Metal Unit (2021)

De kleine Koreaanse ontwikkelstudio JellySnow heeft kundig getapt uit het retro vaatje. Het spel heeft wel wat weg van Megaman en mag geschaard worden in het Metroidvania genre.

Metal Unit speelt lekker vlot en voegt behoorlijk veel verschillende wapens en upgrades toe ten opzichte van traditionele platformers van vroeger waar het op gebaseerd is. De pixel art is wel erg basaal, van mij had het wel factor 2 of 4 scherper gemogen. Ik vind het echt niet erg als ik me in 1994 waan plaats van 1988. Maar het is mooi ontworpen evengoed, kleurrijk en de muziek is goed, met heerlijke 80s synth, naast redelijke geluidseffecten.

Aan het verhaaltje heb ik nog nul aandacht besteed dus daar heb ik ook geen mening over. Het is in ieder geval niet al te serieus.

Ik vind het een leuk spel om even een klein uurtje te spelen maar vind het toch wel jammer dat je maar 1 leven hebt en vrijwel alles overnieuw moet proberen bij falen. Hoewel ik de sci fi atmosfeer erg waardeer is het voor mij geen juweeltje zoals Record of Lodoss War: Deedlit in Wonder Labyrinth maar een smakelijk tussendoortje.

Ik ben er nog wat verder mee gegaan en loop wel tegen een ontwerpbeslissing aan die me totaal niet aanstaat.

Het is namelijk elke keer goed te doen om een heel eind te komen in een Stage. Maar aan het einde wordt het altijd erg moeilijk, zeker tegen de eindbaas. En tegen zo iets moet je vaak af kunnen gaan om te leren wat je moet doen. Maar dat kan dus niet. Het is dan elke keer helemaal overnieuw beginnen met die Stage in Metal Unit en ze zijn te groot daarvoor. Er zijn ook geen moeilijkheidsgraden te kiezen. Het enige wat je kunt doen is cheats activeren die de lol er ook vanaf halen.

Het was eenvoudig opgelost door te zorgen dat je na sterven vanaf een campsite mag verder gaan, maar zo werkt het helaas dus niet. Eeuwig zonde want ik heb er op deze manier geen zin meer in.