker dan de Franse) zet hier een zeer sterke prestatie neer. Waarbij ik vooral Logan Hannan als Hugo als Charlotte McBurney als Amicia bijzonder sterk vindt. De mate van emotie die beide in hun personage moeten leggen is hoog en ze weten dit consequent enorm overtuigend te doen. Waarbij Charlotte McBurney regelmatig een tour de force moet houden als Amicia die echt tot op het bot gaan.

Naast bovenstaande zijn uiteraard ook de visuals flink verbeterd. De hoeveelheid ratten zijn in de latere levels dusdanig indrukwekkend dat ik met verbazing naar het scherm zat te kijken. Met al dat krioelende ongedierte wat op je af komt kan ik me goed inleven in de angsten die de personages uitstaan. Maar ook de omgevingen zijn werkelijk prachtig. Zowel de aangename als de onaangename omgevingen. Ze hebben ook flink meer afwisseling in de omgevingen aan weten te brengen, waardoor de vele verschillende omgevingen elk een bijzonder indrukwekkend beeld op het scherm weten te toveren. Zo af en toe even stil staan om de omgeving in je op te nemen was dan ook eerder regel dan uitzondering. Hoewel de ratten soms wel wat roet in het eten gooide. Het geheel ziet er echt fenomenaal uit. Dat geld trouwens ook voor de personages, waarbij de wanhoop, pijn of de spaarzame momenten van vreugde ook van Amicia haar gezicht zijn af te lezen. Prachtig gedaan.

Ondanks alle positieve superlatieven hierboven is de game niet perfect. Hoewel dat voornamelijk technisch van aard is. Ik had de gehele duur namelijk last van stotteringen waardoor het niet helemaal soepel speelt. Een enkele crash en 2 momenten dat de game voor eventjes bevroor. Hoewel een update tussendoor wel verbetering bracht is er nog wel wat te winnen. Het is echter een kleine klacht van mijn kant. En zeker niet iets wat de beleving beperkt.

A Plague Tale: Requiem doet uiteindelijk zijn naam eer aan. De grote kracht van Innocence wordt hier sterk doorgezet. De band die Hugo en Amicia in het vorige deel hebben opgebouwd wordt hier tot het uiterste getest. En in elke stap werd ik er verder in meegezogen. Het is ongeveer halverwege de game dat er serieuze stappen gezet worden en het geheel in een stroomversnelling komt. Op dat moment toont Requiem wat voor game het echt is. Het persoonlijke verhaal van twee kinderen die in een onmenselijke en onmogelijke situatie terecht komen en niemand anders hebben dan elkaar.

En juist dat heeft mij enorm diep geraakt. Innocence wist mij al diep te raken en mee te laten leven met Amicia en Hugo. Twee kinderen waar ik echt om ben gaan geven in die game. En in requiem ben ik zo enorm mee gaan leven met ze dat ik heb zitten schreeuwen naar het scherm van dezelfde machteloosheid als Amicia. Of dat ik een brok in mijn keel kreeg bij openbaringen die werden gedaan. En zelfs dat ik met tranen in mijn ogen het laatste level heb doorlopen. Hopende dat het uiteindelijk niet zo zou moeten zijn. De tussentijdse aftiteling en epilogue waren dan ook een zeer mooi en fijn om het geheel even te kunnen laten inwerken.

A Plague Tale: Innocence is een van die games die een speciaal plekje heeft en mij wist te raken. Net zoals Life is Strange dat deed. Een game die mij (als redelijk emotieloos persoon) wist te emotioneren en te ontroeren. A Plage Tale: Requiem doet dat echter op een heel ander niveau zoals ik niet eerder heb gehad. Na de eerste sessie had ik idee dat dit hetzelfde zal verlopen als de voorganger. Een goed, boeiend en aangrijpend verhaal. Maar de laatste twee sessies hebben het echt naar een dieper niveau getild. Ik had niet verwacht hier zo diep door geraakt te worden.

A Plague Tale: Requiem is een bijzondere ervaring. Ik ben blij dat ik niet gewacht heb om deze op te pakken. Want 30 of 60 fps is totaal niet relevant bij een kunstwerk als dit. De ervaring gaat daar makkelijker overheen. En Requiem toont maar weer eens de kracht en kwaliteit aan die games kunnen brengen. En dat is precies de reden dat ik van de vele entertainment vormen hier zo enorm veel van houd. Met gemak de game of the year dit. Wat een ervaring.

avatar van mrdig
4,5
Prachtige reviews solidKevin en legian, hulde! En idd game of the year materiaal dit.

avatar van Ajax&Litmanen1
Wat een cijfers zeg.

Ik dacht dat dit niet zo mijn ding was, maar zit er misschien naast.

Moet je beide games hebben gespeeld of is alleen deze ook voldoende?

avatar van solidKevin
5,0
Ajax&Litmanen1 schreef:
Wat een cijfers zeg.

Ik dacht dat dit niet zo mijn ding was, maar zit er misschien naast.

Moet je beide games hebben gespeeld of is alleen deze ook voldoende?


Requiem speelt zich 6 maanden na Innocence af, dus ik zou de eerste wel aanraden. Vooral ook omdat je de groei van Hugo en Amicia als personages veel beter snapt en kan waarderen. Daarnaast is het eerste deel ook gewoon heel goed. Innocence is maar zo'n 10-12 uur, dus die heb je best snel uit.

avatar van legian
5,0
Ajax&Litmanen1 schreef:
Ik dacht dat dit niet zo mijn ding was, maar zit er misschien naast.

Dat dacht ik in eerste instantie ook, maar laat dat je niet tegenhouden om die games te spelen.

Verder zou ik net zoals solidKevin beide games aanraden. Juist omdat de ontwikkeling van de personages zo'n belangrijk onderdeel is. En het verhaal ook voor een groot deel doorloopt over de twee games.

avatar van justin8286
Ik had dat gevoel ook. Innocence heeft heel lang bij mij in het verlanglijstje gestaan op steam. Van tijd tot tijd wel eens wat videos bekeken op Youtube en dan toch maar niet aangeschaft, tot een paar weken geleden. En daar heb ik geen seconde spijt van gehad. Ben ook meteen doorgegaan naar deze. Zit nu in Chapter 7 dus heb nog wel even te gaan

avatar van horizon
Helemaal mee eens. Hoewel deel 2 nog niet gespeeld is deel 1 gewoon heel erg goed. Vooral wat betreft sfeerzetting en verhaal.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:30 uur

geplaatst: vandaag om 12:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.