menu

House of Ashes (2021)

Alternatieve titel: The Dark Pictures Anthology: House of Ashes

mijn stem
4,40 (5)
5 stemmen

Xbox One / Xbox Series X/S / PlayStation 4 / PlayStation 5 / PC
Adventure
single player / online

Ontwikkeld door Supermassive
Uitgegeven door Bandai Namco

Een groep Amerikaanse soldaten is op een missie in Irak, maar ze zakken door de grond van de woestijn en komen in een eeuwenoude tempel van het Akkadische rijk terecht. Deze tempel zou zijn gebouwd door koning Naram-Sin in een poging een vloek die de goden op zijn volk hebben afgeroepen te laten verdwijnen. Er leeft een nest van mysterieuze en gewelddadige monsters in deze tempel. Het spel draait om vijf personages, waaronder CIA-agent Rachel King, een rol die wordt vertolkt door actrice Ashley Tisdale. De vijf personages zijn gedurende de game allemaal speelbaar. Naast King zijn er een aantal marines speelbaar en zelfs een Irakese officier. Het vijftal zal zijn vooroordelen moeten overkomen om een weg uit de tempel te vinden. Alle vijf de personages kunnen het overleven of sterven.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=z9nvp51482o

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat GamesMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe GamesMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van nintendo
So far so good! Brste uit de franchise tot nu toe!

avatar van Fonzzz002
4,0
Fonzzz002 (crew)
Wederom een spannend deel in The Dark Pictures Anthology die heerlijk wegspeelt. Ik zou zeggen dat dit het beste deel tot nu toe is, al verloren de voorgaande delen wat charme bij het herspelen en dit deel heb ik slechts eenmalig gedaan. Wat House of Ashes voornamelijk beter doet dan zijn voorganger zijn de characters: ik gaf daadwerkelijk om de personages Salim en Jason, hoopte dat zij goed terechtkwamen, en hoewel ik minder voelde met de rest waren dit wel getrainde militairen die daadwerkelijk goed opgewassen waren tegen eventuele dreigingen. Als zelfs zij niet wisten wat te doen, dan zat het goed mis.

In het begin leer je de personages kennen, en je ziet waartoe ze in staat zijn tijdens gevechten, voordat ze de militairen tegenover de bovennatuurlijke dreigingen komen te staan. Samen met hun ben je even verbaasd over wat er aan de hand is en wat je er überhaupt tegen kunt beginnen. Kun je de vijandelijke troepen vertrouwen nu er een andere dreiging voor jullie is verschenen? Of is het beter om zo defensief en afstandelijk mogelijk de problemen tegemoet te gaan?

Het verhaal heeft ditmaal gemiddeld meer vlees op het bod. Het is nog steeds cheesy vol gekke clichés, vreemde wendingen en personages die niet denderend diepgaand zijn (waardoor ik moeite heb te bepalen of het cijfer hoger moet), maar waar ik Man Of Medan en Little Hope minder sterk vond na het einde te hebben gezien ben ik bij House Of Ashes van begin tot eind positief gebleven. Dit komt voornamelijk door de vijanden (*Spoilers voor Man Of Medan, Little Hope en dit deel! Lees de alinea niet verder als je die niet gespoiled wilt hebben*): de vorige games hadden als plottwist dat alles verbeelding was. Deze wendingen waren zeker onverwachts, maar dat haalde veel betekenis uit de gebeurtenissen; het zorgde ervoor dat de verhalen meer spookhuis ritten werden (bij het herspelen) dan dat ik vol interesse een verhaal volgde. In dit deel zijn de dreigingen echt, en er wordt zelf gehint dat er meer achter hun bestaan zit dan concreet word uitgelegd. Een duidelijke inspiratie is Ridley Scott's Alien, en soortgelijk als in Alien zie je menig overblijfselen van buitenaardse wezens, waarbij hoe alles werkt en wat precies hun doel was in mysterie verweven zit. Dit vind ik veel interessanter dan een "it's just a dream" twist, omdat je weet dat alles wat de personages zagen echt was.

Het is niet altijd duidelijk wat de juiste actie is, wat meestal zijn voordelen heeft. In tegenstelling tot een TV serie waarin je met de flow meegaat moet je hier plots zelf grote knopen doorhakken (no pun intended), wat een keuze moment aanzienlijk spannender maakt dan wanneer het een film is. Dit kon op bepaalde punten ook nadelen meedragen: niet alle gevolgen voelde logisch aan in vergelijking met de acties die ik verrichte. Er zijn bepaalde momenten (maar dan heb ik het over hooguit 2 a 4 stukken ) waar ze om een bevestiging mochten vragen, of ze iets duidelijker mochten maken wat de gevolgen van je acties zouden zijn. Nu waren er bepaalde momenten waarin een personage iets anders deed dan ik dacht dat ze zouden doen, wat voor ongewenste resultaten zorgde die ik niet ongedaan kon maken.
De quicktime events zijn ook belachelijk snel en ik had op gegeven moment zelfs de timer uitgezet omdat ik nog een kans wou maken (dit komt van iemand die de QTE-galore God Of War en Resident Evil reeksen meerdere keren heeft gedaan). Gelukkig is er de optie de timer voor QTE’s uit te zetten in single player modes. Als je multiplayer doet, poef, dan ik zie je het niet snel halen zonder de moeilijkheidsgraad laag te zetten.

Ik blijf het zeggen bij elk deel, maar wat zien deze games er toch prachtig uit! De omgevingen zien er haast als opnames uit. Maar ook de composities en sfeervolle belichtingen zijn heel filmisch en artistiek. Het voelt alsof je een interactieve miniserie speelt. De personages zien er iets minder strak uit (ze missen net dat extra graadje realisme waardoor ze in een soort uncanny valley hangen), maar ik kon ze vooralsnog serieus nemen. Inmiddels ben ik het ook leuk gaan vinden om bepaalde models steeds terug te zien in Supermassive games (heeft iets vertrouwds gekregen). Zelfs The Curator, die compleet overbodig is binnen elk verhaal, ben ik leuk gaan vinden om regelmatig te zien. Leuke performance van Pip Torrens, en zijn model doet me denken aan een soort mengeling van David Bowie en Lars Mikkelsen.

Ik wil deze binnenkort gaan herspelen. Vingers gekruist dat deze niet zijn charme verliest bij het herspelen, daarom wacht ik nog even af met een hoger cijfer geven. De eerste sessie was in ieder geval heel spannend, sfeervol, had gemiddeld betere characters en al helemaal betere vijanden. Ben benieuwd naar de volgende (die eruit ziet als een Saw / Hosile-achtig verhaal. Past goed bij dit soort type games iig)!

3,5/4*

avatar van Sinner
4,0
Inmiddels ook door het spel heen en ik kom eigenlijk ook tot dezelfde conclusie - het is zeker wat betreft verhaal en karakters de beste uit de reeks en wist tot het einde (ongeveer een 5-6 uur later en met drie overlevenden) te boeien. En idd heeft het plot ditmaal best wat vergelijkingen met *spoiler* in bovenstaand bespreking reeds aangehaald voorbeeld Alien / Aliens - maar zeker ook met bvb The Descent ( en was het dus best een aangename verrassing. Zeker omdat ze het geheel nog eens netjes verbinden aan plaatselijke mythologie.

Nu moet ik sowieso zeggen dat Supermassive in mijn ogen dit genre toch wel bijzonder goed onder de knie heeft, aangezien ook voorgaande delen tot de betere voorbeelden in de interactieve adventures / films of choose-your-own-adventures of wat je er ook op plakt behoren. Gewoon vaak spannend en de keuzes en gevolgen doen er qua verloop van het spel ook echt wel toe. Ook ziet het er nog steeds prima uit voor een reeks die nog altijd dezelfde engine gebruikt als het eerste spel in 2019 (al had ik op de Xbox One zo heel af en toe wel eens last van wat pop in - maar dat was echt minimaal). En The Curator blijft echt gewoon erg leuk om ieder spel terug te zien - het geeft de reeks net dat beetje extra, is gewoon erg goed qua performance en doet me altijd terugdenken aan bvb The Cryptkeeper uit Tales From the Crypt. (maar dan serieuzer). En ja - het is inderdaad zo dat je even moet wennen aan de quick-time events - die hun naam hier zeker niet gestolen hebben. Het is vaak werkelijk razendsnel zijn en snel rammen op die knoppen, maar ik moet zeggen eenmaal je 'in het spel zit' en er weer aan gewend bent valt het wel mee. (maar het blijft opletten! Het is geen kwestie van vlug even een slok koffie drinken want ja, dan mis je er wel eens eentje, of tweetjes, zoals mij op het begin wel gebeurde).

Ik sluit me eigenlijk volledig aan bij wat Fonzzz002 zegt.

Ik kijk in ieder geval wel heel erg uit naar het volgende deel. (er volgt eerst een epiloog tijdens de aftiteling, en daarna zoals gewoonlijk een trailer op het einde). Ook dat thema is namelijk weer iets wat in mijn ogen toch wel weer bijzonder aantrekkelijk is. Een 4tje.

avatar van jordandejong
5,0
Zonder twijfel de beste uit de reeks tot nu. De personages ga je van houden (is wel eens anders geweest) en het zit voor de verandering eens echt bomvol met actie.

House of Ashes is 100% geïnspireerd door de film Aliens. Een groep bad ass marines die op onbekend terrein het opnemen tegen buitenaardse bloeddorstige wezens. Veel tough guy oneliners, harde actie en totale bad asses in beeld dus. Maar er is meer dan dat. De band tussen Jason (US Marine) en Salim (Irakese Republican Garde) vond ik bijvoorbeeld bijzonder interessant, de sets zijn prachtig gemaakt (vooral richting het einde), er lijken meer quick time events en keuzes te zijn dan in voorgaande delen en het spel lijkt tevens langer te duren dan voorgaande delen.

Over het algemeen vond ik het een heerlijke game ervaring. Dit is wat ik zoek in games van Supermassive. Hopelijk kunnen ze deze lijn doorzetten. Het volgende deel (The Devil in Me) lijkt een soort van The Human Centipede meets Saw meets Hostel te zijn. Interessant, al zal het niveau van deze evenaren lastig worden. The Devil In Me is tevens de 'season finale' van deze anthology maar ik hoop dat er nog velen zullen volgen.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:08 uur

geplaatst: vandaag om 22:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op GamesMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.